အပြာစာအုပ်များ
စန်းခင် နှင့်အုန်းသန်းတို့သည် အသက် (၁၅)(၁၆) အရွယ် အပျိုပေါက်များ ဖြစ်ကြ၏ ။တောနေ လူတန်းစားများဖြစ်ကြသည့်အလျောက် ကြုံသလို လုပ်ကိုင်၍ မိသားစု စားဝတ်နေရေး ကို တတောင့်တနေရာ မှ ဖြည့်စွက်နေကြရသူများဖြစ်ကြ၏။စန်းခင်တွင် ဖခင်မရှိပဲ မိခင်မုဆိုးမ နှင့်…
ရဲရင့်ဦးအတွက်တော့ မေသက်နွယ်ရဲ့ ကျသော ခန္ဒာကိုယ်လေးက အရင်ကထက်ပင် ပို၍ရင်ခုန်ဖို့ကောင်းလွန်းနေသည်။ အနက်ရောင်အတွင်းခံလေးတစ်စုံနှင့် မြင်သူယောက်ျားတိုင်း ငေးမောလောက်ရအောင် လှလန်းနေသည်။ တင်းကားနေသော တင်ပါးများရှေ့တွင် ပိုမောက်ကာ ဖောင်းကြွနေသော မေသက်နွယ်၏ စောက်ဖုတ်လေးက ရဲရင့်ဦးအတွက် မဟုတ်တော့ချေ။ရဲရင့်ဦးကတော့ ရင်ခုန်မှုများနှင့် အချိန်တစ်ခုကို…
သူမနာမည်ကညိုညိုအောင်။ လှတယ်။ မာနကြီးတယ်။ ကျောင်းတစ်ကျောင်းလုံး သူမကို အလှဆုံးလို့ ပြောကြတယ်။သူမ ကမျက်နှာလှသလို ကိုယ်လုံးကလည်းအရမ်းသည်။ အရပ်က ၅ ပေ ၆ ခန့် အသားက နာမည်နဲ့လိုက်အောင် ညိုပြီးစိုနေတယ်။ သူမရဲ့ ထူးခြားချက်ကတော့ အခုခတ်မိန်းကလေးတွေလို…
ငါ သိပ် အထီးကျန်တယ် သူငယ်ချင်း။ ဒါကြောင့်နင့်ကို ငါ ကိုယ်ချင်းစာတယ်” လို့ ကျွန်တော် ပြောလိုက်တော့ နွယ်နီက ကျွန်တော့်ကို အကြောင်သား ကြည့်နေတယ်။“နင်က အထီးကျန်ရအောင် ရည်းစားကြီး ငုတ်တုတ်နဲ့လေ။ ငါက အသည်းကွဲနေတာဟဲ့”“ငါ့ရည်းစားက နိုင်ငံခြားမှာလေ။…
မယုံတော့မရှိနဲ့ ဟင်းတခွက်ပေးရုံ ၊ လ္ဘက်ရည်တခွက် တိုက်ရုံနဲ့ သူနဲ့အိပ်ခွင့်ရတဲ့ မိန်းမတယောက် သီဟတို့ရွာမှာ တကယ်ရှိတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီမိန်းမက သီဟတို့ ရွာသူ စစ်စစ်တော့ မဟုတ်ဘူး။ သူ့ ယောက်ျား ကိုစိန်ထွားက ဒီရွာသား။ ကိုစိန်ထွားနဲ့ညားတော့…
ဒေါက်ဒေါက် … ဒေါက်ဒေါက် ” အဆက်မပြတ် တံခါးခေါက်သံကြောင် ကျမလည်း သားလေး ဇင်ကိုနဲ့ကစားရင်း တိုက်ခန်းတံခါး ဖွင့်ကြည့်လိုက်တယ်။တံခါးဝမှာ ဖိတ်စာလေးကိုင်ပြီး ပြုံးပြနေတဲ့ လူချောလေး တစ်ယောက်ပါ။ ” မမ … မင်္ဂလာပါ ”…
မြင်လိုက်ရတဲ့မြင်ကွင်းကမ္ဘာပျက်လုမတတ် ဒေါသတွေ ငယ်ထိပ်ရောက်နေလို့အသားတွေတဆက်ဆက်တုန်လို့ ခံစားချက်တွေမျိုသိပ်ထားရင်း မကောင်းတဲ့လူတစ်ယောက်အတွက်နဲ့ငါ့ဘဝအပျက်မခံနိုင်ဘူး အံကိုခပ်တင်းတင်းကြိတ်ရင်း အိမ်ထဲ ပြန်ထွက်လို့ ဒေါသတွေပြေဖျောက်ဖို့ ကျနော် ဘုရား အရိပ်အောက်ခိုလှုံပြီး ရသလောက် စိတ်ငြိမ်ကိုတည်ငြိမ်အောင် စုစည်းပြီး KK ဆီကိုဖုန်းခေါ်လိုက်တယ် ဟယ်လို အောင် အိမ်မပြန်လာသေးဘူးလား…
ခင်ခင်လေးတစ်ယောက်သူနာပြုသင်တန်းဆင်းပြီးတောရွာလေးတစ်ရွာမှတာဝန်ကျတယ်အသက်ကငယ်ငယ်ရုပ်ရည်လေးကရှိတော့အဖြူနှင့်အနီလေးတွဲဝတ်ထားရင်ကျက်သရေရှိလုံးဝန်းပြီးတောင့်တင်းတဲ့တင်သားလေးကအိချောပိုထက်သာတယ်။အွန်း တင်ပဲရှိတယ်ထင်လားရင်လဲရှိတယ်။မြန်မာဝတ်စုံလေးနှင့်ဆိုမြင်သူတိုင်းချစ်ကြတယ်ဒါပေမယ့်ခင်ခင်လေးမှာရည်းစားသနာမရှိခဲ့ဘူးကြိုက်တဲ့သူတွေရှိပေမယ့်လည်းခင်ခင်လေးစိတ်မဝင်စားရဲဘူး ဘာလို့လဲဆိုတော့ခငျခငျလေးမိဘကဆငျးရဲတယျမိဘကပညာသငျပေးနတေဲ့အရှယျမှာရညျးစားသနာမြားထားခဲ့ရငျမိဘကပွောဆိုပွီးပညာဆကျသငျခှငျ့ရမှာမဟုတျလို့ပဲ။“ကဲညီမ ညီမလေးကိုဒီရှာကလူတှနှေငျ့မိတျဆကျပေးမယျ”“ဟုတျကဲ့ရှငျ့ဆရာ”“ဒီနေ့ ခငျမြားတို့ရှာကိုအသဈရောကျလာတဲ့သားဖှားဆရာမလေးပါ၊သူ့နာမညျကခငျခငျလေးတဲ့ဝနျထမျးအသဈတှခေပြေးတဲ့အတှကျအဆငျမပွတောလေးတှရှေိရငျဒီရှာကရပျမိရပျဖတှကေကူညီစောငျ့ရှောကျပေးစခေငြျတယျ”“ဟုတျကဲ့ပါဆရာကွီး၊ကနြောျတို့စောငျ့ရှောကျပေးပါမယျ၊အခုတော့ဆေးပေးခနျးကဆောကျနဆေဲကာလဆိုတော့ကာဆရာမလေးကိုကနြောျတို့ရှာကသငျ့တောျတဲ့အိမျတဈအိမျမှာနရောမှာစီစဉျပးပါ့မယျ” “ဒီကိစ္စက ဥက္ကဌကြီးတို့ကိုအားကိုးရမှာပဲ”“ရပါတယ်ဆရာကြီး၊ကျနော်တို့ရွာရဲ့ကျန်းမာရေးနိမ့်ကျတဲ့အခြေအနေတွေတိုးတက်လာပေါင်ကျေးရွာဆေးပေးခန်းနှင့်ဝန်ထမ်းချပေးတဲ့အတွက်ဆရာကြီးတို့ကိုအထူးကျေးဇူးတင်ပါတယ်”“ကဲဒီလိုဆိုကျနော်ဥက္ကဌကြီးတို့နဲ့ကျနော့်ဝန်ထမ်းကိုစိတ်ချထားခဲ့ပါမယ်”မြို့နယ်ဆရာဝန်ကြီးပြန်သွားပြီးနောက်မှာတော့“ဆရာမလေး ဘာမှအားမငယ်နဲ့”“ဟုတ်ကဲ့ရှင့်”“ဆရာမလေးကို ဒေါ်ထားတို့အိမ်မှာနေရာချပေးပါ့မယ်။ဒေါ်ထားတို့အိမ်ကကျယ်လဲကျယ်တယ်ရေတွင်းနှင့်လည်းနီးတယ်။”“ဟုတ်ကဲ့ဦးသင့်တော်အောင်စီစဉ်ပေးပါ”“ဒေါ်ထားရေ ကျနော်ခင်များကိုတာဝန်ပေးလိုက်ပြီ”“အမလေးကိုရင်ရယ် ကျမကဒီလိုသမီးချောချောလေးအိမ်လာနေတာကိုပဲအရမ်းဝမ်းသာလှပါပြီ”“လာသမီးလေး အဒေါ်တို့အိမ်ကိုလာလိုက်ခဲ့”“မင်းမင်းအောင်ရေနင် ငါ့သမီးလေးအထုတ်တွေသယ်ခဲ့တော့”ခင်ခင်လေး ကကိုကိုမင်းမင်းအောင်ကိုလှမ်းကြည့်လိုက်တယ်တောသားဆိုပေမယ့်အသားကမမဲဘူး ရုပ်ရည်ခပ်သန့်သန့်လေးနှင့်ကျန်းမာသန်စွမ်းတဲ့သူမျိုး၊လို့တွေးနေတုန်း“သမီးလေး လိုအပ်တာရှိရင်မင်းမင်းကိုခိုင်းအဲဒါ အဒေါ့်တူပဲ”“ဟုတ်ကဲ့အဒေါ်”ရွာစပ်လေးမှာ ဒေါ်ထားရဲ့အိမ်ကိုလိုက်ခဲ့တယ်အိမ်ခြံဝင်းမှာရေတွင်းလေးနှင့်အိမ်ရှေ့မှာလမ်းဘေးမှာလယ်ကွင်းတွေသန့်ရှင်းတဲ့လေကိုရူလို့ရတာပဲဆိုပြီခင်ခင်လေးသဘောကျသွားတယ်“လာသမီးလေးသမီးလေးနေမယ့်အခန်းပြမယ်”“ဟုတ်ကဲ့အဒေါ်”“မင်းမင်းရေ သမီးလေးနေမယ့်အခန်းရှင်းပေးစမ်းပါအုံးကွယ်”“ဟုတ်ကဲ့ဒေါ်လေး”မင်းမင်းတစ်ယောက်ဖင်ပေါ့စွာအခန်းကိုရှင်းလင်းပေးလိုက်တယ်အဒေါ့်အိမ်နှင့်မင်းမင်းတို့အိမ်ကခြံဝင်းတဝင်းထဲ။ဆရာမလေးကလဲအရမ်းလှတော့မင်းမင်းရင်ခုန်နေပြီ။“ဆရာမလေးရေ ပြီးပြီဗျ”“အာကိုမင်းမင်းကလည်းဆရာမလို့မခေါ်ပါနှင့်ရှင်ခင်လေးလို့ပဲခေါ်ပါ”…
မိုးအုံ့သောနေ့တစ်နေ့ အိမ်နံပါတ် ၆၉ ရဲ့ တံခါးခေါင်းလောင်းကို ကောင်မလေးတစ်ယောက် ဖြည်းညင်းစွာ နှိပ်လိုက်ပါသည်။ တံခါးဖွင့်သံနဲ့ အတူ”ဟယ်။ မိုး ပါလား။ ရောက်လာပြီလား။ လာ လာ။ ဝင်ခဲ့လေ”“ဟုတ်ကဲ့။ မမမြင့်။ ဘူတာရုံကနေ တန်းလာခဲ့တာ။ ကိုမောင်ကော””ရှိတယ်။…
ရန်ကုန်မြို့ – မြောက်ဥက္ကလာ ရပ်ကွက်မှာနေထိုင်သော အကိုဖြစ်သူထံ သွန်းဆက်နဒီ ရောက်ရှိနေသည်။ အရပ် မနိမ့်မမြင့် ဆံပင်မှာ ခါးလယ်လောက်ထိ ဆံကျစ်အမြဲကျစ်လေ့ရှိသည်။ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အမိုက်စားနှင့် ပုရိသ အပေါင်း လည်ပြန်ငေးကြည့်ရသည့် အလှပိုင်ရှင်လေး – နှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးအပေါ်က…
Read More “” ချန်ထားရစ်မယ်ဆိုလည်း ဘယ်တတ်နိုင်မလဲ အချစ်ရယ် “” »