#မောင်ခြိမ့် ( အတွေးပင်လယ်ပြာတွင် ရေးသားသည်။ )
[ စတုတ္ထ ပိုင်း ]
—————–
မနက်လင်းတော့ ကိုအောင်ကျော်လည်း နူတ်ဆက်ပြီး သူ့မြို့လေး သူပြန်သွားတယ်။ ငြိမ်းနဲ့ ကိုသန်စိုးလည်း အိမ်ပြန်လာခဲ့ကြတာ။
” ဟင် ……… ကိုစိုး ……… ဘာလုပ် ……… “
အိမ်ထဲအဝင် ဧည်ငြိမ်းရှေ့ ရုတ်တရက် ဒူးထောက် ထိုင်ချပြီး ပေါင်ခြံထဲ မျက်နှာအပ်ပြီး ငြိမ်းဟာကို ပါးစပ်နဲ့ တေ့စုပ် နေတာ။ ဒီလို လုပ်လိမ့်မယ်လို့ ငြိမ်း ထင်မထားဘူး။ ဘယ်အချိန်ထဲက ယက်ချင်နေတာလဲ မသိဘူး အားရပါးရ ယက်လိုက် အစိလေးကို စုတ်လိုက်နဲ့ လျာနဲ့ လက်တဖက် ကလည်း သူ့လီးကို ကိုင်ပြီး ဂွင်းတိုက်နေတယ်။ အဖုတ်ကို ခဏတိုင်း အယက် ခံဘူးပေမယ့် မတ်တပ် ရပ်လျက်နဲ့ အယက်မခံဖူး သေးဘူး ငြိမ်း အစိလေးကို ဆွဲစုပ်တော့ မထိန်းနိုင် တော့တာ။ အရည်တွေ ပန်းထုတ်တော့ ရပ်လို့ကို မရဘူး။ ကိုသန်းစိုးက စောက်ရည် ပန်းထုတ်နေတုန်း ထရပ်ပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင် မတ်တပ်ရပ်လျက် အနေထားနဲ့ လိုးတော့တာပဲ။
ငြိမ်းလည်း ကိုသန်းစိုး ပုခုံးကို အားပြုဆွဲပြီး ပေါင်တံတွေ ကားပေး လိုက်တယ်။ ကိုသန်းစိုး ခါးကို ဆွဲဆောင့်တာနဲ့ ငြိမ်းလည်း ပြန်ဆောင့် ပေးတာပေါ့။ အဲလို ဆောင့်ရင်းနဲ့မှ မနက်က ကိုအောင်ကျော့် အိပ်ခန်းထဲ သွားခံခဲ့တာကို ပြန်မေး နေတယ် သူသိတယ်တဲ့။ ငြိမ်း နဲနဲတော့ ရှက်မိတာပေါ့။ လင်က ခွင့်ပြုတာတောင် မသိအောင် သွားခံမိတာလေ။ ကိုအောင်ကျော်နဲ့ လုပ်တာတွေ ပြန်ပြောပြရင်း လုပ်ကြတာ ငြိမ်းရော ကိုသန်းစိုးရော မနက်ပိုင်းတင် ၂ချီ ဆက်တိုက် ပြီးသွားရတယ်။ ပြီးတာနဲ့ ရေအတူ ချိုးတော့ ငြိမ်း တကိုယ်လုံး ကိုသန်းစိုး ကိုယ်တိုင် ဆပ်ပြာ တိုက်ပေး နေတာ။ ငြိမ်းတို့ လင်မယား ကာမ စည်းစိမ်လေး ကိုယ်စီနဲ့ ပျော်နေ ကြတာပေါ့။
///////////////////////////
၁လ လောက်ကျ ကိုသန်းစိုး ရုတ်တရက် ခရီးထွက်ဖို့ ဖြစ်လာပြန်ရော။ ကိုသန်းစိုး မိဘတွေ ဘက်က အမွေ ကိစ္စပါ။ မိဘတွေ လက်ထက်က အလဲထပ် လုပ်ထားတဲ့ အမွေဆိုင်အိမ်ကို တဖက်မိသားစုက ညစ်နေတာ ပြောတယ်။ ငြိမ်လည်း သိပ်နားမလည် ပါဘူး ကိုသန်းစိုးကို စကားမများဖို့ ဥပဒေ ဘောင်ထဲက လုပ်ဖို့ မှာလွတ် လိုက်ရတာ။ မြို့ထဲ ကားပစ္စည်းဆိုင်ကို လူယုံ တပြည့်နဲ့ ထားခဲ့တာ ၁လ ၁ခါ ငွေလာအပ်ရင် ယူထားဖို့နဲ့ ခရီးထွက်တာ အတော်လေး ကြာမှာ ပြောရှာတယ်။ တကယ်လည်း ၄လလောက် ကြာသွား တာပါပဲ။ ကြားထဲ ၂ခေါက် ပြန်လာပေမယ့် ငြိမ်းက ဘဘစံ အိမ်ကို ရောက်နေပြီး ညနေမှပဲ လင်မယား ၂ယောက် ဆုံခဲ့ကြတယ်။ အမှု့က နိုင်ဖို့ သေချာပြီး နိုင်တာနဲ့ ဝယ်မယ့်သူက အဆင်သင့်မို့ သူရမယ့် အမွေ တခါထဲ ယူလာမယ် ပြောသွားတာ။
ငြိမ်းလည်း ခုရက် ညတိုင်းလိုလို ဘဘစံ အိမ်ကို ရောက်နေပြီး ရုံးပိတ်ရက်ဆို တနေကုန် နီးပါးပဲ။ ညဘက် ဘဘစံ အိမ် သွားလည်တိုင်း ဘဘစံက သူ့မိန်းမကို လိုးလိုး နေတတ်တယ်။ အစပိုင်း ငြိမ်းလည်း အံအောမိတာပေါ့ ၂ယောက်လုံးက ၅၀ကျော် ၆၀နီးပါတွေလေ။ ငြိမ်းရောက်ပြီဆို နောက်ဖေး အိပ်ခန်းထဲ တအအ တအီးအီးနဲ့ ဆူညံ နေတတ်တာ။ ကြာတော့ ရိုးလာတာပေါ့ တခါတခါ ဘဘစံတို့ လင်မယား ၂ယောက်က အိပ်ခန်းထဲ လိုးရင်း ဧည့်ခန်း ထိုင်နေတဲ့ ငြိမ်းနဲ့ စကား လှမ်းပြောနေတယ်။
” သမီး ရောက်ပြီလား … ခဏနော် … ဒီမှာ သမီး ဖွားပြည့်က …… စိတ်ကောက် နေလို့ “
ဖွားဖွားပြည့်က ဘဘစံ မိန်းမပါ။ အသက်ကြီးပေမယ့် ဖင်ကြီးတွေက လမ်းလျှောက်တိုင်း တုန်ခါနေတာ။ အသားကလည်းဖွေး ရုပ်ကလည်း ရှမ်းစပ်ဆိုတော့ ချောတယ်။
” အင် ……… ဟင့် ……… အာ … အ ………… အ ဟင့် ……… အင်း ……… ယား …… … ယားတယ် … အဖိုးကြီးရဲ့ ………… ခိခိ “
ကြည့်လိုက်တော့ ဖွားပြည့်က ဘဘစံကို မူနွဲ့ပြောရင်း ပေါင်ကြားထဲက လီးကို ဆုပ်ကိုင် ပွတ်သပ် ပေးနေတာ။ ဘဘစံ ကလည်း ဖွားပြည့်ကို နမ်းနေရင်း ရင်ဖုံးအင်္ကျီ ကြယ်သီးတွေ ဖြုတ်ပြီး အိတွဲနေတဲ့ နို့နှစ်လုံးကို ညှစ်ချေပေး နေတယ်။ ကြည့်ရတာ နို့သီးခေါင်းကို ချေပေး နေပုံပေါ့။
” နောက်တခါ … တနေကုန် …… လည်ဦးမှာလား …… အဖိုးကြီး “
” မလည်ပါဘူး … ဖွားပြည့် ရယ် … ဒီနေ့က … ဥပုတ် နေ့မို့ … မိတ်ဆွေ တွေနဲ့ … တရား သဘောလေးတွေ …… ဆွေးနွေး နေတာပါ “
ဘဘစံ စကားကြောင့် ငြိမ်း ရယ်ချင်မိတယ်။ မနက် အစောကြီး ငြိမ်း အဖုတ်ကို လာယက်ပြီး ၂ချီ ဆက်တိုက် လိုးသွားတာ။ ဘယ်တုန်း မေးတော့ မြောက်ချောင်တဲ့။ မြောက်ချောင်က ငြိမ်းတို့ ရပ်ကွက်နဲ့ တရပ်ကွက် ကျော်ပေါ့။ တောင်ချောင်က အရက်သမား တွေ မြောက်ချောင်က ဖဲသမား တွေပါ။
” ဟွန်း … ဒီလို ပြောပြီး …… ဘယ်အိမ် …… သွားအိပ်နေလဲ …… မသိဘူး … ရှင့် အကြောင်း မသိ ခက်မယ် … အဖိုးကြီး “
ဖွားပြည့်ကလည်း မခေပါဘူး သူ့ယောက်ျား အကြောင်း သိနေမှာပါ။ ငြိမ်းနဲ့ ကိစ္စတောင် သိနေလား မသိဘူး တွေးရင်း ရှက်မိသေးတယ်။ ခဏနေတော့ ဘဘစံက ဖွားပြည့်ကို ကုတင်စောင်း ဖင်ကြီးတင်ပြီး ဒူးကောက်ကွေး နှစ်ဖက်ကြား လက်နဲ့ဖိပြီး မတ်တပ်ရပ်လျက် အနေထားနဲ့ လိုးတော့ တာပဲ။ ဖွားပြည့်က ဘဘစံ လက်ကောက်ဝတ် နှစ်ဖက်ကို ဆွဲပြီး တအအနဲ့ လိုးချက်တွေ ခံယူနေတယ်။ ပါးစပ်ကသာ အကနဲ့ အီးကနဲ့ အော်နေတာ မျက်နှာက အားရကျေနပ် နေတာ အသိသာ ကြီးပါ။ ဘဘစံရဲ့ ဆောင့်ချက်တွေ ပြင်းထန်လာပြီး လီးဝင် လီးထွက် သံတွေ ဆူညံ နေတာပေါ့။
” သမီးရေ …… ညည်း ဘဘစံ အတွက် …… ရေတခွက်လောက် ဟေ့ “
” ဟုတ် … ဖွားပြည့် “
ငြိမ်း ရေတခွက် ခပ်ပြီး ဝင်သွားတော့ ငြိမ်းကို ရှိတယ် လို့တောင် သဘော မထားကြဘူး ၂ယောက်သား အားရပါးရ လိုးနေကြတယ်။
” ပေးပေး … သမီး …… ဘဘစံ ရေဆာလို့ “
အနားရောက်မှာ ဘဘစံက ဖွားပြည့် အဖုတ်ထဲက လီးကို ဆွဲထုတ်ပြီး ငြိမ်း ယူလာတဲ့ ရေကို သောက်နေတာ။ ဆွဲထုတ် ထားတဲ့ လီးကြီးက စောက်ရည်တွေ လဲ့ပြီး ဆက်ကနဲ့ ဆက်ကနဲ့ ခါရမ်း နေတယ်။ အဲချိန် ဖွားပြည့်က ဘဘစံ လီးကို ဆွဲစုပ် ပစ်တာ။ ငြိမ်း အနီးကပ် မြင်ရတော့ စောက်ဖုတ်ထဲ ယားတက် လာတယ်။
” သမီးလည်း … စုပ်ချင် နေတာလား “
ဘဘစံက ရေခွက်ပြန်ပေးရင်း ဖွားပြည့် ပါးစပ်ထဲက လီးကို ထုတ်ပြီး ငြိမ်းဘက် ကော့ပြ နေတာ။
” သမီး ဘဘစံ လီးကို …… စုပ်ချင် စုပ်လေ “
အဲချိန် ကုတင်စောင်း ထိုင်နေတဲ့ ဖွားပြည့်က ထပြောရင်း လီးစုပ်ထားထဲ သူ့ပါးစပ်နဲ့ ငြိမ်း နူတ်ခမ်းကို ဖိနမ်း နေတယ်။ ဖွားပြည့် ပါးစပ်က ဘဘစံရဲ့ လီးနံ့လေးက ငြိမ်း ရမ္မက်စိတ်ကို ပိုပြီး တောက်လောင် လာစေတာပေါ့။
” အဖိုးကြီး … ရှင် ကုတင်ပေါ် … လေးဖက် ကုန်းလိုက် “
ဖွားပြည့် စကားကြောင့် ငြိမ်း ကြောင်သွားရတယ်။ လီးလည်း စုပ်ခိုင်းသေး ဘဘစံကိုလည်း လေးဖက် ကုန်းခိုင်း နေတာ။
” လာ …… သမီး …… ဒီလိုစုပ် “
ငြိမ်းနူတ်ခမ်းကို နောက်ဆုံး တချက် ဆွဲစုပ် ပြောရင်း ဘဘစံရဲ့ ဖင်နောက် ကုတင်ဘေး ကြမ်းပြင်အောက် မျက်နှာချင်းဆိုင် ဒူးထောက် ထိုင်ချလိုက်တယ်။ လက်တဖက်က ဘဘစံ ပေါင်ကြားက လီးကို မျက်နှာနား ဆွဲယူပြီး ဒစ်ကြီးကို စုပ်ပြနေတာပေါ့။ ငြိမ်းလည်း မရတော့ပါဘူး ဖွားပြည့်ကို ထခိုင်းပြီး ဘဘစံ လီးကို လက်တဖက်နဲ့ ကိုင်စုပ် ပစ်တယ်။ ငြိမ်း စုပ်နေတုန်း ဖွားပြည့်က လီးကို ယူပြီး ငြိမ်း မျက်နှာအနှံ့ ပွတ်လိုက် ပါး၂ဖက်ကို လီးနဲ့ ကိုင်ရိုက်လိုက် နူတ်ခမ်းချင်း တေ့စုပ်လိုက် အမျိုးမျိုး လုပ်နေတော့တာ။
” ကဲကဲ …… တော်တော့ …… သမီးလေးလည်း …… ကောင်းအောင် လုပ်ပေးရဦးမယ် “
ဖွားပြည့်က စကားပြောရင်း ငြိမ်း အဝတ်တွေ အကုန်ဆွဲ ချွတ်ပစ်တယ်။ ဘဘစံက လေးဖက် ကုန်းနေရာက ကုတင်စောင်း ပြန်ထိုင်ပြီး ဂွင်းတိုက်ရင်း ငြိမ်းကို ကြည့်နေတာ။ ကိုယ်လုံးတီး ဖြစ်တော့ ဖွားပြည့်က ကုတင်ပေါ် တက်ခိုင်းပြီး ငြိမ်းကို ဒူးထောင်ပေါင်ကား အနေထားလေး ထိုင်ခိုင်း လိုက်တယ်။ ပြီးမှ ငြိမ်း နောက်ကျောဘက် ပေါင်ဖြဲ ထိုင်ရင်း ငြိမ်း ကိုယ်လုံးကို သူ့ရင်ခွင်ထဲ သွင်းလိုက်တာ။
” လာခဲ့ …… အဖိုးကြီး …… သမီးလေး စောက်ပတ်ကို …… ပါးစပ်နဲ့ အရင် လိုးပေးလိုက် “
ဖွားပြည့်က ငြိမ်းစောက်ပတ်ကို နောက်ကနေ လက်၂ဖက်နဲ့ ကိုင်ဖြဲပေးတော့ ဘဘစံက ပေါင်ကြားထဲ ဒူးထောက် ကုန်းယက်တော့ တာပဲ။ အဖုတ်နူတ်ခမ်းလေး စုပ် အစိလေး စုပ် မွှေပေးဦး စုံနေတာပဲ ဖွားပြည့်က အမိန့် ပေးနေတယ်။ ဘဘစံကလည်း ဖွားပြည့် ပြောသလို ငြိမ်း စောက်ဖုတ်ကို အမျိုးမျိုး ယက်ပေး နေရှာတာပါ။ ခဏနေတော့မှ ငြိမ်းကို ပင်လက် လှဲခိုင်းပြီး ဘဘစံကို လိုးခိုင်း နေတာ။ ဘဘစံ တချက်လိုးပြီးတိုင်း လီးကို ပြန်ထုတ်ပြီး ငြိမ်း အဖုတ်ပေါ် အမြှောင်းလိုက် တင်ပေး ရတယ်။ တင်ထားထဲ ဘဘစံ လီးထိပ်မှာ ကပ်နေတဲ့ ငြိမ်း အရည်တွေ ပြွတ်ကနဲ့ ပြွတ်ကနဲ့ စုပ်ပြီးမှ အဖုတ်ထဲ ပြန်လိုးခိုင်တာ။ ငြိမ်း အိမ်ပြန်ရင် နားထဲက လေထွက်ပြီး လူက မျော့မျော့လေး ဖြစ်နေတော့တယ်။
///////////////////////
ကိုသန်းစိုး ပြန်ရောက်တော့ ညနေပိုင်းကြီး တော်သေး ငြိမ်း ရေမိုးချိုးပြီး ဘဘစံတို့အိမ် သွားတော့မလို့။ အမှု့က နိုင်တယ်တဲ့ သူ့ရပိုင်ခွင့် အမွေကို တခါထဲ ယူပြီး ဘဏ်အပ် ထားခဲ့ပြီ ပြောတယ်။ ငြိမ်းကို ဘဏ်စာအုပ် ပေးပြီး လင်မယား ၂ယောက် ညနေပိုင်းမို့ မြို့ထဲ ပတ်ရင်း ထမင်းသွားစား ကြတာ။ ဟိုဝင် ဒီဝင် ဟိုဟာဝယ် ဒီဟာဝယ်နဲ့ အိမ်ပြန် ရောက်တော့ ၈နာရီ ကျော်ပြီ။ တီဗွီ ကြည့်ရင်း ကိုသန်းစိုး ဇတ်လမ်း စတော့တာပေါ့။
” ငြိမ်း … အခု … ဘယ်သူနဲ့ …… လိုးနေတာလဲ “
ဆိုင်းမဆင့် ဘုံမဆင့် ကိုသန်းစိုး စကားကြောင့် ငြိမ်း ကြောင်သွား ရတယ်။ ပြီးမှ ကိုသန်းစိုး အမူယာ ကြည့်ပြီး ငြိမ်း ဖြေလိုက်တာပါ။
” ငြိမ်းပြောရင် …… ကိုစိုး ……… အံအော သွားမှာ …… အိမ်သစ်က ……… ဘဘ စံ လေ “
” ဟမ် … အဲဒီ ……… အဖိုးကြီးက “
” အသက်သာ ကြီးတာ …… ကိုစိုးရဲ့ …… သန်လိုက်တာများ … မပြောနဲ့ “
” တကယ်လား …… ငြိမ်း “
” အွန်း ပေါ့ “
” ဟိုဟာက … ထွားလား “
” အင်း … မိုက်တယ် …… အကြီးကြီး … ကိုစိုးထက် … အများကြီး သာတယ် “
” ဟုတ်ပါပြီ ……… ဒါမို့လည်း …… ငြိမ်းက ……… သွားသွားခံနေတာကိုး “
” သားအဖ အရွယ်ဆိုတော့ … ပတ်ဝန်းကျင် ကလည်း …… မရိပ်မိဘူးလေ …… ကိုစိုးရဲ့ “
” အင်း …… ဟိုးအရင်လို ……… ငြိမ်း သူစိမ်း တယောက်နဲ့ … လိုးတာ …… ကြည့်ချင် လိုက်တာကွာ “
” နောက်တော့ …… ဖြစ်လာမှာပေါ့ …… ကိုစိုး ရဲ့ “
” ဘယ်လို စဖြစ်တာလဲ …… ပြောဦး “
ကိုသန်းစိုး သိချင်စိတ် ပြင်းပြနေလို့ ငြိမ်းလည်း ပြောပြလိုက်ပါတယ်။
//////////////////////////
” အိမ်ရှင်တို့ …… အိမ်ရှင်တို့ …… လူ မရှိဘူးလား …… အိမ်တက် …… ဖိတ်စာလေး …… ဖိတ်ချင်လို့ “
” ရှိတယ်ရှင့် ……… ဘယ်သူလဲ …… ဒီမှာ ဟင်းအိုး တန်းလန်း နဲ့မို့ …… အိမ်ထဲ ဝင်လာခဲ့ “
ငြိမ်း အသံကြောင့် အသက် ၅၅နှစ် ကျော်လောက် အဖိုးကြီး အိမ်ထဲ တချက် လှမ်းကြည့်ပြီး အိမ်ဝန်း တံခါး ဖွင့်ဝင် လာတာ။
” အော် ……… အိမ်သစ်က … ထင်တယ် …… လာလာ …… ဘဘ “
အိမ်ရှေ့ ဧည့်ခန်းထဲ အရောက် ငြိမ်းလည်း နောက်ဖေး မီးဖိုခန်းက ထွက်ပြီး လျော့နေတဲ့ ထမိန် ပြင်ဝတ်ရင်း ထွက် စကား ပြောရတာပေါ့။
” အင်း …… သမီး …… ဘဘနာမည်က … ဦးစံလှ ပါ … နက်ဖန် မနက် … ၁၀နာရီ …… အိမ်တက် တရားနာလေး … ဖိတ်ချင်လို့ “
” ဟုတ် …… ဘဘစံ …… အော် … ဘဘစံလို့ ……ခေါ်မယ်နော် … ရလား “
” ရပါတယ် … သမီးရယ် “
” ထိုင်ဦးနော် …… ခဏ “
ပြောပြီးတာနဲ့ ငြိမ်းလည်း ဧည့်ခန်း တောင်ဘက် ရေခဲသေတ္တာ ထဲက ရေဗူးနှင့် ဖန်ခွက် တလုံး ထုတ်ယူလိုက်တာ။ ငြိမ်းတို့ ရေခဲသေတ္တာက အမျိုးအစား သေးတယ်လေ ခါးညွတ်ပြီး ရေဗူး ယူတော့ ဖင်က ကော့ထွက် နေတာ နောက်ကျ ဘဘစံက ပြန်ပြော ပြတာပေါ့။ အဲကတည်းက လိုးချင်နေတာတဲ့။ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီ မပါတော့ ချည်သား ထမိန် အပါးလေးအောက် ဖင်က ထင်းနေမှာပေါ့။ ငြိမ်း စိတ်မလုံလို့ လှည့်ကြည့်တော့ ဘဘစံက မျက်တောင် မခတ်တမ်း ဖင်ကို စိုက်ကြည့် နေတယ်။
” ရော့ …… ဘဘစံ …… ရေလေး သောက်ဦး “
” ကျေးဇူးနော် …… သမီး “
” ဒါနဲ့ ဘဘစံ က … လူသစ် ဆိုတော့ …… သမီး နာမည်က …… ငြိမ်း တဲ့ … မှတ်ထားဦး “
” အင်း … ဘဘက … အရင် ……၁ပတ်လောက်က … ပြောင်းလာ တာပါ … ခုမှ … အိမ်တက် လုပ်ဖြစ်တာ …… ဒါနဲ့ … သမီးက … အပျိုကြီးလား “
” ဟင် ……… ခ်ခ် …… မဟုတ်ပါဘူး … ဘဘစံ ရဲ့ “
စတွေ့ကတည်းက ဘဘစံက မလွယ်ပါဘူး။ ငြိမ်းလည်း ကလေး အမေ အိမ်ထောင်သည် တယောက် ဖြစ်ကြောင်း လင်က အမွေကိစ္စနဲ့ ခရီးထွက်နေတာ ဘာညာပေါ့ ပြောပြ ဖြစ်တယ်။
” အော် … စျေးထဲလည်း … တစ်ယောက်ထဲ … တွေ့မိနေလို့ပါ “
” အင်းပေါ့ … ဘဘစံရဲ့ … လောလောဆယ် …… တယောက်ထဲ ဖြစ်နေတာ … ကလေးက … သမီး မိဘတွေ … ဆီမှာလေ “
ဆိတ်ငြိမ် ရပ်ကွက်လေးမို့ ပတ်ဝန်းကျင် တခုလုံး တိတ်ဆိတ် နေတယ်။ ဘဘစံ ပြန်တော့ ငြိမ်းစိတ်တွေ ကတုန်ကရင် ဖြစ်ကျန် ခဲ့ရတာပေါ့။ ပြန်ကာနီး ပုဆိုး ပြင်ဝတ်လိုက်သော ဘဘစံ ပေါင်ကြားက ထောင်မတ် နေတဲ့ လီးကို အမှတ်တမဲ့ မြင်လိုက်ရတယ်။ တနေကုန် မျက်စိထဲကကို မထွက်ဖူး။
မနက်တိုင်း ငြိမ်း စျေးသွားပြီး စိတ်ကြိုက် ချက်ပြုတ် စားတတ်တော့ ဘဘစံနဲ့ လမ်းမှာ မကြာခဏ ဆုံတတ်တယ်။ ဆုံလို့ နူတ်ဆက်တိုင်း ဘဘစံလေ ငြိမ်းဖင်ကြီး ခိုးခိုးကြည့်တာ ငြိမ်းသိတာပေါ့။ ပြီးတော့ ငြိမ်း ကိုယ်တိုင်လည်း ဘဘစံ အိမ်တက် ဖိတ်စာ လာဖိတ်တဲ့ နေ့က အဖြစ်ပျက်တွေ သတိရ နေတတ်တယ်။
အိမ်တက် ပြီးကတည်းက လူချင်း ရင်းနှီးလာတော့ တယောက်အိမ် တယောက် ဝင်ထွက် နေတာ။ ၂လ လောက်ကျ ငြိမ်း နေ့ခင်းဖက် ထမင်းစားပြီး အိပ်ခန်းထဲ မှေးရင်း အိပ်ပျော် သွားတယ်။ အိပ်မက် လိုလို ဘာလိုလိုနဲ့ ဧည့်ခန်းထဲကနေ ငြိမ်းတို့ လင်မယား အိပ်ခန်းဘက် လျှောက်လာတဲ့ ခြေသံ သဲ့သဲ့ ကြားလိုက် ရတာ။ ခြေသံ ပိုင်ရှင်က အိပ်ခန်းထဲထိ ဝင်လာပြီး ကုတင်စောင်း တင်ပလွဲ ဝင်ထိုင်မှ အိကနဲ့ ကုတင် လှုပ်သွားလို့ ငြိမ်း မျက်လုံး ဖွင့်ကြည့် လိုက်တယ်။
” ဟင် “
ငြိမ်း အိပ်ပျော် နေတာက ပက်လက် အနေထားနဲ့ ချည်ထည်အင်္ကျီ အပါးလေးပေါ်က နှိပ်သီးတွေ ပြုတ်ထွက်နေတာ မသိလိုက်ဖူး။ ညာဘက် ပေါင်ကို ဒူးကွေး ထောက်ရင်း အိပ်ပျော် နေတော့ ပေါင်လယ် ရောက်နေတဲ့ ထမိန် အောက်နားစလေး ကနေ ဘဘစံလေ ငြိမ်း ပေါင်ကြားကို စိုက်ကြည့် နေတယ်။ ငြိမ်းလည်း လင်နဲ့ဝေးနေတော့ သားအဖ အရွယ် ကိုတောင် တက်မက်စိတ် ဖြစ်လာမိတာပေါ့။ ငြိမ်း အိပ်ချင်ယောင် ဆောင်နေလိုက်တာ ဘဘစံ ဘာလုပ်မလဲ သိချင်စိတ်နဲ့ အတူ ကာမစိတ်တွေလည်း ကြွလာရတယ်။ ထင်တဲ့ အတိုင်းပဲ ငြိမ်း ခေါင်းရင်းဘက် မျက်နှာမူရင်း တင်ပလွဲ ထိုင်လျက် အနေထားနဲ့ ပဲ ပေါင်ကြားထဲ ကြည့်ပြီး ဂွင်းထု နေတာ။ ငြိမ်း အဲဒီချိန် ရင်တအား ခုန်နေမိတာပေါ့ ဘဘစံ လီးကြီးကို အနီးကပ် ခိုးကြည့်ပြီး မြင်နေ ရတာ။
အကုန်တော့ မမြင်ရ သေးဘူး တင်ပလွဲ ထိုင်ထားတော့ ပေါင်တဖက်က ကွယ်နေတယ်။ ဒါပေမယ့် လက်သီးဆုပ်ထဲ ပေါ်လိုက် ပျောက်လိုက် ဖြစ်နေတဲ့ ဒစ်ကြီးက ကြက်သီး ထစရာကြီးပါ။ မဝိုင်းပဲ လေးထောင့် ဆန်ဆန် သာမန် ဒစ်တွေထက် ရှည်မျောမျောကြီး။ ငြိမ်း ကြည့်နေတုန်း ကုတင်အောက် ဆင်းရပ်ပြီး ပုဆိုး ခြေရင်း ပုံတော့ ငြိမ်း လန့်သွား မိတယ်။ ငြိမ်း ယောက်ျား ၃ယောက် ခံဖူးပေမယ့် ဒီလောက် တုတ်တာ မမြင်ဖူး သေးဘူး။ ငြိမ်း ပေါင်ဂွကို မက်မက် မောမော ကြည့်ရင်း ကုတင်ပေါ် တက်လာပြီ။ ထောင်ထားတဲ့ ဒူးတဖက်ကို လက်နဲ့ ကိုင်ဆန့်ပြီး ပေါင်တံ၂ဖက်ကို ငြိမ်း နိုးမှာ ကြောက်နေပုံနဲ့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖြဲနေတယ်။ ပြီးမှ ပေါင်ကြားထဲ ဒူးထောက် နေရာ ယူပြီး အဖုတ်ပေါ် ဒစ်ကို မေးတင် ပစ်တာ။
” ဟင် ……… ဘ …… ဘ ……… ဘဘစံ “
ငြိမ်း ဆက်ပြီး ဟန်မဆောင် တော့ပါဘူး။ အဖုတ်ပေါ် နွေးကနဲ့ ဒစ်ကြီး လာထိတာနဲ့ လန့်နိုးချင်ယောင် ဆောင်လိုက်တာပေါ့။ ခါးပေါ်ရောက်နေတဲ့ ထမိန် အောက်နားစကို ပြန်ဖုံးရင်း ထထိုင် လိုက်တာ။
” ဘာလာ လုပ်တာလဲ …… ထွက်ပါ … ဘဘစံ ရဲ့ “
ရုတ်တရက် ငြိမ်း ငြင်းနေပေမယ့် ဘဘစံက ကာမ အတွေ့အကြုံ များပုံပါပဲ။ တည်တည် ငြိမ်ငြိမ်နဲ့ ပေါင်ကြားထဲ တင်းပြောင်နေတဲ့ လီးကို ညာလက်နဲ့ ထိန်းပြီး ဘယ်လက်က ငြိမ်း ပုခုံးကို ဖိလှဲပစ်တယ်။
” ဟာ …… “
ပက်လက် လှဲချခံရပြီး အဖုတ်ဝကို လီးနဲ့ ထောက်မိချိန် အလိုးခံရ တော့မယ် ဆိုတာ ငြိမ်း အလိုလို သိနေပေါ့။
” ဟင့် …… မလုပ်ပါနဲ့ …… မသင့်တော်ပါဘူး …… ဘဘစံ ရယ် “
” မရှက်ပါနဲ့ ……… သမီးရယ် …… သမီးလည်း …… ဆာနေတာပါ … စောက်ဖုတ်လေးက … အရည်တွေ … စိမ့်နေတာကို “
ဘဘစံ စကားလုံးကြောင့် ငြိမ်း နဲနဲ ရှက်မိသေးတယ်။ ဟန်ဆောင်တာ ရိပ်မိ သွားလားပေါ့။
………………………
Original by #မောင်ခြိမ့်
ဆက်ရန်
