အပြာစာအုပ်များ
သူမနာမည်ကညိုညိုအောင်။ လှတယ်။ မာနကြီးတယ်။ ကျောင်းတစ်ကျောင်းလုံး သူမကို အလှဆုံးလို့ ပြောကြတယ်။သူမ ကမျက်နှာလှသလို ကိုယ်လုံးကလည်းအရမ်းသည်။ အရပ်က ၅ ပေ ၆ ခန့် အသားက နာမည်နဲ့လိုက်အောင် ညိုပြီးစိုနေတယ်။ သူမရဲ့ ထူးခြားချက်ကတော့ အခုခတ်မိန်းကလေးတွေလို…
ငါ သိပ် အထီးကျန်တယ် သူငယ်ချင်း။ ဒါကြောင့်နင့်ကို ငါ ကိုယ်ချင်းစာတယ်” လို့ ကျွန်တော် ပြောလိုက်တော့ နွယ်နီက ကျွန်တော့်ကို အကြောင်သား ကြည့်နေတယ်။“နင်က အထီးကျန်ရအောင် ရည်းစားကြီး ငုတ်တုတ်နဲ့လေ။ ငါက အသည်းကွဲနေတာဟဲ့”“ငါ့ရည်းစားက နိုင်ငံခြားမှာလေ။…
မယုံတော့မရှိနဲ့ ဟင်းတခွက်ပေးရုံ ၊ လ္ဘက်ရည်တခွက် တိုက်ရုံနဲ့ သူနဲ့အိပ်ခွင့်ရတဲ့ မိန်းမတယောက် သီဟတို့ရွာမှာ တကယ်ရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီမိန်းမက သီဟတို့ ရွာသူ စစ်စစ်တော့ မဟုတ်ဘူး။ သူ့ ယောက်ျား ကိုစိန်ထွားက ဒီရွာသား။ ကိုစိန်ထွားနဲ့ညားတော့…
ဒေါက်ဒေါက် … ဒေါက်ဒေါက် ” အဆက်မပြတ် တံခါးခေါက်သံကြောင် ကျမလည်း သားလေး ဇင်ကိုနဲ့ကစားရင်း တိုက်ခန်းတံခါး ဖွင့်ကြည့်လိုက်တယ်။တံခါးဝမှာ ဖိတ်စာလေးကိုင်ပြီး ပြုံးပြနေတဲ့ လူချောလေး တစ်ယောက်ပါ။ ” မမ … မင်္ဂလာပါ ”…
မြင်လိုက်ရတဲ့မြင်ကွင်းကမ္ဘာပျက်လုမတတ် ဒေါသတွေ ငယ်ထိပ်ရောက်နေလို့အသားတွေတဆက်ဆက်တုန်လို့ ခံစားချက်တွေမျိုသိပ်ထားရင်း မကောင်းတဲ့လူတစ်ယောက်အတွက်နဲ့ငါ့ဘဝအပျက်မခံနိုင်ဘူး အံကိုခပ်တင်းတင်းကြိတ်ရင်း အိမ်ထဲ ပြန်ထွက်လို့ ဒေါသတွေပြေဖျောက်ဖို့ ကျနော် ဘုရား အရိပ်အောက်ခိုလှုံပြီး ရသလောက် စိတ်ငြိမ်ကိုတည်ငြိမ်အောင် စုစည်းပြီး KK ဆီကိုဖုန်းခေါ်လိုက်တယ် ဟယ်လို အောင် အိမ်မပြန်လာသေးဘူးလား…
ခင်ခင်လေးတစ်ယောက်သူနာပြုသင်တန်းဆင်းပြီးတောရွာလေးတစ်ရွာမှတာဝန်ကျတယ်အသက်ကငယ်ငယ်ရုပ်ရည်လေးကရှိတော့အဖြူနှင့်အနီလေးတွဲဝတ်ထားရင်ကျက်သရေရှိလုံးဝန်းပြီးတောင့်တင်းတဲ့တင်သားလေးကအိချောပိုထက်သာတယ်။အွန်း တင်ပဲရှိတယ်ထင်လားရင်လဲရှိတယ်။မြန်မာဝတ်စုံလေးနှင့်ဆိုမြင်သူတိုင်းချစ်ကြတယ်ဒါပေမယ့်ခင်ခင်လေးမှာရည်းစားသနာမရှိခဲ့ဘူးကြိုက်တဲ့သူတွေရှိပေမယ့်လည်းခင်ခင်လေးစိတ်မဝင်စားရဲဘူး ဘာလို့လဲဆိုတော့ခငျခငျလေးမိဘကဆငျးရဲတယျမိဘကပညာသငျပေးနတေဲ့အရှယျမှာရညျးစားသနာမြားထားခဲ့ရငျမိဘကပွောဆိုပွီးပညာဆကျသငျခှငျ့ရမှာမဟုတျလို့ပဲ။“ကဲညီမ ညီမလေးကိုဒီရှာကလူတှနှေငျ့မိတျဆကျပေးမယျ”“ဟုတျကဲ့ရှငျ့ဆရာ”“ဒီနေ့ ခငျမြားတို့ရှာကိုအသဈရောကျလာတဲ့သားဖှားဆရာမလေးပါ၊သူ့နာမညျကခငျခငျလေးတဲ့ဝနျထမျးအသဈတှခေပြေးတဲ့အတှကျအဆငျမပွတောလေးတှရှေိရငျဒီရှာကရပျမိရပျဖတှကေကူညီစောငျ့ရှောကျပေးစခေငြျတယျ”“ဟုတျကဲ့ပါဆရာကွီး၊ကနြောျတို့စောငျ့ရှောကျပေးပါမယျ၊အခုတော့ဆေးပေးခနျးကဆောကျနဆေဲကာလဆိုတော့ကာဆရာမလေးကိုကနြောျတို့ရှာကသငျ့တောျတဲ့အိမျတဈအိမျမှာနရောမှာစီစဉျပးပါ့မယျ” “ဒီကိစ္စက ဥက္ကဌကြီးတို့ကိုအားကိုးရမှာပဲ”“ရပါတယ်ဆရာကြီး၊ကျနော်တို့ရွာရဲ့ကျန်းမာရေးနိမ့်ကျတဲ့အခြေအနေတွေတိုးတက်လာပေါင်ကျေးရွာဆေးပေးခန်းနှင့်ဝန်ထမ်းချပေးတဲ့အတွက်ဆရာကြီးတို့ကိုအထူးကျေးဇူးတင်ပါတယ်”“ကဲဒီလိုဆိုကျနော်ဥက္ကဌကြီးတို့နဲ့ကျနော့်ဝန်ထမ်းကိုစိတ်ချထားခဲ့ပါမယ်”မြို့နယ်ဆရာဝန်ကြီးပြန်သွားပြီးနောက်မှာတော့“ဆရာမလေး ဘာမှအားမငယ်နဲ့”“ဟုတ်ကဲ့ရှင့်”“ဆရာမလေးကို ဒေါ်ထားတို့အိမ်မှာနေရာချပေးပါ့မယ်။ဒေါ်ထားတို့အိမ်ကကျယ်လဲကျယ်တယ်ရေတွင်းနှင့်လည်းနီးတယ်။”“ဟုတ်ကဲ့ဦးသင့်တော်အောင်စီစဉ်ပေးပါ”“ဒေါ်ထားရေ ကျနော်ခင်များကိုတာဝန်ပေးလိုက်ပြီ”“အမလေးကိုရင်ရယ် ကျမကဒီလိုသမီးချောချောလေးအိမ်လာနေတာကိုပဲအရမ်းဝမ်းသာလှပါပြီ”“လာသမီးလေး အဒေါ်တို့အိမ်ကိုလာလိုက်ခဲ့”“မင်းမင်းအောင်ရေနင် ငါ့သမီးလေးအထုတ်တွေသယ်ခဲ့တော့”ခင်ခင်လေး ကကိုကိုမင်းမင်းအောင်ကိုလှမ်းကြည့်လိုက်တယ်တောသားဆိုပေမယ့်အသားကမမဲဘူး ရုပ်ရည်ခပ်သန့်သန့်လေးနှင့်ကျန်းမာသန်စွမ်းတဲ့သူမျိုး၊လို့တွေးနေတုန်း“သမီးလေး လိုအပ်တာရှိရင်မင်းမင်းကိုခိုင်းအဲဒါ အဒေါ့်တူပဲ”“ဟုတ်ကဲ့အဒေါ်”ရွာစပ်လေးမှာ ဒေါ်ထားရဲ့အိမ်ကိုလိုက်ခဲ့တယ်အိမ်ခြံဝင်းမှာရေတွင်းလေးနှင့်အိမ်ရှေ့မှာလမ်းဘေးမှာလယ်ကွင်းတွေသန့်ရှင်းတဲ့လေကိုရူလို့ရတာပဲဆိုပြီခင်ခင်လေးသဘောကျသွားတယ်“လာသမီးလေးသမီးလေးနေမယ့်အခန်းပြမယ်”“ဟုတ်ကဲ့အဒေါ်”“မင်းမင်းရေ သမီးလေးနေမယ့်အခန်းရှင်းပေးစမ်းပါအုံးကွယ်”“ဟုတ်ကဲ့ဒေါ်လေး”မင်းမင်းတစ်ယောက်ဖင်ပေါ့စွာအခန်းကိုရှင်းလင်းပေးလိုက်တယ်အဒေါ့်အိမ်နှင့်မင်းမင်းတို့အိမ်ကခြံဝင်းတဝင်းထဲ။ဆရာမလေးကလဲအရမ်းလှတော့မင်းမင်းရင်ခုန်နေပြီ။“ဆရာမလေးရေ ပြီးပြီဗျ”“အာကိုမင်းမင်းကလည်းဆရာမလို့မခေါ်ပါနှင့်ရှင်ခင်လေးလို့ပဲခေါ်ပါ”…
မိုးအုံ့သောနေ့တစ်နေ့ အိမ်နံပါတ် ၆၉ ရဲ့ တံခါးခေါင်းလောင်းကို ကောင်မလေးတစ်ယောက် ဖြည်းညင်းစွာ နှိပ်လိုက်ပါသည်။ တံခါးဖွင့်သံနဲ့ အတူ”ဟယ်။ မိုး ပါလား။ ရောက်လာပြီလား။ လာ လာ။ ဝင်ခဲ့လေ”“ဟုတ်ကဲ့။ မမမြင့်။ ဘူတာရုံကနေ တန်းလာခဲ့တာ။ ကိုမောင်ကော””ရှိတယ်။…
အား အား အား…..ကားထဲမှာအိချိုနဲ့ကျော်ဦးအချစ်ပွဲဆင်နွဲနေကြခြင်းဖြစ်သည် အိချိုကျောင်းမတက်ဘဲကျော်ဦးနဲ့ချိန်းတွေ့တာပါ။အိချိုကျော်ဦးအပေါ်ကတက်ဆောင့်ပီးပီးသွားသည် ‘ချိုပီးသွားပီလား’ ‘အင်း”ကိုယ်လဲပီးတော့မယ် ပါးစပ်နဲ့စုပ်ပေးဦး’ ကျော်ဦးအိချိုခေါင်းကိုကိုင်ပီးမညှာမတာဆောင့်ပီးအားရပါးရမျက်နှာကိုလိုးကာအိချိုပါးစပ်ထဲပီးလိုက်သည်။ ‘ကျော်ဦးနင်အရမ်းဆိုးတာပဲ’‘စိတ်မထိန်းနိုင်လို့ပါအိချိုရယ် နင်နေ့လည်ကျောင်းတက်မှာလား’‘အင်းဘာလို့လဲ’‘ငါတို့ဒီနေ့ကျောင်းမတက်ဘဲဟော်တယ်သွားရအောင်’‘နင်ကလုပ်နိုင်သေးလို့လား’‘နင်ကငါ့ကိုအထင်သေးတာလားလုပ်နိုင်တာပေါ့’‘သွားမယ်လေငါလဲကျောင်းမတက်ချင်ဘူး’ကျော်ဦးဝယ်စရာရှိတာတွေဝယ်ကာဟော်တယ်ကိုသွားတော့သည်။ဟော်တယ်အခန်းထဲရောက်သော်ကြာဆေးသောက်ထား၍တန်းမလိုးသေးပဲရေချိုးပီးကိုယ်တုံးလုံးနဲ့အိအိချိုအဖုတ်ကိုယက်ပေးသည်အိချိုအဖုတ်ကအမွေးများပြောင်ရှင်းနေအောင်ရိတ်ထားသော်လဲ အဖုတ်ကမဲတူးနေသည် နှုတ်ခမ်းသားတွေကလန်ထွက်နေတာပါ။အိချိုကကျောင်းမှာရည်းစားများတယ်လို့နာမည်ကြီးပီးလူတိုင်းနဲ့လိုးတာလို့သတင်းထွက်နေတာပါ။ကျော်ဦးကလဲသိသိနဲ့စားချင်လို့လိုက်ခဲ့တာဖြစ်သည်။အိချိုအရင်ရီးစားထွန်းထွန်းနဲ့ကျော်ဦးနဲ့ကသူငယ်ချင်းတွေပါ။ထွန်းထွန်းစားလို့ဝလို့နောက်ရည်းစားထားတော့အိအိချိုနဲ့ပြတ်ပီးကျော်ဦးကလိုက်တာပါ။အိအိချိုကျော်ဦးနဲ့ဖြစ်နေပေမဲ့ထွန်းထွန်းနဲ့ကျော်ဦးကအခင်အမင်မပျက်သလိုအိအိချိုနဲ့လဲပြတ်သွားပေမဲ့အခေါ်အပြောရှိပါသေးတယ်။ထွန်းထွန်းစားလို့ဝလို့ကျော်ဦးပြောင်းစားတာပါ အိချိုလဲဒါကိုသိပါတယ်ကျောင်းမှာဆိုလဲအိချိုကိုစားဘူးတဲ့ဘဲတွေမနဲပါ။အိချိုကိုကျောင်းကကောင်တွေကကြိုက်ကုန်းလို့သတ်မှတ်ထားပီးသားပါ။အိချိုအဖုတ်ကြီးလဲဖွတ်ဖွတ်ညက်ညက်ကျေနေပါပီ။အဲအဖုတ်ကြီးကိုကျော်ဦးတစ်ယောက်အားရပါးရယက်ပေးနေပါတယ်။ဆေးအစွမ်းကလဲပြလာလို့ကျော်ဦးအဖုတ်ယက်နေတာရပ်ပီး ‘အိချိုလိုးတော့မယ်လီးစုပ်ပေး’အိချိုကျော်ဦးလီးကိုမက်မက်မောမောစုပ်ပေးပီးလဥတွေပါငုံပေးလိုက်တော့ကျော်ဦးတစ်ယောက်မနေနိုင်အောင်ဖြစ်သွားတာပေါ့’ကောင်းလိုက်တာအိချိုရယ် လုပ်တတ်လိုက်တာ ဟိုကောင်ထွန်းထွန်းသင်ပေးတာလား’ ‘နင်ကငါ့ကိုထွန်းထွန်းတစ်ယောက်ပဲရည်းစားရှိတာထင်နေတာလား’ ‘မဟုတ်ပါဘူးနင်ရည်းစားများတာငါသိပါတယ်’အဲတော့နင်ကငါ့ကိုမကြိုက်တော့ဘူးလား”ကြိုက်တယ်လေကြိုက်လို့ချစ်တယ်ပြောတာပေါ့ဟ”သွားပါအပိုတွေနင်တို့ယောက်ကျားလေးတွေချစ်တယ်ဆိုတာလိုးချင်လို့ပဲမလား”ဟုတ်တော့ဟုတ်တယ်လေဒါပေမဲ့တွေ့တဲ့သူတိုင်းလိုးချင်နေတာမှမဟုတ်တာ ရုပ်လဲချောမှ ကိုယ်လဲကြိုက်မှ”အင်းပါငါကတော့ငါ့ကိုကြိုက်ရင်ငါ့ကိုရမယ်…
ရန်ကုန်မြို့ – မြောက်ဥက္ကလာ ရပ်ကွက်မှာနေထိုင်သော အကိုဖြစ်သူထံ သွန်းဆက်နဒီ ရောက်ရှိနေသည်။ အရပ် မနိမ့်မမြင့် ဆံပင်မှာ ခါးလယ်လောက်ထိ ဆံကျစ်အမြဲကျစ်လေ့ရှိသည်။ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အမိုက်စားနှင့် ပုရိသ အပေါင်း လည်ပြန်ငေးကြည့်ရသည့် အလှပိုင်ရှင်လေး – နှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးအပေါ်က…
Read More “” ချန်ထားရစ်မယ်ဆိုလည်း ဘယ်တတ်နိုင်မလဲ အချစ်ရယ် “” »
စာရေးသူ / အလင်းစက် မြင်လိုက်ရတဲ့မြင်ကွင်းကမ္ဘာပျက်လုမတတ် ဒေါသတွေ ငယ်ထိပ်ရောက်နေလို့အသားတွေတဆက်ဆက်တုန်လို့ ခံစားချက်တွေမျိုသိပ်ထားရင်း မကောင်းတဲ့လူတစ်ယောက်အတွက်နဲ့ငါ့ဘဝအပျက်မခံနိုင်ဘူး အံကိုခပ်တင်းတင်းကြိတ်ရင်း အိမ်ထဲ ပြန်ထွက်လို့ ဒေါသတွေပြေဖျောက်ဖို့ ကျနော် ဘုရား အရိပ်အောက်ခိုလှုံပြီး ရသလောက် စိတ်ငြိမ်ကိုတည်ငြိမ်အောင် စုစည်းပြီး KK ဆီကိုဖုန်းခေါ်လိုက်တယ်…