#မောင်ခြိမ့် ( အတွေးပင်လယ်ပြာတွင် ရေးသားသည်။ )
[ အဋ္ဌမ ပိုင်း ]
—————
ဒုတိယ အကြိမ် ရပ်ကွက်ထဲက လူတွေ ရုတ်ရုတ် သဲသဲနဲ့ ဆွဲသူဆွဲ တားသူတားပေါ့။ ခဏအကြာမှ ငြိမ်သွား ကြတယ်။ ငြိမ်းလည်း ရပ်ကွက်ရုံး ရောက်တော့ ရပ်ကွက် လူကြီးတွေရှေ့ ခံဝန်ထိုးပြီး ဒေါ်မိုးကြည်နဲ့ အိမ်ပြန်လာခဲ့ ကြတာ။ အိမ်ရောက် တော့ ကလေးက အိပ်တုန်း ဒေါ်မိုးကြည်က ကလေး သိပ်ရင်း ရပ်ကွက်ထိပ် အသံကြားလို့ ပြေးလာတာ ပြောတယ်။ သားတယောက်နဲ့ ဘဝကို ရုန်းကန်နေတဲ့ မုဆိုးမ ဘဝ ပတ်ဝန်းကျင်ရဲ့ ထိုးနက် တိုက်ခိုက် မှု့တွေ ရင်ဆီး ခံနေရုံပေါ့။
” ဟဲ့ …… ငြိမ်း…… ……… ညည်း ရန်ဖြစ်တာဆို “
အိမ်ပြန်ရောက်ပြီး ခဏအကြာ တရပ်ကွက်ထဲ နေတဲ့ မမစမ်း ရောက်လာပြန်ရော။ မမစမ်း ဆိုတာ ဒေါ်မိုးကြည် ပြီးရင် ငြိမ်းအတွက် ဒုတိယ အခင်ဆုံး ပေါ့။ ငြိမ်း ဒီပြောင်းလာ ကတည်းက ခင်မင်ရင်နှီးပြီး ကူညီဖေးမ တတ်တယ်။
” ဟုတ်တယ် … မမစမ်း ရယ် …… “
ကလေးနိုးလာလို့ ဒေါ်လေးမိုး ထိန်းနေတုန်း ငြိမ်းလည်း မမစမ်းကို ဖြစ်ကြောင်းကုန်စင် ပြောပြ လိုက်တာပေါ့။
” အင်း ……… ငါပြောသားပဲ ……… ညည်းက ……… သားတယောက်နဲ့ ……မုဆိုးမသာ ပြောတာ …… ရုပ်ကလည်းရှိ …… ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် ကလည်း … တောင့်တောင့် ဖြောင့်ဖြောင့် ဆိုတော့ ……… ဟူးးးး ……… ယောက်ကျားတွေ … အကြိုက်ပေါ့ “
” ဒါတော့ … ငြိမ်း လည်း … ဘာတတ်နိုင်မှာလည်း …… ကိုယ့်ဟာကိုယ် ……နေနေ တာကို …… လာဆော်ကား ကြတာ “
” ငါပြောနေတာ …… ညည်းမှ ……… နား မထောင်တာ …… အရွယ်ရှိတုန်း …… နောက်အိမ်ထောင် ပြုပါဆို …… ကိုတိုးအောင်နဲ့ဆို ……… မဆိုးပါဘူးအေ … တယောက်ထဲ သမား …… လူပျိုကြီး …… ညည်းအပေါ် သံယောစဉ် ရှိနေတာ …… ဘေးက အတိုင်းသား …… မြင်နေရတယ် “
ကိုတိုးအောင် ဆိုတာ ဒီရပ်ကွက် ထဲကပါပဲ ငြိမ်းကို တဖက်သတ် ကြိုက်နေတဲ့ လူပျိုကြီး တယောက်ပါ။
” အမ် ……… ငြိမ်း သာ …… အိမ်ထောင် ပြုချင်ရင် ……… ကိုသန်းစိုး ဆုံးကတည်းက …… ယောက်ျား ထပ်ယူမှာပေါ့ ……… “
” အေးလေ ……… ညည်းသားလည်း …… အရွယ် ရောက်ရင် … အချိန်တန် အိမ်ထောင်ပြုမှာ …… မယားနဲ့ လိုက်နေရင် … ညည်း တယောက်ထဲ …… ဒီ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ … ဘယ်လို နေမှာလဲ “
” ဟူးးးးး ……… မမစမ်း ……… ပြောမှပဲ ……… ငြိမ်း ဘဝ ……… ပိုတောင် ……… ရင်လေး လာပြီ “
” ဘာမှ … ရင်လေး မနေနဲ့ …… ငြိမ်း … သမီး … မောင်တိုးအောင်နဲ့သာ …… ယူလိုက် …… ညည်း အတွက် …… အားကိုးအားထား …… ယောက်ျားသား ရှိသွားတာပေါ့ “
သားလေး ထိန်းနေရင်း အနားရောက်လာတဲ့ ဒေါ်မိုးကြည် ကပါ မမစမ်း စကားကို ထောက်ခံပြီး ဝင်ပြော နေတာပါ။
” မယ့်လေး ……… ပွဲခများ ……… ဘယ်လောက် ရလို့လဲ …… မမစမ်းနဲ့ ဒေါ်လေးမိုးရယ် ……… ငြိမ်းကို …… ဇွတ် …… လင်ပေးစားနေတာ ……… ခ်ခ် “
” အမလေးတော် ……… ကျုပ်က ……… ဒီအရပ်ထဲ ပြောင်းလာ ကတည်းက ………… ညည်းကို ခင်လို့ …… သမီးလို …… သဘောထားပြီး … စောင့်ရှောက် နေတာပါအေ … မောင်တိုးအောင်ကလည်း … ပူဆာ နေလို့ဟေ့ “
” ခ်ခ် ခ်ခ် ……… ဟုတ်ပါပြီ ……… ဒေါ်လေးမိုးနဲ့ …… မမစမ်းတို့ …… ပြောသလို ……… ငြိမ်း စဉ်းစားပါ့မယ် ……… အဓိက က …… သားလေး ပါပဲ … တော်ကြာ ပထွေး လက်ထဲ …… “
” အင်း ……… ငါလည်း အသက်ကြီးပြီ ……… ငြိမ်းရေ ……… နေ့လား ညလား ……… သေမယ့်ချိန် စောင့်နေရတာ ……… ရေစက်ပါလို့ ……… လူဘဝ ထဲရောက်လာပြီး …… ခင်ကြ မင်ကြနဲ့ ……… သံယောစဉ်က …… အခက်သားအေ “
မမစမ်းက ငြိမ်သွားပေမယ့် ဒေါ်မိုးကြည်ကတော့ ဆက်ပြော နေတော့တာပဲ။ ငြိမ်းလည်း ခုန အဖြစ်ပျက်တွေ ရင်ပေါ့ သွားရပါတယ်။
” အော် ……… ဒီလိုပါပဲ … ဒေါ်လေးမိုးရယ် ……… ငြိမ်း လည်း ……… ဒေါ်လေးမိုးတို့ကို …… မိဘ အရာ အမ အရာ … ထားပြီး …… လေးစား ချစ်ခင် နေတာပါ “
” ကဲကဲ …… နေစောင်း တော့မယ် …… ညနေစာ … ထမင်းချက်ဖို့ … ငါ ပြန်ပြီ “
” ဟုတ် ……………… အော် … နေဦး ……… လက်ဖက် အသားနှပ်နဲ့ ……… အစာစုံ ထုတ်လေး … ယူသွားဦး … ဒေါ်လေးမိုး “
” ဟဲ့ ……… နေပါစေ “
” အာ …… မရဘူး ……… ဒေါ်လေးမိုးဖို့ …… စျေးက အပြန် ……… ဝင်ဝယ်လာတာ …… ရန်ဖြစ်တာနဲ့ …… လာမပေး ရသေးတာ “
ဒေါ်မိုးကြည် ပြန်သွားတော့ မမစမ်းနဲ့ စကား ခဏပြောပြီး သားလေးနဲ့ ထမင်းအတူ စားလိုက်တယ်။ ညပိုင်း သားလေး အိပ်တော့ ငြိမ်းတယောက်ထဲ ရောက်ရာ ပေါက်ရာ တွေးနေမိတာ။ မုဆိုးမ ဆိုပေမယ့် မပျက်စီး သေးတဲ့ ငြိမ်း အလှတရား တွေကို လက်တည့် စမ်းချင်တဲ့ ယောင်္ကျားတွေက ဒုနဲ့ဒေးပဲ။ တခါတခါ ထိကပါး ရိကပါး ပြောသူတွေ ဟိုပုတ် ဒီပုတ်ဖြင့် စကားရော ဖောရော လုပ်သူတွေ အားလုံး အဆင်ပြေအောင် ဆက်ဆံ ခဲ့ရတယ်။ ခက်တာက လူကြီး လူငယ်မရွေး ဆွဲဆောင် ထားနိုင်တဲ့ ငြိမ်း ခါးအောက်က ဖင်ကြီးလေ တနေ့တခြား ပိုပြီး တင်းကော့ လာတာ။
ဖေးမ ကူညီသလိုနဲ့ ဆိတ်ကွယ်ရာ ခေါ်ပြီး အကျပ်ကိုင်လည်း ပါးပါးနပ်နပ်နဲ့ပဲ ရှောင်တိမ်း နိုင်ခဲ့ ပါတယ်။ တခါတခါ ဆွဲဆောင်မှု့ ရှိတဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ကြောင့် တယောက်ထဲ အိပ်ပျော်နေတုန်း သူစိမ်း ယောက်ျား တက်များ လိုးလိုက်မလား ဆိုတဲ့ အတွေးတွေက နေ့ခင်း ဘက်တောင် ကောင်းကောင်း မအိပ်ရဲဘူး။ ဂျိုးကနဲ့ ချွတ်ကနဲ့ အသံ ကြားတိုင်းလည်း အိမ်များ လူကပ် လာတာလား အိပ်ပျက် ညတွေလည်း အကြိမ်ကြိမ် ဖြစ်လာ ခဲ့ရတာပေါ့။
//////////////////////////
ရက်မှလ လမှနှစ် ရာသီတွေ အကြိမ်ကြိမ် ကုန်ဆုံး လာပြီး ငြိမ်းဘဝ တဆစ်ချိုး ပြောင်းလဲ လာပြန်ရောပဲ။
” ငြိမ်းရေ …… သမီး ……… ရှိလား “
” ရှင် … ဒေါ်လေးမိုး … လာပြီ လာပြီ “
မနက်ပိုင်း ဟင်းချက် နေတုန်း ဒေါ်လေးမိုးကြည် အသံကြောင့် ငြိမ်း အသံပေးရင်း မီးဖို ခန်းက ထွက်လာခဲ့တာ။ ဧည့်ခန်းထဲ ရောက်တော့ အိမ်ရှေ့ တံခါးဝမှာ ဒေါ်လေးမိုးကြည်နဲ့အတူ ငြိမ်းထက် အသက်ကြီးပုံ ရတဲ့ ယောက်ျား တယောက်ရယ် ၁၀နှစ်အရွယ် သမီးလေး တယောက် မတ်တပ် ရပ်လျက် အနေထားနဲ့ တွေ့လိုက်ရတယ်။
” လာလေ … ဒေါ်လေးမိုး … ဧည့်သည်ရော ပါလာတာလား “
ငြိမ်းပြောမှ ဒေါ်လေးမိုးကြည်ရော ဘေးက သားအဖ ၂ယောက်ရော ဝင်လာကြတာ။
” ဒေါ်လေးမိုးလည်း … ဘာလုပ်ရမှန်း မသိလို့ … သမီးဆီ ခေါ်လာခဲ့တာပါ “
ဧည့်ခန်းထဲ အရောက် ဒေါ်လေးမိုးကြည်က ခုံအလွတ် ၁လုံးမှာ ဝင်ထိုင်ရင်း ပြောနေရှာတယ်။
” ဘာအကြောင်း ရှိလို့လဲ … ဒေါ်လေးမိုးရဲ့ … ဧည့်သည်ရော … ထိုင်ခိုင်းပါဦး “
မျက်နှာငယ် လေးတွေနဲ့ ရပ်နေတဲ့ သားအဖ ၂ယောက်ကို ကြည့်ရင်း ငြိမ်း ပြန်ပြောလိုက်တာ။
” ဒီလို … ငြိမ်းရယ် ………… ××× …………… ××× …………… ××× ………… ××× ……… “
ဒေါ်လေးမိုးကြည်က သားအဖ ၂ယောက်နဲ့ မိတ်ဆက် ပေးပြီးမှ သူတို့ အကြောင်းတွေ ပြောပြပြီး အကူညီ တောင်းနေ ရှာတယ်။
” အော် … ငြိမ်း … ကူညီပါ့မယ် … ဒေါ်လေးမိုးရယ် “
ငြိမ်း စကားဆုံးတော့ ကိုမောင်တင်က ခုံပေါ် ထိုင်နေရာက ဆင်းပြီး ကန်တော့ပါ လေရော။
” အို ……… မဟုတ်တာရှင် ……… ကျမ ……… တတ်နိုင် သလောက် …… ကူညီ ပေးပါ့မယ် …… ကိုမောင်တင်ရယ် … မကန်တော့ပါနဲ့ “
” ကျေးဇူး တင်လွန်းလို့ပါ … မမလေး ရယ် “
ပုဆိုးကြမ်းကို ခပ်တိုတို ဝတ်ပြီး မျက်နှာပေါ်က ချွေးစီးတွေ တဘက် အဟောင်းလေးနဲ့ သုတ်ရင်း ထိုင် ကန်တော့ နေလို့ ငြိမ်း အနေရ အထိုင်ရ ခက်ပြီး ထခိုင်း လိုက်ရတယ်။ မထင်မရှား နယ်မြို့လေး တမြို့မှာ နေတဲ့ ဒေါ်လေးမိုးကြည်ရဲ့ တူ ကိုမောင်တင် တို့ သားအဖရဲ့ အဖြစ်က သနားစရာပါ။ မယားဖြစ်သူ ဆုံးပါသွားလို့ သားအဖ ၂ယောက်ထဲ ဘဝကို ရုန်းကန်ကြိုးစားရင်း သမီလေး ပန်းနုက အစာအိမ်ရောဂါ ထဖြစ်တာ။ ငွေကြေး မပြည့်စုံတော့ ဆေးကုရင်း လိုအပ်ချက်တွေ ရှိလာပုံ ရတယ်။
ခုဆို ပန်းနုလေးက အူမကြီး ကင်ဆာရောဂါ ဖြစ်တဲ့ အဆင့်ထိ ရောက်နေရှာတာ။ တဖြည်းဖြည်း ဆေးကုသဖို့ ငွေကြေး ခက်ခဲလာတော့ နောက်ဆုံး ဒေါ်လေးမိုးကြည်က ငြိမ်းဆီ ခေါ်လာပြီး အကူညီ တောင်းဖို့ ရောက်လာ တာပေါ့။ ကိုမောင်တင် လည်း သူ့သမီးလေး ပန်းနုရဲ့ ရောဂါဝေဒနာ ခံစားနေရပုံကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထိခိုက် နေတယ်။ ပန်းနုလေးရဲ့ ဆေးမှတ်တမ်းတွေ ငြိမ်း ကြည့်ပြီးတော့ စိတ်ထဲ နုံးခွေ သွားတာပါပဲ။ ကိုမောင်တင် တို့ သားအဖကို တတ်နိုင် သလောက် အကူညီ ပေးဖို့ ဆုံးဖြတ် လိုက်တယ်။ အဲလိုနဲ့ ကိုမောင်တင်တို့ သားအဖနဲ့ ငြိမ်း ရင်းနှီး လာခဲ့ ရတာ။ ငွေကြေး ဆေးဝါးက အစ လိုအပ်တာတွေ ကူညီရင်း ၄လ လောက်ကျ သမီးလေး ပန်းနု အူမကြီး ကင်ဆာနဲ့ပဲ ဆုံးပါးသွားတာ။
ကိုမောင်တင်လည်း အရူးတပိုင်းပေါ့။ မယားလည်း သေ သမီးလေးကလည်း ဆုံးသွားတော့ ငြိမ်းလည်း ယောင်ချာချာ ဖြစ်နေတဲ့ ကိုမောင်တင်ကို အိမ်ခဏ တည်းခိုင်း လိုက်တာ။ နောက်ကျမှ လမ်းစရိတ်လေး ပေးပြီး ပြန်လွတ်ဖို့ပေါ့။ ကိုမောင်တင် နေတဲ့ အချိန် အတွင်း အိမ်ဘေးရော နောက်ဖေးရော အလေ့ကျ ပေါက်တဲ့ မြက်ရိုင်းတွေ တခြားအပင်ငယ်တွေ အကုန် ရှင်းလင်းပြီး သပ်သပ်ရပ်ရပ် ဖြစ်လာခဲ့တာ။ အိမ်ရဲ့ အနောက်ဘက် စတိုခန်း ဘေးက အခန်းလွတ် လေးထဲ ကိုမောင်တင်ကို နေခိုင်းတာပါ။ ကိုမောင်တင် ကလည်း အလုပ်ကြမ်း သမားပီပီ အလုပ်နဲ့ လက် မပြတ်အောင် လုပ်နိုင်တယ်။
ငြိမ်းတောင် အားနာ ယူရတယ်။ ကလေးလည်း ထိန်းပေး အမှိုက်ရှင်းတဲ့ အပြင် ငြိမ်းတို့ အိမ်ထဲ တံမျက်စည်း လှဲပေး အမြင်မတော်တဲ့ ပစ္စည်းတွေ သပ်သပ်ရပ်ရပ်နဲ့ နေရာ ရွေ့ပေး ဆိုတော့ ငြိမ်းတောင် အချက်အပြုတ်က လွဲပြီး ဘာမှကို လုပ်စရာ မလိုတော့တာ။ နောက်၅ရက် လောက်ကျ ငြိမ်းနဲ့ ဒေါ်လေးမိုးတို့ ကိုမောင်တင်ကို သူ့ မြို့လေး ပြန်ဖို့ စီစဉ် ပေးကြတာပေါ့။ အဝတ်စားလေး နဲနဲပါးပါး ဝယ်ပေးပြီး အားမငယ်ဖို့ စိတ်ဓတ်မကျဖို့ မှာနေ ကြတာ။ ဖြစ်ချင်တော့ ညပိုင်း အိမ်မှာ သူခိုး ကပ်ရောပဲ။ ယောက်ျားသား မရှိတဲ့ အိမ်မှာ ငြိမ်းနဲ့ သားလေး ၂ယောက်ထဲရှိတာ ကိုမောင်တင် ရှိနေတော့ အထိတ် တလန့် နဲနဲ ဖြစ်တာက လွဲရင်း လုံခြုံမှု့ ရှိခဲ့ရတယ်။
မနက်လင်းတော့ အစီစဉ် တမျိုး ဖြစ်သွားကြတာ။ ဒေါ်လေးမိုးကြည်က ငြိမ်းတို့ သားအမိ လုံခြုံမှု့ ရှိအောင် အိမ်စောင့် ငှားနေကြဖို့ ပြောနေတယ်။ အဲချိန် ကိုမောင်တင်ကို ပြောကြည့်တော့ ကိုမောင်တင် ကလည်း မယားရော သမီးရော ဆုံးပါးသွားတော့ သူ့မြို့လေးကို ပြန်မနေ ချင်တာနဲ့ ငြိမ်းတို့နဲ့ နေမယ် ဖြစ်လာရောပဲ။ လစာ ပေးချင်သလောက် ပေးပေါ့ အိပ်စရာ နေရာနဲ့ ထမင်းစားရ ရင်ကို ဖြစ်တယ် ပြောလာတယ်။ အဲလိုနဲ့ ကိုမောင်တင်က ငြိမ်းတို့အိမ် နေဖြစ်သွားတာ။ လက်ရှိ သူနေတဲ့ အခန်းလွတ် လေးကို နဲနဲပါးပါး ပြင်ပေးလိုက်တယ်။ လူမှု့ရေး လည်း နားလည်ရှာပါတယ် ငြိမ်း မခေါ်ပဲနဲ့ အိပ်ခန်း ဘက် မလာရှာဘူး။
အကြောင်းကြီးငယ် ကိစ္စရှိလို့ ခေါ်ခိုင်းမှ ဝင်လာ တတ်တာ။ ၃လလောက်ကျ ညနေပိုင်း ငြိမ်း သားလေးကို မူကြိုက ကြိုပြန်လာတော့ မိုးဖွဲဖွဲလေး ရွာနေတာ။ ဒေါ်လေး မိုးကြည် အိမ်ရှေ့ ဖြတ်တော့ ဒေါ်လေး မိုးကြည်က အိမ်လိုက် လာတယ်။ မိုးအေးအေးနဲ့ လက်ဖက်သုတ်စား ရေနွေးသောက်ရင်း ရောက်ရာ ပေါက်ရာ စကား ပြောနေကြတယ်။ ပြောနေရင်း ကိုမောင်တင်ရဲ့ အကြောင်း ရောက်တော့မှ လက်ဖက် သုပ်လေး ကျွေးချင်လာလို့ ပန်းကန် သက်သက် တခုထဲ ခွဲထည့်ပြီး အိမ်အနောက်ဖက် ထွက်လာ ခဲ့တာ။ ကိုမောင်တင် နေတဲ့ အိပ်ခန်း တံခါးလေးက ဟနေတော့ သက်နှင်းလည်း လက်ဖက် ပန်းကန်လေး ကိုင်ရင်း တံခါးတွန်းဖွင့်ပြီး အမှတ်တမဲ့ ဝင်လာ လိုက်တယ်။
” ဟင် “
မြင်ကွင်းက ငြိမ်း မျက်နှာလေး နွေးကနဲ့ ဖြစ်သွား ရတာ။ မိုးအေးအေးနဲ့ ကိုမောင်တင်လေ တံခါးပေါက် ကျောပေးပြီး အိပ်ခန်းထဲ ပက်လက် ကုလားထိုင်မှာ လှဲရင်း တဘတ်ဘတ်နဲ့ ဂွင်းထု နေတာ ငြိမ်း ဝင်လာ တာတောင် လှည့်မကြည့်ဘူး။ မိုးကလဲ တအားရွာချ လိုက်တော့ ငြိမ်း အနားလျှောက် လာတဲ့ ခြေသံ မကြားတာ နေမှာ။ ငြိမ်းလည်း အိမ်ထောင်သည် ပဲလေ ကိုယ်ချင်း စာပါတယ်။ ဒီလိုပဲ လိင်စိတ် ကြွလာရင် လက်နဲ့ အာသာ ဖြည်မိတာပဲ။ အသံ မပေးတော့ပဲ ပြန်ထွက် လာခဲ့လိုက်တယ်။ ကြာလာ တော့ ငြိမ်းလည်း ညစဉ် ညတိုင်း ကာမသုခလေး ရဖို့ လက်နဲ့ အာသာ ဖြေပေမယ့် စိတ်ကျေနပ်မှု့ အပြည့်ဝ မရတော့ပါဘူး။
နေစဉ် မြင်တွေ့နေကျ သူစိမ်း ယောက်ျား ကိုမောင်တင် ကိုပဲ သတိထားမိ လာတာ။ အိမ်ထဲ အမှိုက်ရှင်း အိမ်မှု့ကိစ္စတွေ လုပ်ပြီးတိုင်း ခဏထိုင်ပြီး အမောဖြေ တတ်တဲ့ ကိုမောင်တင် အောက်စ လွတ်တဲ့ အချိန်ဆို ခိုးကြည့်ရတာ အမောသားပေါ့။ အိမ်နေရင်း အင်္ကျီအပါး အတိုပြက် လေးနဲ့ ထမိန် တင်းတင်း ဝတ်ပြီး နေတတ်တဲ့ ငြိမ်းကို ကိုမောင်တင်လည်း ခပ်လှမ်းလှမ်း မြင်သာတဲ့ နေရာက မသိမသာ ခိုးကြည့် တတ်လာတယ်။ တခါတခါ ငြိမ်း အောက်စ လွတ်နေလို့ ကိုမောင်တင် မသိမသာ ခိုးကြည့် နေလည်း မသိဟန် ဆောင်ပြီး မျက်နှာလွဲနေ လိုက်တာပဲ။
တရက်က ကိုမောင်တင်ရဲ့ လုပ်ပုံ ကိုင်ပုံကို ငြိမ်း သေချာ ကြည့်နေမိတာ။ ပုဆိုးကို ခါးတောင်း မြှောင်နေအောင်ကျိုက်ပြီး စွပ်ကျယ် လက်ပြတ်နဲ့ နောက်ဖေးက အမှိုက်တွေ တောင်းထဲ ထည့် ပုခုံးပေါ် ပင့်တင်ရင်း ငြိမ်း ရှေ့ကနေ အိမ်ရှေ့ သွားပုံ နေတယ်။ ကြွက်သား အမြှောင်းလိုက် ထနေတဲ့ ပေါင်တံတွေနဲ့ စွပ်ကျယ် အောက်က ရင်အုပ်ကြီးတွေ ကြည့်ပြီး ငြိမ်း စိတ်လှုပ်ရှား နေမိတယ်။ အမြဲ အောက်ခံဘောင်းဘီ ဝတ်လေ့မရှိတော့ လမ်းလျှောက်တိုင်း ပုဆိုးထဲ လီးတံက လှုပ်ရမ်း နေတာ။ ၅ခေါက် လောက်ကျ ထွက်လာတဲ့ ချွေးနဲ့ ပုဆိုးက ကပ်ပြီး လီးက အမြှောင်း လိုက် ထင်းနေ တော့တယ်။
အဲဒီညမှာပဲ ငြိမ်း အိပ်မက် မက်တာ။ ငြိမ်းတို့ သားအမိ အိပ်နေတုန်း ကိုမောင်တင်က အိပ်ခန်းထဲ တိတ်တိတ်လေး ဝင်လာတယ်။ အိပ်ပျော်နေတဲ့ ငြိမ်းကို နိုးပြီး အတင်း နမ်းတော့ တာပဲ။ ဖက်လိုက် နမ်းလိုက်နဲ့ ငြိမ်း နို့တွေ ညှစ်ချေ နေတယ်။ ငြိမ်းလည်း ကလေး နိုးသွားမှာ ကြောက်လို့ အသံမထွက်ပဲ ကြိုတ်ရုံး နေမိတာပေါ့။ ဟန်ဆောင် ရုံးမှန်း သိတော့ ကိုမောင်တင်က တဆင့် တက်ပြီး ညဝတ် ထမိန် အပါးလေး အပေါ်ကနေ ငြိမ်း အဖုတ်လေးကို ဖိပွတ် နေတယ်။ လက်တဖက် ကလည်း ထောင်မတ်နေတဲ့ လီးကို ဂွင်းထု နေတာ။
” ကိုမောင်တင် … ခဏလေး “
ငြိမ်း စကားသံကြောင့် အဖုတ်ကို ပွတ်နေတဲ့ လက်က ရပ်သွားပေမယ့် ကျန်လက်တဖက်က သူ့လီးသူ ကိုင်ထုနေတာ အထု မပြတ်ဘူး။
” ကလေး နိုးလာလိမ့်မယ် … အောက်ဆင်း … လိုက်နော် “
ပြောပြီး ငြိမ်းလည်း ထထိုင်ရင်း ကိုမောင်တင်ရဲ့ ပေါင်ကြားက လီးကို စိုက်ကြည့် လိုက်တယ်။ ငြိမ်းကို ခေါင်းညိတ် ပြရင်း ကုတင်အောက် ဆင်းပြီး ပေါင်ကား ထိုင်လိုက်တာ။ ငြိမ်းလည်း ကုတင်အောက် ဆင်းပြီး ကိုမောင်တင်ရဲ့ ပေါင်ကြား ဝင်ထိုင်တော့ နီညိုရောင် လီးကြီးက တဆက်ဆက် တုန်ခါနေပြီး ဒစ်ကြီးက ကားထွက်နေတယ်။ ငြိမ်း ဟန်မဆောင် တော့ပါဘူး လီးအရင်းကနေ ထိပ်ထိ လျှာအပြားလိုက် ပင့်ယက်ပြီး ဆွဲစုပ် ပေးမိတယ်။
” အင်း ……… အား ………… ကျွတ် ……… ကောင်းလိုက်တာ ……… မမလေး ရယ် “
ငြိမ်း ပါးစပ်ထဲ လီးကြီးက တဒုတ်ဒုတ်နဲ့ ကိုမောင်တင် ရဲ့ ညည်းသံတွေ ထွက်ပေါ်လာရတယ်။ ငြိမ်းလည်း လီးဝေး နေတော့ လီးတချောင်း လုံးသာ မကပဲ လဥတွေပါ ဆွဲစုပ် ပစ်တာ။ ခနကြာတော့ ကိုမောင်တင် မနေနိုင် ရှာဘူး ငြိမ်းကို ကြမ်းပြင်ပေါ် ပက်လက် လှဲခိုင်းပြီး ခွလိုးတော့ တာပဲ။
” ဗျစ် ……………… အား …………… မရဘူး ……… ကြီးလွန်းတယ် ……………… အ ………… ဟင့် “
လီးထိပ် ဝင်တာနဲ့ အဖုတ်ဝလေး တင်းကနဲ့ပဲ ငြိမ်း မခံနိုင်တော့ ဆက်မသွင်းပဲ လီးကို ပြန်ထုတ်ပြီး အဖုတ်ကို ကုန်းယက် ပေးတယ်။ လီးပြန်သွင်းလိုက် အဖုတ်ကို ယက်လိုက်နဲ့ ဖြည်းဖြည်းကျမှ လီးတဆုံး ဝင်သွားတာ။ ငြိမ်းကို ညှာပြီး အပေါ်ကနေ ထိန်းလိုး ပေးတာ အရမ်း ကောင်းတာပဲ။ ၁၀မိနစ်လောက်ကျ ငြိမ်း ခံနိုင်တော့ မနားတမ်း ဆောင့်လိုး ပေးတယ်။
” ရှီးးးးး ………… ကျွတ် …………… အား ……… အား …………… အု ……………… “
” ရလား ……… မမလေး “
” အင်းးးး ………… အင်းဟင်း ………… ရတယ် ……… ကိုမောင်တင် ………… ဆောင့် ဆောင့် “
လိုးနေရင်း လေးဘက် ကုန်းခိုင်းလို့ ကုန်းပေးလိုက်တော့ ငြိမ်း ဖင်နောက်ကနေ ဆွဲလိုး နေတာ။ စောက်ပတ်ကို လိုးရင်း ငြိမ်းဖင်ကို လက်နဲ့ သွင်းပြီး ချဲ့နေပြန်တယ်။ အတွေ့ကြုံရ ဖင်ပါ လိုးတော့မယ် ဆိုတာ ငြိမ်း သိတာပေါ့။ မကြာပါဘူး ထင်တဲ့ အတိုင်းပဲ ငြိမ်း ဖင်ပေါက်ထဲ တံတွေး ထွေးချပြီး လီး စ သွင်းတယ်။
” ဗျစ် ……… အ ………… ဇွိ ……… အင်း ……… အား “
ငြိမ်း ဖင်လေး ပြည့်ကြပ်သွားတယ် ဖင်ထဲ လီးဝင်နေပြီ ဆိုတဲ့အသိလေး ဝင်လာတော့ အလိုက်သင့်လေး ဖင်ကို ကော့ပေးမိတယ်။ အရမ်း ခံချင်စိတ် များနေ လို့လား မသိဘူး ဖင်ထဲ လီးဝင်တော့ နာကျင် တာထက် ဖြည်းဖြည်း မှန်မှန် လိုးပေးတာတောင် အားမရဘူး အရမ်း ကောင်းနေတယ်။
” ဇွိ ……… ဖပ် ………… ဗြိ ………… အင့် ……… အား … အား ………… အိုး ……… ကောင်းလိုက်တာ … ကိုမောင်တင်ရယ် …… လိုးပါ …… လိုးလိုး …………… အားးးး ……… အရမ်း ကောင်းတာပဲ “
စကားဆုံးတော့ ငြိမ်းခါးကို မိမိရရ ကိုင်ပြီး မညှာတော့ ပါဘူး။ တကိုယ်လုံး ခါရမ်း နေအောင် ဆွဲလိုးတော့ တာပဲ။ ငြိမ်း ပေါင်ခြံထဲ အရည်တွေ စီးကျ လာပြီး ခဏ နေတော့ ဖင်ထဲ နွေးကနဲ့ ကိုမောင်တင်ရဲ့ လရည်တွေ တိုးဝင် လာတယ်။
” အား ……… မမလေး ………… အူးးးး ……… ရှီးးးး ……… တအား ကောင်းတယ် ဗျာ “
” အင်း အင်း …… ကိုမောင်တင် … ကောင်းတယ် …… ဟုတ်တယ် “
ငြိမ်းလည်း လက်ကျန် စောက်ရည် ပန်းထုတ်ရင်း ဖင်အတွင်း သားတွေနဲ့ ကိုမောင်တင်ရဲ့ လီးကို ညှစ်ပေး ထားတယ်။ တဆက်ထဲ ဒီလို လီးကြီးနဲ့သာ နေ့တိုင်း အလိုး ခံရရင် ငြိမ်းဘက်ကပဲ တသက်လုံး လုပ်ကြွေး ရပါစေ လင်တော်ရကျိုး နပ်ပြီလို့တောင် တွေးမိနေတာ။ မနက် အိပ်ယာ နိုးတာနဲ့ ညက အိပ်မက်ကို တွေးမိတော့ ငြိမ်း ရင်တွေ ခုန်သွား ရတယ်။ သားလေး ကတော့ အိပ်ယာပေါ် အိပ်ပျော် နေတုန်းပဲ။
////////////////////////
…………………………………
Original by #မောင်ခြိမ့်
ဆက်ရန်