“အခွင့်အခါ သာတဲ့အခါ”
သီတာတစ်ယောက်စိတ်ညစ်ညူးစွာဖြင့်အောင်မင်္ဂလာကားဝင်းထဲTaxiကိုလိုက်ပို့ခိုင်းပြီးELiteကားဂိတ်ကိုရောက်ခဲ့ရတယ်။မိမိဘဝအခြေအနေကြောင့်ခရီးမထွက်ထွက်ဖြစ်ရတာကြောင့်စိတ်မောလူမောဖြစ်ကာခရီးဆောင်အိတ်ကိုဆွဲ၍ခရီးသည်နားနေခန်းထံဝင်လိုက်ပြီးထိုင်လို့ရမယ့်နေရာကိုရှာလိုက်တော့သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ကိုတွေ့ပြီးဝမ်းသာသွားကာ“ဟယ်ကျော်ဇင်”“ဟေ့ သီတာမ ဘယ်သွားမလို့လဲ”“ဟယ် ကျော်ဇင် နင်ကောဘယ်သွားမလို့လဲ” “အေး ငါမုံရွာသွားမလို့”“ဟယ် ငါလဲမုံရွာကိုသွားမှာဟ”“ဟုတ်လား နင်တစ်ယောက်တည်းလား”“အေးလေ တစ်ယောက်တည်း၊နင်ရောတစ်ယောက်တည်းလား”“အေးနင်နဲ့ အဖော်ရပြီ”“အေးဟယ်၊ဒါနဲ့နင်ကကိုယ့်ကားနဲ့ကိုယ်ဘာလို့မသွားတာလဲ” “တစ်ယောက်တည်းမမောင်းချင်ဘူးလေ၊ဟိုမှာလဲကားတစ်စီးရှိသေးတယ်”“အော ““နင်ကရောဘာလို့မုံရွာသွားတာလဲ”“ဒီလိုပါပဲဟယ်၊ငါ့မှာငွေရေးကြေးရေးကိစ္စတစ်ခုရှိလို့”“ဟုတ်လား၊အလုပ်လုပ်ထားတာရှိလို့လား”“အေးဟယ်ငါငွေချေးထားတာပြန်မရလို့”“နင်ကလဲခုလိုခေတ်ကြီးငွေချေးစားရတယ်လို့“နင့်လိုဘောစိမှမဟုတ်တာဟယ်၊ရှိတာလေးတိုးပွားအောင်ကြံရတာပဲ”“နင်ဘယ်သူ့ဆီချေးထားလို့လဲ”“မျိုးမင်းကိုချေးထားတာ”“နင်ကဘာလို့မုံရွာအထိလိုက်လာတာလဲ” “ဒီကောင်ဖုန်းခေါ်မရလို့”သီတာကသူငယ်ချင်းကိုတွေ့ပြီးအဖော်ရပြီလို့တွေးကာပျော်သွားတယ်။ကျော်ဇင်ဆိုတာကငယ်သူငယ်ချင်းခုထိလူပျိုကြီးလုပ်နေတုန်း၊သီတာမှာသာအိမ်ထောင်ကျပြီးကလေးတယောက်ရကာမှကွဲသွားရတယ်၊ခုလည်းကိုယ့်ဟာကိုယ်အားကိုးပြီးငွေရှာရတယ်၊အတိုးလေးရမလားလို့တွေးပြီးသူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ကိုချေးငှားခါမှပဲသူငယ်ချင်းကဖုန်းခေါ်မရတဲ့အတွက်မုံရွာအထိလိုက်လာရတော့တယ်။အခုကျော်ဇင်နဲ့တွေ့တော့အားနည်းနည်းရှိသွားတယ်။လမ်းခရီးမှာကိုယ့်အသိနဲ့ပါမှစိတ်ကအေးရတာ၊ခုလိုညဘက်ခရီးသွားရတော့အဖော်နဲ့ဆိုစိတ်ချလက်ချအိပ်လို့ရတယ်လေ။ ကျနော်သဘောပေါက်လိုက်ပြီ။မျိုးမင်းကတောထဲရောက်နေတာ၊ဖုန်းလိုင်းမရှိတဲ့နေရာမှာ၊မျိုးမင်းပူဆာလွန်းလို့သူ့ကိုအလုပ်ခွဲပေးထားတာကကျနော်၊သူလုပ်တဲ့အလုပ်ကပြီးခါနီးပေမယ့်ပိုက်ဆံကထွက်မလာသေးဘူး၊နောက်ဆုံးအရစ်ထွက်မှငွေကပြန်ပေါ်မှာဆိုတော့သီတာ့ငွေကိုသူပြန်မပေးနိုင်သေးတာဖြစ်မယ်သီတာကယောက်ျားရပြီး လင်နဲ့ကွဲတော့သူ့ဟာသူကြိုးစားနေတာဖြစ်မယ်။ ကားထွက်ခါနီးတော့လူခေါ်တာနဲ့ကျနော်နဲ့သီတာကားပေါ်တက်ခဲ့တယ်ကားပေါ်ရောက်တော့သီတာကကျနော်နဲ့ထိုင်ရအောင်နေရာပြောင်းပြီးထိုင်တယ်။ကျနော်လဲစကားပြောဖော်ရတော့အဆင်ပြေတာပေါ့“ကျော်ဇင်ရယ်၊ငါလဲပိုက်ဆံချေးလိုက်တာစိတ်ဒုက္ခအတော်ရောက်တယ်”“ဘာလို့လဲဟ” “ငါ့ပိုက်ဆံချည်းမဟုတ်ဘူးလေ၊သူများပိုက်ဆံလဲပါသေးတယ်ဟ”“အော် ဒီလိုလား”“ဟိုဘက်ကပြန်တောင်းနေပြီ၊မျိုးမင်းကဖုန်းဆက်မရဘူး၊ငါဒုက္ခအတော်ရောက်နေတာ၊ဒါကြောင့်မျိုးမင်းရှိတဲ့နေရာကိုလိုက်တာ”“ပြန်ရမှာပါ၊စိတ်မပူပါနဲ့သီတာ”“မပူလို့ရမလားဟိုကအရေးတကြီးတောင်းနေလို့”“ဟိုကဘယ်လောက်တောင်းနေလို့လဲ” “လောလောဆယ်ငါးဆယ်ပြန်ပေးရမယ်”“အရေးတကြီးဆိုရင်ငါဆီကယူလိုက်လေ”“နင်တကယ်ပေးမှာလား”“ပေးမယ်”“အေးဟယ်ကျေးဇူးတင်လိုက်တာ”“မလိုပါဘူးဟာ အချင်းချင်းတွေပဲ”သီတာစိတ်အေးသွားရသည်။“သီတာငါတစ်ခုမေးမလို့အားနာနေတာနဲ့မမေးဖြစ်ဘူး”“ဘာမေးမလို့လဲအားနာလားဟယ်”“နင်ဘာလို့အိမ်ထောင်ပျက်ရတာလဲ” “ဟိုကောင်ဖောက်ပြန်လို့လေ”“ဘာလို့ဒီကောင်ကဖောက်ပြန်တာလဲ”“တဏှာရူးလို့နေမှာပေါ့”“ဘာလို့အဲလိုပြောနိုင်တာလဲ၊ဒီကောင်ကတော်တော်တဏှာရူးလို့လား”“တဏှာရူးလို့ပေါ့ ၊ကေတီဗီကကောင်မကိုယူတာလေ”“ကောင်မလေးကကေတီဗီကလား”“အေးဟုတ်တယ်၊အမှန်အတိုင်းပြောရရင်သူတဏှာရူးလို့သာအဲဒီကောင်မမျိုးကိုယူတာ၊ရုပ်ကမပြင်ရင်ဘာမှမထွက်ဘူး၊ခန္ဓာကိုယ်ကလဲပိန်တယ်၊ပညာရေးကလဲဆယ်တန်းတောင်မအောင်တာ”“ဖောက်ပြန်တာကအကြောင်းအမျိုးမျိုးပြလို့ရတယ်သီတာ၊ဒါပေမယ့်တကယ့်အကြောင်းရင်းရှိမှာပါ”“နင်ပြောကငါကပဲဖောက်ပြန်လို့သူဖောက်ပြန်တယ်လို့ပြောနေတာလား” “မဟုတ်ဘူးဟ၊အဲဒီကောင်ကိုငါတွေ့ဖူးသားပဲ၊အေးအေးဆေးဆေးသမားပါဟ”စကားတပြောပြောနဲ့ဆိုတော့ 115မိုင်ကိုရောက်လာတော့ကားပေါ်ကဆင်းရတာကြောင့်စကားကြောပြတ်သွားရတော့တယ်။ညစာစားပြီးညဆယ့်တစ်နာရီထိုးနေပြီ၊ကားပေါ်ပြန်တက်ပြီး စထွက်တော့သီတာငိုက်လာတယ်။ဘေးမှာကျော်ဇင်ပဲရှိတော့အားနာစရာမရှိပါဘူ။ဒီတော့စိတ်ချလက်ချအိပ်ပစ်လိုက်တော့တယ်။ကျနော်ကအိပ်မပျော်နိုင်ပေ။သီတာကသူ့ဘေးကကျနော်ဖြစ်နေတော့သိပ်ရှိန်မနေဘူးသူအိပ်ရင်းကျနော်ပေါ်မှီထားတယ်ညရောက်လေ သူကကျနော့်ရင်ခွင်ထဲရောက်လာတယ်။ကျနော်လဲမနက်နှစ်နာရီလောက်ကျတော့နေနိုင်ဘူး။မထူးဘူးဆိုပြီးသီတာကိုယ်လုံးလေးကိုဖက်ထားလိုက်ကာအိပ်ပြီးလိုက်တယ်။သီတာတရေးနိုးတော့ကျော်ဇင်ကသူ့ကိုဖက်ထားပြီးအိပ်ပျော်နေမှန်းသိပြီးလှုပ်လိုက်ရင်ကျော်ဇင်နိုးသွားမယ်ဆိုပြီးငြိမ်ကာအိပ်နေလိုက်သေးတယ်။တခုတော့သီတာဝန်ခံချင်ပါတယ်။ကျော်ဇင့်ရင်ခွင်ထဲရောက်တော့စိတ်ကတမျိုးတော့ခံစားရတယ်။မနက်လေးနာရီလောက်မုံရွာဝင်မှကျနော်နိုးလာပြီး“သီတာ ထတော့မုံရွာရောက်ပြီ”“ဟုတ်လား”“ဆောရီးဟာ နင်အပေါ်ငါမှီပြီးအိပ်ပျော်လာတာ”“အေး သိတယ်၊နင်စိတ်အေးသွားလို့ဖြစ်မယ်”“အေးဟယ်”“ငါဟိုတယ်မှာBooking…
