အပြာစာအုပ်များ
နွေးထွေးလှတဲ့ သူမရဲ့နှုတ်ခမ်းလေးကို နမ်းရတဲ့အချိန်ဆိုတာ ကမ္ဘာပေါ်က အရာရာတိုင်းကို မေ့နေချိန်ပေါ့။ နုအိထွေးနေသော နှုတ်ခမ်းလေးကိုသာ အဆက်မပျက် တတ်မက်နေမိတဲ့အချိန် ကျွန်တော် နောက်ဆုတ်လိုက်တယ်ဆိုရင်ပဲ…..“ကို… ဘာလို့လဲ လူလာနေလို့လား”“ဟင်…. အော် ဟုတ်တယ်ချစ်ရဲ့ ကိုလူသံကြားလားလို့”“ကိုကလဲကွာ ဒီကိုလာတဲ့လူတိုင်းက အတွဲတွေပဲဟာ ဂရုစိုက်မနေနဲ့”“ဟုတ်ပါပြီကွာ……ကဲလာ”“အွင့်”ကျွန်တော်လဲ…
ဒေါက်တာ နွေးနွေးလှိုင်[M.B.B.S, M.Med. Sc (Surgery)] ခွဲစိတ်အထူးကုဆရာဝန်ဆေးရုံကြီးအပြင်ဘက်မှန်ပြတင်းပေါက်ကနေ အပြင်ကိုလှမ်းကြည့် မိတော့ ကျေးငှက်သံလေးတွေနဲ့ အစိမ်းရောင် သစ်ပင်ကြီးများကြောင့် ဘဝ အမောတွေကို ခဏတာ မေ့ပျောက် သွား စေတာပဲလေ။ မနက် ၈နာရီ ကျော်ကျော်…
အောင်အောင် အမိမြေမှ ခွဲခွာပြီး နိုင်ငံခြားတိုင်းပြည် တစ်ခုမှာ အလုပ်လုပ်နေသည်မှာ လေးနှစ်ခန့် ရှိလေပြီ။ စထွက်လာစဉ်ကာလက Gmail gtalk ပဲ ခေတ်စားချိန် ၂၀၁၀ လောက်၊ မြန်မာပြည်မှာလည်း အင်တာနက်က ကောင်းကောင်းမရဆိုတော့ သူငယ်ချင်း အားလုံးနှင့်…
ရေးသူ~ဒေါင်းဖြူ ကျွန်တော်ဘေးနားမှာတစ်စောင်းလေးအိပ်ပျော်နေတယ်မိန်းမရဲ့ဖင်လုံးလေးတွေကိုအသာအယာပွတ်သပ်ရင်းဆွဲဆွဲညှစ်လိုက်မိသည်။မိန်းမကတော့အခုထိမနိုးသေးပါဘူးကျွန်တော့်မှာတော့စိတ်တွေထကြွနေပြီးလီးကတော်တော့်ကိုထောင်မတ်နေပါပြီကျွန်တော်မိန်းမရဲ့ဖင်သားလေးတွေကိုပွတ်သပ်ဆုပ်နယ်နေရင်းလည်တိုင်လေးကိုနှုတ်ခမ်းနဲ့ဖွဖွလေးနမ်းလိုက်ရာမှမိန်းမနိုးလာခဲ့သည်။ ”ကိုမောင်…… ရှင်ဘယ်လိုဖြစ်နေတာလဲ ဒီမှာအရမ်းအိပ်ချင်နေတယ်” ကျွန်တော်သူ့ပြောစကားကိုဂရုမစိုက်ဘဲထမိန်ပေါ်ကနေဖင်ပေါက်နဲ့စောက်ဖုတ်အကွဲကြောင်းလေးတလျှောက်ပွတ်ပေးနေလိုက်သည်။ပြီးတော့ကျွန်တော့်ရဲ့တောင်နေသောလီးနဲ့သူမဖင်ကိုခပ်ဆတ်ဆတ်နှစ်ချက်သုံးချက်ခန့်ရိုက်လိုက်ပြီး လီးကိုလက်ဖြင့်ကိုင်ကာဖင်ကြားထဲကိုပွတ်နေလိုက်တယ်။အဲ့ဒီမှာမိန်းမကထထိုင်လိုက်ပြီး” ကျွန်မနေမကောင်းဘူး ခံလဲမခံနိုင်ဘူးရှင်လုပ်တာ”ကျွန်တော် အရမ်းစိတ်တိုကာ ဒေါသထွက်သွားပြီး” မိန်းမယူထားတာ တစ်ခါမှအားရပါးရလိုးရတယ်မရှိဘူး ……အားနေ …………နေမကောင်းဖြစ်ရတာနဲ့ အလိုးမခံနိုင်ရတာနဲ့ ……ငါတော်တော်စိတ်ကုန်လာပြီ” အဲ့တော့မိန်းမက ”ကျွန်မ ညီမလေးနဲ့အမေတို့ကို…
ယနေ့သည် ကမ္ဘာအရပ်ရပ်ရှိ ချစ်သူများအတွက် သတ်မှတ်ထားသည့် valentine day (ဖေဖော်ဝါရီ ၁၄ရက်နေ့) ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။ ရည်းစားရှိသူတွေက နေ့လည်ကတည်းက တလှုပ်လှုပ် တရွရွနှင့် ရုံးဆင်းရင်တော့ ဘယ်သွားမည် ဘယ်လာမည်ဆိုပြီး ပြောနေခဲ့ကြသလို၊ အတွဲမရှိသေးသူများကလဲ ညနေကျရင်တော့ ဘယ်သူနဲ့…
မမရီလွင်ယောကျာ်း က ပြည်နယ်တစ်ခုမှာတာ ဝန်ကျ နေသည်။ဌာနကည်းအုပ်ချူ ပ်ရေးဌာနတစ်ခု။ရာထူးကလည်း အဆင့်သိပ်မနိမ့်။လုပ်ပိုင်ခွင့်လေးရှိတော့တစ်ဖက်နိုင်ငံသူဌေးတွေနဲ့ဆက်သွယ်ပြီး ငွေရပေါက်ရှာသည်။တော်တော်လေးအောင်မြင်ပါသည်။ပြောရရင်တော့ မြေကွက်တွေကတော်တော်အကျိူ းပေးတယ်ပြောရမည်။သူလုပ်နေသည့်ကာလအတွင်းသိန်းပေါင်းသောင်း..သိန်းချီ ပြီးစားရသည်။နာမည်ခံတော့တိုင်းရင်းသားထဲကပေါ့။ထားပါတော့….ဒါကအတွင်းရေး ဆိုင်လည်းမဆိုင်။ဆိုင်တာက ကိုစိုးမြတ်ငွေချမ်းသာသည့်ဒဏ်ကိုမခံနိုင်..။အလုပ်ကထွက်ပစ်သည်။အကျိူ းဆောင်ကုမ္ပဏီဆိုပြီး အလုပ်ချဲ့ထွင်လာသည်။ပိုပြီးအောင်မြင်လာတော့..အချွေအရံ အသိုင်းအဝန်းတွေများလာပြီး မိန်းမတွေတန်းစီရှုပ်ပါလေရော..။စပွန်ဆာပေးထားတာတွေလည်းအများကြီး။မမရီလွင်ကိုအလှည့်မပေးနိုင်တော့။မမရီလွင်က အသက်နှစ်ဆယ့်ခြောက်ပဲရှိသေးသည်။သူကလေးဆယ်ပတ်ဝန်းကျင်..။ တစ်လနေလည်း မမရီလွင်အလှည့်မရောက်..နှစ်လနေလည်း..ပေါ်မလာ….ငယ်ငယ်လေးတွေကဝိုင်းဖဲ့နေကြသည်။မြို့မှာလည်းနေတယ်လို့ကိုမရှိတော့..။ဟိုဖက်နိုင်ငံသွားလိုက်..ရန်ကုန်သွားလိုက်..နေပြည်တော်…
“လှလိုက်တာ မ ရယ်”“အို မောင်ရယ် တွေ့တွေ့ခြင်းမြှောက်နေပြန်ပြီ”“တကယ်ပြောတာဗျာ မ ဝင်လာထဲက မောင်ကြည့်နေတာ မော်ဒယ်တွေရှုံးလောက်တယ်မရယ် မောင်တော့အရမ်းချစ်တယ်”“သွားပါ အပိုတွေ အရင်တုန်းကစော်တွေကိုလည်း ဒီလိုပဲပြောခဲ့တယ်မှတ်လား”မောင်က ပြန်မဖြေပဲ ပြုံးပြီးကြည့်နေသဖြင့် ရှက်ပြီးခေါင်းလေးကိုပသာငုံနေမိတော့သည်။ ရင်ဘတ်ထဲလှိုက်ဖိုနေပြီး အရင်တုန်းကမခံစားဘူးသည့် ခံစားချက်များတဖွားဖွားပေါ်ထွက်လာပါတော့သည်။ အချိန်အတော်ကြာသည့်အထိ…
မောင်မောင်ပြာမဲညစ်နေတဲ့ထမင်းအိုးကိုကြည့်ပြီး ဇင်မေတစ်ယောက်သက်ပျင်းမောကြီး အကြိမ်ကြိမ်ချ မိနေသည်။ဒီထမင်းအိုးကိုပဲ သုံးလာတာနှစ်တွေဘယ်လောက်ကြာပြီလဲဆိုတာဇင်မေ မမှတ်မိတော့။မဲညစ်နေပြီးချေးအလိမ်းလိမ်းတတ်နေသည်မှာ မြင်မကောင်း။ဒါပေမယ့် ဒီအိုးလေး သက်ဆိုးရှည်နေတာကိုပဲကျေးဇူးတင်ရမည်။တကယ်လို့ ဒီအိုးလေးသာပျက်စီးသွားရင်ဖြင့်။ အို…ဇင်မေ မတွေးရဲတော့။ထမင်းချက်လည်းဒီအိုး။ဟင်းချက်လည်းဒီအိုး။နောက်ဆုံးထမင်းစားရင်တောင် တစ်ခါတစ်လေ ပန်းကန်မလောက်လို့ ဒီအိုးလေးထဲပဲ ထည့်စားရတယ်မဟုတ်လား။ ဒီထမင်းအိုးလေးသာ ပျက်စီးသွားရင်ဖြင့် ဇင်မေတို့ ထမင်းငတ်ရချည်ရဲ့။ဇင်မေတစ်ယောက်အတွေးလွန်နေတာနဲ့…
Credit-မူရင်းရေးသားသူ“နှင်း ဂျာကြီးက နှင်းကိုကြွေနေပုံပဲ”“ဘာလို့လဲ ကိုရဲ့”“နှင်းရဲ့ အိုးပုံတေတိုင်း သူကြည့်တယ်”“ဟုတ်လား သူကနဂိုထဲကနှာဘူး ”“နှင်း သတိထားကြည့် ဒီလူကြီး နှင်းကိုစားချင်နေတာဖြစ်မယ်” “ဟာ ကိုကလဲ”“အဲ့လူကြီးက လီးကြီးမယ့်ပုံကွ နှင်းရဲ့”“ဟုတ်တယ်နော် ကို အမလေး”“ဘာဖြစ်တာလဲ နှင်း”“အဲ့လိုကြားတာ အူယားလို့”“ပြစမ်း နှင်းစက်ပက်လေး”“အ…
ဒေါ်နီလာ…. သူမ ကို တောင်ကြီးမြို့ … ရပ်ကွက် တခုလုံး မသိသူ မရှိ။ နှုတ်ကြမ်း လျှာကြမ်း နှင့် တိုင်းရင်းသား အမျိူးသမီး တဦးပင်..။ အိမ်ထောင်သုံး ဆက် ကျဖူးပီး ပထမ အိမ်ထောင်…