တ သက် တာ မ ခွဲ စ တမ်း – အပြာစာပေ
ဟဲ့ ပ ပ နင့ နို့တေရော ဖ ငတေရော ဒီ အ တော အတငးမာ မတရား ကီးလာတယနော ဟိုကောငမ ဇငမာ လဲ ဒီတိုငးပဲ ငါ တစယောကပဲ သိပမထကသလိုပဲ . . ပူစူး မ နင မို မစားရသေးဘူးလား ..မိုစားလိုက ရင အလိုလိုကီးလာတာပေါ့…
အပြာစာအုပ်များ
Your blog category
ဟဲ့ ပ ပ နင့ နို့တေရော ဖ ငတေရော ဒီ အ တော အတငးမာ မတရား ကီးလာတယနော ဟိုကောငမ ဇငမာ လဲ ဒီတိုငးပဲ ငါ တစယောကပဲ သိပမထကသလိုပဲ . . ပူစူး မ နင မို မစားရသေးဘူးလား ..မိုစားလိုက ရင အလိုလိုကီးလာတာပေါ့…
ယောကမ ၏ ပလေ ဦးဘတုတ ဇနီး ဒေါဒေါလ မာ ငယစဉက သူတို့ နယက မယဘဲ့ရထားခဲ့ဘူးသူ ဖစပီး၊ အသကကလေး ရလာသောလညး ၊ ကိုယလကလေ့ကင့ခနး အမဲလုပနေသဖင့ သမီး မားကပငအားက လောကအောင၊ နုနယနေပေသေးသည၊ ဦးဘတုတက ဒေါဒေါလကို သူတို့ မို့နူင့ မိုင ၂ ခန့ဝေးသော တိုငးမို့ကီး ကို…
ညတစည ရဲ့အစ အခိနကည နာရီရိနေပီ ယောကကားရဲ့ စကားသံမားကနားထဲတင ဒေါသဖစနေမိ သည။တစယောကတစခနးစကားမားပီး အိမကထကလာခဲ့သည။ဘယသားရမလဲ မစဉးစားပဲထကလာခဲ့သည။ ခုမဘယသားရမလဲစဉးစားမိတော့ သည။နာ ရီ ထိုးနေပီ အမိုးတေအိမသားလို့မဖစ မေးရငဖေရမာခကနေသည။စဉးစားမရဖစနေသည။ လမးပေါမာလူပကနေပီ အသက က၄ဆို ပေမဲ့ယောကကားတေမတစိကတဲ့အခိုးအစား က ကိုယ့မာအပည့ရိနေတာမို့ ဒေါအေး အးဝငး ဖစခင ရာဖစ ဆုံးဖတခကတစခု ခလိုကသည။ယောကကားဖစသူပောတဲ့ စကားက မိမိစိတကိုပောငးလဲစေ…
ကောငးလိုကတာမောငလေးရယ ကည့လေ မမောလင့ပဲမုတဆိတပားမာ ပားရောပိတုနးရော စဲတာ။ ဒူးကေးပေါငကားပီး ဖဲပေးထားတဲ့ ခိုရီစောကဖုတထဲကိုကနတော့လီးအဆုံးအထိနစသငးလိုကပါတယ။ ““ အငး ကောငးလိုကတာ မောငလေးရယ သိပကောငးတာပဲ ””ပီးတော့လီးကို ဒစမုပရုံလေးခနပီး ပနထုတလိုကပါတယ။ အံတစခကကိတလိုကပီး စကဒဒုံးကညတစလုံးလိုaအားနဲ့ဆောငံလိုကတယ။ ခိုရီရဲ့ သားအိမကို ဒုတကနဲ ဆောင့ပီး ခိုရီတစယောက ကုနးတတသားပါတယ။စောကခေါငးထဲကလဲ ပစနေတဲ့ အရညတေပကကနဲ အံကလာပါတယ။ ဒီလို အခကနစဆယလောကလဲ ဆောင့ပီးရောခိုရီစောကခေါငးထဲကရော…
သူငယ်ချင်းမိန်းမနဲ့ ဘုခဲ့တယ် (စ/ဆုံး) ” အမလေး … အအ … နာလိုက်တာ … ဟင့် … တော်ပါတော့ “နွေးလေ နာလွန်းလို့ တောင်ပန်ရင်း မျက်ရည်တွေပါ စီးကျလာတယ်။ ” အင့်… အင့် … ခဏလေး အောင့်ခံလိုက်.. အရမ်းကောင်း လာတော့မှာ”” အား… အ အ ……
သိပခစတာပဲ မောငလေးရယ ( ခမးမေ့သာဇံမောငမောငနံ ) မနေ့ညက တစညလုံးလိုလို ဖောငစီးလကဖဲ့ကိစ ပီးမောကရေးအတက မကညရိနနင့ ကာမ ဆကဆံခငးအလုပကို ပုလုပခဲ့ရာ မိုးလငးခါနီးမ ကိစပတတော့သည။ နံနက(၄)နာရီ ခဲပီး လမးမာတိုငပငခဲ့ကသည။ ည()နာရီ က တေ့ကမည့အကောငး ။ မကညရိနကလညး သူ့ယောကားကို အရကမူးအောင တိုကထားမညဖစကောငး ၊ မနေ့ညကလို အားရပါးရ နစပါးသားကမညဖစကောငး…
မိုငးဆရာမိုငး (အစ/အဆုံး) ထနးထနးတစယောက မိနးမသုံးယောကနင့ ကာမစပယကခငးအလုပကို စိတရိလကရိ ပီပီပငပင ပုလုပခဲ့ဖူးပီ..။ ထို့ကောင့ လူလားမောကခဲ့ပီဟု ဆိုနိုငပါတော့၏။ သူ… တနဆောငမုနးလပည့ညက စီစဉခဲ့သော ဖောငစီးလကဖဲ့သညလညး ကာမ အငေ့အသက ကာမဓာတမား ကာမသိဒိတေ တိုးလကရိနေပါသည။ နောကထပ ဖောငစီးလကဖဲ့တစလုံးစီရငရန ထနးထနး ကံစညအားထုတလက ရိ၏။ မကညရိန၊ မတငရီမ၊ မဝငးခငတို့ဘကကို မလည့နိုငသေး..။ ထိုသုံးယောကကမူ…
မကို မယူလဲ ဖြည့်စည်းပေးပါနော် (စ/ဆုံး ) (မမနဲ့အချစ်ဇာတ်လမ်းအကြမ်း) ကျနော့်နာမည်အောင်အောင်။ တအိမ်လုံးကအောင်လေးလို့ပဲခေါ်ကြတယ်။ အိမ်မှာ ဖေဖေ မေမေ ညီမလေး ကျနော် လေးယောက်အပြင် အညာကအိမ်ဖော်မလေး သန်းသန်းရယ် ပေါင်း ၅ယောက်နေထိုင်တယ်။ ကျနော့်မိဘတွေက ဈေးတခုမှာ ဖိုက်ဘာပုဂံတွေရောင်းတယ်။ တရက်ခရစ်စမတ်နဲ့ဥပုဒ် ဈေးနှစ်ရက်ပိတ်တဲ့နေ့ ကျိုက်ထီးရိုးဘုရား ညအိပ်သွားကြမယ်ပေါ့။ ဖြစ်ချင်တော့ ၂၄ရက်ညနေမှာ ဖျားပါလေရော့။ (မမနဲ့အချစ်ဇာတ်လမ်းအကြမ်း) ၂၅ရက်မနက်စောစော…
အသဲခိုက်အောင် ကောင်းခဲ့တယ် (စ/ဆုံး) အခန်းထဲမှာ လူတစ်ယောက် ရောက်နေတယ်ဆိုတာ ဦးဘသော် သိတယ်။ သိမှာပေါ့ အသံတွေ ထွက်နေတာကိုး။ ယာဉ်မောင်းမောင်စိုးသိုက် ရဲ့ အိမ်ခန်းဆောင်လေးထဲက ထွက်နေတာ မနီလာ အသံမှန်းလည်း သိတယ်။ “မမ ကို လိုးပါ မောင်ရယ်။ ကြမ်းကြမ်းလေးနော်။ အား အား ရှီး ရှီး” ဦးဘသော် ရင်တွေ တဒိတ်ဒိတ်ခုန်လာခဲ့တယ်။…
ကျမနာမည် ဝေမာစိုး အရမ်းရင်းနီးသူတွေကတော့ စိုးလေးလို့ခေါ်ကြတယ်လေ တက္ကသိုလ်ပထမနှစ်သင်္ချာတက်နေတာပါ ကျမတက္ကသိုလ်တက်တော့လဲ ငယ်သူငယ်ချင်းတွေနဲ့အတူတူတက်တာ မိန်းကလေးဆောင်မှာ ကျမနဲ့သူငယ်ချင်းလေးယောက် ယောင်္ကျားလေးအဆောင်မှာ မူပိုင်နဲ့သူ့သူငယ်ချင်းတွေနေကြတယ် အဆောင်ချင်းကကပ်လို့လေ။မူပိုင်ဆိုတာ အခြားသူမဟုတ်ဖူး သူငယ်တန်းထဲကနေ ခုချိန်ထိကျောင်အတူတက်ခဲ့တဲ့ငယ်သူငယ်ချင်း ကစားလဲအတူစားလဲအတူတူ အကူညီလိုရင်အပြန်အလှန်ကူညီကြတာ ပြောမနာဆိုမနာသူငယ်ချင်းအရင်းကြီးပါ။ အမှန်ပြောရရင် အထက်တန်း ကျောင်သူဘဝကတည်းကသူ့ကိုကြိတ်ကြွေနေခဲ့ရတာ ကျမရင်ထဲက ချစ်ဦးသူပေါ့ ဒါပေမဲ့ကျမရင်ထဲကအချစ်တွေကိုသူကမသိခဲ့ပါဘူး ကျမကသာတစ်ဖက်သတ်ကြွေနေခဲ့ရတာ သူကတော့ နီးရာဂိုးကိုမသွင်း ဝေးရာဂိုးကိုသွင်းဘို့မျှော်နေတဲ့သူ ကျမရဲ့အချစ်တွေကိုသူသိအောင် ဖွင့်ပြောလို့ကမရလေ…