⚠️⚠️⚠️ မှတ်ချက် – အင်းစက်စာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစက်စာပေဆိုသည်မှာ မိသားစု မောင်နှမ သွေးသားရင်း အချင်းချင်း လိင်းဆက်ဆံသော အကြောင်းအရာကို စိတ်ကူးပုံဖော် ရေးသားထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် မကြိုက် မနှစ်သက်ပါက မဖတ်ရှုပဲ ကျော်သွားပေးပါ။ ယခုဝတ္ထုမှာ စာပေသဘော ရေးသားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် လိုက်လံအတုယူ ပြုလုပ်ခြင်းများ မပြုလုပ်ပါရန် မေတ္တာရပ်ခံပါသည်။ ⚠️⚠️⚠️ ရေးသားသူ…
အဖေတူအမေကွဲမောင်နှမကြားက ဇာတ်လမ်းလေး၁ပုဒ်ပါ…. ညီမလေး၁ယောက်တောင်းဆိုထားလို့ တင်ပေးတာပါ….. လူစိတ်ဆိုတာထိန်ချုပ်ရအခက်ဆုံးအရာတခုပါပဲ …. short story လေးပဲတင်ပေးမယ်နော် 😊😊 ကိုယ့်နာမည်က သျှားနိုင်မော် ကိုယ့်ကတဦးတည်းသောသား(ကိုယ့်အမေအတွက်)ပါ…. တဦးတည်းသောသားအဖြစ်နဲ့ မိဘတွေနဲ့ နှစ်၂၀ကျော်နေလာခဲ့ပြီး … တနေ့မှာ ကိုယ့်အမေက အဖေ့ကိုကွာရှင်းမယ်ဆိုလို့ ကိုယ်မှာ အံသြခဲ့ရတယ် ….. ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကိုယ့်မိဘတွေက ၁ယောက်နဲ့၁ယောက်အရမ်းချစ်ကျတာ တခါတလေ ကိုယ်တောင်မနာလိုဖြစ်ရတယ် အမေအတွက် ကိုယ်ဟာ…
ကျမ နာမည်က ယွန်းဖြူ ပါ မိဘတွေကတော့ မရှိတော့ပါဘူး မိဘတွေက ကျောင်းဆရာ ကျောင်းဆရာမ တွေပါ မိဘတွေမရှိတော့ ဘဝမှာ ခက်ခဲစွာ ဘဝကိုဖြတ်သန်းခဲ့ရပါတယ်ရှင် လခစားအလုပ်ကို စိတ်မဝင်ဘူး သုံးချင်တယ် လှချင်တယ် သူများဝတ်သလိုစားသလို လွတ်လွတ်လပ်လပ်နေချင်တဲ့ ကျမ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးလေး နေချင်တဲ့ကျမ အခုတော့ ဒေါ်မြင့်သော်ဆိုတဲ့ ဖာာခေါင်းမ တစ်ဦးနဲ့ရင်းနှီးပြီးနောက် ပျှော်တော်ဆက်မ အဖြစ် ဘဝကိုရပ်တည်ရှေ့ဆက်လို့နေပါတယ်…
ဆရာတို့ရဲ့ မြန်မာရသစာပေ အရေးအသားတွေဟာ ခေတ်စနစ်ကိုလိုက်ပြီး အဆင့်ဆင့်ပြောင်းလဲ လာခဲ့တယ် … ကုန်းဘောင်ခေတ်နှောင်းပိုင်းမှာ ကျော်ကြားခဲ့တဲ့ ဦးပုညက စပြီး .. စစ်ကြိုခေတ်ကာလမှာ ပေါ်ပေါက်ခဲ့တဲ့ သခင်ကိုယ်တော်မှိုင်း .. အဲဒီနောက်တော့ လူသိများလာကြတဲ့ ပီမိုးနင်း၊ သော်တာဆွေ၊ ရွှေဥဒေါင်း အစရှိသဖြင့် ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ် .. ဒီနောက်တော့ အမျိုးသမီးကလောင်ရှင်တွေ တော်တော်များများ ပေါက်ဖွားလာခဲ့တယ် .. ခင်နှင်းယု၊…
အိပ်ယာကနိုးတာနဲ့ စံပယ်ပန်းရနံ့တွေက မွှေးလွန်းလှသည်။ မေမေ ဘုရားပန်းတင်ထားတာပဲ ဖြစ်မည်။ မေမေရဲ့ ဘုရားရှိခိုးသံကိုလည်း ကြားနေရသည်။ ဒါပေမယ့် မေသင်း မထချင်သေး။ ဆက်အိပ်နေချင်သေးသည်။ မိုးအေးအေးနဲ့ အိပ်ယာထဲ ကွေးနေချင်သေးသည်။ “ဟဲ့ မေသင်း မထသေးဘူးလား။ ဒီကလေးမ ကျောင်းနောက်ကျတော့မှာပဲ” ဟု မေမေလှမ်းပြောမှ အိပ်ယာက လူလဲထပြီး အခန်းအပြင် ထွက်လိုက်သည်။ မေမေက မေသင်းကို ပြူးကြည့်နေသည်။…
ကျတော်၁၀တန်းအောင်..ကောလိပ်တစ်ခုမှာ ကျောင်း လာတက်ရတယ်..နယ်ကဆိုတော့ အဆောင်ငှါးနေရတာပေါ့.ငွေကြေးမတက်နိုင် တော့..ကျူရှင်မယူနိူင်ဘူးလေ ပထမနှစ်ကတော့….အဆင်ပြေချောမွေ့စွာ အောင်မြင်တယ်..ဒုတိယနှစ်ကျတော့.. မရတော့ဘူး..ကျောင်းမှာလည်း..စာတွေသေချာ သင်သလို..စာမေးတာတွေလည်းလုပ်လာတယ် ကျတော်ကစာမရတာများတယ်… မေးတိုင်းမရတော့..တနေ့မှာ.အင်္ဂလိပ်စာပြတဲ့ ဆရာမက..နှစ်ပြားမတန်အောင်ဆူပါလေရော. မျက်နှာတောင်မဖော်ရဲဘူး..ပြောလိုက်တာဗျာ ကျောင်းဆင်းတော့..ဆရာမကိုတွေ့တာနဲ့.. “ဆရာမ..စကားနည်းနည်းပြောချင်လို့ပါ” “အေး..ပြောလေ” “ကျတော်နယ်ကလာပြီးကျောင်းတက်တာပါ ကျတော်တို့ဘဝက..မပြည့်စုံပါဘူး.. ကျူရှင်လည်းမတက်နိုင်ပါဘူး..ဆရာမ” မျက်နှာငယ်လေးနဲ့ပြောနေတော့… ဆရာမ ..ဂရုဏာသက်သွားတယ်နဲ့တူပါတယ် “အေးလေ..ဆရာမကလည်းနေ့လည်က..အခြား ကိစ္စနဲ့ရောသွားတော့..ဒေါသပိုဖြစ်သွားတယ် မင်းမင်း…” “ဟုတ္..ဟုတ္..ဆရာမ” “ပိတ်ရက်တွေမှာ..အိမ်လာခဲ့လေ. .ဆရာမဘာသာအျပင္..အျခားဘာသာပါ သင်ပေးမယ်… “ဟုတ္ကဲ့ပါ..ေက်းဇူးတင္ပါတယ္..ဆရာမ”…
ရေးသားသူ – အမည်မသိ ကျွန်တော်နဲ့သူက လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေပါပဲ။ ရာထူးနေရာချင်း မတူကြပေမယ့် ညီအစ်ကိုလို ဆက်ဆံတယ်။ လ္ဘက်ရည်ဆိုင်အတူထိုင် ဘောလုံးပွဲတွေ အတူကြည့်ခဲ့ကြတယ်။ ခင်မင်ရင်းနှီးခဲ့ကြတာ ၂ နှစ်ကျော်လို့ ၃ နှစ်နီးပါးတောင် ရှိခဲ့ကြပြီ။ ဘီယာဆိုင်မှာ အမူးသောက် ၊ ဆက်ရှင်ခန်းဝင်နဲ့ အတော်လည်း အတွဲညီကြသေးတာ။ ဒီလိုနဲ့ ပေါင်းသင်းလာရင်း သူ့အမျိူးသမီးအကြောင်းတွေ သူတို့ချစ်သူဘဝကအကြောင်းတွေ ခဏခဏ ပြောလာတယ်။…
စပက် တစ်ခုလုံးယားနေသည်။ ဘာလုပ်လို့ ဘာကိုင်ရမှန်းမသိ။ ဖုန်းလိုင်းဖွင့်ပြီး အပြာကား ကြည့်လိုက်သည်။ လက်ကလေးကလည်း စဖုတ်ကွဲကြောင်းထဲ ထည့်ထားသည်။ တောက်.. အဲ့လက်ကလေးသာ လီးလေးဖြစ်ရင် ဘယ်လောက်ကောင်းလိမ့်မလဲ။ အပြာကားကြည့်ရင်း တော်တော်လည်းယွနေပြီး စဖုတ်ကြီးတစ်ခုလုံး ယားနေစဉ် မက်ဆင်ဂျာမှ “ဘာလုပ်နေလဲ ညီမလေးတဲ့ စာလာပို့တယ်။ ကြည့်လိုက်တော့ ကိုကိုသီဟ။ အို ဒုက်ခပါပဲ ဖီးပျက်ပါပြီ၊ လူစိမ်းသာဆို ဖီးပျက်မခံဘဲ အောကားကြည့်နေတယ်…
အိပ်ယာကနိုးတာနဲ့ စံပယ်ပန်းရနံ့တွေက မွှေးလွန်းလှသည်။ မေမေ ဘုရားပန်းတင်ထားတာပဲ ဖြစ်မည်။ မေမေရဲ့ ဘုရားရှိခိုးသံကိုလည်း ကြားနေရသည်။ ဒါပေမယ့် မေသင်း မထချင်သေး။ ဆက်အိပ်နေချင်သေးသည်။ မိုးအေးအေးနဲ့ အိပ်ယာထဲ ကွေးနေချင်သေးသည်။ “ဟဲ့ မေသင်း မထသေးဘူးလား။ ဒီကလေးမ ကျောင်းနောက်ကျတော့မှာပဲ” ဟု မေမေလှမ်းပြောမှ အိပ်ယာက လူလဲထပြီး အခန်းအပြင် ထွက်လိုက်သည်။ မေမေက မေသင်းကို ပြူးကြည့်နေသည်။…
းခိုင်တစ်ယောက် ဦးလေးအိမ်၌ နေရင်း ကျောင်းတက်ကာ ဘွဲ့ရခဲ့သည်..။ မိဘနှစ်ပါးစလုံးကလည်းဆုံးပါးသွားကြပြီမို့ ကျောင်းပြီးတော့ ရွာမပြန်ဖြစ်တော့ပဲ ဦးလေးနှင့် အတူ နေထိုင်ခဲ့သည်..။ဦးလေးဖြစ်သူကလည်း လူပျိုကြီး..။ ဦးလေးနှင့် အတူ နေထိုင်ရင်း နှစ်နှစ်ခန့်အကြာတွင် ဦးလေးလည်းသေဆုံးသွားခဲ့ရာ တစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့ပြီး အိမ်ကို တစ်ခြမ်းပိုင်းကာ အိမ်ငှားခေါ်တင်ထားခဲ့သည်..။အိမ်ငှားနေသော မိသားစုမှာ ပန်းအိဖြူ ဆိုသော သမီးတစ်ယောက်ပါသည်..။ စိုးခိုင်က ဖော်ရွေစွာနေတတ်သူမို့ အိမ်ငှားမိသားစုနှင့် သိပ်မကြာခင်မှာပင်…
