ခယ်မချစ်သောခဲအိုလေး
“မို့မို့ … ညက အိပ်ပျော်ရဲ့လား … ” “ ဟင် … အို … ” ကုတင်စောင်းတွင် ထိုင်၍ငေါင်နေသော မို့မို့တစ်ယောက် အသံလာရာသို့ ကြည့်လိုက်တော့ အိပ်ခန်းထဲသို့ ဝင်ကာ သူ့ထံ…
အပြာစာအုပ်များ
“မို့မို့ … ညက အိပ်ပျော်ရဲ့လား … ” “ ဟင် … အို … ” ကုတင်စောင်းတွင် ထိုင်၍ငေါင်နေသော မို့မို့တစ်ယောက် အသံလာရာသို့ ကြည့်လိုက်တော့ အိပ်ခန်းထဲသို့ ဝင်ကာ သူ့ထံ…
အဲဒိတုန်းက ကျနော်၉တန်းအောင်ခါစ နယ်သို့ ဦးလေးလင်မယားအလည်လာကြရင်းက ရန်ကုန်သို့လိုက်လည်ရန်မရမကခေါ်သဖြင့် လိုက်ခဲ့တယ် ဦးလေးတို့လင်မယားကသားသမီးမရှိတော့ ကျနော့်ကို ပိုဂရုတစိုက်လုပ်ပေးတယ် ကျနော့်ဦးလေးဦးရဲထွန်းနှင့်ဒီအရွယ်အထိဆုံဖူးတာဆို၍ ၄ကြိမ်လောက်ဦးလေးမိန်းမအန်တီစန်းစန်းနဲ့ကအခုတခါ ဦးလေးရုံးသွားပြီဆို အန်တီစန်းစန်းကအဖော်ပြုတယ် သို့သော်အစမို့မရင်းနှီး ကျနော့်ပုံကကိုရိုးပုံရိုးအ စကားသိပ်ပြောလေ့မရှိ စိတ်ထဲမှာစကားလုံးတွေစီရင်းသာ အချိန်ကုန်လေ့ရှိတာမျိုး ဒါပေသည့်ကျနော့်မှာအရည်အချင်းတစ်ခုမွေးရာပါပြောရမလားဘယ်သူကဘယ်လိုဘယ်လိုဆက်ဆံဘယ်လိုပြောရတယ်ကအစသိတာ ဦးလေးရုံးသွားပြီးတော့…
ဒီနေ့မှ ကားကလဲ ကျပ်လိုက်တာထုံးစံအတိုင်း ညနေရုံးဆင်း ချိန်ဆိုတော့ပိုဆိုးနောက်လူတွေအဆင်ပြေအောင် အနောက်ထဲတိုးမှပဲဆိုပြီး အနောက်ထိရောက်အောင်တိုးတယ် ဒါမဲ့အလယ်ကောင်မှာပဲညပ်နေတယ်အဲ့အချိန်မှာပဲ အနောက်ကနေ ဦးလေးကြီးတယောက်လာရပ်တယ် မသိသလိုပဲနေလိုက်မလို့ပဲဒါပေမဲ့ သူက လူကြပ်တာကို အခွင့်ကောင်းယူပြီးအနောက်ကနေ သူ့လီးကြီးနဲ့ လာထောက်ထားတယ် ချိုလဲ ဘယ်လိုမှရှောင်မရတာနဲ့ ငြိမ်နေလိုက်ရတယ်အဲ့တော့မှပိုဆိုးတယ် အနောက်ကနေထောက်ရင်းလက်ကထမီစကပ်အကွဲထဲဝင်လာ…
လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ပိုင်းက ရှမ်းပြည်တိုက်ပွဲတွေဖြစ်တဲ့အချိန် ကျနော်နဲ့အမေနဲ့ ရွှေလီကိုအဝတ်အထည်ထုပ်တွေ သွားသယ်ကြရတယ် ။ ကားတန်းကြီးပိတ်နေလို့ လမ်းမှာတင် ၂ညအိပ် ၃ရက်လောက်ကို ကြာသွားတယ် ။ တိုက်ပွဲကရှိ ကားတန်းကတိုးနဲ့ ကျနော်နဲ့အမေ ၃ရက်လောက်အိပ်ရေးပျက်တာပေါ့ဗျာ ။ မူဆယ်လဲရောက်ရော နေစရာကမရှိ အကုန်လုံးပိတ်နဲ့…
ရေးသားသူ – နရသူ ခြံဝင်းကျယ်ကြီးအနောက်ဖက်က ဒရိုင်ဘာအတွက် သီးသန့်ပေးထားသည့် အခန်းကလေးထဲမှာ ကားဒရိုင်ဘာ မြတ်ထွန်းတစ်ယောက်တည်း သူ့ဖီလင်နှင့်သူ အရက်ထိုင်သောက်နေသည်။ ဒီနေ့ သူ အလုပ်အားသည်။ အိမ်ကြီးရှင်တွေ တစ်ယောက်မှမရှိကြဘဲ မေမြို့ဖက်ကို ခရီးထွက်သွားတာကြောင့် အိမ်မှာမာလီဘိုးစိန်ရယ် အိမ်ဖော်မအုန်းတို့သားအမိရယ်သာ…
“သမီးကြီး ညည်းအဖေရော” “အိမ်သာသွားတယ်အမေ” “အာ့ဆိုလည်းနေပါစေ အမေ့ကိုအိမ်သော့ ပေး အမေ ဆေးရုံပြန်သွားရအုန်းမယ်” “ရော့အမေ ” ” အအ” “ဟဲ့ဘာဖြစ်တာတုန်း” “ပုရွက်ဆိတ်ကိုက်တာအမေ” “ဆေးဖြုန်းလေသမီး အမေသွားပြီ သမီးအဖေလာရင်ပြောလိုက် ဒီနေ့ည စာရင်းတွေလုပ်ရမှာမို့လို့ ဆေးရုံမှာ…
“မို့မို့ … ညက အိပ်ပျော်ရဲ့လား … ” “ ဟင် … အို … ” ကုတင်စောင်းတွင် ထိုင်၍ငေါင်နေသော မို့မို့တစ်ယောက် အသံလာရာသို့ ကြည့်လိုက်တော့ အိပ်ခန်းထဲသို့ ဝင်ကာ သူ့ထံ…
ပုံ့ သည ကောငးက ပနလာတာ နဲ့ သူ့ ကနပူတာ ဆီ ပေး ကာ အီးမေးလကို ဖင့ကည့ သည .. ။အိပုံ့ သည ဘိနးစဲနေတဲ့ လူ လို ဖစနေပီ…
ကမနာမညဌေး။ကမအသက ၃ ရိ ပါပီ။ဒါပေမယ့လငမရိ ရီးစားမရိတဲ့အပိုပါ။ ကမဘောဒီကမောဒယပုံစံ။ဟိုနေ့ကဆီးဂိမးမာဆိုငးဘုတကိုငတဲ့မောဒယနဲ့အ တူတူပေါ့ အဲဒါဆိုသဘောပေါက။မနးကည့ လို့ရပလား။ကမပတဝနးကငအိုအိုပိုပို တေကလေသိပခကကတာဘဲ ကမကိုထမီ ရငလားနဲ့သိပကည့ကောငးတာဘဲတဲ့ ကမရေစိုနေတဲ့ထမီရငလားရငမကလုံး တေကတမတတဘဲ ဘာကောင့လဲဟင သိရငပောပါအုံး ကမကတော့မတေးတတ တော့ပါဘူး တစခါတစရံကည့လနးလို့စိတ မလုံတာနဲ့ငါ့ထမီပေါကနေလို့လားပေါ့။…
တိမ်ပြာပြာတွေနဲ့ရာသီဥတုသာယာတဲ့တစ်နေ့……………………………………………………….. ရန်ကုန်-ပြည်လမ်းတစ်လျှောက် ကားလေးတစ်စီးတစ်ရိပ်ရိပ်ပြေးလို့….ကားပေါ်မှာတော့ကျွန်တော်ရယ်၊ ကျွန်တော့်အန်ကယ်လေးရယ်၊ အန်ကယ်လေးမိန်းမ ကျွန်တော့တီတီလေးရယ် သုံးယောက်ပေါ့။ “သားသား အန်ကယ်လေးသွားရင်အိမ်မှာသွားအိပ်ပေးအုံးနော်၊မင်းတီတီလေးနဲ့ အိမ်ကကောင်မလေးနဲ့နှစ်ယောက်ထဲမို့လို့” “ဟုတ်ကဲ့လေးလေးငယ် ….စိတ်ချသွားပါ” “အေးအေး” စကားတွေပြောနေရင်းနဲ့တစ်ဖြေးဖြေးကားလေးက ရန်ကုန်အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာလေဆိပ်ကြီးကိုရောက်လာတယ်။ လေဆိပ်ကိုရောက်တော့ လေယာဉ်က check in ဝင်ဖို့ခေါ်နေပြီ။…