💖 အခန်း (၉): လျှို့ဝှက်သော ဆက်ဆံရေး 💖
🍑 အမှောင်ရိပ်ထဲက အကြင်နာအနမ်း
ကျော်သူလည်း ဘောင်းဘီကို ဆက်မချွတ်သေးဘဲ ဘောင်းဘီအတွင်းသို့ လက်ထိုးနှိုက်၍ ဖင်တုံးကြီးကို အားရပါးရ ညှစ်ခွဲ ကာ ဖင်ကြားထဲထိ လက်နှိုက်သွင်း ရင်း အဖုတ်ကို စမ်းလိုက်တော့ ရီကာ၏ အဖုတ်မှာ အရည်တို့ စိုစပြု လာသည်။ ရီကာကိုယ်၌ကလည်း စိတ်ပါလာပြီ မို့ ရုန်းကန်ငြင်းဆန်ခြင်း မရှိတော့ ဘဲ အသာတကြည်ပင် ဘောင်းဘီချွတ်ပေး လိုက်ကာ သူ့ကို အတင်းချုပ်ကာ လာနမ်းနေသည့် ကျော်သူ့ကိုယ်ပေါ်မှ အဝတ်တို့ကို ပြန်ချွတ်ပေး နေလိုက်သည်။
ရီကာက ဘောင်းဘီကျွတ်သွားချိန် ကျော်သူကလည်း အင်္ကျီကျွတ်သွားလေပြီ။ ပြီးမှ ကျော်သူက နမ်းတာကို ရပ်၍ ရီကာကို စိုက်ကြည့်ရင်း:
“ငါ မင်းကို လိုးချင်တယ် ရီကာ”
ဟု ရင့်ရင့်သီးသီး ပြောချလိုက်တော့ ရီကာမှာလည်း:
“အို…..” ဟု ဖြစ်လို့သွားပြီး သူ့နှုတ်ခမ်းသူ လက်လေးဖြင့် ကွယ်ရင်း အံ့ဩ နေတော့သည်။
ကျော်သူက ပြောပြီးပြီးချင်းမှာပင် သူ့ဘောင်းဘီကို ကုန်းချွတ် လိုက်တော့ ထောင်မတ်နေသည့် လီးတံကြီးကို မီးရောင် ဝိုးတဝါးအောက်မှာ ရီကာ မြင်တွေ့လိုက်ရ သည်။
“အယ်….” ဟုလန့်သွားပီး ပါးစပ်ကလေးကိုဝိုင်းအောင်ဟလို့ လက်ဖဝါးကော့ကော့လေးနဲ့ကွယ်ရင်း လီးတံကြီးကို စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။
ကျော်သူက ရီကာကိုယ်ပေါ်တွင် ကျန်သည့် အင်္ကျီကို ဆွဲမချွတ်လိုက်တော့ ရီကာကလည်း လက်လေးနှစ်ဖက် မြှောက်ကာ အချွတ်ခံရင်း တစ်ဆက်တည်းမှာပင် အတွင်းခံဘော်လီကို ချွတ်ဖို့ လက်လှမ်းချိန်မှာတော့ ရီကာက ကျော်သူ့ရှေ့ ဒူးထောက် ထိုင်ချ လို့သွားတော့သည်။
👅 မိထွေး၏ ဂရုစိုက်မှု
လီးတံကြီးကို သူ့မျက်နှာရှေ့ထားရင်း နှာခေါင်းဖြင့် ထိကပ်၍ တရှူးရှူးဖြင့် နမ်း နေပြီး လီးကြီးကို ဆုပ်ကိုင်၍ ဂွင်းထုလိုက်ရင်း ကျော်သူ့ကို မော့၍ ကြာပါသည့် မျက်လုံးရွှဲကြီးတို့ဖြင့် ပင့်ကြည့် လာသည်။ ကျော်သူလည်း ရီကာကို ငုံ့ကြည့်ရင်း မနေနိုင်တော့ဘဲ ရီကာ့ခေါင်းကို ဆွဲလိုက်တော့ ရီကာက ခေါင်းယမ်းပြ ပြီး:
“နေပါဦး သားလီးကြီးကို ကာဆန် (အမေ) ကြည့်ပါရစေဦး ကျော်သူစံရယ်”
ဟု ပြောလာသည်။ ရီကာက ကျော်သူ့လီးကြီးကို တရွှတ်ရွှတ်ဖြင့် နမ်းလိုက်၊ လီးကြီးကို အပေါ်ဆွဲမကာ ဂွေးဥတို့ကို နမ်းလိုက် ဖြင့် လုပ်ပြီးတော့မှသာ လီးတံထိပ်ဖူးကြီးကို သူ့ နှုတ်ခမ်း စုစုလေးနှင့် ထိကပ် ပြီး ပြွတ် ကနဲ မြည်အောင် နမ်းလိုက်သည်။ လီးတံ ပတ်ပတ်လည်ကိုလည်း ပြွတ် ပြွတ် ပြွတ် နှင့် လှည့်နမ်းနေတော့ ကျော်သူကလည်း စိတ်မရှည်တော့ဘဲ:
ကျော်သူ: “စုပ်ပေးတော့ကွာ… ငါ့လီးကြီးက ပေါက်ကွဲတော့မယ်။ စုပ်ပေးတော့”
ဟု ပြောလိုက်တော့ ရီကာက မခို့တရို့လေး ရယ် ကာ:
“ကိုဒိုမိုရယ်… လီးက ပေါက်ကွဲတယ်ဆိုတာ မရှိပါဘူးကွယ်… တို့ကို စိတ်တိုင်းကျ လုပ်ပါရစေဦး… ဘာလဲ အဖေကြီးတို့ နိုးလာမှာ စိုးလို့လား… မပူပါနဲ့။ သူတို့က ၇ နာရီလောက်မှ ထကြတာ ပုံမှန်ပဲလေ။ ခု အစောကြီး ရှိသေးတာကို”
ဟုဆိုတော့ ကျော်သူကလည်း ဟုတ်သားပဲ ဟု တွေးလိုက်မိပြီး:
ကျော်သူ: “ဒါဆိုလဲ ကျနော့်အခန်းထဲ သွားကြရအောင်ဗျာ။ ဒီမှာ ခြင်က အသေဆော်တာ”
ဟုဆိုတော့ ရီကာ ခေါင်းငြိမ့်ပြ ကာ အောက်မှာ ကျနေသည့် အဝတ်အစားတို့ကို လုံးထွေးကိုင်သွား ရင်း အိမ်ဖက်သို့ လျှောက်လှမ်းသွားတော့သည်။
🪜 နေရာ
အဝတ်အစားများ ပြန်မဝတ်ဘဲ ဖင်လုံးတီးကြီးနှင့် အိမ်ထဲ ပြန်ဝင်နေသည့် ရီကာ ကို ကြည့်ရင်း ကျော်သူလည်း သူ့မျက်လုံးတို့ကိုပင် မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်လို့နေတော့သည်။ လမ်းတစ်ဝက်လောက်တွင် ရီကာက ကျော်သူ့ဖက် လှည့်ကြည့်ပြီး:
“လာလေ မောင်ရဲ့။ ဘာရပ်လုပ်နေရတာလဲ။ ပြောတော့ဖြင့် ခြင်ကိုက်တယ်ဆို။ အပေါ်သွားကြမယ်လေ”
ဟု အသံပေးလိုက်မှ ကျော်သူလည်း အသိစိတ် ပြန်ကပ်လို့လာသည်။ ရီကာနားသို့ အပြေးလေး လှမ်းသွား လိုက်တော့ ရီကာက သူ့လက်ကို လာဆုပ်ကိုင်ပြီး အိမ်ထဲ ဝင်လိုက်တော့သည်။
အိမ်ထဲ ရောက်သွားချိန်မှာလည်း ရီကာက ဘာမှ အကြောက်အရွံမရှိ၊ ခြေသံလုံအောင်တွေ ဘာတွေလဲ မလုပ်၊ အေးအေးလူလူပင် ဖင်တုံးကြီးများကို ခါယမ်း ၍ လှေကားရှိရာ လျှောက်သွားလိုက်ပြီး အပေါ် တက်သွားတော့သည်။ ကျော်သူလည်း အိမ်နောက်ဖေးပေါက်တို့ကို ပြန်ပိတ်၍ ရီကာနောက် ခပ်သွက်သွက် လိုက်သွားတော့ ရီကာက ကျော်သူ့အခန်းထဲပင် ရောက်လို့နေတော့သည်။
ရီကာက ကျော်သူ့ကုတင်ဘေးတွင် မတ်တပ်ရပ်၍ အတွင်းခံဘော်လီကို ချွတ်ကာ ဘေးကို ပစ်ချရင်း ကုတင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက် တက်လို့သွား ပြီး တံခါးဝဖက်ကို လှည့်ကြည့်တော့ တံခါးဝမှာ ကျော်သူကို မြင်လိုက်ရသည်။ ကျော်သူ့ကို တွေ့တော့ ရီကာ ဒူးထောက်လျက်နှင့်ပင် ဖင်ကို ကော့ကာ စောက်ပတ်ကြီးကိုဖြဲပြရင်း:
“လာလေကွာ… ဘာလို့ မတ်တပ်မတ်တပ်ကြီး လုပ်နေရတာလဲ။ တို့ စိတ်မရှည်တော့ဘူး”
ဟုဆိုတော့မှ ကျော်သူလည်း သူ့အိပ်ရာပေါ်သို့ ပြေးကာ ခုန်တက် လိုက်တော့သည်။
💦 ချစ်ခြင်းရဲ့ အရိပ်အယောင်နှင့် ဖခင်
ကျော်သူလည်း ရီကာဘေးသို့ ရောက်တော့ သူ ကိုင်ချင်တွယ်ချင်ခဲ့သည့် ဖင်အိုးကြီးနှစ်လုံး မှာ ဘယ်ညာ ခါယမ်းလို့ သူ့မျက်စိရှေ့တွင် ရောက်နေတော့ စိတ်မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ဖင်တုံးကြီးပေါ် မျက်နှာအပ်ကာ နမ်းရှုပ် လိုက်တော့သည်။ ရီကာက ကျော်သူ့အဖြစ်ကို ကြည့်ရင်း တစ်ခစ်ခစ်နှင့် ရယ် ရင်း:
“အိုး… သားရယ်… ဇွတ်ကိုပါပဲလား… ဖြည်းဖြည်းပေါ့… ကာဆန်ကို နေရာတကျလေး နေပါရစေဦးလား”
ဟုဆိုပြီး အိပ်ရာပေါ် လှဲချလိုက်တော့သည်။ ရီကာက ပက်လက်ဝင်လှဲရင်း ကျော်သူ့ကို ကြည့်ကာ ပြုံးစိစိ နှင့် လုပ်ရင်း သူ့ ပေါင်တံရှည်ကြီးနှစ်ဖက်ကို ဘေးသို့ ကားလိုက် တော့ ကျော်သူ့မျက်လုံးတို့သည်လည်း ရီကာအဖုတ်ကြီးမှ မခွာနိုင် ဖြစ်လို့နေတော့သည်။
ဂျပန်မပင်မယ့် အဖုတ်က ညိုမဲတတ်သည်ကိုတော့ အောကားများတွင် ကြည့်ဖူးထားသည် မို့ ကျော်သူအဖို့ ထူးထွေ မအံ့ဩမိပေ။ စောက်မွှေးတို့သည်လည်း ထူထဲ လှပြီး အဖုတ်အပေါက်ဝ ပတ်လည် ထိပင် ဖြစ်နေတော့ အမွှေးပတ်လည် ဝိုင်းနေသည့် အထဲမှာ အညိုရောင် နှုတ်ခမ်းသားတို့ ထူပစ်ပစ်နှင့် အရည်များ စိုရွှဲနေသည့် ပန်းဆီရောင် စောက်ဖုတ်ကြီး ကို ကျော်သူလည်း မတို့မထိဘဲ စိုက်ကြည့်နေတော့ ရီကာကပင် ကျော်သူ့လက်ကို ဆွဲ၍ သူ့ကိုယ်ပေါ် ဆွဲတင်လိုက်ရသည်။
ကျော်သူလည်း ရီကာကိုယ်ပေါ် မှောက်လို့ကျလာပြီး ဘယ်က ဘယ်လို စလုပ်ရမည် မသိဖြစ်နေတော့ ရီကာက ကျော်သူ့ကို ကြည့်ကာ တစ်ခစ်ခစ်နှင့် ရယ် နေတော့သည်။
ကျော်သူလည်း ရီကာ သူ့ကို ပြောင်နေမှန်း သိတော့ မခံချင်စိတ် ဖြင့် ရီကာပေါင်နှစ်လုံးအား ဆွဲဖြဲ ၍ ပေါင်ကြားတွင် ခေါင်းဝင်လိုက် ပြီး အဖုတ် ပြဲပြဲကားကားကြီးကို မျက်နှာအပ်ကာ နမ်း လိုက်တော့သည်။ ရီကာလည်း မျက်လုံးလေးများ မှေးလို့ကျ သွားပြီး ခါးကို ကော့ထား ရင်း:
“အ….. သား….. အီး….. ကျော်သူစံ….. အိုး…. ရက်စ်”
ဟု အသံလေးများ ထွက်လို့လာတော့ ကျော်သူကလည်း အဖုတ်က မျက်နှာကို ခွာ၍:
ကျော်သူ: “ကာဆန်… အသံ သိပ်မထွက်နဲ့လေ… ကာဆန်အသံက ဂျပန်အောကားထဲကလိုပဲ။ ဘာမှ မလုပ်ရသေးဘူး အသံတွေက ထွက်နေပြီ”
ရီကာ: (ပြုံးစိစိနှင့်) “သားကလဲ… ဂျပန်လင်မယားတွေမှာက (Technique) ရှိတယ်။ ယောက်ျား မိန်းမ လိုးကြပြီဆို အသံ ကျယ်ကျယ်နဲ့ များများ အော်ညည်း ပေးရတယ်… ဒါမှ လိုးတဲ့အခါ ပိုပြီး မြိုင်မှာ ပိုပြီးထန်မှာပေါ့”
ကျော်သူ: “အဲ့ဒါ… အဲ့ဒါပဲလေ။ အဖေ ကြားသွားရင် ကျနော့်တို့ နှစ်ယောက်လုံး ဒုက္ခရောက်သွားလိမ့်မယ်”
ရီကာ: “မပူပါနဲ့ ကိုကြီးက သိပါတယ်… တို့က ကိုကြီးထက် အများကြီး ငယ်တယ်လေ။ အဲ့တော့ သူ့နောက်ကွယ်မှာ တခြားသူကို မထားဘဲ သူ့သားကိုပဲ သူ့နေရာ ဆက်ခံခွင့်ပြုမယ် တဲ့။ သားကို တို့ဖာသာ မြူဆွယ်ပါ တဲ့… ကဲ…….. ခုတော့ တို့ကတောင် မမြူဆွယ်လိုက်ရပါဘူး။ သားကပဲ အရင်… အိုး…. ရှစ်….. အား….. ကျွတ်…. ကျွတ်”
ရီကာ၏ စကားကြောင့် ကျော်သူမှာ သူ့နားကိုပင် မယုံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်လို့နေပြီး ရီကာ၏ စကားတို့ကိုပင် ဆုံးအောင် နားမထောင်ချင်တော့ဘဲ အဖုတ်ကြီးတွင် လက်ထိုးနှိုက်၍ မွှေ လိုက်တော့သည်။
ရီကာမှာလည်း ကျော်သူ့ လက်နှစ်ချောင်းလောက်က အဖုတ်ထဲ ဝင်မွှေခံရ သောကြောင့် ဖင်တုံးကြီးမှာ လေပေါ် မြှောက်တက် လို့နေပြီး:
“အ……. သား…… အား…… အိ……. အီး”
ဟု အသံတို့ပင် ခပ်ကျယ်ကျယ် ထွက်လို့နေတော့သည်။ ကျော်သူလည်း အဖုတ်ကို နှိုက်တာ ရပ်လိုက်ပြီး ရီကာကိုယ်ပေါ် တက်၍ နှုတ်ခမ်းထော်ထော်ကြီးတို့ကို ကုန်းစုပ် လိုက်တော့ ရီကာကလည်း ကျော်သူ့လီးကို လှမ်းကိုင်ရင်း သူ့အဖုတ်မှာ တေ့သွင်း ကာ ခြေနှစ်ချောင်းတို့က ခါးကို ခွဖက်၍ ဖိဆွဲ လိုက်တော့ ကျော်သူ့လီးတံကြီးလည်း တစ်ထစ်ထစ်ဖြင့် ရီကာ အဖုတ်ကြီးထဲသို့ ဝင်သွား တော့သည်။
💥 နောက်တစ်ခါဒီလိုမပီးနဲ့
အဖုတ်၏ ပူနွေးမှု၊ စိုစွတ်မှု တို့အပြင် ရီကာမှ ဆွဲညှစ်ပေးထား တာကြောင့် ကျော်သူလည်း မျက်လုံးတို့ကိုပင် မှိတ်၍:
“အား….. ကောင်းလိုက်တဲ့ စောက်ဖုတ်ကြီး…. ဟား…..”
ဟု ဖြစ်လို့သွားသည်။ လီးတံကြီးလည်း တစ်ဆုံးထိ ဝင်သွားတော့ ကျော်သူက ရီကာကိုယ်ပေါ်တွင် မှောက်လျက်ကြီး နေရင်း ရီကာ့ လည်တိုင်တို့ကို နမ်းစုပ် နေလိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် ရီကာက ကျော်သူ့ကိုယ်လုံးကို တွန်းလိုက်ပြီး နှစ်ဦးသား မျက်နှာချင်းဆိုင် ကြည့်ကြရင်း:
“လိုးတော့ကွာ….. ကာဆန် မရတော့ဘူး”
ဟုဆိုတော့ ကျော်သူလည်း ဖင်ကို ကော့၍ လီးကို ပြန်ထုတ်လိုက်၊ ခါးကို ခွက်ကာ ဆောင့်သွင်းလိုက် နှင့် စတင် လိုးတော့သည်။ ရီကာကတော့ အား အား အီးအီး နှင့် ဂျပန်အောကားများ နည်းတူ အော်ဟစ် နေတော့ ကျော်သူ့အဖို့ (Mood) နည်းနည်း ပျောက်ချင်ချင် ဖြစ်လို့နေသည်။
အသံမထွက်စေရန် နှုတ်ခမ်းတို့ကို ဖိနမ်းရင်း လိုး မှသာ စိတ်အာရုံတို့ စူးစိုက်နိုင်လာပြီး တစ်ဘုန်းဘုန်းနှင့် ဖိလိုး ရင်း သူ အနှစ်နှစ် အလလ လိုးချင်ခဲ့သည့် မိန်းမတစ်ယောက်ကို လိုးနေရ တော့ ကြာကြာ ထိန်းနိုင်စွမ်း မရှိတော့ ဘဲ လီးတံကြီးလည်း ပူထူ လို့လာပြီး လီးရည်တို့ကို ရီကာ အဖုတ်ထဲသို့ ပန်းထုတ်ကာ ပြီးဆုံး လိုက်တော့သည်။
💖 အခန်း (၁၀): ယုမိဂါရဲ့ အနမ်း 💖
💏 ပထမအချီ ပြီးဆုံးခြင်း
လိုးပြီးသွားချိန်တွင်တော့ သူတို့နှစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်တို့မှာ ပူးကပ်ကာ ဖက်လျက်ရှိနေပြီး နှုတ်ခမ်းနှစ်ခုတို့က ထိကပ်၍ ခေါင်းကို စောင်းကာ အဆက်မပြတ် နမ်းစုပ် နေကြတော့သည်။ နမ်းလို့စုပ်လို့ မောသွားမှ သူတို့လည်း နှုတ်ခမ်းတို့ကို ခွာလိုက်ကြပြီး တစ်ဦးကို တစ်ဦးကြည့်ရင်း အကြည်စိုက် နေကြသည်။
ရီကာက ကျော်သူ၏ မျက်နှာကို ကိုင်ရင်း:
“ကျော်သူစံ… တို့ကို လိုးရတာ ကျေနပ်ရဲ့လားဟင်”
ဟု မေးလာတော့ ကျော်သူမှာလည်း ကျေနပ်ပီတိဖြစ်သည့် အပြုံးတို့ ကို မျက်နှာတွင် ချယ်သလို့ထားပြီး:
ကျော်သူ: “ဘယ်လို မေးလိုက်ပါလိမ့် ကာဆန် ရယ်… ကောင်းလိုက်တာမှ ရှယ်ကို ကောင်းတာ… ကာဆန် စောက်ဖုတ်ကြီးက ညီမလေးကို မွေးထားပင်မယ့်လဲ မကျယ်ဘူးနော်”
ရီကာ တစ်ခစ်ခစ် ရယ် ရင်း:
“ယုမိဂါက ဒီထဲက ထွက်တာ မဟုတ်ဘူး မောင်ရဲ့။ ဒီမှာ… ဒီက ထွက်တာလေ”
ဟုဆိုပြီး ရီကာက သူ့ ဗိုက်နံစောင်းကို ထိုးပြ သည်။ နံစောင်းတွင် မှေးမှိန်စပြုနေပြီဖြစ်သည့် ချုပ်ရာလေး ကို တွေ့တော့:
ကျော်သူ: “ခွဲမွေးတာ ပေါ့”
ဟုဆိုတော့ ရီကာက ပြုံး၍ ခေါင်းငြိမ့်ပြလာသည်။ ကျော်သူကလည်း ချုပ်ရိုးလေးကို လက်ဖြင့် ပွတ်ကြည့်ရင်း ရီကာ၏ နို့အုံထွားကြီးဆီ အကြည့်ရောက် လို့သွားပြီး ကုန်းစို့ တော့:
“အို… အီး… သား… ကျော်သူစံ… အိုး… တော်… တော်ပြီကွယ်… ကာဆန် မနက်စာ သွားချက်ရဦးမယ်”
ကျော်သူက နို့စို့နေတာကို ရပ်၍ ရီကာကို မော့ကြည့်ရင်း:
ကျော်သူ: “ကာဆန် စောက်ဖုတ်ကြီးက တကယ်ကို လိုးလို့မဝဘူး ကာဆန်ရယ်… ထပ်လိုးချင်တယ်”
ရီကာ ပြုံး၍ ကျော်သူကို ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး:
“ဒါများ အလွယ်လေးပါ သားရယ်… ညီမလေး ကျောင်းသွားချိန်၊ သားအဖေ ရုံးသွားချိန်ဆို သား အလုပ်မသွားဘဲ ပြန်လာပေါ့… ကာဆန် တစ်ယောက်တည်း ရှိတာလေ”
ဟုဆိုတော့ ကျော်သူလည်း ခေါင်းကို သွက်သွက် ငြိမ့်လို့:
ကျော်သူ: “အင်း… ဟုတ်ပြီ… ဒါဆို သား ပြန်လာခဲ့မယ်နော်… ကာဆန်နဲ့ နှစ်ယောက်တည်း စိတ်ရှိလက်ရှိ လိုးကြမယ်”
ဟုဆိုတော့ ရီကာက ကျော်သူ့ ပါးပေါ် အနမ်းလေးတစ်ပွင့် ချွေ လိုက်ပြီး အိပ်ရာပေါ်မှ ထရပ်လိုက်တော့သည်။
ရီကာတစ်ကိုယ်လုံးလည်း ချွေးတို့ စိုရွှဲ နေသည်မို့ ကျော်သူ့အင်္ကျီလေးဖြင့် ယူသုတ်နေတော့:
ကျော်သူ: “ကာဆန် ရေချိုးလိုက်မလား။ မောင်နဲ့ နှစ်ယောက် တူတူ ချိုးကြမယ်လေ”
ရီကာ ကျော်သူ့ခေါင်းမှ ဆံပင်တို့ကို ဖွလိုက်ရင်း:
“နေ့လည်ကျမှ ချိုးကြစို့ကွယ်… ခုတော့ ကာဆန် အောက်ဆင်းလိုက်ဦးမယ်… အီး… ကာဆန် အဖုတ်ထဲမှာ သား အရည်တွေ အပြည့်ပါပဲလား… ကဲ ကာဆန် မှာထားမယ်။ နောက်တစ်ခါ ပြီးတော့မယ်ဆို ဟော့ဒီက အပေါက်ထဲ ပန်းထုတ်ပေးရမယ်… နော်”
ဟုဆိုပြီး ရီကာက သူ့ပါးစပ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ပြောလာသည်။ ကျော်သူကလည်း ခေါင်းကို ငြိမ့်ပြရင်း နှစ်ယောက် တူတူ အိပ်ရာမှ ထ၍ အဝတ်အစားတို့ကို ပြန်ဝတ်လိုက်ပြီး ရီကာက ကျော်သူ့နှုတ်ခမ်းကို တစ်ချက်နမ်း၍ အပြင် ထွက်သွားတော့သည်။
👯 အမှတ်တမဲ့ အမှား
ကျော်သူလည်း မထင်မှတ်ဘဲ မိထွေးဖြစ်သူနှင့် လိုးလိုက်ရသလို သူ့အဖေ၏ သဘောထားကိုပါ သိလိုက်ရ သောကြောင့် ပျော်လို့နေပြီး အခုမှသာ မျက်လုံးတို့ လေးလံလို့လာကာ အိပ်ယာပေါ် တက်လှဲရင်း အိပ်မက်ကမ္ဘာသို့ ရောက် လို့သွားတော့သည်။
အိပ်မက်ကမ္ဘာထဲတွင် ကျော်သူတစ်ယောက် ရီကာနှင့် ပျော်လို့ မြူးလို့ အိပ်ယာထက်တွင် လိုးနေချိန် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ယောက်ယောက်က လာလှုပ်၍ နှိုးနေတော့ ကျော်သူလည်း ကောင်းခန်း ရောက်ချိန် အနှိုးခံရ၍ စိတ်ပျက် လို့သွားပြီး:
ကျော်သူ: “ဘာလဲကွာ… အိပ်နေတာကို”
ဟုပြောရင်း ခွခေါင်းအုံးကို ဆွဲခွ ၍ ဆက်အိပ်နေတော့သည်။ အိပ်မက်ထဲမှာတော့ ရီကာကို ဖက်ထားရင်း နှုတ်ခမ်းချင်း နမ်းနေသည်ဟု မြင်မက်နေသလို အပြင် လက်တွေ့မှာလဲ ခွခေါင်းအုံးအား ငုံ့၍ နမ်းနေ တော့သည်။
ခဏအကြာတွင် သူ့ရင်ဘတ်ကို တစ်ယောက်ယောက် ထုနေ တာကြောင့် ကျော်သူလည်း လန့်နိုးလာ တော့ သူ့ရှေ့ ရင်ခွင်ထဲ ရောက်နေသည့် ယုမိဂါ ကို တွေ့မြင်လိုက်ရတော့:
ကျော်သူ: “အာ… အိမိုတို (ညီမလေး) နင် ဘယ်လိုလုပ် ရောက်နေတာလဲ”
ယုမိဂါ: “သမီး ကျောင်းသွားရမယ်လေ နောက်ကျနေပြီ ကိုကိုရဲ့။ လူကို အတင်း ဖက်ထားတော့တာပဲ”
ဟု ပြောလာတော့ ကျော်သူလည်း မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လာပြီး ခွခေါင်းအုံး ထင်၍ ဖက်အိပ်နေသည့်အဖြစ် ကို ပြန်တွေးရင်း:
ကျော်သူ: “ဟဲ့… ငါ… ငါ… နင့်ကို နမ်းများ နမ်းမိသေးလား”
ဟု မေးလိုက်တော့ ယုမိဂါ၏ ဖွေးဥနေသည့် မျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံးသည် တစ်စက္ကန့်အတွင်း ပန်းနီရောင် ဖျော့ဖျော့သို့ ကူးပြောင်း သွားပြီး ကျော်သူ့ရင်ဘတ်ကို လက်သီးဆုပ်ဖြင့် တစ်ဘုန်းဘုန်း မြည်အောင် ထုလိုက် ရင်း:
“နမ်းတာပေါ့ နမ်းတာပေါ့… ညီမလေး နှုတ်ခမ်းကို ပြတ်ထွက်တော့မတတ်ကို ဖိနမ်းတာ။ ဘယ်လိုမှ ရုန်းလို့လဲ မရဘူး… ဟွန်း… အိုနိချမ် ဘယ်ကောင်မကို တွေးပြီး ညီမလေးကို လာနမ်းတာလဲ”
ဆိုကာ ကျော်သူ့ ဗိုက်ခေါက်ကို လိမ်ဆွဲ ၍ မေးတော့သည်။ ကျော်သူကလည်း ညီမဖြစ်သူ ကျေနပ်စေရန် အကြောင်းပြချက်တို့ လျှောက်ပေး ပြီး ကျောင်းနောက်ကျတော့မည်ကို အကြောင်းပြ၍ အိပ်ရာမှ ခပ်သွက်သွက်ပင် ထလိုက် တော့သည်။
🥵 အဖေ၏ ခွင့်ပြုချက်
တိုင်းဒေသကြီးလွှတ်တော်အမတ်တစ်ဖြစ်လဲ စစ်ဗိုလ်ချုပ်ဟောင်း အဖေဖြစ်သူ ဦးကျော်ငြိမ်း လည်း ရုံးသွားသလို၊ ညီမဖြစ်သူကလည်း ကျောင်းသွားနေသည့်အချိန် သူတို့အိမ်လေးအတွင်းမှာတော့ ကမ္ဘာဦးလူသားများပမာ အဝတ်မပါ ကိုယ်ဗလာတို့ဖြင့် ကျော်သူနှင့် ရီကာတို့လည်း ဖင်ပြန် ခေါင်းပြန် နေလိုက်ကြပြီး တစ်ဦး အဖုတ် တစ်ဦး ယက်ကာ၊ ကျန်တစ်ဦး လီးတံကို တစ်ဦးက စုပ် လို့နေသည်။
ရီကာက ကျော်သူ့လီးကြီးကို လည်ချောင်းထဲအထိ ထိုးသွင်း ၍ ပါးလုပ်ပါးလောင်းဖြင့် ငုံ့စုပ်လိုက်၊ ထိပ်ဖူးလုံးကြီးကို လျှာနှင့် တို့ထိယက် က ဂွင်းထုပေးရင်း:
“မောင်… တို့ မနက်က အစ်ကိုကြီးကို ပြောပြလိုက်တယ်”
ဟုဆိုတော့ ကျော်သူလည်း လန့်လို့သွား ပြီး အိပ်ယာပေါ် ငုတ်တုတ်ထ ထိုင်ကာ:
ကျော်သူ: “ကာဆန်… ဘယ်… ဘယ်လို ဘယ်လို”
ရီကာကလည်း ကျော်သူ့ဘေးမှာ ဝင်ထိုင်လို့လာပြီး:
“မောင်ကလဲ ကာဆန်လို့ မခေါ်နဲ့တော့လေ။ တို့က မောင့်အမေမှ မဟုတ်တာ… တို့နားထဲ ကြားရတာ တစ်မျိုးကြီးပဲ။ မြန်မာလို ‘မ’ လို့ပဲ ခေါ်လေ နော်… မောင်”
ဟု ပြောလာတော့ ကျော်သူလည်း ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီး:
ကျော်သူ: “မ ကလဲ အဖိုးကြီးကို ဘယ်လို သွားပြောလိုက်တာလဲ။ အဖိုးကြီးကရော ဘာပြန်ပြောလဲ။ မြန်မြန်ပြောစမ်းပါ မ ရဲ့”
ကျော်သူက လန့်ပြီး လောနေပင်မယ့် ရီကာ အေးအေးလူလူပင် နေ ပြီး ကျော်သူ့ခေါင်းတို့ကို ဖွလိုက်ရင်း:
“အဖိုးကြီးက ဘာမှ မပြောပါဘူး မောင်ရဲ့… မက ဒီလိုပဲ ‘အစ်ကိုကြီး ဆန္ဒတိုင်း ဖြစ်သွားပါပြီ’ လို့ ပြောလိုက်တာပါ”
ကျော်သူ: “အဲ… အဲတော့… သူက ဘာပြန်ပြောလဲ။ မောင့်ကို ဘ… ဘာလုပ်မှာလဲ”
ရီကာ ကျော်သူ့ကို ကြည့်ရင်း ခစ် ကနဲ ရယ်လိုက်ပြီး:
“မောင်ကလဲ ကြောက်နေလိုက်တာ။ အဖိုးကြီးက ဘာမှ မပြောဘူး မောင်ရဲ့။ စိတ်ချပါ၊ ရီကာပါ မောင်ရဲ့။ မပူနဲ့… တို့ ဒီညကစပြီး မောင်နဲ့ပဲ အတူ လာအိပ်တော့မယ်”
ရီကာ၏ စကားကြောင့် ကျော်သူတစ်ယောက် ဝမ်းလဲ ဝမ်းသာသွားသလို ဆာချီကိုကို ပြေးမြင်ပြီး ဝမ်းလဲ နည်းလို့သွား သည်။
ကျော်သူ: “အဖိုးကြီးက အဲ့လို ခွင့်ပြုတယ်ပေါ့ ဟုတ်လား။ သူက ဒီကိစ္စမှာ မသန်တော့လို့လား”
ရီကာ ပြုံးရယ်ကာ ခေါင်းလေး ငြိမ့်၍:
“အမလေး၊ သန်လိုက် ထန်လိုက်တာမှ မောင်ထက်တောင် ပိုဆိုးတယ်ရှင့် သိရဲ့လား… သူက မောင်နဲ့ အတူ နေခွင့်ပြုတာပေါ့။ ဘာလို့လဲဆို… မောင့်အဖေ အဖိုးကြီးက ကပ်ကိုးသမား… ဒါပေမဲ့ မ လို ဂျပန်မ တောင့်တောင့်ဖြောင့်ဖြောင့်ကို ဘယ်သူ့မှ ပေးလိုးဖို့ မသထာလို့ ငြိမ်နေတာ”
ကျော်သူလည်း အံ့ဩ လို့သွားတော့သည်။ ဒီလောက် တောင့်တောင့်ဖြောင့်ဖြောင့်ကြီးကို သူများ ပေးလိုးမည် ဆိုတော့ ကျော်သူလည်း နားမလည်နိုင် ဖြစ်လို့နေချိန် ရီကာက ကျော်သူ့ ပေါင်ကြားထဲသို့ ခေါင်းတိုးဝင်ကာ လီးတံကြီးကို ပြန်လည် ငုံ၍ စုပ်ပေး လိုက်ရင်း အားသွန်ခွန်စိုက် လို့ လိုးပွဲကြီး ဆင်နွှဲနေကြတော့သည်။
တစ်ချီ လိုးလိုက်၊ နားလိုက်၊ နောက်တစ်ချီ ထပ်လိုးလိုက် နှင့် ကျော်သူတို့လည်း ဘယ်နှစ်ကြိမ်မြောက် လိုးထားခဲ့ကြသည်ကို မရေတွက်နိုင်တော့။ နေ့လည်စာပင် ဆင်း၍ မစားနိုင်တော့ ဘဲ နှစ်ဦးသားလုံး အဖုတ်နှင့် လီး အခွာမခံနိုင်ကြ၊ အားမရသေးကြ ဘဲ တစ်ချီ ပြီးသွားတိုင်း တစ်ဦးကို တစ်ဦး ပွတ်သပ်ကြည်စယ်ရင်း နောက်တစ်ချီအတွက် ဆက်ပြင်ဆင်နေကြသည်။
ညနေ ရောက်မှသာ သူတို့၏ လိုးပွဲကြီးကို ရပ်နားလိုက်ကြပြီး ကျော်သူက ညီမဖြစ်သူကို ကျောင်းသွားကြိုဖို့ အပြင်ထွက် သွားတော့သည်။
💊 ညအတွက် ပြင်ဆင်ခြင်း
အိမ်ပြန်ရောက်တော့ ကျော်သူက သူ့အဖေ မျက်နှာကို ရဲရဲပင် မကြည့်ရဲ ဖြစ်လို့နေသည်။ ဦးကျော်ငြိမ်းကမူ ကျော်သူကို ဂရုပင် မစိုက်အား။ သူ့ဟာသူ စားစရာရှိတာကို စားလို့သာ နေသည်။
ညစာ စားပြီးသွားချိန် ကျော်သူလည်း အခန်းထဲ ဝင်အောင်း၍ အွန်လိုင်းချစ်သူလေး ဆာချီကို အကောင့်ကို သွားကြည့်တော့ အော့ဖ်လိုင်း ဖြစ်နေသည်။ ဒါနဲ့ စာလှမ်းပို့ထားလိုက် ပြီး ညဘက်မှာ မိထွေးဖြစ်သူ ရီကာက လာအိပ်မည် ပြောထားတာကြောင့် ကျော်သူလည်း လိုရမယ်ရ အားဆေးတို့ကို ကြိုတင် သောက်ထား လိုက်တော့သည်။
💖 အခန်း (၁၁): ကပ်ကိုးသမား၏ သား 💖
🍑 ကိုယ်တုံးလုံးနှင့် ရေချိုးခန်း ပြင်ဆင်မှု
ည ၁၀ နာရီခန့် တွင် ကျော်သူ့အခန်းတံခါး ခေါက်သံကြောင့် ကျော်သူလည်း တံခါးကို ပြေးဖွင့်တော့ တံခါးဝတွင် သူ မျှော်လင့်စောင့်စားနေသည့် ရီကာ ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ရီကာကလည်း အိပ်ခန်းတွင်းက ကျော်သူ့ကို ကြည့်ရင်း:
“ဟောတော့ ကိုယ်တုံးလုံးကြီးနဲ့ပါလား… အမလေး ကြိုတင် ရယ်ဒီ လုပ်ထားတယ်ဆိုပါတော့”
ဟုဆိုပြီး အိပ်ခန်းတွင်း ဝင်လာကာ ကျော်သူ့ တင်ပါးလုံးလုံးကို ဖြန်းကနဲ မြည်အောင် ရိုက် ကာ ဖင်ကို လာညှစ်ကိုင်ပေးသည်။ ကျော်သူလည်း ယောက်ျားသားမို့ ဖင်အကိုင်မခံဖူးသော်လည်း ရီကာ ကိုင်ပေး ညှစ်ပေးနေသည်မှာ ခံလို့ကောင်း နေသည်။ တံခါးချက်တို့ကို သေချာဖိ၍ ထိုးလိုက်ပြီးနောက် နှစ်ဦးသား အိပ်ယာထက်မှာ လှဲလျောင်းရင်း အကြည်စိုက် လို့နေကြပြီး သူတို့၏ လက်တို့မှာလည်း တစ်ဦးအင်္ဂါ တစ်ဦး အပြန်အလှန် ကိုင်တွယ်ရင်း:
ရီကာ: “မောင့်လီးကြီးက အစ်ကိုကြီးထက် ပိုရှည်တယ် သိလား…”
ကျော်သူ: “လုံးပတ်ကကျတော့ကော မ”
ရီကာ: (လီးတံကြီးကို ညှစ်ကိုင်၍ ရှေ့နောက်ပွတ်ဆွဲရင်း) “အင်း… လုံးပတ်ကတော့ အစ်ကိုကြီးက ပိုကြီးတယ်… မောင့်အဖေက ဆေးတွေ လိမ်းတယ်လေ… တို့နဲ့ ရခါစက အမြဲ လိမ်းပေးရတာ။ ခုမှသာ ဆက်မလိမ်းတော့တာ”
ကျော်သူကလည်း ရီကာအဖုတ်ကို လက်နှိုက်သွင်းရင်း အစိလေးကို ဖိချေ လိုက်တော့ ရီကာ မျက်လုံးတို့မှာ မှေးစင်း လို့လာပြီး ပါးစပ်လေး ခပ်ဟဟ ဖြစ်လို့လာသည်။ အစိကို ဖိချေရင်း အပေါက်ထဲသို့ ထိုးနှိုက်လိုက်ရင်း:
ကျော်သူ: “မ… အမွှေးတွေ ရိတ်လိုက်ပါလားဟင်”
ရီကာ: (ကျော်သူ့ကို ကြည့်ရင်း) “မောင်က အမွှေး မကြိုက်ဘူးလား…”
ကျော်သူ: (ခေါင်းယမ်းပြကာ) “အမွှေးပါတာတော့ ကြိုက်ပါတယ် မ ရယ်… ထူလပစ်ကြီးဆိုရင်သာ ဖီးလ် မလာတာ”
ဟု ပြောလိုက်တော့ ရီကာ လှဲအိပ်နေရာမှ ချက်ချင်း ထထိုင် ပြီး:
“ကဲ… လာ။ ဒါဆို မောင့်သဘောကျ မောင့်အလိုဆန္ဒအတိုင်း အမွှေး သွားရိတ်မယ်… မောင့်မှာ ကတ်ကြေးအသေး ရှိတယ် မလား။ ပြီးတော့ ဂျုပ် (ဂျယ်လ်) ကော လိုတယ်”
ဟုဆိုလို့ ကျော်သူလည်း ရီကာလက်ကို စွဲ၍ ရေချိုးခန်းတွင်း ခေါ်သွား တော့သည်။ ရီကာကို အိမ်သာခွက်ပေါ် တက်ထိုင်ခိုင်း ပြီး ပေါင်နှစ်ဖက်ကို ဘေးဆွဲဖြဲထားရင်း ကျော်သူက ကိုယ်တိုင် ညှပ်ပေး နေတော့သည်။ အရှည်များကို အရင် တိုအောင် ညှပ်လိုက်ပြီးမှ ငုတ်စိ ကျန်နေသည်တို့ကို ရိတ်စက်သုံးပြီး အပြောင်ရိတ် လိုက်တော့သည်။
အမွှေး ကင်းစင်သွားသည့်အခါမှသာ ရီကာအဖုတ်အလှတို့လည်း ဘွင်းဘွင်းကြီး ပေါ်လွင် လို့လာပြီး ကျော်သူလည်း မနေနိုင်တော့ဘဲ ပေါင်ကြားတွင်းသို့ ခေါင်းတိုးဝင်ကာ အဖုတ် ဖောင်းဖောင်းပြဲပြဲကြီးကို လျှာနဲ့ ထိုးမွှေ လိုက်တော့သည်။ ရီကာမှာလည်း ကျော်သူ့ခေါင်းကို လက်ဖြင့် ထိန်းကိုင်ရင်း ခါးကျောတို့ ဆန့်လို့သွား ကာ အိမ်သာနောက်မှီသို့ လန်ကျ သွားတော့သည်။
🚽 ရေချိုးခန်းမှ လိုးပွဲ
ရီကာလည်း ရေချိုးခန်း နံရံနှစ်ဖက်ကို ခြေနှင့် ကန်ပြီး အားပြုလို့ ထောက်ကာ ဖင်ကို ကော့ပေးထား ရင်း ခဏကြာတော့:
“မောင်… မရတော့ဘူး တို့ ခံချင်ပြီ”
ဟုဆိုတော့ ကျော်သူလည်း အဖုတ်ယက်နေတာကို ရပ်ကာ မတ်တပ်ထရပ်ပြီး အိပ်ခန်းထဲသို့ လှည့်ပြန်ထွက်ချိန် ရီကာက ကျော်သူ့လက်ကို စွဲထားပြီး:
“ဒီမှာပဲ လိုးတော့ကွာ”
ဟုဆိုပြီး အိမ်သာခွက်ပေါ် နောက်ပြန်ထိုင် ၍ ဖင်ကို နောက်သို့ ကော့ပေးထား တော့သည်။ ကျော်သူကလည်း ချွေးသံ တရွှဲရွှဲနှင့် ဝင်းပနေသည့် ဖင်တုံးကြီးတို့ ကို ဖြန်းကနဲ ရိုက် လိုက်တော့ ဖင်တုံးကြီး တုန်ခါသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ဘယ်ဘက်ကို ရိုက်လိုက် ညာဘက်ကို ရိုက်လိုက်နှင့် အပြန်အလှန် ရိုက်လို့နေတော့ ရီကာက လှည့်ပြီး:
“မောင် မနှိပ်စက်နဲ့တော့… ကွာ… လိုး… လိုး… အား… ရှစ်… ကြိုက်တယ်ကွာ… အီး”
ကျော်သူက လီးကြီးကို ထိန်းကိုင်ရင်း ရီကာအဖုတ်ကြားသို့ တေ့သွင်းကာ ဆောင့်ထည့် လိုက်တော့ ရီကာမှာလည်း ခေါင်းလေး မော့ လို့သွားပြီး အော်ညည်းတော့သည်။ လီးတံကြီးမှာ အဆုံးထိ မြုပ်ဝင်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်တည်း ရီကာက ခါးကို ကော့၍ ကိုယ်ကို ခွက် လိုက်တော့ လီးတံကြီးလည်း တစ်ဝက်ခန့် အပြင်ပြန်ထွက်သွားသည်။ ပြီးနောက် ရီကာကပင် ခါးကို ပြန်ကုန်းလိုက်နှင့် သူမအဖုတ်ထဲ လီးဝင်ရေး ထွက်ရေးအတွက် ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ ဦးဆောင်ကာ လိုး လိုက်တော့သည်။
ကျော်သူကလည်း ရီကာ ခါးသိမ်သိမ်လေးတို့ ကို ဆွဲကိုင်ရင်း ဖင်တုံးကြီး တုန်ခါထွက်သွားသည်အထိ ဒရက်ဆက် ဆောင့် လို့နေပြီး ရီကာအဖုတ်က ဝင်ထွက်နေသည့် လီးတံကို ညှစ်၍ စုပ်ပေး လေသည်။ ကျော်သူလည်း ဘယ်သူနှင့်မှ မတူသည့် ကာမစည်းစိမ်ကို ခံစားရင်း ဂျပန်မအစစ်ကို လိုးနေရ သည်မို့ သူ့လီးတံကြီးမှာလည်း မာထင် နေတော့သည်။ ကျော်သူ ဆောင့်လိုက်တိုင်း ဖင်တုံးကြီးက တုန်ခါထွက် သွားပြီး ရီကာ နို့အုံထွားကြီးတို့ မှာလည်း အထက်အောက် ခါယမ်း နေသည်မို့ ကျော်သူက လက်ဖြင့် လှမ်းထိန်းကာ ညှစ်ခွဲရင်း ဆောင့်လိုးနေသည်။
ခဏအကြာတွင် သူတို့လည်း မတ်တပ်လိုးနေကြ သည်မို့ ညောင်း လို့လာကြပြီး ကျော်သူက အိမ်သာပေါ် ထိုင်ချ လို့နေသည်။ ရီကာက ကျော်သူ့ကိုယ်ပေါ် တက်ခွ၍ ထိုင်နေလိုက်ပြီး လီးတံကြီးကို အဖုတ်ထဲ မထည့်ဘဲ အဖုတ်အကွဲကြောင်းအတိုင်း ညှပ်၍ ဖင်ကို ရှေ့တိုး နောက်ဆုတ် လုပ်ကာ ဆော့ကစား ပေးလေသည်။
ကျော်သူကတော့ ရီကာ၏ ချိုင်းကြားတွင် မျက်နှာအပ် လို့ ချိုင်းကြား အသားပြင်ကို လျှာအပြားလိုက် ပင့်၍ ယက်ပေး နေတော့သည်။ ရီကာက ကျော်သူ ပုခုံးကို ကိုင်၍ အားပြုပြီး ခါးကို ရှေ့နောက် နှဲ့ကာ ကစားပေးရင်း:
“မောင် ပြန်ထည့်ပြီး လိုးပေးတော့နော်”
ဟုဆိုပြီး ကျော်သူ အဖြေစကားကိုပင် မစောင့်တော့ဘဲ ရီကာက ကိုယ်ကို ကြွကာ ကျော်သူ့လီးတံကို ထိန်းကိုင်ရင်း သူ့အဖုတ်ပေါက်မှာ တေ့သွင်းလို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထိုင်ချ လိုက်သည်။ ကျော်သူ့လီးတံကြီးလည်း တစ်ထစ်ထစ်နှင့် ရီကာအဖုတ်ထဲ တိုးဝင်လာတော့ ရီကာမှာ မျက်နှာလေးမှာ ရှုံ့မဲ့စွာဖြင့် မျက်နှာကို မော့တက် လို့သွားပြီး:
“အူး……. ရှည်လိုက်တဲ့ မောင့်လီးကြီးကွာ”
ဟု အော်ညည်းရင်း ကျော်သူ့ ဂွေးဥတွဲနှင့် ရီကာ ဖင်တို့ ထိကပ်သည်အထိ ထိုင်ချ လိုက်တော့သည်။ ကျော်သူကတော့ သူ့ခေါင်းတစ်လုံးပမာ ကြီးမားလှသည့် နို့အုံထွားကြီးကို ထိပ်ရှိ မဲနက်နေသော နို့သီးခေါင်းတို့ကို ပါးစပ်တွင်း ငုံ၍ စုပ်လိုက် ရင်း ကျန်နို့တစ်လုံးကိုလည်း ညှစ်ခွဲနေတော့သည်။ ရီကာမှာတော့ ခေါင်းမော့ထားသည်ကနေ ပြန်မကျတော့ဘဲ ဖင်ကို နောက်ဆုတ်လိုက် ရှေ့ထိုးကော့လိုက်နှင့် အဖုတ်ထဲက လီးကြီး ဝင်ထွက်စေရေး ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်လုပ် နေတော့သည်။
😴 အိပ်ယာပေါ် အမောဖြေခြင်း
ကျော်သူက နို့တစ်လုံးကို စို့ရင်း ရီကာ ဖင်တုံးကြီးနှစ်ဖက်ကို ညှစ်ကိုင် ရင်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ဆွဲသွင်းကာ ဆောင့်တော့သည်။ နှစ်ဦးသား တက်ညီလက်ညီ လိုးဆော်နေကြတာ ၁ နာရီနီးပါး ရှိပြီဖြစ်ပြီး မပြီးနိုင်ကြသေး။ ရီကာမှာ ကိုယ်လက်တို့ မအီမသာ ဖြစ်လို့လာ ပြီး ညောင်းလာပြီမို့:
“မောင်… တို့ အရမ်းမောနေပြီကွာ… အခန်းထဲ ပြန်ကြစို့နော်”
ဟုဆိုပြီး ကျော်သူကိုယ်ပေါ်က ထရပ်ကာ လှည့်ထွက်သွားတော့ ကျော်သူက ရီကာလက်ကို စွဲထားပြီး သူနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်စေသည်။ ပြီးနောက် ရီကာ ဒူးတစ်ဖက်အောက်သို့ လက်ထိုးသွင်း၍ ပွေ့ချီ နေတော့ ရီကာက ကျော်သူ့ပုခုံးကို ထိန်းကိုင်ရင်း ကျန်ခြေထောက်တစ်ဖက်ကလည်း ကျော်သူ့ကိုယ်ကို ခွတက် လိုက်တော့သည်။
ကျော်သူက ရီကာကိုယ်လုံးကို ပွေ့ချီထားချိန် ရီကာ လက်တို့ကာ ကျော်သူ့ကိုယ်အောက်ပိုင်းရှိ လီးတံကြီးကို ထိန်းကိုင်ရင်း သူ့အဖုတ်ထဲ ထည့်ဖို့ လုပ်တော့ ကျော်သူကပဲ ရီကာကို ပွေ့ချီ မထားရင်း လီးတံနှင့် အဖုတ်တို့ တည့်သွားချိန်မှ ဆောင့်ထည့် ကာ ပွေ့ချီရင်း ကျော်သူက ရီကာကိုယ်လုံးကို နံရံဖက် တွန်းကပ်ထား ရင်း ခါးကို ကော့ကော့၍ ဆောင့်သွင်း တော့သည်။
ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် တောင့်တင်းလှသည့် ရီကာကို ပွေ့ချီထားရသည်မို့ ကျော်သူလည်း ကြာကြာ မချီနိုင် တော့ဘဲ အောင့်ကို တင်း၍ ထိန်းချီပိုး ရင်း အိပ်ခန်းတွင်း ဝင်လိုက်ရတော့သည်။ အိပ်ယာပေါ်တွင် ရီကာကို အသာအယာ ပစ်ချ လိုက်ပြီး ကျော်သူကလည်း ရီကာဘေးတွင် ဝင်လှဲလိုက်တော့ ရီကာက ကျော်သူ့ကို သူ့ရင်ခွင်ထဲ ဆွဲသွင်းပေးထား ရင်း ဆံပင်များကိုလည်း ဖွဖွလေး ပွတ်ပေးရင်းနှင့်:
“ဟိုး လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၅ နှစ်က မ ရင်ခွင်ထဲ အိပ်တတ်တဲ့ ကလေးလေးက ဒီလို အရွယ်တောင် ဖြစ်နေပါရောလားကွယ်”
ဟု ဆွေးဆွေးမြေ့မြေ့လေး ရေရွတ် ရင်း နှစ်ဦးသား မျက်လုံးတို့မှိတ်၍ အတိတ်ပုံရိပ်တို့ကို ပြန်မြင်ယောင် လို့လာပြီး အမှောင်ကမ္ဘာတွင်းသို့ သက်ဆင်းသွားကြတော့သည်။
😴 တစ်ရေးနိုးမှ ပါးစပ်ဖြင့် ပြုစုခြင်း
ကျော်သူလည်း အိပ်မောကျနေချိန် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ကျင်ကနဲ ကျင်ကနဲ ဖြစ်လာတော့ သူလည်း နိုးလာပြီး မျက်လုံးဖွင့်၍ ဘေးကို ကြည့်ချိန် ရီကာတစ်ယောက် သူ့ဘေးတွင် မရှိတော့။ တစ်ဆက်တည်းမှာပဲ သူ့လီးက ကျင်ကျင် နေတာကြောင့် အောက်ငုံ့ကြည့်တော့ ရီကာက ကျော်သူ့လီးကို စုပ်လို့ပေးနေ သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ကျော်သူမှာ မနေ့က တစ်နေကုန်လုံးနီးပါး အတွင်းအောင်း (Sex) ထားရသောကြောင့် လီးတံကြီးမှာ မထိနိုင် မကိုင်နိုင်လောက်အောင် ကျိန်းစပ် လို့နေသည်။ သို့ပင်မယ့် ရီကာ အာခေါင်းတွင်းသား ပူငွေ့ငွေ့ ကြောင့် ကျိန်းတာ နာတာ စပ်တာ ပျောက်ကင်း လို့နေတော့သည်။ လီးကြီးမှာ အပြည့်အဝ တောင်မတ်နေသည်တော့မဟုတ်၊ တောင်တစ်ဝက် ပျော့တစ်ဝက် အနေအထားသာ ရှိသည်။
ကျော်သူက နိုးလာတော့ ရီကာခေါင်းကို လှမ်းကိုင်လိုက်တော့ ရီကာလည်း ကျော်သူ့ကို မော့ကြည့်ပြီး ပါးစပ်ထဲက လီးကို ထုတ်၍:
“မောင် နိုးလာပြီလား… မ တစ်ရေးနိုးလာလို့ သေးထပေါက်ရင်း မောင့်လီးကို မြင်ပြီး မနေနိုင်လို့ ထစုပ်နေတာ”
ကျော်သူက ရီကာကို ဆွဲထူ၍ သူ့ဘေးတွင် ထားလိုက်ပြီး ရီကာကိုယ်လုံးပေါ် အုပ်မိုးကာ နှုတ်ခမ်းတို့ကို နမ်းစုပ် လိုက်တော့ ရီကာကလည်း ကျော်သူ့ကို ပြန်နမ်းရင်း အပြန်အလှန် စုပ်နေတော့သည်။ ကျော်သူက နှုတ်ခမ်းတို့ကို နမ်းရင်း ရီကာ ပေါင်ကြားတွင်းသို့ လက်ထိုးနှိုက် လိုက်တော့ ရီကာကိုယ်လုံးလေးက နောက်ကို ဆုတ်သွားပြီး:
“အိုး… မောင် မထိနဲ့ဦး မောင်ရေ… အမှန်ပြောရရင်လေ မ အဖုတ်ကြီးက ကျိန်းနေပြီ။ အထိတောင် မခံနိုင်ဘူး မောင်ရဲ့… နမ်းပဲ နမ်းကြစို့ နော် ငါ့ကောင်လေး။ ပြီးရင် ပြန်အိပ်ကြမယ်… အားရှိအောင် အိပ်ထား။ မနက်ဖြန်ကျရင်လဲ မောင်လဲ အလုပ်သွား၊ မလဲ အားရှိအောင် အိပ်ထားမယ်။ မနက်ဖြန်ညကျမှ မောင်စိတ်ကြိုက် မကို တွယ်ပေတော့”
ဟုဆိုပြီး ရီကာ ကျော်သူ့ခေါင်းကို ဖက်၍ နမ်းလိုက်တော့သည်။
💖 အခန်း (၁၂): နံနက်ခင်း ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် မီးပွားများ 💖
☀️ အချစ်နှင့် ပြည့်သော နံနက်ခင်း
ပိတ်ထားသည့် ပြတင်းတံခါး ကန့်လန့်ကာ ပါးပါးကြားက ချွန်မြတဲ့ မြားတံတစ်ခုလို နေရောင်ခြည် အလင်းတန်းတို့က ထိုးဖောက် ဝင်ရောက် လာနေသည်။ ကျော်သူ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်တာနဲ့ ပထမဆုံး မြင်လိုက်ရတာက သူ့ရဲ့ ခေါင်းအုံးကို ဖက်ပြီး နက်နဲစွာ အိပ်မောကျနေတဲ့ ချစ်ရသူ ရီကာရဲ့ ငြိမ်သက်တဲ့ မျက်နှာလေး။ အိပ်ရာပေါ်မှာ မှီခိုနေတဲ့ ရီကာရဲ့ မျက်နှာကို အလင်းတန်းတို့က ညင်သာစွာ ထိတွေ့ သွားချိန်မှာ သူ့ရဲ့ မျက်တောင်ကွေးညွှတ်တွေအောက်မှာ ရွှေရောင် အရိပ်လေးတစ်ခုကို မြင်နေရ တယ်။
ဒီအလင်းဟာ မနေ့ညက မီးပမာ တောက်လောင်ခဲ့တဲ့ အချစ်စကားတွေ၊ နမ်းရှိုက်မှုတွေ ဟာ အခုတော့ ငြိမ်းချမ်းတဲ့ နံနက်ခင်းဆီကို ညင်သာစွာ ပြောင်းလဲခဲ့ပြီ။ ညက အားကုန်ခန်းတယ်လို့ မခံစားရဘဲ၊ ကိုယ့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်တစ်ခုလုံးက ချစ်ခြင်းမေတ္တာဆိုတဲ့ အင်အားသစ်တွေနဲ့ ပြည့်လျှံ နေတယ် လို့ ခံစားနေရသည်။ အချစ်က ပေးစွမ်းတဲ့ အင်အား ဟာ ကော်ဖီတစ်ခွက်ရဲ့ ခွန်အားထက်တောင် ပိုပြီး လန်းဆန်းစေခဲ့တော့သည်။
ကျော်သူက ရီကာ ရဲ့ နားရွက်အဖျားကို နှုတ်ခမ်းနှစ်ခုကြားညှပ်လို့ စုပ် လိုက်ရင်း ရီကာ ကျောပြင် ပြောင်ပြောင်ကြီးကို လက်ဖဝါးနဲ့ ပွတ်သပ် ရင်း နူးညံ့တိုးတိုးအသံနဲ့:
ကျော်သူ: “မ… မထသေးဘူးလား… နေတောင် ထွက်နေပြီ”
ဆိုတော့ ရီကာကလည်း အိပ်ချင်မှုံတုံမှုံမွှားနဲ့ မျက်လုံးဖွင့် လိုက်တာနဲ့ နာရီကို လှမ်းကြည့်ကာ ဝရုန်းသုန်းကား ထထိုင် လိုက်တော့ပြီး:
“ဟာ! ဒုက္ခပါပဲ မောင်ရယ်! ဒီအချိန်ကြီးထိ တို့ အိပ်ပျော်သွားမိတာလား၊ အစ်ကိုကြီးတို့အတွက် ပြင်ဆင်ပေးဖို့ နောက်ကျနေပြီ”
ရီကာတစ်ယောက် ပြာယာခတ်နေသည် ကို မြင်တော့ ကျော်သူလည်း ပြုံးလို့နေတော့သည်။ ရီကာက ကြမ်းပြင်တွင် ကျနေသည့် အဝတ်အစားတို့ကို ကမန်းကတန်း လှမ်းဆွဲရင်း ဝတ်ဆင် လိုက်ပြီး အိပ်ရာပေါ်ကနေ ဆင်းဖို့ ခြေထောက်ချလိုက်ချိန်မှာ ကျော်သူက ရီကာပုခုံးကို ညင်သာတဲ့ ဆွဲငင်မှု နဲ့ ပြန်ဆွဲလိုက်ပြီး:
ကျော်သူ: “မနေ့ညက ကုန်ဆုံးခဲ့တဲ့ ခွန်အားတွေ အတွက် အနမ်းလေးတစ်ပွင့်လောက်တော့ ဂုဏ်ပြုဖို့ ထိုက်တန်ပါတယ်နော်… မ”
ဆိုပြီး ရီကာကို နမ်းဖို့ လုပ်တော့ ရီကာ စိတ်ရှုပ်နေတဲ့ မျက်နှာလေးနဲ့ မျက်နှာ ရှုံ့မဲ့ ပြီး အဆူခံရတဲ့ ကလေးတစ်ယောက်လို ပြန်လှည့်ကြည့်ရင်း:
“မောင်ကလဲ… အချိန်မရှိပါဘူးဆိုမှ လွှတ်ပါ… မောင်ရဲ့”
ကျော်သူက ရီကာကိုယ်လုံးကို သူ့ဖက် ဆွဲလှည့်ကာ ရီကာ မေးစေ့ကို ညင်သာစွာ ကိုင် ပြီး၊ မျက်လုံးချင်း ဆုံလိုက်ပြီး ခပ်နွေးနွေး ပြုံး လိုက်ရင်း:
ကျော်သူ: “မောင်တို့ရဲ့ ပထမဆုံး မင်္ဂလာဦးနေ့လေးမှာ ပထမဆုံး အနမ်း ကို မချွေရသေးဘူးလေ မရဲ့… အနမ်းမခံရဘဲ အခန်းထဲက ထွက်သွားဖို့ဆိုတာ ချစ်ခြင်း ဥပဒေကို ချိုးဖောက်တာ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။”
ဆိုပြီး ပြောလိုက်တော့ ရီကာမှာ ခွီကနဲ ထရယ် လိုက်ပြီး:
“အမလေး ကိုတတ်ပကြီး! စကားတွေ တတ်နေလိုက်တာ ကြည့်ပါဦး”
ဆိုပြီး ပြန်စနောက်လိုက်တော့ ကျော်သူက မျက်နှာကို တည်တည်တံ့တံ့ လေးနက်တဲ့ အကြည့်တွေ ကြောင့် ရီကာလည်း ထပ်မ စ ရဲတော့ဘဲ လက်မြှောက် အလျှော့ပေးလိုက်တော့သည်။
“အင်းပါ.. မောင်ရဲ့… မြန်မြန် နမ်းကွာ”
ဆိုပြီး ကလေးတစ်ယောက်ပုံစံ နှုတ်ခမ်းတို့ကို ထော်ပြ လာတော့ ကျော်သူကလည်း လိုချင်တဲ့ အနမ်းကို အရယူလိုက်တော့သည်။ ပြီးနောက် နှစ်ယောက်သား ဖက်ထားတဲ့လက်တွေက တဖြည်းဖြည်း ပြေလျော့လို့လာပြီး ရီကာက ကျော်သူ့ရင်ခွင်ထဲကနေ ထထွက်ကာ အခန်းထဲကနေ အပြေးအလွှား ထွက်ခွာသွား တော့သည်။
💭 အတွေးထဲက ရီကာနှင့် ညီမလေး၏ မျက်နှာမကောင်းမှု
ရီကာရဲ့ အရိပ် က အခန်းတံခါးဝမှာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့ ကျော်သူလည်း အိပ်ယာထက်မှာ တစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့တော့သည်။ ရီကာ အိပ်သွားတဲ့ နွေးထွေးတဲ့ ဟင်းလင်းပြင်နေရာလေးကို လက်ဖဝါးနဲ့ ဖွဖွလေး စမ်းကြည့် လိုက်ရင်း ရီကာ ထပ်မံတွေ့ဆုံဖို့ကို အချိန်တစ်စက္ကန့်လေးတောင် မစောင့်ဆိုင်းနိုင်တော့အောင် ဖြစ်လို့နေသည်။ ကျော်သူလည်း မျက်လုံးတွေကို မှိတ်ချလိုက်တာနဲ့ မနေ့ညက လိုးကြဆော်ခဲ့ကြသည့် ပုံရိပ်တွေ မြင်ကွင်းတွေဟာ နှလုံးသားထဲမှာ ရုပ်ရှင်ပိတ်ကားလို ပြန်လည် မြင်ယောင် လာတော့သည်။
ရီကာရဲ့ ညည်းညူသံတွေ၊ ကာမဇော အရှိန်အဟုန်တွေ၊ ကိုယ်သင်းရနံ့တို့ဟာ အမွှေးနံ့သာလို ကျော်သူ့နှလုံးသားကို ရစ်သိုင်း နေခဲ့တော့သည်။ ကျော်သူဟာ နွေးထွေးတဲ့ အိပ်ယာပေါ်မှာ ပက်လက် လှန်ချ လိုက်ရင်း ရီကာအိပ်ခဲ့တဲ့ ခေါင်းအုံးလေးကို ယူ၍ နှာခေါင်းနား တိုးကပ် ပြီး အချစ်စိတ်အပြည့်နဲ့ အသက်ရှူသွင်း လိုက်တဲ့အခါ သူမရဲ့ ရနံ့သင်းသင်း ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး စွမ်းအင်သစ်တွေနဲ့ ပြည့်လျှံ သွားတော့သည်။ ကျော်သူ မီးဖိုချောင်းထဲမှာ ရီကာတစ်ယောက်တည်း ယောက်ယက်ခတ် ဝရုန်းသုန်းကား ဖြစ်နေနိုင်တယ် ဆိုတာကို တွေးရင်း ပြုံးလိုက်မိတော့သည်။
အမေပြီးရင် သမီးကို အလှည့်ပေးဖို့ အချိန်ရောက်လို့လာပြီ မို့ ဖုန်းကိုဖွင့်၍ ဆာချီကို အကောင့်လေးကို လှမ်းကြည့် တော့ ဆာချီကိုမှာ အွန်လိုင်းဖြစ်မနေ။ မနေ့ညက ပို့ထားခဲ့သည်များကိုပင် ဝင်၍ မဖတ်သေး၊ (Active) မဖြစ် နေသည်မို့ ကျော်သူလည်း ယုမိဂါတစ်ယောက် ဘာဖြစ်နေတာလဲလို့ တွေးကာ စိတ်ပူမိသွားသည်။ အွန်လိုင်းပေါ်ကပဲ ချစ်သူဖြစ်လို့နေပြီး အပြင်မှာ မောင်နှမဖြစ်တာကြောင့် ဘာဖြစ်နေတာလဲ သွားမေးလို့ကလည်း မရနှင့် ခဏအကြာတွင် ဖုန်းအလန်းတီးလုံးသံလေး ထွက်လာတော့ ကျော်သူလည်း အိပ်ယာမှ ထလိုက်ပြီး ကိုယ်လက် သန့်စင်လိုက်တော့သည်။
အိမ်အောက်ထပ်ကို ဆင်းတော့ အဖေဖြစ်သူ ဦးကျော်ငြိမ်းက ကျော်သူကို မျက်လုံးတစ်ချက် ပင့်ကြည့် ရင်း ဘာစကားမှ မပြောတော့ဘဲ သတင်းစာ ဆက်ဖတ် လို့နေသည်။ ကျော်သူလည်း နောက်ဖေးခန်းထဲထိ ဝင်လိုက်သွားတော့ ထမင်းစားခန်းထဲတွင် ရီကာတစ်ယောက် ညအိပ်ဝတ်စုံလေးပေါ်တွင် အေပရွန်အနီလေး ချည်နှောင်လို့ထား ပြီး အလုပ်ရှုပ် နေသည်ကို တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။ ထမင်းစားပွဲမှာတော့ ဆာချီကိုတစ်ဖြစ်လဲ ညီမဖြစ်သူ ယုမိဂါက မနက်စာ ထိုင်စား လို့နေသည်။
ယုမိဂါက ကျော်သူ ဝင်လာသည်ကိုပင် မော့၍ နှုတ်မဆက် သည်မို့ ကျော်သူလည်း ဘာဖြစ်နေပါလိမ့်လို့ တွေးကာ သေချာကြည့်လေတော့ ယုမိဂါတစ်ယောက် မျက်တွင်းတို့မှာ ညိုမဲလို့နေပြီး မျက်နှာလေးမှာလဲ မကောင်း ရှာပေ။ သူနှင့် သူ့အမေ ရီကာတို့အကြောင်းများ သိသွားလို့များလား ဆိုပြီး ကျော်သူ တွေးလိုက်မိပြီး ယုမိဂါကို မျက်နှာချင်းဆိုင်ဖို့တောင် မဝံ့မရဲ ဖြစ်လို့နေတော့သည်။
အဲ့အချိန်မှာပဲ ရီကာက နောက်ကို လှည့်လို့ကြည့်ရင်း ကျော်သူ့ကို တွေ့တော့:
“ဟော… သား နိုးလာပြီလား… ထိုင်လိုက်။ အမေ အိပ်ယာထ နောက်ကျသွားလို့ မုန့်ဟင်းခါးပဲ ပြေးဝယ်လိုက်ရ တယ်။ ထိုင်နှင့်နော် အမေ ထည့်ပေးမယ်”
ဟုဆိုပြီး ဂျပန်အိမ်ထောင်ရှင်မများ နည်းတူ အလုပ်နှင့်လက် ပြတ်သည်မရှိအောင် တရက်ဆက် လုပ် လို့နေတော့သည်။ ကျော်သူလည်း ရီကာကို ကြည့်ရင်း သနားမိသွားသည်၊ သို့သော်လည်း သူ ပိုင်ဆိုင်သည့် ဇနီးမယားလဲ မဟုတ်တော့ ဘာမှ မတတ်နိုင်ပေ။ ရီကာ ထည့်ပေးသည့် မုန့်ဟင်းခါးကို စားလိုက်ရင်း ယုမိဂါဖက် လှည့်၍:
ကျော်သူ: “အီမိုတို… မျက်နှာလဲ မကောင်းပါလား… ဘာဖြစ်လို့လဲ နေမကောင်းဘူးလား”
ဆိုပြီး စကားစလိုက်တော့ ယုမိဂါက ကျော်သူ့ကို မော့လို့ကြည့်ရင်း:
“ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး အိုနိချမ်။ ညက စာကြည့်တာ နောက်ကျသွားလို့ပါ”
ဟု ပုံမှန်လေသံနဲ့ ပြန်ပြော လာတော့ ကျော်သူလည်း စိတ်ထဲမှာ ဘဝင်မကျဖြစ်လို့နေသည်၊ ခါတိုင်းဆို သူနဲ့အွန်လိုင်းချက်တင်းထိုင်နေတာနဲ့ပဲ ည ၃ နာရီထိအမြဲရောက်နေတတ်သည်၊ စာကြည့်နေလို့နောက်ကျသွားတယ်ဆိုတဲ့အကြောင်းပြချက်ကမခိုင်လုံပေ။
💆 မာဆတ်သို့ ထွက်ခွာခြင်း
ယုမိဂါကို ကျောင်းလိုက်ပို့ပြီး သူ့အလုပ်ရှိရာကို သွားနေပင်မယ့် သူ့စိတ်တွေက အိမ်မှာပဲ ကျန်ခဲ့ လို့နေပြီး ရီကာရဲ့ ပုံရိပ်တို့က အတွေးအာရုံထဲ ရစ်သီဝဲ လို့သာ နေတော့သည်။
နေ့လယ်ခင်းချိန်ခါ ရောက်လာတော့ ကျော်သူဆီကို သူငယ်ချင်းတစ်ယောက် ရောက်လို့လာ ပြီး မာဆတ်သွားရန် လာခေါ် တော့ ကျော်သူလည်း အညောင်းအညာ ပြေစေရန်၊ စိတ်ကို အပန်းဖြေ Relax လုပ်ရန် လိုက်ပါသွားတော့သည်။💖 အခန်း (၁၃): မာဆတ်ခန်းထဲက လွမ်းစိတ်နှင့် ရီကာ၏ ရနံ့ 💖
💆 စံပယ်၏ ပြုစုမှု
ရိုးရိုး ထိုင်းမာဆတ် မှာ အပန်းဖြေအနှိပ်ခံရင်း ကျော်သူသည် နှိပ်ပေးနေသည့် စံပယ် ဆိုသည့် မိန်းမပျိုလေးတစ်ဦးနှင့် စကားပြောကာ ဇိမ်ယူလို့နေသည်။ ကျော်သူ လာနေကျမို့ ရင်းနှီးလို့နေပြီး ကောင်မလေး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကျော်သူ့အတွက် စားအိမ် သောက်အိမ် ဖြစ်နေလေသည်။ ကျော်သူ့ဆီက အဝိုင်း အများအပြား ထွက် သဖြင့် ကောင်မလေးကလည်း ဖာမဟုတ်သည့်တိုင် ကျော်သူ့အား အစွမ်းကုန် ပြုစု ပေးသည်။
ကိုယ်လုံးဗလာ ဖြစ်နေသည့် ကျော်သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ အဝတ်မပါသည့် စံပယ်မှ တက်ထိုင် ရင်း ကျော်သူတစ်ကိုယ်လုံးကို ဆီများ ရွှဲရွှဲစိုအောင် သုတ်လိမ်း ပြီး သူမ ကိုယ်လုံးလေးဖြင့် လျောတိုက် ၍ နှိပ်နှယ်ပေးလို့နေသည်။
လီးတံကြီးကို သူမ၏ ရင်နှစ်မွှာကြား ညှပ်၍ ခါးကို အထက်အောက်လုပ်ကာ ဂွင်းထု ပေးသည်။
လီးတံထိပ်ဖူးကြီးကို ပါးစပ်တွင်း ထည့်ငုံ့၍ စုပ် ပေးသည်။
ကျော်သူ ဆန္ဒရှိသည့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အပေါက်များထဲသို့ ကြည်ကြည်ဖြူဖြူပင် ပေးသွင်း မည် ဖြစ်သည်။
လူကသာ စံပယ်နှင့် အနှိပ်ခံနေသော်လည်း ကျော်သူ့ စိတ်အစဉ်တို့ကား အိမ်ကို ပြန်ရောက်လို့နေပြီး ရီကာရဲ့ အရယ်အပြုံး၊ ငိုညည်းသံ၊ နာကျင်ဖွယ် မျက်နှာအမူအရာတို့ကို မြင်ယောင် နေတော့သည်။ အခန်းငယ်လေးတွင်းမှာ မွှေးပျံ့သော ရနံ့တို့ ထုတ်လွှတ်ထား ပင်မယ့်လည်း ကျော်သူ့ နှာခေါင်းဖျားတွင် ရနေသည့် ရီကာ၏ ကိုယ်ရနံ့တို့သာ ဖြစ်တော့သည်။
နို့အုံထွားကြီးကြား လီးတံညှပ်၍ ဂွင်းထုပေးနေသည်မှာ မိနစ်နှစ်ဆယ်ကျော်မျှ ကြာသွား ပြီး ကျော်သူ့လီးတံကလည်း သံချောင်းပမာ ထောင်မတ် နေလိုက်၊ ပိုက်ပျော့သဖွယ် ပျော့ကျသွား လိုက် ဖြစ်နေသည်။ ပျော့ကျသွားလျှင် စံပယ်က လှပသော နှုတ်ခမ်းချပ်တို့ကြား လီးတံကို ညှပ် ၍ နူးညံ့သော ပါးပြင်တို့ ခွက်ဝင်သည်အထိ စုပ် လို့ပေးတော့သည်။ ပြန်လည် ထောင်မတ်လာပြီဆိုလျှင်လည်း ပြဲအာနေသည့် နှုတ်ခမ်းတို့ ဖြင့် လီးတံပတ်လည်ကို စုပ်ပေးရင်း နို့အုံထွားကြီးကြား ပြန်ညှပ်ကာ လုပ်ပေးနေတော့သည်။
🍑 ဖင်ပေါက်ကို ဆောင့်လိုးရန် တောင်းဆိုခြင်း
ခဏအကြာတွင် ကျော်သူက:
ကျော်သူ: “တော်ပြီ စံပယ်ရေ… မင်း အပေါ်က တက်ပြီး နေပေးမလား… ကိုယ် နည်းနည်း ညီးစီစီ ဖြစ်နေတယ်၊ ဇိမ်ယူလိုက်ဦးမယ်”
ဆိုတော့ စံပယ်က ပြုံးရယ်ကာ:
“နေပေးရမှာပေါ့ ကိုကြီးရယ်… ကိုကြီး စိတ်တိုင်းကျ စံပယ် ဖြစ်အောင် လုပ်ပေးရမှာပေါ့… ဒါနဲ့ ကိုကြီး လိုချင်တာက ခရုလား ခရေလား ဆိုတာ ပြောဦးလေ”
စံပယ်ခန္ဓာကိုယ်က တောင့်တောင့်တင်းတင်း ရှိသည်မို့ ဖင်အိုးတောင့် သည်။ ဖင်လိုးရတာလဲ ပိုကောင်းတာကြောင့် ကျော်သူက ခရေ ဆိုပြီး ပြောလိုက်တော့ စံပယ်က အစွပ်ကို လီးတံပေါ် စွပ် လိုက်သည်။ ပြီးနောက် ကျော်သူ ကိုယ်ပေါ် တက်ခွကာ ကျော်သူကို ကျောပေးရင်း ဖင်နဲ့ လီး တေ့သွင်း လိုက်တော့:
ကျော်သူ: “စံပယ်က ကိုယ့်ကို မကြည့်ချင်လို့ ကျောပေးထားတာလားကွာ… ဒီဖက်ကို လှည့်မှပေါ့”
ဆိုတော့ စံပယ်လည်း ကျော်သူနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်ကာ:
“အို မဟုတ်ရပါဘူးနော်… တို့ ကိုကြီးကို မကြည့်ချင်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ စံပယ်က အဆင်ပြေသလို ထိုင်လိုက်တာပါရှင့်”
ဟု ခရာတာတာ ချွဲပစ်ပစ် ပြောရင်း ကိုယ်ကို အောက်စိုက်၍ ထိုင်ချလိုက်တော့ ကျော်သူ့လီးတံဟာ ကျဉ်းမြောင်း ကြပ်သိပ် ပူနွေးလှသည့် ဖင်ပေါက်ထဲသို့ တိုးဝင် ကာ သွားတော့သည်။
💖 ထိုင်လျက်နှင့် ဖင်လိုးပွဲ
စံပယ်က ကျော်သူ့ကို မျက်နှာချင်းဆိုင်အနေအထားဖြင့် တက်ထိုင်ကာ ဖင်အိုးကြီးကို လှုပ်ခါရင်း ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် ဆောင့်လိုး ပေးနေသည်။ အသံမထွက်အောင် ပါးစပ်ကို ဖိကိုက်ထားပင်မယ့်လည်း လီးနှင့် ဖင်သားအရေပြားတို့ ထိတွေ့ရာမှ ဖျပ်ဖျပ် မြည်သည့် အသံတို့က တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွဲ လျက်ရှိသည်။ ကျော်သူက စံပယ်၏ ခါးသိမ်သိမ်လေး ကို ဆွဲကိုင်၍ ခါးကျောတို့ကို ဆန့်ကာ ပင့်တင် လိုက်တော့ စံပယ်၏ နို့အုံတင်းတင်းတို့က တုန်ခါသွား သည်။
ကျော်သူက စံပယ်ဖင်ပေါက်ကို လိုးနေပင်မယ့် စံပယ် ခါးသိမ်လေးကို ဆွဲယူလှုပ်ရှား လို့ပေးရင်း စံပယ် ပေါင်ကြားတွင်းရှိ အဖုတ်ကို နှိုက်ကာ အစိကို ပွတ်ချေ ၍ ဆော့ကစားပေးလို့နေသည်။
စံပယ်သည် မည်သည့် အမူအရာမှ မပြဘဲ ကျေနပ်သော မျက်နှာထား ဖြင့် ကျော်သူ့ကို ငုံ့ကြည့်ရင်း လီးကို စိတ်တိုင်းကျ အသွင်းအထုတ်လုပ်ကာ ဆောင့်လိုးနေသည်။ ဖင်ပေါက်၏ ကြပ်တည်းသော အထိအတွေ့ ကြောင့် ကျော်သူမှာလည်း အရသာ တမျိုးထူးကဲ နေသည်။ ရီကာနှင့် လိုးခဲ့သည့် အရှိန်တို့ကလည်း မပြေသေးသဖြင့် ကာမစိတ်များမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေတော့သည်။
“အ… ရှီး… ကိုကြီး…” ဟူသော စံပယ်၏ ရာဂမီးတောက်သံ က အခန်းထဲ ပျံ့လွင့်သွားပြီးနောက် သူမသည် ရုတ်တရက် ဆောင့်ချက်တို့ကို မြန်ဆန်လာ ကာ ကျော်သူ့ခါးကို လက်ဖြင့် ဖမ်းကိုင်ရင်း ခေါင်းကို မော့ပစ်လိုက်တော့သည်။
“အ… အား… ကိုကြီး… စံပယ်… ပြီးတော့မယ်… အား… ကိုကြီး မရပ်နဲ့ သွက်သွက်လေး… အိုး… ရှစ်”
စံပယ်၏ ကိုယ်လုံးလေးမှာ ကျော်သူ့လီးပေါ်တွင် တုန်ရီ လို့နေပြီး နောက်ဆုံး ဆောင့်ချက်ပြင်းပြင်း အချို့နှင့်အတူ သူမ၏ ဖင်ပေါက်က လီးတံကို အတင်းအကြပ် ညှစ်စုပ် လိုက်ကာ အဖုတ်တွင်းမှ စောက်ရည်နှင့် သေးတို့ ရောထွေးနေသည့် အချစ်ရည်များ ပန်းထွက် သွားလေသည်။
😌 ဇာတ်သိမ်းပိုင်း (ပထမအချီ)
စံပယ်သည် ပြီးဆုံးသွားသော်လည်း ကျော်သူမှာမူ ဆက်လက် မပြီးဆုံးသေး။ စံပယ်၏ နွေးထွေးစိုစွတ်သော ဖင်ပေါက်တွင်း၌ ကျော်သူသည် ဆန္ဒများကို ဆက်လက် ဖြေဆည်နေသည်။
“ကိုကြီး… အားနာလိုက်တာ… ကိုကြီးကိုယ်ပေါ် စံပယ် အရည်တွေ ပန်းထုတ်လိုက်မိတယ်… စံပယ် ဘယ်လိုမှ မထိန်းနိုင်လိုက်ဘူး ကိုကြီး… ဟင့်… ဟင့်”
“ဘာမှ အားနာစရာ မလိုပါဘူးကွယ်… ဒါမျိုး ပြီးမှ ကိုကြီးက သဘောကျတာ… ကဲ ကဲ အောက်မှာ နားဦး။ ကိုကြီးက မပြီးပြတ်သေးတဲ့ အလုပ်ကို ဆက်လုပ်လိုက်ဦးမယ်”
ကျော်သူက စံပယ်၏ ကိုယ်ကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး အိပ်ယာပေါ် ပက်လက်လှန် လိုက်သည်။ စံပယ်က လီးတံပေါ်ရှိ အစွပ်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ချွတ် လိုက်ပြီး လီးတံကို ပါးစပ်ဖြင့် ငုံ၍ နူးညံ့စွာ စုပ်ပေး သည်။ ကျော်သူလီးတံက အနည်းငယ် ပျော့ကျသွား သဖြင့် စံပယ်က ညိုးငယ်သော မျက်နှာ နှင့်:
“ကိုကြီး… စံပယ် လုပ်ပေးတာ မကောင်းလို့လားဟင်… ဒါမှမဟုတ် ကိုကြီး စိတ်မပါဘူး ဖြစ်နေတာလား… ဒီနေ့ကို ခဏခဏ ပျော့ကျတယ်နော်… ခါတိုင်း လာရင် အဲ့လို မဖြစ်ပါဘူး”
ကျော်သူ: “အင်း… ဘယ်လိုပြောရမလဲ… ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ကသာ ဒီမှာ စံပယ်လေးနဲ့ ချစ်ပွဲဝင်နေတာ… ကိုယ်စိတ်က တခြားရောက်နေလို့ ဆောရီးပါကွယ်”
“အို… ကိုကြီးနော်… စံပယ်ကို ဘေးထားပြီး တခြားကောင်မတွေဆီ စိတ်ရောက်နေတာပေါ့ ဟုတ်လား… တော်ပြီ ကိုကြီးကို မချစ်တော့ဘူး ဟွန်း”
စံပယ်က စိတ်ကောက်ဟန်ဆောင် ၍ တစ်ဖက်ကို လှည့်အိပ်လိုက်တော့ ကျော်သူက စံပယ် ဖင်တုံးကြီးကို ဖြန်းကနဲ အားပါးပါး ရိုက်ချ လိုက်သည်။ စံပယ်လည်း မျက်နှာလေး ရှုံ့မဲ့လို့သွားပြီး:
“အီး… ကိုကြီးနော်… ဟွန်း”
ကနဲ ချစ်သူရည်းစားနှယ် ချစ်စဖွယ် အမူအရာလေး ဖြစ် လုပ်ပြနေတော့သည်။
💥 စိတ်ကူးထဲမှ သုံးပွင့်ဆိုင်ဖြင့် ပြီးဆုံးခြင်း
ကျော်သူကလည်း စံပယ်ပုံစံကို ကြည့်ရင်း ညီမဖြစ်သူ ယုမိဂါ (ဆာချီကို) ကို ပြန်မြင်ယောင် လို့လာပြီး စံပယ်ကို ဖက်နမ်း တော့သည်။ နှုတ်ခမ်းနှစ်ခု ပူးကပ်၊ လျှာချင်း ခုလုတ်တိုက် ကြပြီး ခဏအကြာမှာတော့ စိတ်ကူးထဲမှာ ရီကာ၏ အပြုံးမျက်နှာနှင့် ဆာချီကို၏ အဖုတ်ခန္ဓာတို့ ကို မြင်ယောင်ရင်း လီးတံကြီးဟာ ပြန်လည် ထောင်မတ် လို့လာတော့သည်။
ကျော်သူ: “စံပယ်… ဒီမယ် ကြည့်စမ်း”
ဆိုပြီး သန်မာ ထောင်မတ်နေတဲ့ လီးတံကြီး ကို ပြလိုက်တော့ စံပယ်က ပြုံးလိုက်ပြီး လီးတံကြီးကို လှမ်းကိုင်ကာ:
“ပါးစပ်နဲ့ ပြုစုပေးမယ်နော်… ကိုကြီး… ကိုကြီးရဲ့ အချစ်ရည်တွေ စံပယ် သောက်ချင်လို့”
ဆိုပြီး ခါရာတာတာ ပြောရင်း လီးတံကို အာခေါင်ထိ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ငုံစုပ် ပေးလိုက်ရာ အစွမ်းကုန် ထောင်မတ်နေသည့် လီးတံကြီး၏ သွေးကြောများ ဖောင်းကြွလာ ပြီး တစ်ဒုတ်ဒုတ်နှင့် ခုန် နေတော့သည်။ ကျော်သူသည် လီးတံ၏ အထိအတွေ့ကို မျက်လုံးမှိတ်၍ ခံစား ရင်း ရီကာ၏ အဖုတ်တွင်း လိုးဆောင့်နေသည်ဟု စိတ်ကူး လိုက်သည်။
ဤသို့ဖြင့် စံပယ်၏ ကြိုးစားပြုစုမှုကြောင့် ခဏအကြာတွင် ကျော်သူ၏ လီးတံမှ လီးရည်များ ပူနွေးစွာ ပန်းထုတ် လိုက်ကာ မာဆတ်ခန်းထဲက လွမ်းစိတ်နှင့် တဏှာဆန္ဒတို့ ပြီးဆုံး သွားတော့သည်။
💖 အခန်း (၁၄): လွမ်းဆွတ်နေသူ နှင့် တမ်းတနေသူ 💖
🏃 အိမ်ပြန်ရောက်ခြင်းနှင့် ချစ်ရသူ၏ လွမ်းစိတ်
မာဆတ်က ပြန်ထွက်လာချိန်မှာတော့ ကျော်သူ့စိတ်ဟာ ပြန်လည် လန်းဆန်း လို့နေပြီး အားသစ် အင်သစ်များ ပြည့်နှက် လို့နေတော့သည်။ ညနေလည်း စောင်းနေပြီမို့ ညီမဖြစ်သူကို သွားကြိုကာ အိမ်သို့ ပြန်လာတော့သည်။ ညီမဖြစ်သူ အိပ်ခန်းတွင်း ဝင်သွားတော့ ကျော်သူလည်း လူသူ အရိပ်အချေကို ကြည့်ရင်း သူ့အဖေနှင့် ရီကာတို့ရဲ့ အိပ်ခန်းဆီ ဝင်လိုက်တော့ ရီကာကို မတွေ့ရ ပေ။ အိမ်သာထဲ သွားကြည့်တော့လည်း မတွေ့ရတာကြောင့် နောက်ဖေးမှာ အလုပ်ရှုပ်နေသည် အထင်နှင့် သူ့အခန်းသူသာ ပြန်တက်နားလိုက်တော့သည်။
သူ့အိပ်ခန်းတံခါးကို ဖွင့်လိုက်ခြင်းမှာတင် သူ့ကုတင်ပေါ်တွင် အိပ်မောကျနေသည့် ရီကာ ကို မြင်တွေ့လိုက်ရတော့ ကျော်သူတစ်ယောက် အံ့ဩ လို့သွားသည်။ ခြေသံလုံလုံ ဖြင့် အိပ်ခန်းတွင်းဝင်ကာ မှောက်ခုံကြီး အိပ်နေသည့် ရီကာ ပါးပြင်ကို ငုံ့၍ အနမ်းတစ်ပွင့် ချွေ လိုက်တော့မှ ရီကာလည်း ဆတ်ကနဲ နိုး လို့လာပြီး:
“မောင် ပြန်ရောက်လာပြီလား… ဆောရီကွယ်… တို့ မောင့်အခန်းကို ဝင်ရှင်းပေးနေတာ… ရှင်းပေးရင်း…”
ကျော်သူ: “ဘာလဲ… မောင့်ကို လွမ်းလို့ ညက မောင်တို့ အတူတူ လိုးခဲ့တဲ့ ကုတင်ကြီးမှာ ဝင်အိပ်လိုက်တယ် ဆိုပါတော့”
ကျော်သူက စလိုက်တော့ ရီကာမှာ ရှက်လို့သွား ပြီး ကျော်သူ့ကို လက်ဖြင့် ပုတ်ကာ:
“အာ… ကွာ… မောင်ကလဲ ဘာမှန်းလဲ မသိဘူး… သွားကွာ”
ဆိုပြီး ခေါင်းအုံးနှစ်ခုကြား မျက်နှာညှပ်လို့ အရှက်ပြေ ရှောင်ရှား နေတော့ ကျော်သူကလည်း ရီကာကိုယ်လုံးပေါ် တက်မှောက် လိုက်ပြီး ဖင်တုံးကြီးကို ညှစ်ခွဲ ကိုင်တွယ် လိုက်တော့သည်။ မှောက်၍ မျက်နှာလေး ဖွက်ထားသည့် ရီကာဆီမှ:
“အို… မောင်”
ဆိုသည့် အသံသာ ကြားလိုက်ရသည်။ သူတို့နှစ်ဦး၏ နှုတ်ခမ်းတို့ကား ဆင်ကော်နှင့် ကပ်ထားသည့်နှယ် ပူးကပ် လို့သွားပြီး အဝတ်အစားတို့ကိုလည်း အပြန်အလှန် ချွတ်လို့ပေး နေကာ ခဏအကြာမှာတော့ နှစ်ဦးသား ကိုယ်လုံးတီး အဝတ်ဗလာ ဖြစ်လို့သွားတော့သည်။
🔥 ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းခြင်း
💖 အခန်း (၁၅): ဆာချီကို၏ လျှို့ဝှက်ချက်နှင့် ညမီးပွဲ 💖
💔 ညီမလေး၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော အခြေအနေ
ရီကာနှင့် ချစ်ပွဲဝင်ပြီး ရီကာ ပြန်ထွက်သွားချိန်မှာတော့ ကျော်သူလည်း ဖုန်းကိုယူ၍ ဆာချီကို အကောင့်လေးဆီ တန်းသွား လိုက်သည်။ ဆာချီကို အွန်လိုင်းမတက်တာ နှစ်ရက်ကျော် သုံးရက်တောင် ဖြစ်နေသည်။ သူပို့ထားသည့် စာတွေကိုလည်း ဝင်မဖတ်သေး၊ Seem မဖြစ်သေး သည်မို့ ကျော်သူ စိတ်ပူ လို့နေသည်။
ဆာချီကိုဆိုတာ ညီမဖြစ်သူ ယုမိဂါမှန်း သိနေပင်မယ့် ယုမိဂါက အပြင်မှာ ဘာမှမဖြစ်၊ တစ်ခုသာ ပြောစရာရှိသည်။ ကျောင်းပို့ ကျောင်းကြို သွားတိုင်း စကားတို့ကို ရေပက်မဝင်အောင် ပြောတတ် ဆိုတတ် သွက်သွက်လက်လက် ပြောဆိုတတ်တဲ့ ကောင်မလေးက ခုတစ်လော ငြိမ်လို့နေ သည်၊ ကားပေါ် ရောက်ပြီဆိုတာနဲ့ ထိုင်ခုံနောက်မှီသို့ မှီကာ မျက်လုံးမှိတ်၍ လိုက်ပါလာတတ် သည်။ ဘာဖြစ်နေတာလဲ မေးရင်လည်း စာမေးပွဲရှိလို့ စာတွေများလို့ ဆိုပြီးသာ အကြောင်းပြနေသည်။
အွန်လိုင်းပေါ်က ဆာချီကိုကလည်း အပြင်လောကက ယုမိဂါ အဖြစ်အပျက်နှင့် ဆင်တူနေ သည်မို့ ယုမိဂါကို ဖွင့်ဟ မေးလိုက်ချင်စိတ် မနည်း ထိန်းလို့နေရ တော့သည်။ ညစာစားချိန်တွင်တော့ ယုမိဂါကလည်း တိတ်တဆိတ်ပင် ထမင်းစား နေပြီး အဖေဖြစ်သူ ဦးကျော်ငြိမ်းကလည်း စကားများများစားစား သိပ်မပြော၊ သူ့ဟာသူ စားစရာရှိတာ စား၊ ရီကာနှင့် ပြောစရာရှိတာ ပြောတာက များသည်။ အရင်လို မြိုင်မြိုင်ဆိုင်ဆိုင် နွေးနွေးထွေးထွေး ဖြစ်မနေသည် ကို ကျော်သူတစ်ယောက် ခံစားမိလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ကျော်သူ့အဖို့ အခြေအနေကို ဘာမှ သေချာမသိတာကြောင့် စောင့်ကြည့်ယုံနှင့် ရီကာကို မေးမြန်းကြည့်ဖို့ရာသာ ဖြစ်နိုင် တော့သည်။
💊 အားဆေးနှင့် ကြာဆေး တွဲသုံးခြင်း
ညစာ စားပြီးလို့ အပေါ် တက်နားချိန် ၈ နာရီခွဲခန့် တွင် ကျော်သူ့အခန်း တံခါးခေါက်သံနှင့်အတူ ရီကာတစ်ယောက် ရောက်လို့လာသည်။ ရီကာက ညဝတ် ပိုးသား ဂါဝန်ပါး တစ်ထည်သာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး အခန်းထဲ ဝင်လာသည်နှင့် တံခါးကို အတွင်းက လော့ချလိုက်သည်။
“မောင်… ဒီည မင်းစိတ်ကြိုက် ပွဲကြမ်းဖို့ တို့ စီစဉ်လာခဲ့တယ်”
ဟုဆိုကာ ရီကာသည် သူမလက်ထဲမှ ပုလင်းငယ်တစ်ခု ကို ကျော်သူ့အား လှမ်းပေးသည်။
ရီကာ: “ဒါ ဂျပန် အားတိုးဆေး လေး… မောင့် အဖေ သုံးနေကျ… ဒါလေး သောက်ထား”
ကျော်သူက ရီကာ ပြန်မလာခင်ကတည်းက လိုရမယ်ရ သောက်ထားသည့် အားဆေး ရှိနေသည်မို့ ရီကာကို ကြည့်ရင်း ပြုံးလိုက်သည်။
ကျော်သူ: “မကလည်း… မောင်က အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီ… ဒါပေမဲ့ မ ပေးတာဆိုတော့လဲ ယူရမှာပေါ့”
ကျော်သူသည် ရီကာပေးသော ကြာဆေးလို အာနိသင်ရှိသည့် ဆေးရည် ကို တစ်ဝက်မျှ သောက်လိုက်ပြီး သူ့အခန်းထဲတွင် ကိုယ်တိုင် ဆောင်ထားသည့် အားဆေးနှင့် တွဲ၍ သောက်ချ လိုက်သည်။ မကြာခင်မှာပင် သွေးသားတို့ ဆူပွက် လာပြီး လီးတံကြီးမှာ ချက်ချင်း တောင့်တင်း မာထောင် လာတော့သည်။
💥 မီးကုန်ရမ်းကုန် လိုးပွဲ
ရီကာက ကျော်သူ့မျက်နှာကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲယူကာ နှုတ်ခမ်းတို့ကို အငမ်းမရ စုပ်ယူ လိုက်တော့သည်။
“အိုး… မောင့် အရမ်းကြမ်းတာပဲ တအားထန်လာပြီ… တို့ မအောင့်မနေနိုင်တော့ဘူး”
ဆိုပြီး သူမကိုယ်ပေါ်မှ ပိုးသား ဂါဝန်ကို ဆွဲချွတ် လိုက်ရာ နို့အုံကြီးများ လှုပ်ခါသွားသည်။ နှစ်ဦးသား အိပ်ယာပေါ် လဲချလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် အဝတ်အစားများ ကင်းမဲ့ သွားတော့သည်။
ကျော်သူသည် လီးတံကို ရီကာ၏ ရွှဲရွဲစိုနေသော အဖုတ်တွင်းသို့ အားကုန် ဆောင့်သွင်း လိုက်ရာ ရီကာ၏ ညည်းသံသည် အခန်းထဲ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။
“အ… အား… ကျွတ် ကျွတ်… မောင်… ပြင်းလိုက်တာကွယ်”
ကျော်သူတို့သည် ဆေးများ၏ အာနိသင် ကြောင့် အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် မီးကုန်ရမ်းကုန် လိုး ဆောင့်နေကြသည်။ ဆောင့်ချက်တိုင်းသည် ပြင်းထန်ပြီး၊ အချိန်ကြာမြင့်မှုသည်လည်း ပုံမှန်ထက် များစွာ ကျော်လွန် လာတော့သည်။
“ဖွတ်! ဖတ်! အင့်! အား! ရှီး… ကျော်သူစံ… ထိတယ်!… အား… ထိတယ်!… အမလေး…” ဟူသော ရီကာ၏ ညည်းသံများ မှာ ကျော်သူ၏ ဆောင့်ချက်တိုင်းနှင့်အတူ ထွက်ပေါ်နေသည်။ ကျော်သူ၏ ခါးလှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ ရီကာ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း အိပ်ယာပေါ်မှ ပင့်တက်လိုက် ကျသွားလိုက် ဖြစ်နေသည်။
🍑 ခရေမှ ခရုသို့ ပြောင်းလဲခြင်း
တစ်နာရီကျော်ခန့် ကြာလာသောအခါ ရီကာသည် လေးဖက်ထောက် အနေအထား ဖြင့် အလိုးခံနေရပြီး ချွေးတို့ရွှဲနေသည်။ ကျော်သူသည် သူမ၏ တောင့်တင်းသော ဖင်တုံးကြီးနှစ်ဖက်ကို ဆွဲဆုပ် ရင်း အားသွန်ခွန်စိုက် လိုးနေစဉ်တွင် ရီကာဖင်ပေါက် ခပ်ညိုညိုလေးက ပွစိပွစိ ဖြစ်လာ သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
ကျော်သူ၏ စိတ်ထဲ၌ ရုတ်တရက် အူယားစိတ် နှင့် စမ်းသပ်ချင်စိတ် တို့ ပေါ်ပေါက်လာပြီး လီးတံကို အဖုတ်တွင်းမှ ဆွဲထုတ်လိုက်ကာ:
ကျော်သူ: “မ… မရဲ့ ဖင်ပေါက်လေးက တအားလှတာပဲ… မောင် ဖင်လိုး ချင်တယ်… မ ဖင်ခံဖူးလားဟင်”
ရီကာသည် မောဟိုက်နေသော အသံဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။
“အ… အင်း… အပျိုဘဝတုန်းကတော့ ခံဖူးတယ် မောင်… ဒါပေမဲ့ မင်းအဖေကတော့ တစ်ခါပဲ လိုးဖူးတယ်… သူက ရွံတတ်လို့ ချီးစော်နံလို့ ဆိုပြီး ထပ်မလိုးဘူး… မောင်လိုးချင်တယ်ဆို မ ကအလိုးခံမှာပေါ့ မလဲ ဖင်ခံရတာ ကြိုက်တယ်လေ… မောင့်လီးကြီးနဲ့ဆို… ဖင်ကိုပူထူနေမလားပဲ”
ရီကာ၏ ခွင့်ပြုစကားကြောင့် ကျော်သူ၏ လီးတံကြီးသည် ပိုမို တောင့်တင်းလာပြီး ရီကာ၏ ပွင့်အာနေသော ဖင်ပေါက်လေး ကို လျှာဖြင့် ထိကပ်ကာ:
ကျော်သူ: “အဖိုးကြီးက ရွံတတ်ပင်မယ် မောင်ကတော့ မ… မရွံဘူး အင့်… ဘာဂျာပေးမယ်…”
ဆိုပြီး ဖင်ပေါက်ခပ်ညိုညိုလေးကို ပါးစပ်ဖြင့် ကပ် ကာ လျှာဖျားဖြင့် ထိုးမွှေ ယက်ပေး တော့သည်။
“အိ……အား…..ယားတယ်မောင်ရယ်…..အို…..ရှီး…..ကောင်းလဲ ကောင်းတယ်….အ”
ရီကာ၏ ကိုယ်လုံးလေး တုန်တက်သွားပြီး အသက်ရှူသံ ပြင်းထန် လာသည်။ ကျော်သူသည် ဖင်ဝကို တံတွေးဖြင့် ရွှဲစို အောင် ပြုလုပ်လိုက်ပြီး လီးတံကို ဖင်ပေါက်တွင် တေ့သွင်း ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖိဆောင့် လိုက်တော့သည်။
💦 ဖင်လိုးခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်ခြင်း
ကြပ်သိပ်ပူနွေးသော ဖင်ပေါက် ထဲသို့ လီးတံကြီး တထစ်ထစ် တိုးဝင် သွားရာ ရီကာ၏ ညည်းသံသည် ယခင်ထက် ပို၍ ပြင်းရှ လာသည်။
“အ… အား… ကျွတ် ကျွတ်… မောင်… နာတယ်… ဖြည်းဖြည်း… ရှီး… အင့်… ဒါပေမဲ့… ကောင်းတယ်… ဟင့်”
ကျော်သူသည် ဖင်လိုးခြင်း၏ ထူးကဲသော အရသာ ကို ခံစားရင်း မိနစ် ၁၅ မိနစ်ခန့်ကြာအောင် အားကုန် ဆောင့်လိုး နေတော့သည်။
“ဖွပ်! ဖွပ်! ဗွတ်! အား… အိုး… မောင်… မောင်… မောင်… ဖင်ခံလို့ကောင်းလိုက်တာ မောင်ရယ်!… အင့်! ဆောင့်! ဆောင့်!… ရှီး!”
ရီကာသည် လေးဖက်ထောက် အနေအထား ဖြင့် ကျော်သူ၏ ဆောင့်ချက်တိုင်းကို ခံယူနေရင်း မျက်လုံးများ မှေးစင်း လို့နေသည်။ ကျော်သူ၏ လီးတံသည် ဖင်ပေါက်၏ တင်းကြပ်သော နွေးထွေးမှု ကြောင့် တအားပြင်းထန်စွာ တောင့်တင်း နေတော့သည်။
နောက်ဆုံး ဆောင့်ချက်ပြင်းပြင်းဖြင့် ရီကာ၏ ဖင်ပေါက်ထဲကိုပဲ သုတ်ရည်များအားလုံး ပူနွေးစွာ ပန်းထုတ် လိုက်တော့သည်။
လီးရည်များ ပန်းထုတ်လိုက်ပြီးနောက် ကျော်သူသည် ရီကာ၏ ကျောပေါ်သို့ မောဟိုက်စွာ လဲကျ သွားသည်။ တစ်နာရီကျော်ကျော်ကြာသော ကြမ်းတမ်းသည့် ချစ်ပွဲ ၏ အရှိန်အဝါကြောင့် နှစ်ဦးသားလုံး ကိုယ်လက်တို့ လေးလံ လာပြီး ဖက်တွယ်လျက်သား အိပ်ပျော် သွားကြတော့သည်။ရီကာက အိပ်ယာပေါ်တွင် ပက်လက်လှန် ၍ ပေါင်တံနှစ်ဖက်ကို လဲကား ထားလေတော့ ကျော်သူက ရီကာ ပေါင်ကြားတွင် မှောက်ဝင် လိုက်တော့သည်။ ရီကာက ကျော်သူ့အနမ်းကို ပြန်တုံ့ပြန်နေရင်းမှာတင် သူ့ လက်သွယ်သွယ်တို့က လီးတံကြီးကို ဖမ်းဆုပ် ကိုင်တွယ်ကာ သူမ ပေါင်ကြားထဲသို့ ထိုးစိုက် နေတော့သည်။
ကျော်သူကလည်း ခါးကို အားပြု၍ ဖိချ လိုက်တော့ ရီကာမျက်နှာလေးမှာ ပါးစပ်ဟလျက်နှင့် ခေါင်းလေး မော့ လို့သွားပြီး:
“အား… ရှီး… မောင်ရယ်… ကောင်းလိုက်တာ… အား… တစ်နေကုန် ဒီလီးကြီးကို လွမ်းနေရတာကွယ်”
ဆိုပြီး ညည်းလို့နေတော့သည်။ ကျော်သူကလည်း လီးတံကြီးက ရီကာ အဖုတ်ခေါင်း နံရံတို့ကို ပွတ်တိုက်သွား ရင်း ဆုံးဆုံး မြုပ်ဝင်နေတဲ့ ဖီးလ်လင် ကို မျက်နှာရှုံ့မဲ့ကာ ခံစားနေတော့သည်။
ကျော်သူသည် လီးတံကို အဆုံးထိ နွေးထွေးသော အဖုတ်ခေါင်းအတွင်း၌ စိမ်ထား လိုက်ပြီး ရီကာ၏ မျက်လုံးတို့ကို စိုက်ကြည့် လိုက်သည်။ ရီကာ၏ နက်ရှိုင်းသော အကြည့်များ မှာ ကာမဆန္ဒအပြည့်ဖြင့် တောက်ပလို့နေပြီး လီးတံကို အဖုတ်အတွင်း စုပ်ညှစ်ပေးနေသော ကြွက်သားတို့၏ လှုပ်ရှားမှု ကို ခံစားနေရသည်။
ကျော်သူ: “မ… မရဲ့ အဖုတ်ကြီးက အမြဲတမ်း နွေးနေတာပဲ… မောင့်ကို အမြဲတမ်း ပြန်ဆွဲသွင်းနေသလိုပဲ”
ရီကာက ခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ခါလိုက်ရင်း:
“မောင်ကလဲ… အဖုတ်ဆိုတာ အသွေးနဲ့ အသားနဲ့ပဲလေ မောင်ရဲ့… မောင်လို ကိုယ်ချစ်ရတဲ့ လီးနဲ့ အထိုးခံ အလိုးခံနေရမှာတော့ ပိုနွေး တာပေါ့”
စကားဆုံးသည်နှင့် ကျော်သူသည် ဆောင့်ချက်တို့ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း စတင် လိုက်တော့သည်။ ဖျတ်ဖျတ်… ဖုတ်ဖုတ် မြည်သံများက တိုးတိတ်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရီကာ၏ ကိုယ်လုံးလေးမှာ အိပ်ယာပေါ်၌ တုန်ခါလို့နေသည်။ ကျော်သူသည် လီးတံကို အဖုတ်တွင်းမှ တဝက်နီးပါး ဆွဲထုတ် လိုက်ပြီးမှ အားကုန် ဆောင့်သွင်း လိုက်ရာတိုင်း ရီကာ၏ ဖင်တုံးကြီးများ အိပ်ယာပေါ်မှ ပင့်တက် သွားသည်။
ဂျပန်မတစ်ယောက်ကို လိုးနေရသည်ဆိုတဲ့ စိတ်ကူးကြောင့် ကျော်သူ့ကို အရိုင်းအစိုင်းသဖွယ် စိတ်ကြွ စေခဲ့သည်။ ဆောင့်ချက်တို့သည် ပို၍ မြန်ဆန်လာသည်။
“အား… ရှီး… ကျော်သူဆန်… အဲ့လို… အဲ့လို ဆောင့်… နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း… ထိတယ်ကွာ… အီး…”
ရီကာသည် ကျော်သူ၏ ကျောပြင်ကို လက်သည်းဖြင့် ကုတ်ခြစ် လိုက်ပြီး ပေါင်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကျော်သူ့ခါးကို တင်းကြပ်စွာ ချုပ်နှောင် လိုက်တော့သည်။ ကျော်သူသည် ဆောင့်ချက်နှုန်းကို ပိုမို မြှင့်တင် လိုက်ပြီး စက္ကန့်နှင့်အမျှ ပြီးဆုံးခြင်းဆီသို့ ဦးတည် သွားတော့သည်။
“ဖတ်! ဖတ်! ဖတ်! အ… အီး!”
နှစ်ဦးသား၏ ညည်းသံများ၊ အရေပြားချင်း ထိခတ်သံများနှင့်အတူ ချစ်ရည်တို့၏ ရွှဲနစ်သံများ က အခန်းငယ်ထဲ ပဲ့တင်ထပ်လို့နေသည်။
“မောင်… ပြီးတော့မယ်… အား… မရတော့ဘူး…”
“မောင်… အား.. တို့လဲပီးတော့မယ်. ပန်းထည့်လိုက်ပါ… ပန်းထည့်လိုက်…”
ရီကာ၏ အော်ဟစ်သံကြောင့် ကျော်သူလည်း ကိုယ်ကို မထိန်းနိုင်တော့ ဘဲ အတွင်းမှ နွေးထွေးစွာ စုပ်ယူနေသည့် အဖုတ်နံရံတို့ ကို ခံစားရင်း လီးရည်များကို အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ ပန်းထုတ် လိုက်တော့သည်။
ကျော်သူသည် ရီကာကိုယ်ပေါ် မှောက်လျှက်သား လဲကျသွားပြီး နှစ်ဦးသား အသက်ရှူသံ ပြင်းပြင်းတို့ဖြင့် တိတ်ဆိတ်မှုကို အစားထိုး လိုက်ကြသည်။ ခဏအကြာတွင် ရီကာက ကျော်သူ့ကို နဖူးမှ နမ်းလိုက်ပြီး:
“မောင်… ဒီည ညစာ စားပြီးတာနဲ့ မောင့်အခန်းထဲကို တို့ လာခဲ့မယ်နော်… အစ်ကိုကြီးထဲက အားတိုးဆေးတွေ မသိအောင် တိတ်တိတ်လေးယူလာပီး တစ်ညလုံးအားကုန် ချစ်ရအောင်နော်…မောင်”
ဟု အပြုံးပွင့်လေးချွေရင်း တီတီတာတာတိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တော့ ကျော်သူ့ရင်ကိုနွေးသွားစေသည်။
