#မောင်ခြိမ့် ( အတွေးပင်လယ်ပြာတွင် ရေးသားသည်။ )
[ ပဉ္စမ ပိုင်း ]
————–
” ဟာ ………… အမလေး …………… ကျွတ် ………… အိုးးး ………… ဘဘစံ ………… အအ …… သေပြီ သေပြီ ……… ဟင့် ………… အို့ ……… ဗျစ် ………………… အားးးး ……… အဟင့် ဟင့် “
ှုငြိမ်း တွေးနေတုန်း အဖုတ်ထဲ တင်းတင်း ကြပ်ကြပ်နဲ့ လီးကြီး တိုးဝင် လာလို့ လန့် အော်မိတယ်။
” ခဏလေးပါ ……… သမီးရယ် ……… အင့် ……… ဇွိ ………… ဘွတ် ဘွတ် ……… အင်းဟင်း ……… လိုးချင်နေတာ …… ကြာပြီ ……… ကောင်းလိုက် တာကွယ် ……… ဒီဖင်ကြီးကို …… စိတ်ထဲ … အမြဲ … စွဲလမ်းနေတာ …… ကောင်းလိုက်တဲ့ …… စောက်ဖုတ်လေး …… စီးကြပ်နေတာ …… သမီး ယောက်ျားက …… ပုံမှန် …… မလိုးပေးဘူး ထင်တယ် …… အင့် အင့် “
ဘဘစံက စကား တပြောပြောနဲ့ ငြိမ်းခါးလေး စုံကိုင်ပြီး ချော့လိုးနေပြီ။ လီးက ငြိမ်း အဖုတ်ထဲ သပ်လျို ထားသလိုကြီး နာလည်းနာ အခံရလည်း ခက်တယ်။ ဒါတောင် ငြိမ်းက ကလေးလည်း ထွက်ပြီးသား ယောက်ျား ၃ယောက်လောက် ကြုံဖူးထားတာ။
” သမီး … အင်္ကျီ ချွတ်လိုက် ပါ့လား … နို့အုံကြီးကလည်း လှတာ …… စို့ချင် စရာကြီး “
အချက် ၅၀လောက်မှ ငြိမ်း ခံနိုင်လာလို့ မသိမသာ ကော့ပေးတော့ ဘဘစံ ရိပ်မိပုံပေါ့။ နို့ပါ စို့ချင်ကြောင်း ပြောနေတယ်။ အဖုတ်တောင် အလိုးခံနေမှ နို့ကိုတော့ ငြိမ်းလည်း မနှမျော တော့ပါဘူး။
” ခဏ ဖယ်ဦး “
ငြိမ်း စကားဆုံးတော့ လီးကို ဆွဲထုတ် ပေးတယ်။ ငြိမ်းလည်း ထထိုင်ပြီး အင်္ကျီရော ဘော်လီပါ ချွတ်ရင်း တဆက်ထဲ ထမိန်ပါ ချွတ်ပေးလိုက်တာ။ ဘဘစံက ငြိမ်း ကို ကြည့်ရင်းနဲ့ သူလည်း အဝတ်စားတွေ ချွတ်ပစ်တာပဲ။ အသက် ၅၀ကျော်မို့ အသားရည်က တင်းတင်းရင်းရင်း မရှိပေမယ့် ကျန်းမာရေး လိုက်စားလို့ နေမယ်။ ခန္ဓာကိုယ်က မပိန်မဝနဲ့ ကြည့်ကောင်း နေတာ။ ၂ယောက်သား ကိုယ်လုံးချင်း ခွာကာ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က အ၀တ်အစားတွေ ချွတ်ပြီးတာနဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင် သိုင်းဖက်ရင်း ဘဘစံက ငြိမ်း နို့သီးခေါင်းတွေ အငမ်းမရ ဆွဲစို့တော့တာ။ ငြိမ်းလည်း သူ့ပေါင်ကြားက လီးကို ကျမသွားအောင် ဂွင်းထု ပေးနေမိတယ်။ မိမွေးတိုင်း ဖမွေးတိုင်း ကိုယ်လုံးတီး အနေထားနဲ့ ငြိမ်းက အောက်က ဘဘစံက အပေါ်က မျက်နှာချင်းဆိုင် ထပ်လှဲ လိုက်တယ်။
” သမီးရယ် … ဘဘစံ … အရင်ရက် ကတည်းက …… လိုးပေးချင်နေတာ …… သမီး က ခပ်တည်တည် …… လုပ်နေလို့ …… စောက်ဖုတ်လေး ကလည်း …… လှလိုက်တာ … ယက်ချင် စရာကြီး “
ဘဘစံက ငြိမ်း မျက်နှာ အနှံ့ နမ်းလိုက် နို့စို့လိုက် နဲ့ တတွတ်တွတ် ပြောနေတာပေါ့။ ၅မိနစ်လောက် ကြာမှ ပြောနေရင်း ကိုယ်လုံး အောက်လျှောပြီး ငြိမ်းပေါင်တံ ၂ဖက်ကို ဆွဲမြှောက်ကွေးပြီး ဖြဲချလိုက်တယ်။ ပေါင်ဂွထဲ မျက်နှာ အပ်ရင်း ဒူးထောက်လျက် အနေထားနဲ့ ကုန်းယက် နေတာ။ အဖုတ် နူတ်ခမ်းသား ၂ဖက်ကို တခြမ်းဆီ ဆွဲစုပ်ပြီး ဖိယက်လိုက် ခေါင်းထောင်နေတဲ့ အစိလေး ဆွဲစုပ်လိုက်နဲ့ ငြိမ်း ဖင်ကြီး အနားမရပါဘူး။ဆက်ကနဲ့ ဆက်ကနဲ့ ကြွတက်သွားတယ်။ တချက်တချက် လျှာထိပ်လေးက ဖင်ဝလေး ထိမိတော့ ငြိမ်း မခံနိုင်တော့ဘူး။
” ဘဘစံ ရယ် …… အ …………………… အားးးးး ……………… သမီး ……………… အယက် မခံနိုင်တော့ဘူး ……………… အမလေးးးး …………… ယားလိုက်တာ ……………… လုပ်မှာဖြင့် ………… လုပ်ပါတော့ “
ဘဘစံလည်း ငြိမ်း ကော့ပျံနေပုံကို ကြည့်ပြီး စောက်စိ လေးကို နောက်ဆုံး တချက် ခပ်ပြင်းပြင်း ဆွဲစုပ်ရင်း ပေါင်ကြားထဲ ဒူးထောက် နေရာယူလိုက် တော့တယ်။ အရည်ရွှဲနေတဲ့ အဖုတ်ကို လီးထိပ်တေ့ပြီး ဆက်ကနဲ့ ဖိသွင်း ပစ်တာ။
” အားးးးးး ………… ဖြည်းဖြည်း ……… ဘဘစံ လီးက …… တုတ်တယ် ……… သမီး ဟာလေး ……… ကွဲထွက် ဦးမယ် “
တကယ်လဲ ဒုတိယ အကြိမ် စောက်ခေါင်းထဲ တင်းကျပ်စွာ တိုးဝင်လာတဲ့ လီးကြောင့် ငြိမ်း မျက်နှာလေး ရှုံ့မဲ့နေမိ တာပါ။
” ခုန … အရင်းထိ … ဝင်ပြီးသားပါ သမီးရယ် … ခဏ အောင့်ခံလိုက် “
ငြိမ်း တောင်းပန်တော့ ခပ်ဖြည်းဖြည်း တချက်ချင်းပဲ လိုးပေးနေတယ်။ နို့အုံ၂ဖက်ကို တလှည့်စီ စို့ရင်း လီးတဝက် လောက်ပဲ အထုတ်သွင်း လုပ်နေတာပေါ့။ ခဏအကြာမှ ငြိမ်း ခံနိုင်လာပြီး အောက်ကနေ ပြန်ကော့ ပေးလိုက်တယ်။
” အားးးးးးး ………………… အိုးးးးး ……………… အို့ ……………… ဘဘစံ ရယ် …………… အင်းဟင်း ……ဆောင့် ကြည့်ပါ့လား ……………………… အား ……… ရှီးးးးး ………………… အား “
ငြိမ်း စကားဆုံးတော့ နို့စို့တာ ရပ်ပြီး မနားတမ်း ဆောင့်လိုး နေတာ။
” သမီး …… လေးဖက်ကုန်းပေးပါ့လား “
” ဟင် “
၁၅မိနစ် လောက်ကျ အပေါ်က လိုးတာ အားမရဘူး နေမှာ ငြိမ်းကို ကုန်းခိုင်း နေပြီ။ ငြိမ်းဖြင့် ၁၀မိနစ် လောက် ကတည်းက စောက်ရည် ပန်းထွက်ပြီး တချီ ပြီးထားတယ်။ လေးဖက် ကုန်းပေးတော့ အဖုတ်ကို လိုးရင်း ဖင်ဝလေးထဲ တံတွေး ထွေးချပြီး ညာဘက် လက်မကို ဖိသွင်း နေတာ။
” အာ …… ဖင် …… ဖင် ……… သမီး ဖင်ထဲ …… ဘာလို့ ………… အအ ………… နှိုက်နေတာလဲ ……… အ ………… အား “
ငြိမ်း အဖုတ်လေးထဲ လီးတန်းလန်းနဲ့ ဖင်ပေါက်ထဲ လက်မနဲ့ မွှေနေတော့ လန့်သွား မိတာပါ။ ခဏ အကြာမှ တခါမှ မရဖူးတဲ့ ကာမ အရသာလေး ထူးကဲ နေတယ်။ ဖင်ပေါက်လေး မွှေခံရတိုင်း အဖုတ် အတွင်းသား တွေနဲ့ ဘဘစံ လီးကို အလိုလျောက် ညှစ်ပေးမိ နေတာ။ မကြာပါဘူး ငြိမ်း အဖုတ်လေးထဲ တဒုတ်ဒုတ်နဲ့ လီးအရည်ပြား တလျှောက်က သွေးတိုးလာပြီး ဘဘစံ မထိန်းနိုင်တော့ပဲ အဖုတ်ထဲ လရည်တွေ တဖျောဖျော ပန်းထုတ် နေတယ်။
” အိုးးးး ……… အားအားးး ……… မရပ်နဲ့ …… ဆောင့် ဆောင့် ……… …သမီးလည်း … နောက်တခါ …… ပြီးတော့မှာပါ “
ငြိမ်းလည်း ဒုတိယ အချီ နီးကပ် လာလို့ အဖုတ်ထဲ လရည်များ နွေးကနဲ့ နွေးကနဲ့ တိုးဝင်လာတာနဲ့ ဖင်ကြီး ဝှေ့ယမ်းရင်း နောက်ပြန် ပြန်ဆောင့် ပစ်တာပေါ့။ ကောင်းလိုက်တာလည်း မပြောနဲ့ အဖုတ်ထဲ လီးနဲ့ အလိုးခံရင်း ဖင်ပေါက်ထဲ လက်ချောင်းနှင့် ထိုးမွှေပေး နေတော့ အားရ ကျေနပ်ရင်း ဒုတိယ အကြိမ် စောက်ရည်တွေ ပန်းထုတ် မိတော့တာပဲ။
” အီးးး ………… အားအား ……… ကောင်းလိုက်တာ …… ဘဘစံ ရယ် ………… ရှီးးးးး ………… အင်းဟင်း “
စောက်ရည် အထွက်ရပ်တဲ့ အထိ ဘဘစံက အဖုတ်ထဲ လီးအရင်းထိ စိမ်ပေးပြီး လက်မနဲ့ ဖင်ပေါက်လေး ဆက်မွှေ ပေးနေတယ်။
” အင်း အင်း ……… တော် တော့ နော် ……… ဘဘစံ …… ခဏ နားဦးမယ် “
” လိုးရတာ …… မဝသေးဘူး … သမီးရယ် … တချီလောက် … ထပ်လိုး ရအောင်လေ …
” ဟင် … ဘဘစံ ကလည်း …… နောက်ရက်မှ …… လိုးတော့ …… သမီး ညနေစာ …… ထမင်း ချက်ရဦးမှာ “
စောက်ရည် ထွက်ပြီးတာနဲ့ ငြိမ်းလည်း ဖအေ အရွယ်ကြီး အလိုးခံမိတော့ သွေးအေးပြီး ရှက်စိတ်တွေ ဝင်မိ လာတာပါ။ အဝတ်စား ပြန်ဝတ်ရင်း ကုတင် ပေါ်က ဆင်းပြီး မီးဖို ခန်းထဲ ခပ်တည်တည် ဝင်လာခဲ့တယ်။ ဘဘစံက ပုဆိုး တိုတို ဝတ်ပြီး ငြိမ်း နောက်က ကပ်ပါ လာတော့တာပဲ။ မီးဖိုခန်းထဲ မတ်တပ်ရပ်လျက် အနေထားနဲ့ ကြောင်အိမ် ဖွင့်နေတဲ့ ငြိမ်း နောက်ကျော ဘက် ဒူးထောက် ထိုင်ပြီး အဖုတ်ကို ယက်ပေး နေတယ်။
” ဟာ ……… ဘဘစံ ……… မလုပ် ……… အိုးးးး ……… ရှီးးးးး ………… ဘာ လုပ် တာ လဲ “
ငြိမ်း ဘယ်လိုမှ ထင်မထားဘူးလေ။ အလိုးခံပြီး ကာစ အဖုတ်လေး လျှာနဲ့ ယက်ပေးနေတော့ ခြေမကိုင်မိ လက်မကိုင်မိ ဖြစ်ပြီး ဒူးတွေ ညွတ်ကျ ကုန်တာ။ ဒူးညွတ်ကျတော့ ဖင်ကြီး နောက်ပစ် ပေးသလို ဖြစ်ပြီး ဖင်ကြားထဲ အဖုတ်က စူထွက် ရောပေါ့။
” ဟင့် ဟင့် …… ဖယ်ပါ ……… ဘဘစံ ရဲ့ …………… ကျွတ် ……… အားဟား …… အအအအ “
” သမီးကလည်း …… ငြိမ်ငြိမ် နေစမ်းပါ …… ယက်ပေးနေတာ ……… မကောင်းဘူးလား “
စကားပြောရင်း အဖုတ် အထက်က ဖင်ဝလေး လျှာထိပ်လေးနဲ့ ထိုးကလိတော့ ငြိမ်း တကိုယ်လုံး ကြက်သီး ထလာပြီး ကာမစိတ်တွေ ဟုန်းကနဲ့ ပြန်ကြွ လာရတယ်။ အဲဒီနေ့က ငြိမ်း ညနေစာ မချက်ပဲ ဝယ်စား လိုက်ရတာပဲ။ ဘဘစံပေါ့ မီးဖိုခန်းထဲ လုပ်လိုက် နောက်ကနေ ငြိမ်းအဖုတ်ထဲ လီးကို မထုတ်ပဲ ဧည်ခန်းထဲ လုပ်လိုက် ပြီးတော့ ရေချိုးခန်း အိမ်သာ အစုံပါပဲ။ ဘဘစံ ပြန်တော့ ငြိမ်း အရုပ် ကြိုးပျက်လေး ကျန်နေရစ်တယ်။
/////////////////////////
” ဟာ ……… ဘဘစံက … သန်လှချည်လား … ငြိမ်း ရယ် “
ငြိမ်းစကားဆုံးတော့ ကိုသန်းစိုးက သူ့လီးသူ ဆွရင်း ပြောနေတာ။ ခဏနေကြ ငြိမ်းကို ကုန်းခိုင်းပြီး ငြိမ်းနဲ့ ဘဘစံ ဖြစ်ခဲ့တာတွေ ပြန်ပြန်မေးပြီး လုပ်တော့တာပဲ။ နောက်ရက်ကျ ကိုသန်းစိုးလည်း သူ့ဆိုင်လေး ပြန်သွား ငြိမ်းလည်း ရုံးတက်ရင်း ပုံမှန်လေး လိုးဖြစ် ကြတယ်။ ၂ပတ်လောက်ကျ ကိုသန်းစိုး မနေနိုင် ရှာဘူး ဘဘစံကို အိမ်ခေါ်ဖို့ ပြင်းပြင်းပြပြနဲ့ တောင်းဆို နေရှာတာ။
” လုပ်ပါ …… ငြိမ်းရဲ့ …… ဘဘစံကို … အိမ်ခေါ်စမ်းပါ “
ငြိမ်းပါးလေးကို တရွှတ်ရွှတ်နမ်းရင်း ပူဆာနေတာလေ။ ငြိမ်း အထင်တော့ လူတွေ အားလုံး ကိုယ့်ကံကို ကိုယ်မသိသလို အတိတ်က ဝဋ်ကြွေးတွေ ပေးဆပ်နေ ကြရတာ ထင်တာပဲ။ အရင်ဘဝက ငြိမ်းနဲ့ ကိုသန်းစိုး သူများ အိမ်ထောင်ရေးကို ထိခိုက် စေခဲ့လို့လား မသိဘူး။ ကိုသန်းစိုးလည်း လူစဉ်မမှီတာ မဟုတ်ဖူး မိန်းမ တယောက်ကို ထိထိမိမိ လိုးနိုင်သေးတယ်။ ငြိမ်းဆိုလည်း ခုထိ ဆွဲဆောင်မှု့ရှိတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် လိင်ကို ဆွဲဆောင်နိုင်တုန်း။ အဲတာကို လင်မယား ချင်း ဆက်ဆံရင် ကာမစိတ် မကြွပဲ ပုံမှန်လေး ဖြစ်အောင် မနဲ ကြိုးစား နေကြရတာ။
လူပဲလေ ခံစားချက်ရှိတယ် ဝမ်းနည်းတတ်တယ် တခါတခါ သူစိမ်း ယောက်ျားနဲ့ စိတ်အလို လိုက်ပြီး နေခဲ့ပေမယ့် သွေးအေး သွားရင် တမျိုးကြီး ခံစားရတယ်။ ဘယ်အရာ မှ အကြောင်းမဲ့ သက်သက်တော့ ဖြစ်မလာ ပါဘူး။ အတိတ်ကံရဲ့ အကြောင်း တရားတွေကြောင့် လက်ရှိဘဝ မှာ အကျိုးတရား ဖြစ်လာတာပါ။ ငြိမ်းကတော့ အသက်ရှိတုန်း ငြိမ်းတို့ လင်မယား စိတ်ပျော်ရွှင် အေးချမ်းရင် ပြီးရောပဲ။ ကိုသန်းစိုးရဲ့ ပြင်းပြနေတဲ့ ကာမစိတ်ကို ထပ်ပြီး လိုက်လျော လိုက်တယ်။ ဘဘစံကို ရိပ်ဖန်း သံဖန်းလေး ပြောပြီး ကိုသန်းစိုးရှေ့ ဆက်ဆံပေးဖို့ ကြိုးစားပေး လိုက်တာ။ အဓိက ကတော့ ငြိမ်းတို့လင်မယားနဲ့ ဘဘစံရဲ့ သိတ်ခါ မထိခိုက်အောင် လျို့ဝှက်ထားဖို့ပါ။ ဖွားဖွားပြည့် တောင် အသိမပေးဖို့ ငြိမ်း တိုးတိုး တိတ်တိတ် ပြောထား လိုက်တယ်။
” မပူပါနဲ့ … သမီးရယ် …… ဘဘစံမှာ …… အတွေ့ကြုံ ကောင်းတွေ …… အများကြီး ရှိပါတယ် … သမီးရော … သမီး ယောက်ျားပါ … စိတ်ကျေနပ်မှု့ …… အပြည့် ရစေ ရမယ် “
သိပ်မကြာပါဘူး ဖွားဖွားပြည့် ရွာခဏ ပြန်သွားတယ်။ သူပြန်တုန်း ဘဘစံကို စားကောင်း သောက်ဖွယ် လေးတွေ ချက်ပြုတ် ကျွေးပါတဲ့။ အလှူ ကိစ္စမို့ ၂ပတ်လောက် ကြာမယ် ပြောသွားတယ်။ ငြိမ်းလည်း ရုံးကနေ ခွင့်ယူလိုက်တယ်။ ဖွားပြည့် ထွက်သွားပြီး တတိယ ညကြမှ ဘဘစံ ကို ငြိမ်း အိမ်ခေါ်လိုက်တာ။ ည၈နာရီ လောက်ကြ စွပ်ကျယ် လက်ပြတ်နဲ့ ကချင်ပုဆိုး အကွက်လေး ဝတ်ပြီး ဘဘစံ ရောက်လာတယ်။ ဘဘစံ ရောက်လာတော့ ကိုသန်းစိုးက တိုက်ခန်း တံခါးကို သော့ခတ်ပြီး ပြတင်းပေါက်တွေပါ ထပိတ် နေတာ။ ငြိမ်းလည်း ဘဘစံနဲ့ ကိုသန်းစိုး ကို မိတ်ဆက်ပေးပြီး ကော်ဖီ သွားဖျော်လိုက်တယ်။
ဧည့်ခန်းထဲ ကော်ဖီခွက် ချပေးပြီး တီဗွီ ဖွင့်တော့ ငြိမ်းကပဲ ခုမှ ဆုံဖူးကြတဲ့ ယောက်ျား ၂ယောက်ကို ဦးဆောင်ပြီး စကားပြောပေး ရတာပေါ့။ ကော်ဖီအတူ သောက်ရင်း ကိုသန်းစိုး မျက်လုံးတွေက တီဗွီမကြည့်ပဲ ဘဘစံ ပေါင်ကြားထဲ ခဏခဏ ကြည့်နေရှာတယ်။ လီးက တအား တုတ်တယ် ပြောထားလို့ စိတ်လှုပ်ရှားပြီး ကြည့်ချင်တာ နေမှာ။ ၉နာရီ လောက်ကျ ကိုသန်းစိုး ဟန်မဆောင် နိုင်ပါဘူး။ ငြိမ်းနားနားလေး အိပ်ခန်းထဲ သွားဖို့ ပြောနေ တော့တာ။ ဒါနဲ့ ငြိမ်းလည်း ဘဘစံကို ညှောင်းရင် အိပ်ယာထဲ လှဲဖို့ ဘာညာ ဆိုပြီး စကား လှအောင် သုံးလိုက်ရတယ်။
” ဘဘစံ …… တီဗွီကြည့်တာ … ညှောင်းနေရော့မယ် … အိပ်ခန်းထဲ …… လှဲရအောင် နော် “
ငြိမ်း စကားကြောင့် ကိုသန်းစိုးက ဘဘစံ ကို လှမ်းကြည့် နေတာ။ ငြိမ်းကပဲ ဦးဆောင်ပြီး ထရပ်လိုက်တယ်။ ငြိမ်း နောက်က ဘဘစံ ကပ်ပါလာပြီး အိပ်ခန်းဝ ရောက်မှ ကိုသန်းစိုးက တီဗွီ ထပိတ်ပြီး လိုက်လာတာပါ။ ဘဘစံက အိပ်ခန်းထဲ ရောက်တော့ ခပ်တည်တည်ပဲ ကုတင်စောင်း ဝင်ထိုင် နေတယ်။
” မောင်သန်းစိုး … မင်းက ဟိုခုံပေါ် ထိုင်နေ … သမီးက ဒီလာခဲ့ “
ချက်ချင်းပဲ ဘဘစံ အမူယာက ဧည့်ခန်းထဲ မှာလို မဟုတ်တော့ဘူး ပြောင်းသွားပြီ။ စကားပြောတာ အမိန့်သံ ပါနေလို့ ငြိမ်း ယောက်ျား ကိုသန်းစိုးကို အားနာ နေမိတာပေါ့။ ကိုသန်းစိုး ပုံစံကတော့ အေးဆေးပါပဲ။ ဘဘစံ စကားအတိုင်း ကုတင်နဲ့ မလှမ်းမကမ်း ခုံတလုံ ယူထိုင်လိုက်တယ်။ အဲချိန် ငြိမ်းက ဘဘစံရှေ့ သွားရပ် လိုက်တယ်။ ငြိမ်း ရဲ့ ညဝတ် လက်တကိုင်း အင်္ကျီ အပါးလေးက ဒူးအထက်နားထိ ဖုံးတဲ့ စကပ်လေးနဲ့ တွဲလျက်လေး ချုပ်ထား တာပါ။ အစအပါးလေးမို့ မီးရောင်အောက် နို့အုံ့နဲ့ ဖင်သားစိုင်ကြီး ထင်းနေမှာပဲ။
ဘဘစံက ကုတင်ပေါ် ပေါင်ကား ထိုင်ရင်းနဲ့ ငြိမ်း စကပ်လေးကို လှန်ကြည့် နေတယ်။ ငြိမ်း နောက်ကျော ဘက်က ခုံပေါ်ထိုင်နေတဲ့ ကိုသန်းစိုး တော့ မသိဘူး ငြိမ်းတော့ ပေါင်ဂွလေးထဲ ဘဘစံ စိုက်ကြည့် တာနဲ့ အဖုတ်လေး ဆစ်ကနဲ့ ခံစား လိုက်ရ တာပဲ။ မျက်နှာချင်းဆိုင် ဆုံကြည့်နေတုန့် ဘဘစံ လက်တဖက်က ငြိမ်းပေါင်ဂွ လေးထဲ ရောက်လာပြီး လက်ဖဝါးနဲ့ အဖုတ်လေးကို ပင့်အုပ် ကိုင်လိုက်တယ်။
” ရှီးးးးး ……… ဟင့် “
ထူထူးဆန်းဆန်းပဲ လင်ဖြစ်သူ ကျောပေး ထားရင်း အဖုတ်လေး ထိတာနဲ့ ငြိမ်း အထဲက အရည်ကြည်တွေ ပွက်ကနဲ့ အံထွက်ကုန်တာ။ ပေါင်တံလေး မသိမသာ ဖြဲရင်း ဘဘစံ လက်ကောက်ဝတ်ကို ငြိမ်း လက်၂ဖက်နဲ့ ဖမ်းကိုင် ထားမိတယ်။
” သမီးက …… လင်ရှေ့ကျ …… ခဏလေးနဲ့ …… လီးဆာ နေတာ … ထင်တယ် …… ဘဘစံ …… လက်ဖဝါးထဲ … စောက်ရည်တွေ …… ရွှဲနေပြီ “
ဘဘစံရဲ့ ရမ္မက်သွေး ကြွယ်တဲ့ စကားလုံးကြောင့် ငြိမ်း နောက်လှည့် ကြည့်တော့ ကိုသန်းစိုး မျက်လုံးတွေက စိတ်အား ထက်သန် နေရှာတယ်။
” ကဲ … လိုးမပေးခင် …… ဘဘစံ လီးကြီးကို …… သမီး ယောက်ျားရှေ့ … ပြုစု ပြလိုက်ပါဦး “
စကားဆုံးတော့ ငြိမ်းလည်း ကုတင်းစောင်း ပေါင်ဖြဲ ထိုင်နေတဲ့ ဘဘစံရဲ့ ညာဘက် ပေါင်တံ အပြင်ဘက် ဒူးထောက် ထိုင်လိုက်တာပေါ့။ ပုဆိုး အောက်နားစကို ပေါင်ရင်း လှန်ပြီး ငိုက်စင်းနေတဲ့ လီးကြီးကို တဝက်လောက်က ကိုင်ပြီး ကိုသန်းစိုးကို ဖြဲပြ လိုက်တယ်။ အဲချိန် ကိုသန်းစိုး မျက်လုံးက အံအော မှင်သက် နေပြီး ဘဘစံ လီးကြီးကို ကြည့်ရင်း လက်၁ဖက်က သူ့လီးပေါ် အလိုလို ရောက်သွားတာပဲ။
” ဟိုမယ် …… သမီး ယောက်ျား ကြည့်နေတုန်း … ဘဘစံ လီးကြီး …… စုပ်ပြ လိုက်လေ “
စိတ်ထင်လို့လား မသိဘူး ဒီနေ့မှ ဘဘစံ လီးက လက်ထဲ ပိုတုတ် နေတယ်။ ဘဘစံ စကားဆုံးတော့ ကိုသန်းစိုး ဘက် တချက် ကြည့်ရင်း ဖြဲထားတဲ့ ဒစ်ကြီးကို တယုတယနဲ့ စုပ်ပြ လိုက်တာ။ ဒစ်ကြီး ကိုက ငြိမ်း ပါးစပ်နဲ့ အပြည့်ပဲ။
” ကောင်းလိုက်တာ … သမီးရယ် … ဒီလိုလေး စုပ်ပြလိုက်ဦး “
ဘဘစံက ပြောပြာဆိုဆို ငြိမ်း ပါးစပ်ထဲက ဒစ်ဖူးကို ဆွဲထုတ်ပြီး ထရပ်ပြီး ပုဆိုး ချွတ်လိုက်တယ်။ ညာဘက် ခြေထောက်ဘေး ဒူးထောက် ထိုင်နေတဲ့ ငြိမ်းဘက် မျက်နှာချင်းဆိုင် လှည့်ပြီး နဖူးကနေ မျက်နှာ အနှံ့ နူတ်ခမ်းကို ကျော်ပြီး လီးထိပ်နဲ့ ပွတ်ပေး နေတာ။ ငြိမ်းလည်း ဘဘစံရဲ့ ညှီစို့စို့ လီးနံ့လေး ရှုရင်း ကိုသန်းစိုးဘက် မျက်လုံးကို ဒေါင့်ကပ် ကြည့်လိုက်တယ်။ ကိုသန်းစိုး ပါးစပ် အဟောင်းသားလေး ဖြစ်နေပြီ။
” ရှီးးးးး ……… ပါးစပ်လေး ဟ ……… အောင့်ခံနော် “
အဲချိန် ဘဘစံ ဆီက စကားသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ငြိမ်းပါးစပ်ထဲ လီးကြီး တိုးဝင် လာတာ။
” ဝု …… အု ……… ပလွပ် ……… ပြွတ် …………………… ဝေါ့ …………… အု ………………………… ဖလူး ………………… အဟွတ် ဟွတ် “
ကိုသန်းစိုး ရှေ့မို့လား မသိလူး မတ်တပ် ရပ်လျက် အနေထားနဲ့ ဒူးထောက် ထိုင်နေတဲ့ ငြိမ်း ပါးစပ်ကို ကော့ကော့ လိုးနေတာများ ရက်ရက် စက်စက်ပါပဲ။ ငြိမ်း အသက်ရှုကြပ်ပြီး မျက်ရည်တောင် ဝဲတက် လာရတယ်။ ပျို့တက်လာပြီး မျက်ရည်တွေ ကြားထဲက ကိုသန်းစိုးကို မျက်လုံး ဆွေကြည့်တော့ ကိုသန်းစိုးလည်း ပုဆိုး ခါးပုံစ ဖြည်ပြီး ဂွင်းထု နေပြီ။ ကိုသန်းစိုး စိတ်ပိုကြွ လာအောင် ငြိမ်းလေ ခက်ခက် ခဲခဲနဲ့ ဘဘစံ လီးကို စုပ်ပြရင်း လီးအရင်းထိ မျိုချဖို့ ကြိုးစားတော့ ဝေါ့ကနဲ့ ပြန်ပျို့ လာပြီး တဟွတ်ဟွတ် သီးနေရတယ်။
” အသက်အောင့်ပြီး … လည်ပင်း ကြွက်သားတွေ … လျော့ပြီးမှ …… မျိုလေ ……… သမီး ရဲ့ … ဒီတိုင်း မျိုရင် လီးထိပ်က …… အာခေါင် ထောက်မိတော့ ……… ပျို့လာတာပေါ့ “
ဘဘစံက ငြိမ်းကို လီးမစုပ် တတ်ဖူးထင်ပြီး သင်ပေး နေရှာတယ်။ အမှန်က ဘဘစံ လီးက တုတ်ပြီး ကိုသန်းစိုး အတွက် ငြိမ်း စိတ်လော သွားလို့ ဖြစ်တာပါ။ ငြိမ်း လည်ပင်း ကြွတ်သားတွေ လျော့ပေးတော့ ဘဘစံက ပါးစပ်ထဲ လီးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း သွင်းလိုး နေတာ။
” ဇွိ …… ပလွပ် …………… ပလောက် ပလောက် ………………… ဇွိ ဇွိ ………………… ရှီးးးးးး ………………… အားဟား …………… ဟုတ်တယ် …… သမီး …………… အသက်ကို … လီးထုတ်တဲ့ ချိန် ………… ဝအောင် ရှုထား ………… လီးဝင်တာနဲ့ ………… အသက်အောင့်ပြီး ………… လည်ပင်း ကြွက်သားတွေ …… လျော့လိုက် “
ငြိမ်း ဆံပင်တွေ ဘယ်လက်နဲ့ အုပ်ကိုင် ဖွရင်း လီးကို အရင်းထိ သွင်းလိုက် ပြန်ထုတ်လိုက်နဲ့ အင်္ကျီအပြင်ကနေ ညာလက်နဲ့ နို့အုံကို ညှစ်ပေး နေတယ်။ ငြိမ်းလည်း အရှိန် ရလာတော့ လီးတဝက်လောက်ထိ ခပ်ပြင်းပြင်း စုပ်ပြီး ပါးစပ်လေးနဲ့ လိုးပေးရင်း လဥတွေ ညှစ်ပေး လိုက်တာ။ ဘဘစံလည်း မခံနိုင်ပါဘူး ဖင်ကြီးကြုံ့ပြီး လီးကို ဆွဲထုတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတယ်။ ငြိမ်းက လီးကို ထုတ်ခွင့် မပေးပါဘူး လဥ၂လုံး ခပ်တင်းတင်း ညှစ်ပြီး ဒစ်ကို သွားနဲ့ ဖိကိုက် ပစ်တာ။
” ရှီးးးးးးး ………………… အိုး ………………. သမီး ရယ် …… အားပါးပါး ……… တတ်လိုက်တာ ……………… တော် ………………… တော်ပြီ ……………… တော်ပြီ …………… အားးးး …………… ရှီးးးးးးး ………………… ထုတ်တော့ …………… အ …………… အ ……………… မ …………… မ …………… မရ ………………… တော့ …………… တော့ ………… အားး ………… အားးးးး ………… အားဟား “
ဘဘစံ တယောက် ငြိမ်း လျှာစွမ်းအောက် အငိုက် မိသွား တာပေါ့။ တရှီးရှီး စုပ်သပ်ပြီး ငြိမ်းပါးစပ်ထဲ လီးတန်းလန်းနဲ့ မထိန်းနိုင် တော့တာ လရည်တွေ တဖျောဖျော ပန်းထုတ် နေတယ်။ ငြိမ်းလည်း လင်တော်မောင် ကိုသန်းစိုးရှေ့ သူစိမ်း ယောက်ျား လီးကို စုပ်ရင်း တန်ပြန် ရရှိတဲ့ ကာမအရသာ လေးကို အလွတ် မပေးတော့ ပါဘူး။ ဘဘစံ လရည်တွေ တဂွတ်ဂွတ် မျိုချရင်း လီးထိပ်ကို ထုတ်မပေးပဲ တပြွတ်ပြွတ် ဆွဲစုပ် ပစ်တာ။ ဘဘစံ ကတော့ ငြိမ်းခေါင်းကို ခပ်တင်းတင်း ကိုင်ရင်း တအားအား ညည်းနေ တာပေါ့ လီးကို ပျော့ခွေ သွားတဲ့ အထိ စုပ်ပေးပြီးမှ ပါးစပ်က ထုတ်ပြီး ဒစ်ကြီးကို တရှုံ့ရှုံ့ နမ်းပေး လိုက်တယ်။
” ဘဘစံ … ကောင်းလားဟင် “
” အရမ်းကောင်းတာပဲ …… သမီး ရာ … ထင်တောင် မထားဘူး … ခဏ နားဦး … ပင်ပန်း နေပြီ … မောင်သန်းစိုး … လာစမ်း … ငါ့ လီးလာစုပ် “
ရုတ်တရက် ဘဘစံရဲ့ ရင့်သီးတဲ့ စကားကြောင့် ငြိမ်းလေ ကိုသန်းစိုးကို လှမ်းကြည့် လိုက်တယ်။ အနားတောင် မယူဖူး ငြိမ်းပါးစပ် လိုးပြီးတာနဲ့ ငြိမ်းယောက်ျားကို ချက်ချင်း လီးစုပ် ခိုင်းနေတာလေ။ ဒါပေမယ့် ငြိမ်း အံအော သွားတယ် ဂွင်းထုရင်း တန်းလန်းနဲ့ ကိုသန်းစိုးက ထရပ်ပြီး ငြိမ်းတို့ နား လျှောက်လာတာ။
” အောက်ကနေ …… ထိုင်စုပ်ကွာ …… တောင်လာမှ …… မင်းမိန်းမကို … ကော့ပျံ အောင် … လိုးပေး နိုင်မှာ “
ရာဂသွေး ဆူပွက်စေမယ့် အမိန့်သံနဲ့ ဘဘစံ ပြောလိုက်တော့ ကိုသန်းစိုးက ဘဘစံ ပေါင်ကြား ဒူးထောက် ထိုင်ချလိုက်တယ်။ ပုဆိုး လီးက ထောင်ထွက် နေပြီး အရည်ကွက်တွေနဲ့ ငြိမ်းပါးစပ် ဘဘစံ လိုးတာ ကြည့်ရင်း ဂွင်းထု နေတာ ဘယ်နှစ်ချီလောက် ပြီးထားလည်း မသိဘူး။
” သမီး … ဘဘစံ ဘေးနား တက်ထိုင်လိုက် “
ငြိမ်း ဘဘစံ ဘေးနား ကုတင်စောင်းပေါ် ထိုင်လိုက်တော့ ငြိမ်းယောက်ျား ကိုသန်းစိုးက ဘဘစံ လီးကို စစုပ် ပေးနေပြီ။ ခဏလေးနဲ့ ဘဘစံ လီးကြီး ပြန်မာ လာတယ်။ အဲချိန် ဘဘစံ ညာလက်က ငြိမ်း စကပ် အောက်နားစကို လှန်ပြီး ပေါင်ခြံထဲ ရောက်လာ တာပေါ့။ ကိုသန်းစိုးက ငြိမ်းပေါင်ကြား ဘဘစံ နိုက်နေတာ ကြည့်လိုက် လီးကို ပြန်စုပ်လိုက်နဲ့ သူ့လီးသူ ပုဆိုးအပြင်ကနေ အုပ်ကိုင် ပွတ်သပ် နေတယ်။ ဘဘစံက ဘယ်လက်က ကိုသန်းစိုး ခေါင်းကို လီးအရင်းထိ ဆွဲကပ်ထားပြီး ညာလက်က ငြိမ်း အဖုတ်လေးကို နိူက်နေတုန်းပဲ။ ငြိမ်းလေ သူစိမ်း ယောက်ျား တယောက်ရဲ့ လီးကို စုပ်နေတဲ့ ကိုသန်းစိုးကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲ ဝမ်းနည်းလာ သလိုလို သာယာနေ သလိုလို ဖြစ်နေမိတာပါ။ ကိုသန်းစိုး မျက်လုံးတွေ ပြူးလာပြီး လည်ပင်ကြောတွေ ထောင်လာမှ ဘဘစံက ဆွဲကပ်ထားတဲ့ ခေါင်းကို လွတ်ပေး လိုက်တာ။
” သမီး … အဝတ်စား ချွတ်လိုက် ရအောင် “
ဘဘစံ ပြောတော့ ငြိမ်းလည်း ထရပ်ရင်း စကပ် အေက်နားစ ကနေ အပေါ်ဆွဲပြီး ခေါင်းကနေ ချွတ်ချလိုက်တာ။ အင်္ကျီက တွဲလျက် ဆိုတော့ မိမွေးတိုင်း ဖမွေးတိုင်း ဖြစ်သွားတာပေါ့။ ဘဘစံ ထရပ်တော့ စွပ်ကျယ် လက်ပြတ်ကို ငြိမ်းကိုယ်တိုင် ချွတ်ပေး လိုက်တယ်။ ကိုသန်းစိုး ရှေ့ ငြိမ်းနဲ့ ဘဘစံတို့ ကိုယ်လုံးတီး အနေထား တွေနဲ့ပေါ့။
” မောင်သန်းစိုး … မင်းမိန်းမ … နောက်ကနေ … ဖင်ပေါက်လေး … ဖြဲယက်ပေးလိုက် “
မျက်နှာချင်းဆိုင် မတ်တပ်ရပ်လျက် အနေထားနဲ့ နူတ်ခမ်းချင်း တေ့စုပ်တော့ ဘဘစံက ကိုသန်းစိုးကို ငြိမ်းဖင်ကို ယက်ပေးဖို့ အမိန့် ပေးနေပြန်ရော။ ငြိမ်း နဲ့ ဘဘစံတို့ လျှာချင်း လိပ်ဆွဲပြီး စုပ်နေတုန်း ငြိမ်း ဖင်ဝလေး နွေးကနဲ့ လျှာထိပ်လေး ထိကပ် လာပြီ။ ဖင်ဝက အသားစိုင် အတွန့်လေးတွေ ယက်ပေးပြီး လျှာထိပ်လေးက ငြိမ်းဖင်ပေါက်ထဲ ဝင်လိုက် ပြန်ထွက်လိုက်နဲ့ ကိုသန်းစိုးက ငြိမ်းဖင်ကို လျှာနဲ့ လိုးပေး နေရှာတယ်။ ငြိမ်း ရင်ထဲ ဗြောင်းဆန်နေပြီ မတ်တပ် အနေထားနဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင် နူတ်ခမ်းချင်း တေ့စုပ်နေတဲ့ ဘဘစံရဲ့ လီးကြီးက ငြိမ်း ဆီးခုံး လေးကို ဖိထောက် ထားတုန်း ဖင်ပေါက်လေးကို လျှာနဲ့ အလိုးခံလိုက် ရတာလေ။
ငြိမ်း တကိုယ်လုံး တုန်ရီလာရင်း ပေါင်တံ ၂ဖက် ကားပြီး ကော့ပေး မိတယ်။ ဘဘစံရဲ့ ပုခုံး ၂ဖက်ကို အားပြု စွဲထားတဲ့ လက်၁ဖက် အောက်ရွေု့ပီး ဆီးခုံး ထောက်နေတဲ့ လီးကို ဂွင်းထု ပေးလိုက်တာ ရင်ထဲ သိမ့်ကနဲ့ လှိုက်ကနဲ့ပေါ့။ အဲချိန် ကိုသန်းစိုးက ငြိမ်း ဖင်ပေါက်ထဲ လျှာထိုးသွင်းပြီး နူတ်ခမ်းချင်း စုပ်သလို ဆွဲစုပ်တော့ လူတကိုယ်လုံး ပါးစပ်ထဲ ဝင်သွား သလိုပဲ။ ဘဘစံရဲ့ အောက်နူတ်ခမ်းကို ငြိမ်း ဖိကိုက်ရင်း ဗွိကနဲ့ ဗွိကနဲ့ စောက်ရည်တွေ စီးကျလာတာ ပေါင်ခြံထဲ နွေးကနဲ့ပဲ။
” ဟင့် …… ဟင့် ………… မခံနိုင် တော့ဘူး ……… ငြိမ်းကို ……… လိုး ပေး ပါ တော့ …… ဘဘစံရယ် “
ငြိမ်း ကုတင်ပေါ် အလောတကြီး တက်ပြီး ပက်လက် အနေထားနဲ့ ပေါင်တံတွေ ဖြဲပေး လိုက်တယ်။ ဘဘစံလည်း ကုတင်ပေါ် တက်ပြီး ငြိမ်း ပေါင်ကြား နေရာ ယူလိုက်ပြီ။ လီးကို တဝက်လောက် သွင်းထားပြီး ကုတင်အောက် ဒူးထောက်ထိုင် လျက်လေး ကြည့်နေတဲ့ ကိုသန်းစိုးကို ကုတင်ပေါ် တက်ခိုင်း လိုက်တာ။
” မောင် သန်းစိုး … ငါလိုးနေတုန်း …… ဟောဒီ … မင်းမိန်းမ … စောက်စိလေး …… စုပ်ပေးလိုက်ကွာ “
ပြောပြီး ဘဘစံက လီးကို ဒစ်ပေါ်အောင် ထုတ်လိုက် ပြန်သွင်း လိုက်နဲ့ တချက်ချင်း ငြိမ်း မျက်နှာလေး ကြည့်လိုးနေတယ်။
……………………………
Original by #မောင်ခြိမ့်
