#မောင်ခြိမ့် ( အတွေးပင်လယ်ပြာတွင် ရေးသားသည်။ )
[ နဝမ ပိုင်း ]
————–
နောက် ၅ရက် လောက်ကျ မနက် ၁၀နာရီ လောက်ထိ ကိုမောင်တင် ကို မမြင်ဘူး။ ရေချိုးဖို့ ရင်လျားပြီး ရေချိုးခန်း ဘက် လျှောက်လာရင်း တဟင်းဟင်း ညည်းသံကြားလို့ နောက်ဖေးဘက် သူ့အိပ်ခန်းထဲ သွားကြည့်မိတာ။ အရင်ရက်က မိုးမိပြီး ဖျားတာနေမှာ။ ပက်လက် အနေထားနဲ့ တဟင်းဟင်း ညည်းပြီး နေရှာတယ်။ ငြိမ်းလည်း ကုတင်စောင်း ဝင်ထိုင်ပြီး နဖူး စမ်းကြည့်တော့ ကိုယ်တွေ တအား ပူနေတယ်။
” ကိုမောင်တင် …… ကိုမောင်တင် “
” ဟမ် ……… ဗျာ ……… မမလေး “
” ရှင် ဖျားနေတာ ထင်တယ် … ငြိမ်း ရေချိုးပြီး … ဆေးခန်း သွားရအောင် “
စကား ဆုံးတော့ ဗိုက်ပေါ်တင်ထား ကိုမောင်တင်ရဲ့ လက်တဖက်က ငြိမ်း ပေါင်ပေါ် ကျလာတယ်။
” အင်း … ကျွတ် ကျွတ် …… ဟင်း ဟင်း “
ပေါင်ကို ဆွဲပြီး အားယူ ထတော့ ထမိန်ကို ဆွဲမိပြီး တင်းကနဲ့ ငြိမ်း ရင်လျားထားတဲ့ ထမိန်က ပြည်ကျ သွားတာ။ အိကျလာတဲ့ ငြိမ်းနို့အုံကို ကိုမောင်တင် ကြောင်ကြည့် နေတယ်။ ထမိန် အထက်ဆင်က ခါးနားထိ လျော့ကျ သွားတော့ ငြိမ်း ဗိုက်ခေါက် လေးအောက် ဆီးခုံးပေါ်က အမွှေးလေး တွေပါ ပေါ်နေတော့တာ။
” ဟင် …… ခဏ …… ခဏ …… ကိုမောင်တင် “
ငြိမ်း ခပ်မြန်မြန်ပဲ ထမိန်ကို ရင်ပြန်လျားပြီး ဆွဲထူ ပေးလိုက်ရတယ်။
” ခဏစောင့် … ကျမ … ရေသွားချိုး ဦးမယ်နော် “
ကိုမောင်တင် ထထိုင်တာနဲ့ ငြိမ်းလည်း အခန်းထဲက ထွက်ပြီး ရေချိုးလိုက်တာ။ သနပ်ခါး ပါးပါး ပွတ်ပြီး အဝတ်စား လဲလိုက်တယ်။ ပြီးမှ လမ်းထိပ်က တက္ကစီ ခေါ်ပြီး ကိုမောင်တက်ကို ဆေးခန်း ပို့ပေး လိုက်တာ။ ဆေးခန်းက ပြန်တော့ ကိုမောင်တင် အိပ်ပျော် သွားတယ်။ နေ့လည် ၂နာရီ လောက်မှ ငြိမ်းလည်း နေ့ဆေး တိုက်ဖို့ အခန်းထဲ ဝင်သွား လိုက်တာပါ။ ကုတင်ဘေး ထိုင်ပြီး လှုပ်နိူးတော့ နိုးလာပါတယ်။
” ကိုမောင်တင် … ထထ …… နေ့ဆေး သောက်ရအောင် နော် “
” ဟမ် … ဟုတ် “
” ထနိုင် ရဲ့လား “
ကိုမောင်တင်ကို လက်မောင်း ၂ဖက်ကနေ ဆွဲထူ ပေးတော့ ငြိမ်း စိတ်ထဲ ဖျင်းကနဲ့ ဖြစ်သွားမိတယ်။ ကိုမောင်တင်ရဲ့ ပေါင်ကြားက ထောင်ထွက် နေတာ မြင်မကောင်းဘူး။
” ကန်တော့နော် …… ကန်တော့ …… မမလေး …… စိတ်က ထနေလို့ပါ “
မြင်ရတဲ့ အနေထားက နည်းနည်း နောနောကြီး မဟုတ်ဘူး။ အိပ်ခန်းလေးထဲ ၂ယောက်ထဲ ဆိုတော့ စိတ်ထဲ တမျိုးကြီးပဲ။
” ရပါတယ် … ဆေး မြန်မြန်သောက် လိုက် “
” ဟုတ် “
” ရော့ … အင့် “
” ……… ! ဗြန်း ! ဗွမ်း ! “
စိတ်လှုပ်ရှားပြီး ဆရာဝန် ပေးထားတဲ့ ဆေးလုံးနဲ့ ရေခွက်ပေးတော့ ရေခွက်ကို ကိုမောင်တင် လက်နဲ့ မကိုင်မိ သေးခင် ငြိမ်းလက်လွတ်လိုက် မိတာ။
” ဟာ … အရေးထဲ … ရေခွက်က မှောက်ပြန်ပြီ “
ရေခွက် မှောက်ကျသွားတော့ ပုဆိုးထဲ ထောင်မတ် နေတဲ့ လီးပေါ် ရေ ရွှဲပြီး လီးက အမြှောင်းလိုက် ထောင်ထွက် နေတယ်။ ကိုမောင်တင်လည်း ငြိမ်းရှေ့ လီးကြီး ထောင်မတ် နေတော့ မျက်နှာပူနေ တာပေါ့ ခေါင်းငုံ့ ထားရှာတာ။
” ဟို ဟို …… ပုဆိုးတွေ … တခါတည်း လဲလိုက်တော့ “
” ဟုတ် …… ဟို သေတ္တာလေးထဲ … မှာပါ “
ငြိမ်း စကားဆုံးတော့ မျက်နှာ ခိုးကြည့်ရင်း ပြန်ဖြေ နေတယ်။ ငြိမ်းလည်း ကိုမောင်တင်ရဲ့ ကုတင် ခြေရင်းဘက် သူပြတဲ့ သေတ္တာ အစိမ်းလေး ခါးကုန်း ဖွင့်ပြီး အပေါ်က အင်္ကျီတွေ ဖယ်ရင်း ပုဆိုးတထည် ဆွဲထုတ် လိုက်တာ။ ပြီးမှ သူ့အင်္ကျီလေးတွေ သပ်သပ် ရပ်ရပ် ပြန်ထပ် ပေးနေတုန်း ငြိမ်း ခြေသလုံးသားပေါ် လက်တဖက် ကျရောက်လာလို့ လှည့်ကြည့် မိတယ်။
” ဟင် …… ကိုမောင်တင် … ကုတင်ပေါ် ကပဲ … စောင့်လေ …… ဘာလုပ် တာလဲ “
ငြိမ်း နောက်ကျောဘက် ဒူးထောက်လျက် အနေထားနဲ့ ထမိန် အောက်နားစထဲ လက်သွင်းပြီး ခြေသလုံး ပွတ် နေတဲ့ ကိုမောင်တင်ကို ပြောလိုက်တာပါ။
” မမလေး … မကျေနပ်လဲ … ကျနော့်ကို … တရားစွဲ …… ထောင်ချပါဗျာ “
” ရှင် …… ဘာ …… ဘာ ……… ဘာလို့ ……… အို့ …… မလုပ်ရဘူးလေ …… ကိုမောင်တင် …… လွတ်ပါ “
ပထမ သူ့ကို တရားစွဲ ထောင်ချပါ ဆိုလို့ ငြိမ်း ကြောင်သွားပေမယ့် ချက်ချင်းပဲ ကိုမောင်တင် ရဲ့ လက်က ခြေသလုံး ပေါ်ကနေ ပေါင်ခြံထဲ တက်လာမှ သဘော ပေါက်တော့တယ်။ မျက်နှာ ကလည်း ရာဂသွေးတွေ ဆူပွက်ပြီး ဖြစ်ချင်ရာဖြစ် ပုံစံနဲ့ပဲ။ ထမိန်ထဲ လက်၂ဖက် လုံး သွင်းပြီး ပေါင်သားတွေ ညစ်ရင်း ထမီအပြင်ကနေ ငြိမ်း ဖင်ကို တရှုံ့ရှုံ့ နမ်းနေတာ။
” ဟာ …… ပုဆိုး လဲရအောင်လေ … ကိုမောင်တင် … မလုပ်ပါနဲ့ “
ငြိမ်း ပြောနေတာကို နားမထောင်ဘူး ဖင် ၂ခြမ်းလုံး ဖိနမ်းပြီး ထမိန်ဆွဲချွတ် ပစ်တယ်။
” အိုးးး …… ကိုမောင်တင် …… စိတ်ထိန်းလေ … မဖြစ်သင့်ပါဘူး “
ထမိန် ကျွတ်ကျတော့ မနက် ကတည်းက ဆေးခန်း အသွား ဝတ်ထားတဲ့ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီလေးက မချွတ်ရသေးဘူး။ ကိုမောင်တင်က ကြည့်ရင်း ဘောင်းဘီ အပြင်ကနေ ဖင်ကို ထပ်နမ်း ပြန်ရောပဲ။ ငြိမ်းလည်း မတ်တပ် ရပ်လျက်ကြီး လဲပေးဖို့ ပုဆိုးလေး ကိုင်ရင်း ဘာလုပ်လို့ လုပ်ရမှန်း မသိ ဖြစ်နေမိတာ။ တရှုံ့ရှုံ့နဲ့ ဖင် နမ်းလို့ အားရမှ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီ ဆွဲချွတ် ပစ်တယ်။ တဆက်ထဲ ငြိမ်း ဖင်ဖြဲပြီး ဖင်ဝလေး လျှာနဲ့ ထိုးပြီး ဝိုင်းပေးနေတာ။
” ဟာ … ဖင် ……… ဖင် …… အဲဒါ ဖင်ပေါက်ကြီး “
” အဲဒါဆို … ဒီဘက်လှည့်ဗျာ “
ပြောပြော ဆိုဆို ငြိမ်း ခန္ဓာကိုယ်ကို မို့အစ် နေတဲ့ စောက်ဖုတ်ကို သေချာ စိုက်ကြည့်နေတာ။ ပြီးမှ တရှုံ့ရှုံ့ ကုန်းနမ်းပြီး အဖုတ် နူတ်ခမ်းသား အထက် ရဲတွတ်နေတဲ့ စောက်စိလေးကို ဆွဲစုပ် နေတယ်။ အဖုတ်ယက်ရင်း လက်တဖက်ကလည်း သူ့လီးသူ ကိုင်ပြီး ဂွင်းထုရင်း ငြိမ်းကို ကုတင်ပေါ် တွန်းလှဲ ပစ်တာ။
” ဝုန်းးး “
” အားးးး …… အမေ “
ပက်လက် လှန်လဲကျသွားတဲ့ ငြိမ်းပေါ် တက်ခွရင်း ပုဆိုးလှန်ပြီး အတင်း ဆောင့်လိုး တော့တာပဲ။ ကာမ အထိအတွေ့ ဝေးနေတဲ့ ငြိမ်း အဖုတ်လေး အစပိုင်း ကျဉ်သွား သေးတယ်။ ကိုမောင်တင် ကတော့ ငြိမ်း မျက်နှာ ကြည့်ပြီး မေးကြောတွေ ထောင်နေအောင် အံကြိတ် လိုးနေတော့တာ။ ဒါပေမယ့် ကြာကြာ မလိုးနိုင် ပါဘူး ငြိမ်း စောက်ပတ်ရဲ့ ညှစ်အားကြောင့် လိုးရင်း တန်းလန်း လရည်တွေ ပန်းထွက် လာတယ်။
” တောက်!! … ဟာကွာ ……… မရ …… မရတော့ … အအအ …… ထွက်ကုန်ပြီ “
ခဏလေးနှင့် ပြီးသွားလို့ ကိုမောင်တင် သူ့ကိုယ်သူ မကျေမနပ် ဖြစ်နေပုံပဲ။ အဖျားသွေး ရှိတော့ အားမရှိတာ နေမှာ အဖုတ်ထဲ လီးက ပျော့ခွေ သွားတယ်။
” ကောင်းလား ……… မမလေး “
ငြိမ်း ဘာစကားမှ မပြောပဲ ထမိန်ပြန်ဝတ်ပြီး ကိုမောင်တင် ရဲ့ အိပ်ခန်းထဲက ထွက်လာခဲ့တာ။
///////////////////////////
ညပိုင်း ငြိမ်း တညလုံး စဉ်းစား နေတာ အရင်တခါ ထူးနိုင်ကြောင့် ငြိမ်း အရှက်ရခဲ့ ပြီးပြီ။ ခုတခါ ကိုမောင်တင် နူတ်မလုံရင် တရှက်ကနေ နှစ်ရှက် ဖြစ်မှာ။ ခက်တာကလည်း မုဆိုးမ တယောက်ရဲ့ ထကြွလာတဲ့ ရာဂစိတ်က ညားကာစ ကာမစိတ်ထက် ပိုပြီး ပြင်းထန် နေတာ။ ငြိမ်းလေ ကိုယ့်စိတ်ကိုယ် ပြန်ကြောက် လာမိ တယ်။ တနေကုန် ငြိမ်း စိတ်တွေ တမျိုးကြီးပဲ တခုခု လိုနေသလို ခံစား နေရတာ။ ကိုမောင်တင် လုပ်တာ ခဏလေးရယ် ရှက်ရှက်နဲ့ ထွက်လာလိုက်တော့ ဇပ်တငမ့်ငမ့် ဖြစ်နေ မိတယ်။ မရှက်တန်း ဝန်ခံရရင်း အထဲ တစ်ဆို့ကြီး ဖြစ်နေ သလိုပဲ။ အိပ်ယာ ဝင်တော့ သားလေး အိပ်ပျော်တာနဲ့ သားလေးကို ကျောပေးရင်း ခြေရင်းက ဖက်လုံး ယူပြီး ခွလိုက်တယ်။ အဖြစ်ပျက်တွေ ပြန်တွေးရင်း ငြိမ်းရဲ့ ကာမဆန္ဒတွေ ဖြေဖျောက်ဖို့ ကြိုးစား လိုက်တာပေါ့။
” အ ……… အား ………… ကိုမောင်တင် ……… ကိုမောင်တင်ရေ ……… အအ ……… လိုးတယ် …… ရှီးးးးး ………… ဟင့် ………… အား ……… လီးနဲ့လိုးတယ် ………… ငြိမ်း စောက်ဖုတ်ကို …… ဇွတ်လိုးတယ်လား …………… အား … အား “
သားလေး နိုးလာမှာတောင် စိုးရိမ် မနေတော့ ပါဘူး။ စိတ်လွတ် ကိုယ်လွတ် ညည်းရင်း ဖက်ခေါင်းအုံးကို အဖုတ်နဲ့ ထိတဲ့နေရာလေး လက်နဲ့ ခပ်တင်းတင်း ဆွဲကပ်ပြီး ခါးအား အပြည့်နဲ့ ဖိပွတ် ပစ်တယ်။ မျက်လုံးထဲလည်း ကိုမောင်တင် လီးကြီး ဝင်လာတိုင်း အဖုတ်ဝ နူတ်ခမ်းတဝိုက်က အသားစိုင်တွေ လီးနဲ့ ကပ်ပါသွားလိုက် လီးပြန် ထုတ်တော့လဲ လီးတံကို ငုံထားရက်သား နူတ်ခမ်းသား လေးတွေ အပြင်ဘက် စူထွက်လာလိုက် အသေးစိတ် ပြန်မြင်ယောင် လာတာ။
” အအ ……… ငြိမ်း ဟာလေးကို …… လိုးတယ်လား ……… အင့် အင့် …… လီးကြီးနဲ့ လိုးလိုး ……… အင့် ……… စောက်ဖုတ်ကို …… လိုးလေ …… လိုး လိုး …… လိုးပေးလေ …… တအား ဆောင့်လိုးလိုက် “
တဖြည်းဖြည်း အဖုတ်အုံလေး တင်းလာပြီး ဖက်ခေါင်းအုံး ကို အားရှိသလောက် ပွတ်ရင်း အရည်တွေ ပန်းထုတ် လိုက်တယ်။ ထမိန်ရော ဖက်ခေါင်းအုံး အစွပ်လေးရော ငြိမ်း အရည်တွေ ရွှဲနှစ်ကုန်တာ။ အဲလို စောက်ရည် ပန်းထုတ် လိုက်မှ တနေကုန် နေမရ ထိုင်မရ ဖြစ်နေတဲ့ စိတ်တွေ ပြေပျောက်ပြီး နှစ်နှစ်ချိုက်ချိုက် အိပ်ပျော် သွားခဲ့တယ်။
/////////////////////////
နောက်ရက် မနက်ကျ ငြိမ်းလည်း ကလေး ကျောင်းပို့ပြီး စျေးသွားလိုက်တာ။ စျေးကပြန်တော့ ထမင်းဟင်း ချက်ပြီး ကိုမောင်တင်ဖို့ ဆန်ပြုတ်နဲ့ ကြက်သားလေး ပြုတ်ပေးလိုက်တယ်။ အားလုံးပြီးမှ ကိုမောင်တင်ရဲ့ အိပ်ခန်းဘက် တခေါက် သွားကြည့် တော့ နှစ်နှစ် ချိုက်ချိုက်ကို အိပ်ပျော် နေတယ်။ ဒါနဲ့ ရေချိုးဖို့ ရေချိုးခန်းထဲ ဝင်လာလိုက်တာ။ ရေချိုး နေရင်း စိတ်တွေ ကြွလာမိရောပဲ။ အထိအတွေ့ ဝေးနေချိန် မနေက ကိုမောင်တင် လိုးတာ ခံလိုက် ရတာလေ။ နိုအုံ ဆပ်ပြာ တိုက်ရင်း ပွတ်သပ်မိတော့ နိူ့သီးခေါင်းလေးတွေ မာထင် နေတော့တာပဲ။ ရေချိုးပြီး ရေစိုထမိန် လဲရင်း တဘက် သုတ်မလို့ လုပ်တုန်း ရေစို ထမိန်တောင် မလဲရသေးဘူး ဗြုံးကနဲ့ ကိုမောင်တင် ရေချိုးခန်းထဲ ဝင်ချ လာတယ်။
” ဟင် …… ကိုမောင်တင် … ဘာလုပ် မလို့လဲ … ရေချိုးလို့ … မရသေးဘူးနော် “
” အင်းပါ …… မမလေးရယ် … ကျနော် တအားတင်းပြီး … မနေနိုင် တော့လို့ … ကြည့်ပါဦး “
” အိုရ် …… ဘာ ……… ဘာ ……… ဘာ လို့ လဲ “
ရုတ်တရက် ငြိမ်းကို မျက်နှာချင်းဆိုင် ဖက်နမ်းတော့ ပုဆိုးထဲက ဟာကြီး မာထောင်နေပြီး ငြိမ်း ဗိုက်ကို ထောက်မိ နေတာ။
” ဟင် …… မမလေး က ရေစိုကြီးနဲ့ …… ထမိန် … အရင် လဲလိုက်ပါ့လား “
နမ်းပြီးမှ ငြိမ်း ခန္ဓာကိုယ် ရေစိုနေတာ သတိထားမိတာ နေမှာ။ ရေဝတ်လဲပြီး ရေချိုးခန်းက ထွက်ရင်း ငြိမ်း အိပ်ခန်းထဲ အရောက် အိပ်ခန်း နံရံကို တွန်းကပ် ပစ်တာ။ မျက်နှာချင်းဆိုင် တေ့နမ်းရင်း တွဲလောင်း ချထားတဲ့ ငြိမ်းသာ လက်တဖက် ယူပြီး လီးပေါ် တင်ပေးနေတယ်။ ငြိမ်းလည်း ကိုမောင်တင်ရဲ့ အနမ်းတွေ ခံယူရင်း ပုဆိုးအပြင်က နေပဲ လီးတံကို ဖွဖွလေး ပွတ်သပ် ပေးနေမိတာ။ ကိုမောင်တင် ကလည်း မလွယ်ပါဘူး ငြိမ်း ထမိန် ဆွဲချွတ်ပြီး နို့တွေကို တလုံးပြီး တလုံးစို့ရင်း အဖုတ်ကို နိ်ူက်နေတယ်။
” အွန်း ……… ပြွတ်စ် …… အင်းဟင်း ……… ပြွတ် ပလပ် ပလပ် …… အင်းဟင်း အင်းဟင်း “
ငြိမ်းတို့၂ယောက် အသက်ရှု မြန်လာကြပြီ။ ကိုမောင်တင်က နို့ကို မပြတ်တမ်းစို့ရင်း အစိလေးကို ဖိချေနေသလို ငြိမ်းကလည်း သူ့ပုဆိုးကို လက်တဖက်နဲ့ လှန်ပြီး ကျန်လက်တဖက်နဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင် ဂွင်းထု ပေးနေမိတယ်။ ရုတ်တရက် ကိုမောင်တင်က ငြိမ်း စောက်ပတ်ထဲ နိူက်နေတဲ့ လက်ချောင်းလေး ထုတ်ပြီး ငြိမ်းရှေ့ စုပ်ပြတော စိတ်ထဲ သိမ့်ကနဲ့ နွေးကနဲ့ပဲ။ ငြိမ်းလည်း ကိုမောင်တင်ရဲ့ လီးကို ခပ်မြန်မြန်လေး ထုပေး လိုက်တာပေါ့။ ချက်ချင်းပဲ ကိုမောင်တင်က ပုဆိုး ချွတ်ချရင်း လီးကို ပြန်ကိုင်ခိုင်း နေတယ်။ နောက်တခါ ငြိမ်း စောက်ဖုတ်ကို ပြန်နိူက်ပြီး လက်တွေ စုပ်ပြတော့ ငြိမ်း မနေနိုင်ခဲ့ဘူး ကိုမောင်တင်ရဲ့ လက်ချောင်းကို လုစုပ်မိတယ်။
” မမလေး … ထိုင်လိုက်နော် “
ငြိမ်းပါးစပ်ထဲက လက်ချောင်းကို ဆွဲထုတ်ပြီး ပုခုံး ၂ဖက်ကို ဖိချနေတယ်။ ငြိမ်း ဒူးထောက်ထိုင်ရင်း လီးကိုတော့ မလွတ်တမ်း ထုပေး နေတာပါ။ ကြမ်းပြင်ပေါ် ဒူးထောက်မိတော့ ဂွင်းထုနေတဲ့ ငြိမ်းလက်ကို ဖယ်ပြီး ငြိမ်း မေးစေ့ကို ဆွဲမော့ ပစ်တယ်။ သူ့လက်နဲ့ လီးကို ထိန်းကိုင်ပြီး ဒစ်ကြီး ငြိမ်းနူတ်ခမ်းပေါ် တင်လိုက်တာ။ ဘာလိုချင်လဲ ဆိုတာ ငြိမ်း သိပါတယ် ပါးစပ်ကို အသာ ဟပေး လိုက်တယ်။ ဖြည်းဖြည်းချင်း လီးကို ငြိမ်း ပါးစပ်ထဲ ထိုးထည့်ပြီး အထုတ်သွင်း လုပ်ရင်း သိပ်မကြာဘူး ငြိမ်း အငိုက်မိ သွားရတာ။
” အု ……… ဝု ………… ဖလု ……… အုအု “
ပြစ်ခဲနေတဲ့ လရည်တွေ ငြိမ်း ပါးစပ်ထဲ တိုးဝင် လာရောပဲ။ ဝင်လာသမျှ လရည်တွေ ငြိမ်း အသက် အောင့်ပြီး မျိုပေး လိုက်တယ်။ ခဏ အနားယူတော့ ငြိမ်းဘေး ကိုမောင်တင် က သူ့ဟာသူ ကိုင်စွနေတာ။ ၁၀မိနစ် လောက်ကျ အနည်းငယ် ပျော့နေတဲ့ လီးကြီး ပြန်ထောင် နေပြီ။
” ပြီးတာတောင် …… လီးကြီးကလဲ ……… မာထင် နေတာ …… အားမရ သေးဘူးလား “
” အင်း …… မမလေး … စောက်ပတ်ကြီးကို …… လိုးချင် သေးတာ …… မမလေး ရော … မယားဘူး လား “
” ယားတာပေါ့ … ကိုမောင်တင် ရယ် …… ဒီမှာ ကြည့်ပါအုံး “
ငြိမ်းလည်း ကုတင်ပေါ် ပက်လက်လှန် လှဲနေရာက ခပ်ချွဲချွဲ ပြောရင်း ပေါင်ကြားက စောက်ဖုတ်ကို ပွတ်ပြတော့ ကိုမောင်တင် ထထိုင်ပြီး ကြည့်နေတာ။
” အင်း အင်း … ကျနော့် ဟာလည်း …… ကြည့်ဦး “
အဲလိုပြောပြီး ကိုမောင်တင် က ငြိမ်းကို လီးကြီးကို ဖြဲပြနေတာ။ ဖြဲပြနေတဲ့ လီးကြီး မြင်ရတော့ ငြိမ်း စိတ်တွေ လှုပ်ရှား လာပြီး တံတွေး အသာမျိုချ ပစ်ရတယ်။ စကား ဆက်မပြောပဲ ၂ယောက်သား မျက်နှာချင်းဆိုင် ဘေးတစောင်း လှဲရင်း ကိုမောင်တင် က ငြိမ်း နို့တွေ ဆုပ်နယ် ပေးပြန်ရောပဲ။ ငြိမ်းလည်း ကိုမောင်တင်ရဲ့ လီးကို ခပ်တင်းတင်းကိုင်ပြီး ဂွင်းပြန် တိုက်ပေး လိုက်တာ။ လီးဝေး နေတဲ့ ငြိမ်း အတွက် ကိုမောင်တင်ရဲ့ လီးကြီး ကိုင်ထားရတာကို အားရ ကျေနပ် နေတာပါ။
” ပြွတ် ပြွတ် ……… လိုးကြစို့ …… မမလေး “
ကိုမောင်တင်က ငြိမ်း အောက်နူတ်ခမ်းကို ဆွဲစုပ်ပြီး ငြိမ်း လက်ကို လီးပေါ်က ဖယ်ရင်း သူ့လီးကို ဆက်ကနဲ့ ဆက်ကနဲ့ ကော့ပြနေတယ်။
” အိုး ……… အဲလောက်ကြီး …… တောင်နေပီပေါ့ …… မနေ့ကလို …… ..ခဏလေးနဲ့ … လရည် … မထွက် စေနဲ့ဦး …… ဒီမှာလည်း … ကြည့်လိုက်ဦး “
ငြိမ်းလည်း နားရွတ်ဖတ် ၂ခု တွန့်ပြီး ပြူးနေတဲ့ အစိလေး မြင်သာအောင် အဖုတ်ကို ဖြဲပြ လိုက်တာပေါ့။ ကိုမောင်တင်က ငြိမ်း စောက်ပတ်ကို ကြည့်ရင်း လျှာကို သပ်ချ နေတယ်။ ကားထားတဲ့ ငြိမ်း ပေါင်ကြားထဲ ဒူးထောက် နေရာယူပြီး လီးကို စွရင်း ငြိမ်းစောက်ပတ်ကို ဖြဲကြည့် နေသေးတာ။ ကြာမှာ စိုးတာနဲ့ ပေါင်တံ ၂ဖက် စုမြှောက်ရင်း ဒူးကောက်ကွေး ကြား လက်၂ဖက် သွင်းပိုက်ပြီး နို့ပေါ် ဆွဲတင် လိုက်တယ်။ နို့အုံ၂ဖက်နဲ့ ဒူးခေါင်းတွေ ထိတော့ ငြိမ်း စောက်ပတ်က ပေါင်တံကြား မိုအစ် နေမှာလေ။
” ဟူးးးး …… ရှီးးးးး ……… မမလေး ……… စောက်ပတ်ကြီးက …… လှလိုက်တာဗျာ … ကြည့်ပါဦး “
ပြောပြီး ငြိမ်း အဖုတ်ဝ လီးတေ့ပြီး ကွေးထားတဲ့ ဒူးခေါင်း ၂ဖက်ကို ဆွဲဆွဲလိုးတော့ တာပဲ။ ငြိမ်း လက်၂ဖက်က ဒူးကောက်ကွေးကြား ရောက်နေတော့ ကိုမောင်တင် ဒူးခေါင်းကို အားပြုဆွဲတိုင်း လက်မောင်း ၂ဖက် အားထည့် လိုက်တာနဲ့ တောင်ခံသလို ဖြစ်ပြီး အဖုတ်က လီးကို အလိုလို ညှစ်ပေး နေတယ်။
” အ …………… ရှီးးးးးး ………… ဆောင့် ဆောင့် ……… နာနာလေး ဆောင့် ………… အအ ……… အား “
ငြိမ်း သားအိမ်ဝကို ခပ်ပြင်းပြင်း ဆောင့်မိတော့ ကောင်းလိုက်တာလဲ မပြောနဲ့။ ကိုမောင်တင်လည်း လိုးကောင်းကောင်းနဲ့ လိုးလိုက်တာများ ကုတင်တိုင် တွေပါ ရမ်းခါ နေတယ်။ အရသာ တွေ့နေတုန်း လိုးချက်တွေ ရပ်ပြီး လီးကို ဆွဲထုတ်ပစ်တာ ငြိမ်း အဖုတ်လေး ဟာကျန် ခဲ့တာပေါ့။
” အာကွာ …… အရမ်း ကောင်းနေတာကို … ဘာလို့ ထုတ်လိုက်တာလဲ “
” ကျနော်လည်း … တအား ကောင်းလာလို့ပါ …… မမလေးရယ် “
” ဟင် …… ဒါများ …… တအားကောင်းရင် …… ဆက်လိုးလေ …… ကိုမောင်တင်ရဲ့ …… ရှီးးးး ……… ကျွတ် “
” မပြီးချင် သေးလို့ …… မမလေး … ဟို ဟို ……… မမလေး အပေါ်ကနေ … တက်လုပ်ပေးပါ့လား …… ကြာကြာလေး …… လိုးချင်လို့ ပါ “
ပြောပြီး ပက်လက်လှန် အိပ်ရင်း လီးကို လက်နဲ့ ကိုင်ပြီး ဖြဲပြ နေပြန်ရော။ ကိုမောင်တင်ရဲ့ လက်နဲ့ ကိုင်ဖြဲထားတဲ့ လီးကြီးက နောက်ထပ် လက် တကိုင်စာ ကျန်နေသေးတယ်။ လီးတံ တချောင်းလုံး ငြိမ်း စောက်ရည်တွေ ပြောင်၀င်းနေတာ။
” လက်ဖယ်လေ … ကိုမောင်တင် “
ပြောရင်း ကိုမောင်တင်ရဲ့ လီးပေါ် တက်ခွ လိုက်တယ်။
” အာ …… အပေါက်ထဲ … ထည့်လေ …… မကလိ ပါနဲ့တော့ “
ကိုမောင်တင်လေ လီးကိုင်ထားတဲ့ လက်ကို မလွတ် သေးပဲ ငြိမ်း စောက်ပတ်ကို ထိုးထိုးပြီး ပွတ်နေတာ။
” ဗျာ … မကလိပါဘူး …… လီးက ချောနေလို့ … မမလေး … စောက်ဖုတ်နဲ့ … ချော်ချော် … ထွက်နေ တာပါ “
” အာ …… ကျွတ် “
ငြိမ်းဟာလေးက ခံကောင်းတုန်းမို့ လီးအရသာ ကြာကြာ အပြတ်မခံနိုင်ဘူး။ ကိုမောင်တင်ရဲ့လက်ကို ဖယ်ပြီး ငြိမ်းကိုယ်တိုင် ကိုင်ရင်း အဖုတ်ဝကို တေ့ပေး လိုက်ရတယ်။
” ဗြိ ……… ဒုတ် ……… အ …… ကိုမောင်တင် …… ကျွတ် ကျွတ် “
ငြိမ်းလက် ပြန်ရုတ်လိုက် ရုံလေး ရှိသေးတယ် အောက်ကနေ လီးတဆုံး ကော့လိုးတာ သားအိမ်ဝ တည့်တည့် လာဆောင့်မိ ပြန်ရော။
” တအား ကောင်းလို့ပါ … မမလေးရယ် … နာသွားလား “
” ကောင်းရင် … ငြိမ်ငြိမ်လေး နေလေ …… ငြိမ်း လိုးပေးမှာပေါ့ … “
ပြောပြီး ကိုမောင်တင်ရဲ့ ရင်ဘတ်ပေါ် လက်ထောက် ရင်း လီးတ၀က်လောက် ပြန်ထုတ်ပြီးမှ အရင်းထိ ဖြည်းဖြည်းချင်း လိုးပေး လိုက်တယ်။ လီးကြီး ဝင်လာတိုင်း ငြိမ်း စောက်ဖုတ်က တဇွိဇွိ တဗွိဗွိနဲ့ အသံတွေ ထွက်နေတာ။ စောက်ပတ်ထဲ လီးကြီး ဝင်ထွက် နေတာကို ငြိမ်းရော ကိုမောင်တင်ရော အတိုင်းသား မြင်နေရတော့ လိုးရတာ ပိုအရသာ ရှိလာသလိုပဲ။ ကိုမောင်တင်က ပြောင်တင်းနေသော ငြိမ်းဖင်ကြီး လက်ဝါးနဲ့ ရိုက်လိုက် ဖင်သားစိုင် တွေကို ညှစ်ချေလိုက်နဲ့ ငြိမ်းလိုး ပေးတာကို အရသာ ခံနေ ရှာတာ။
” ဗြိ …… ဘွတ် ……… ရှီးးးးး …… ကောင်းလိုက်တာ …… မမလေး ရယ် …… ပြင်းပြင်းလေး …… ဆောင့် ပေးပါ့လား “
……………………………
Original by #မောင်ခြိမ့်
ဆက်ရန်