Skip to content

ApyarSite

အပြာစာအုပ်များ

Month: August 2024

အိုအေစစ် ( စ/ဆုံး )

အိုအေစစ် ( စ/ဆုံး )

တပ်ကြပ်ကြီး စိတ်ကူးယဉ်သည်။“ ဒက်ဒီ အထုပ်တွေ ခနကြည့်ထားလိုက်အုန်းနော်၊ မာမီ ရက်စ်ရုမ်း သွားမလို့”“အိုကေ”ကလေးနှစ်ယောက် က သူတို့ ဂတ်ဂျက်တွေနဲ့ သူတို့ အလုပ်ရှုတ်နေမယ် ဆိုတာ သိထားသော အိမ်သူက ကိုရဲ ကိုသေခြာမှာခဲ့ပြီးမှ အိမ်သာ ရှိရာသို့ထွက်သွားတော့သည်။ ကိုရဲ ကလည်း အထုပ်တွေကို တစုတစည်းထဲ ဖြစ်အောင်နေရာချပြီးမှ သူ့ကျောပိုးအိပ်ထဲမှ တက်ပလက်လေးကို ဆွဲထုပ်လိုက်သည်။ လေယာဉ်က ၁၄နာရီလောက်စီးလာခဲ့ရတာဆိုတော့ အညောင်းအငြာပြေလမ်းလျှောက်ချင်သေးသည်။ နောက် နှစ်နာရီလောက် အချိန်ရသေးတာပဲလေ၊ မိန်းမပြန်လာမှ သွားတော့မည်ဟု စိတ်ကူးလိုက်သည်။ လေဆိပ်က အလကားပေးထားသည့်ဝိုင်ဖိုင်ကို ကလေးတွေ နည်းတူ အသုံးချလိုက်အုန်းမည်ဟု တွေးကာ တက်ပလက်ကိုဖွင့်လိုက်သည်။ တက်ပလက်ကို ပါဝါအွန်လိုက်ရင်းမှ ဘေးဘီကို ခေါင်းမော့ လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်ရင်း ခုံတန်း နှစ်တန်းကျော်မှ မိသားစုတစုကို သတိထားလိုက်မိသည်။ ယောက်ျားဖြစ်သူက အထုပ်အပိုးတွေကို…

Read More “အိုအေစစ် ( စ/ဆုံး )” »

အပြာစာအုပ်
ထပ်တူညီသောအချစ်- စဆုံ

ထပ်တူညီသောအချစ်- စဆုံ

ဒေါ်ခင်သက်ထားသည် ခင်ပွန်းဖြစ်သူကိုစိုးညွန့်အတွက် မနက်ဆာအားမီးဖိုခန်းထဲတွင် စီမံပီးစီးသောအခါ သူမခင်ပွန်းအား နှိုးရန် အခန်းထဲသို့ဝင်လာခဲ့လိုက်သည်အကို …ထတော့လေ ထား မနက်ဆာစီစဉ်ထားပြီးပြီနော်ဟု နှိုးပီး မီးဖိုခန်းမှာ ထိုင်စောင့်နေလိုက်သည်ဒေါ်ခင်သက်ထားသည် အသက် ၄၀ရှိပီဖြစ်ပီး သူမခင်ပွန်း ကိုစိုးညွန့်က အသက်၄၃နှစ်ရှိပီဖြစ်ကာ သား ကျော်ကိုသက်ကအသက် ၂၁နှစ်ရှိပီဖြစ်ပီး ကိုစိုးညွန့်သည်စိုက်ပျိုးရေးရုံးမှ အရာရှိတဦးဖြစ်သည်ခဏကြာသောအခါ ကိုစိုးညွန့်သည် သူမပြင်ဆင်ထားသောမနက်ဆာအား စားပီးသည့်အခါ ….ထားရေ မင်း သားမနိုးသေးဘူးလားမနိုးသေးဘူး အကိုဟုသူမပြောလိုက်သည်ကို ရုံးသွားတော့မယ် ထားဟုဆိုပီး သူ့ရုံးသို့ သွားလေပြီသူမသည် မီးဖိုထဲ၌ ဆေးစရာကြောစရာများပီးသောအခါ သားအားသွားနှိုးလိုက်သည်သား ကျော်ကို ထတော့ ဘယ်အချိန်ရှိပီလဲထပြီ အမေဟု သူပြောကာ အမေ့အားမောနင်း အမေဟုပြော၍ နှုတ်ဆက်ပီးသွားတိုက်မျက်နှာသစ်ပီးသောအခါ အမေပြင်ဆင်ထားသော မနက်ဆာအားစားလိုက်သည်ကျော်ကိုသက်မှာ ကျောင်းပီးထားသည်မှာမကြာသေးပဲ ဘာအလုပ်မှမလျှောက်ရသေး နောက်မှ သူ့ အဖေရုံးတွင် စာရေးလုပ်ရန်သူတွေးထားပီး ခုလောလောဆယ်တော့ အိမ်မှာပဲ…

Read More “ထပ်တူညီသောအချစ်- စဆုံ” »

အပြာစာအုပ်
နေ့သစ် ( စ/ဆုံး )

နေ့သစ် ( စ/ဆုံး )

ဇာတ်လမ်း – အာကာမင်းဦးထွန်းလွင်ဆိုတာက သူတို့မြို့ရဲ့မျက်နှာဖုံးသူဌေးတယောက်ဟု ဆိုနိုင်ပြီး သူ့မှာ ကြီးမားလှသောပလာဇာကြီးတခုနှင့် ဆန်စက်တွေလည်းပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် ဦးမင်းလွင်မှာ အလွန်ပင်အလုပ်များသောလူတယောက်ဖြစ်ပြီး အချိန်တိုင်းကငွေ ဟူသော ခံယူချက်ဖြင့် အလုပ်လုပ်သောသူလည်းဖြစ်သည်။ သူ့တွင် မိသားစုဟူ၍ များများစားစားမရှိဘဲ ဇနီးသည်ဒေါ်ကလျာမိုးနှင့် တဦးထဲ သောသားဖြစ်သူ မိုးမင်းတို့သာ ရှိလေသည်။ ဦးမင်းလွင်မှာငွေကြေးချမ်းသာကြွယ်ဝသူတို့ရဲ့ထုံးစံအတိုင်း ပညာရေးကိုအထင်မကြီးတတ်ဘဲ ငွေသာရှိလျှင် ပညာတတ်တွေကိုပင်ခိုင်းလို့ရသည်ဟု ခံယူထားသည်။ ဦးမင်းလွင်ငယ်စဉ်က လည်း ပညာရေးကိုစိတ်မဝင်စားဘဲ အပျော်အပါးကိုသာ ခုံမင်လိုက်စားလွန်းအားကြီးသဖြင့် မိဘတွေကခြေငြိမ်သွားစေရန်အတွက် မိန်းမပေးစားခဲ့ပြီး သူတို့စီးပွားရေးတွင် ဝင်ရောက်လုပ်ကိုင်စေသဖြင့် ဦးမင်းလွင်မှာတဖြေးဖြေးနဲ့ ငွေဇောကပ်လာပြီး အလုပ်တွင်အချိန်ပေးလာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူဌေးကတော်ဖြစ်သော ဒေါ်ကလျာမိုးမှာ လင်ဖြစ်သူရဲ့ပြုစုယုယမှုကို မခံစားခဲ့ရပေ။ သူမအတွက် ဦးမင်းလွင်ဘက်ကနေ လိုလေသေးမရှိအောင် စည်းစိမ်တွေနဲ့ထားသော်လည်း ချစ်ခင်ကြင်နာမှုနှင့် ယုယမှုတို့ကို မပေးခဲ့ချေ။သူမအတွက် ငွေကိုကြိုက်သလိုသုံးနိုင်သည်သာရှိပြီး ခင်ပွန်းသည်ရဲ့မြှောက်ပင့်ပေးမှုကြောင့် သူမသားရဲ့ပညာရေးက အားရစရာအဆင့်မှာမရှိချေ။…

Read More “နေ့သစ် ( စ/ဆုံး )” »

အပြာစာအုပ်
အပေးကြမ်းတဲ့အေးသန်း

အပေးကြမ်းတဲ့အေးသန်း

အေးသန်းတို့လင်မယားကရွှာမှာနေကြတာလေသူ့လင်ငရိုးကိုကျနော်က အလုပ်အပ်ပေးတော့သူပါမြို့လိုက်လာတာပေါ့။အေးသန်းနဲ့မောင်ရိုးတို့မှာ လသားသာ ရှိသေးတဲ့ကလေးတစ်ယောက်ရှိတယ်။သူတို့လင်မယားက အလုပ်လည်းကြိုးစားတော့ အိမ်မှာပခေါ်ထါးလိုက်တယ်။မောင်ရိုးက မနက်ဆိုထမင်းချိုင့်လေးနဲ့အလုပ်သွားညနေမှပြန်လာ ။ကျနော်မိန်းမကလည်း သူ့အလုပ်နဲ့သူဆိုတော့ အိမ်ရဲ့ချက်ရေးပြုတ်ရေးကအစ အားလုံးအေးသန်းကလုပ်ပေးတယ်လေ။ပြီးတော့သူတို့နဲ့ကျနော်တို့က ရပ်ဆွေရပ်မျိုးတွေဆိုတော့သူ့အတွက် ပိုအဆင်ပြေတာပေါ့။အဲတခုတော့ရှိတယ်ဗျ အဲ့ဒါကအေးသန်းကြောင့်ပေါ့။ဒါဘာလဲဆိုတော့ဒီကလေးမက အနေ မတတ်ဘူးဗျ။ရွှာသူပီပီ ဖြစ်သလိုနေတာလေ ။သူနေတာတော့သူ့စရိုက်နဲ့သူလေ။ခက်တာကကျနော့်ကိုလာလာထိနေတာဆိုးတာ။ဒါဘာလည်းဆိုတော့တစ်နေ့ကျနော်အပြင်ကပြန်လါပြီး နောက်ဖေးသွားဖို့အိမ်အနောက်ဖက်ဝင်လါတော့အေးသန်းတစ်ယောက်အဝတ်လျှော်ရေချိုးနေတယ်လေ။ သူရေချိုးပုံကလည်းကြည့်ပါဦးထမီကို ရင်မရှားဘူးတဲ့။နိုစို့ကလေးမိခင်တစ်ယောက်ရဲ့ရင်းသားတွေဘယ်လေါက်ရှိမယ်ဆိုတာ ခင်ဗျားတို့မှန်းကြည့်ပေါ့။ကျနော်လည်း အသာ ကွယ်နေလိုက်ပြီး သူ့ကိုချောင်းကြည့်နေလိုက်တာပေါ့။အေးသန်းကတော့ဇိမ်ပြေလပြေပွတ်တိုက်ဆေးကြောနေလေရဲ့။ကျနော်တောင်အံ့သြသွားတယ်။အေးသန်းကသူ့ထမီကြီးကိုချွတ်ချပြီး သူမစောက်ဖုတ်ကြီးကို စပါရှယ်တိုက်ချွတ်နေတယ်လေ။ကျနော်လည်း မရတော့တာနဲ့ သူ့ကိုမှန်းပြီးကွင်းထုပစ်လိုက်တာ ရှိသမျအားကုန်ပါလေရော။အဲ့ချိန်ကစပြီး ကျနော် အေးသန်းကို အရမ်းလိုးချင်နေတော့တာပေါ့။သူကလည်း ကျနော်သူ့ကိုသဘောကျနေတယ်ဆိုတာ သိနေလေါက်တယ်။တခါတလေကျနော်သူ့ကလေးမြူသလိုနဲ့ သူနိုကြီးတွေကိုမထိတထိလုပ်ပေးလိုက်တယ်။သူကပြုံးပြတယ်လေ။ကျနော်ဆိုတဲ့ကောင်ကလည်း ဒီလိုကြီးတဲ့ရင်သားတွေမြင်ရရင်လီးကအရမ်းတောင်တာဗျ။အရမ်းကိုင်ချင်စို့ချင်တာ။အဲတစ်နေ့ကြတော့”’အကို ဒီနေ့အပြင်သွားဦးမှာလား ကျမ မှာစရာရှိလို့”ဟဲ့ အစောကြီး ငါက ဘယ်သွားရမှာတုန်း နင်တောင်မျက်နှာမသစ်သေးဘူးမဟုတ်လါး”’ကျနော်လည်းသူ့ကိုသေချာကြည့်လိုက်တော့ သူညဝတ်ဂါဝန်အပါးလေးနဲ့ တစ်မျိုးလေးလှနေတာ။အတွင်းခံဘောလီကလည်းဝတ်မထားတော့ နိုကြီးတွေကတုန်နေတာ။ ကျနော် သူ့ကိုသေသေချာချာကြည့်နေတာကို အေးသန်းရိပ်မိသွားတော့ ။”အယ် အကိုဘယ်တွေငေးနေတာလည်း ကျမမေးတာမဖြေဘူး ဟွန်း””သြ ဟို…

Read More “အပေးကြမ်းတဲ့အေးသန်း” »

အပြာစာအုပ်
သက်နွယ်

သက်နွယ်

သက်နွယ်မှာ သန်းဇော်ကို စွဲလမ်းနေရသည့် အချက်တွင် စောက်ဖုတ်ယက် ကျွမ်းကျင်မှုလဲ တစ်ခုအပါအဝင်ဖြစ်သည်။ သန့်ဇင်မပေးသော စောက်ဖုတ်ယက်ပေးချင်းကို သန်းဇော်က ကောင်းကောင်း အသုံးချကာ သက်နွယ်၏ ကားမားခလုတ် ဖွင့်တော့သည်။ သက်နွယ်ကတော့ အိပ့်ယာခင်းမျာကို စုပ်ကိုင်ရင် သန်းဇော်အား ကော့ကောပေးနေသည်။ သန်းဇော်ကလဲ သက်နွယ်ခါးကို ကိုင်ကာ စောက်စီလေးကို လျှာဖျားလေးနှင့် ကလော်ကာ ယက်ပေးနေသည်။အား. ဟင်း. အား ဟင်း.ပြွတ်.. ပြွတ်. ပြွတ် ပြွတ်..သက်နွယ်စောက်ဖုတ်လေးမှာ ကြွက်နားရွက် ကလေးများပင် သိပ့်မဖြစ်သေးဘဲ ဖောင်းကြွကာ သန်းဇော်ကို ဆွဲဆောင်နေသည်။ သန်းဇော်က သက်နွယ်ရဲ့ ပေါင်နှစ်လုံးကို ဖြဲကားလိုက်ပြီး သက်နွယ်စောက်ဖုတ်လေးအား အားနှင့် စုပ်ကာ စုပ်ကာ ပေးလိုက်သည်။ သက်နွယ်က ဒီတစ်ခါတွင်တော့ တွန့်တွန့် လူးကာ အော်ညည်းလိုက်ရတော့သည်။ ထိုနောက်မှ သန်းဇော်ကထ…

Read More “သက်နွယ်” »

အပြာစာအုပ်
ကေကေ

ကေကေ

တင်ဌေးနွယ် အိမ်ပြန်ရောက်တော့ အိမ်ရှေ့ ဧည့်ခန်းထဲတွင် ဧည့်သည်များ စည်စည်ကားကား ဖြစ်နေသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည် ။ ဖိနပ်ချွတ်တွင် ဖိနပ်လေး ချွတ်ကာ အိမ်ပေါ်သို့ လှမ်းတက်လိုက်ရင်း တင်ဌေးနွယ်က အိမ်ရှေ့ ဧည့်ခန်းထဲရှိ ဆက်တီ ရှိရာသို့ လှမ်းပြီး ကြည့်လိုက်မိသည် ။ လာ ညီမလေး….ဒီမှာ မိတ်ဆက်ပေးရဦးမယ် . . .) အမဖြစ်သူ တင်ဌေးသွယ်က သူမကို လှမ်းပြီး ပြောလိုက်စဉ်မှာပင် ဆက်တီမှာ ထိုငနေကြသူ အားလုံးရဲ့ အကြည့်တွေက သူမဆီသို့ ရောက်လာခဲ့ပြီ ။ ထိုသူအားလုံးရဲ့ အကြည့်များသည် သူမထံတွင် စုစည်းကာ ရှိနေစဉ်မှာပင် တင်ဌေးနွယ်က သူမရဲ့ ခြေထောက်ကလေးများကို ညင်သာစွာဖြင့် တလှမ်းချင်း လျောက်လှမ်းကာ ဆက်တီ ရှိရာကို တိုးကပ်သွားခဲ့တော့သည် ။…

Read More “ကေကေ” »

အပြာစာအုပ်
ဘေးအိမ်ကချာတိတ်

ဘေးအိမ်ကချာတိတ်

မိုးတွေအုန်းအုန်း နှင့်ရွာနေသည်။ကျူရှင်က ဆရာမ နေမကောင်း၍ မသင်တော့ ဘူဆိုလို့ စောစောပြန်လာရသည်။အိမ်ရောက်တော့ ဘယ်သူမှမရှိ။ဖေဖေနှင့်မေမေက ရုံးမှပြန်မရောက်သေး။ထုံးစံအတိုင်းဆို ၅ နာရီကျော်မှပြန်ရောက်တတ်သည်။ လွတ်လွတ်လပ်ရှိပြီဆိုတဲအတွေးနဲ ဧည့်ခန်း က ကွန်ပြူတာရှေ့ထိုင် ပြီး ဟိုကြည့်ဒီကြည့်လုပ်နေမိသည်။တစ်ယောက်ထဲ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ဘယ်သူမှမရှိတုံး အော စာအုပ်တွေ အော ကားတွေ ရှာကြည့် နေရင်း လက်တဖက် ကျနော့ လီးကြီးကိုကိုင်ကာ အပေါ်အောက် ဆွဲရင် တစ်ယောက်ထဲဇိမ်ယူနေမိသည်။တစ်ယောက်ထဲကို့လီးကို အပေါ်အောက်ပွတ်ဆွဲနေတုံး ရုတ်တရက်တခါးဘက်လှည့်ကြည်လိုက်တော့ဘေးအိမ်က ကောင်မလေး.ပါးစပ်အဟောင်းသားနှင့် ကျနော်ကိုကြည့်နေသည်။ ကျနော်အန့်အားသင့်သွားသည်လက်ကလဲ လီး ကို ကိုင်လျှက်။..ဘာလုပ်လို့ဘာကိုင်ရမှန်မသိဖြစ်သွားသည်ဟာ….သွားပြီဘယ်အချိန်ထဲကရောက်နေလဲ မသိဘူး.မြင်သွားပြီကျနော်ထူပူသွားသည်။ရှက်သလိုကြောက်သလို ပြီးတော့ ဘယ်လိုခံစားချက်တွေ မှန်းမသိ။ကမန်းကတန်းနှင့်လီးကို ဘောင်းဘီထဲပြန်ထိုးထည့် ကာ ရှက်ကိုးရှက်ကန်း မော့ကြည်လိုက်မိသည်။ကောင်မလေး. နင် ဘယ်အချိန်ထဲက ရောက်နေတာလဲ. လို့ မေးလိုက်တယ်.ကောင်မလေးလဲ သူ့မျက်လုံးက ကျွန်တော့်ဘောင်းဘီက မခွာဖြစ်နေတာကို…

Read More “ဘေးအိမ်ကချာတိတ်” »

အပြာစာအုပ်
ဦးစိုင်းလုံ

ဦးစိုင်းလုံ

ကျွီ … ပွမပွမ်…ပွမ်ပွမ် ” ” ဦးစိုင်းလုံ … တံခါးလာဖွင့်ပါဦး ” ” လာပြီ လာပြီ ဆရာ ” စကားသံနှင့် အတူ ခြံဝင်းအတွင်း လေးထပ်တိုက်ကြီးရှေ့ဘယ်ဘက်ပန်းခြံလေးထဲ အလုပ်ရှုပ်နေသော အသက်၆၀ခန့် လူကြီးတဦးပြေးထွက်လာပြီး ခြံတံခါး လာဖွင့်ပေးလိုက်သည်။အနက်ရောင်ဇိမ်ခံကားကြီးမှာ ခြံထဲ မောင်းဝင်လာရင်း တိုက်ကြီး၏ ဆင်ဝင်အောက်၌ ထိုးရပ်လိုက်သည်။ကားရပ်ပြီး ခဏအတွင်း ဦးစိုင်းမှာ ကားနားရောက်ရှိနေတော့သည်။အသက်ကြီးပေမယ့် ကျမ်မာရေးလိုက်စားသဖြင့် အရွယ်နှင့်မလိုက်အောင် ခန္ဓာကိုယ် ကျစ်ကျစ်လစ်လစ်နှင့် ပေါ့ပါးသွက်လက်နေသည်။ဤတိုက်ကြီး၏ တစ်ဦးတည်းသော လူယုံ ခြံစောင့်ကြီးဖြစ်သည်။ဦးစိုင်းလုံ ကားနားအရောက် ကားပေါ်မှ ခြေသလုံးဖြူဖြူတုတ်တုတ်လေးတဖက်ထွက်လာပြီး အသက်၄၀အရွယ် မိန်းမချောတစ်ယောက်ဆင်းလာတော့သည်။” ချယ်လေး … မင်္ဂလာပါ ” ” ဟုတ် … ဦးစိုင်း … မင်္ဂလာပါရှင့် ”…

Read More “ဦးစိုင်းလုံ” »

အပြာစာအုပ်
တစ်နာရီ လေးဆယ့်ငါးမိနစ် (အစ/အဆုံး)

တစ်နာရီ လေးဆယ့်ငါးမိနစ် (အစ/အဆုံး)

🧡🧡🧡🧡🧡🧡🧡🧡🧡ရေးသူ – Phoebe (မြကျွန်းညို မှကူးယူသည်) Creditသက်ဆိုင်သူ လက်ပတ် နာရီကို ချွတ်ရင်း မချိန်ကို ကြည့်လိုက်တော့ ညနေ လေးနာရီ ထိုးနေပြီ။နာရီကိုဘေးက စားပွဲပေါ် အသာအယာ တင်ပြီး ရေချိုးခန်းထဲ ဝင်လိုက်တယ်။ အဖြူရောင် ကြွေပြားကြီးတွေ ကာထား ပြီး မီးခိုးရောင် ကြမ်းခင်းထားတဲ့ ရေချိုးခန်း ဟာ သန့်ရှင်း ပြီး ခြောက်သွေ့နေတယ်။ သပ်ရပ်ရှင်းလင်းလွန်းနေတဲ့ အတွက် ဒီအိမ်ရဲ့ အိမ်ရှင်မဟာ အတော့်ကို ရပ်ရပ် သန့်သန့်ရှင်းရှင်း နေတတ်တာပဲလို့ တွေးလိုက်မိတယ်။ ရေစိုနေတဲ့ အင်္ကျီကို အရင်ဆုံးချွတ် ရေညှစ်ပြီး ဘေဆင်ဘောင်ပေါ် တင်ထားလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ ဂျင်းဘောင်ဘီကို ချွတ်လိုက်တယ်။ ဘောင်းဘီက ထူတော့ ရေမညှစ်နိုင်တော့ဘူး။ အလိပ်လိုက်ကလေး ခေါက်ပြီးဖိလိုက်တော့ ဘေစင်ထဲ ရေစက်အချို့…

Read More “တစ်နာရီ လေးဆယ့်ငါးမိနစ် (အစ/အဆုံး)” »

အပြာစာအုပ်
သန်လိုက်တဲ့ဟာကြီး

သန်လိုက်တဲ့ဟာကြီး

■■■■■■■■■မမဖြူက အသက် ၃၀ နီးပါး ရှိနေပြီ ။ အပျိုကြီးဆိုတာတောင်မှ အတော်ပင်ဟိုင်းနေပြီဟု ပြောရမည် ။ မမဖြူ က အတော်လှသည် ။ အသားဖြူ ဖြူ နှင့် ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်က ဗွီဒီယိုမင်းသမီးတွေလိုလှသည် ။ အချိုးကျသည်။ သူ့ကို ကြိုက်တဲ့သူတွေ ရှိမှာပဲ ။ ဘာလို့သူက မယူခဲ့တာလဲ ဆိုသော အတွေးတွေက ဖိုးချို ခေါင်းထဲ မကြာခဏ ရောက်လာနေကျပေါ့…။ ဖိုးချို အသက် ၂၀ ထဲရောက်နေပြီ ။ မိန်းမတွေရဲ့ အလှအပကို ခံစားတတ်ရုံမက ရွာမှာနေတုံးက ရွာလူကြီးရရဲ့ သမီးကိုပင် ခိုးပြေးဖူးသည် ။ သူ့သမီးကို ခြေသလုံးအိမ်တိုင် ဖိုးချိုနဲ့ သဘောမတူလို့ အတင်းလိုက်ခွဲပြီး သူ့သမီးကို မြို့သို့ ပို့လိုက်သည် ။…

Read More “သန်လိုက်တဲ့ဟာကြီး” »

အပြာစာအုပ်

Posts pagination

Previous 1 … 22 23 24 … 59 Next

Copyright © 2026 ApyarSite.

Powered by PressBook Grid Dark theme