အပြာစာအုပ်များ
ကျမ နာမည်က ယွန်းဖြူ ပါ မိဘတွေကတော့ မရှိတော့ပါဘူး မိဘတွေက ကျောင်းဆရာ ကျောင်းဆရာမ တွေပါ မိဘတွေမရှိတော့ ဘဝမှာ ခက်ခဲစွာ ဘဝကိုဖြတ်သန်းခဲ့ရပါတယ်ရှင် လခစားအလုပ်ကို စိတ်မဝင်ဘူး သုံးချင်တယ် လှချင်တယ် သူများဝတ်သလိုစားသလို လွတ်လွတ်လပ်လပ်နေချင်တဲ့…
⚠️⚠️⚠️ မှတ်ချက် – အင်းစက်စာပေ ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစက်စာပေဆိုသည်မှာ မိသားစု မောင်နှမ သွေးသားရင်း အချင်းချင်း လိင်းဆက်ဆံသော အကြောင်းအရာကို စိတ်ကူးပုံဖော် ရေးသားထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် မကြိုက် မနှစ်သက်ပါက မဖတ်ရှုပဲ ကျော်သွားပေးပါ။…
ကျမ နာမည်က ယွန်းဖြူ ပါ မိဘတွေကတော့ မရှိတော့ပါဘူး မိဘတွေက ကျောင်းဆရာ ကျောင်းဆရာမ တွေပါ မိဘတွေမရှိတော့ ဘဝမှာ ခက်ခဲစွာ ဘဝကိုဖြတ်သန်းခဲ့ရပါတယ်ရှင် လခစားအလုပ်ကို စိတ်မဝင်ဘူး သုံးချင်တယ် လှချင်တယ် သူများဝတ်သလိုစားသလို လွတ်လွတ်လပ်လပ်နေချင်တဲ့…
ရပ်ကွက်ကို ကျော်ပြီး လူပျက်တဲ့ပါတ်လမ်းလေးအတိုင်း ယဉ်ယဉ်နွယ် လျှောက်လာလိုက်သည်။ ညနေငါးနာရီခန့်အချိန်မို့ တိတ်ဆိတ်မှုဟာ သူမကိုခြောက်ခြားစေပါတယ်။ ဘုန်းကြီးကျောင်း နှစ်ကျောင်းကို ကျော်ပြီး လမ်းချိုးလေးအတိုင်းချိုးကွေ့လိုက်တော့ တွေ့ပါပြီ ခြံဝန်းကျယ်တွေနဲ့ တိုက်အိမ်ကြီးတွေ။ အိမ်တွေနဲ့ နီးလာလေ ဆရာမလေး ရင်တွေတုန်လာလေပါပဲ။ ကျောင်းကတန်းလာရသည်မို့…
သာယာသုခ ဤဘဝ ရေးသားသူ – Ko John 🏵️အပိုင်း (၂)🏵️ အင်းစက်ဇာတ်လမ်း ဖြစ်ပါသည်။ အင်းစက်မကြိုက်သူများ မဖတ်ရှုပါနှင့်။ “ ကို .. မထသေးဘူးလားးးး ” ကုတင်စောင်းပေါ်တင်လေးပစ်ထိုင်ပြီး အသာလှုပ်နိုးနေသည့်မိန်းမအား “…
၃ နှစ်လောက်ပေါင်းလားတဲ့ ယောကျာင်္းက နှလုံးရောဂါနဲ့ ရုတ်တရက်ဆုံးပါးသွားတော့ ကျမဘဝ ယောင်လည်လည်ရယ်။ အိမ်ထောင်သည်ဘဝမှာ သား/သမီးလဲ အဖတ်မတင်ခဲ့တော့ နေ့စဉ်ပျင်းရိ ငြီးငွေ့စွာပေါ့။ ညဖက်တွေဆိုလည်း ခေါင်းခွေ့တိုးဝင်စရာ ရင်ခွင်ကမဲ့။ ဒီလိုနဲ့ အိမ်ထောင်ကျခဲ့စဉ်က လက်ဖွဲ့ရရှိခဲ့တဲ့ အိမ်ကို ငှားရမ်းလိုက်ပြီး…
ဆရာတို့ရဲ့ မြန်မာရသစာပေ အရေးအသားတွေဟာ ခေတ်စနစ်ကိုလိုက်ပြီး အဆင့်ဆင့်ပြောင်းလဲ လာခဲ့တယ် … ကုန်းဘောင်ခေတ်နှောင်းပိုင်းမှာ ကျော်ကြားခဲ့တဲ့ ဦးပုညက စပြီး .. စစ်ကြိုခေတ်ကာလမှာ ပေါ်ပေါက်ခဲ့တဲ့ သခင်ကိုယ်တော်မှိုင်း .. အဲဒီနောက်တော့ လူသိများလာကြတဲ့ ပီမိုးနင်း၊ သော်တာဆွေ၊…
အိပ်ယာကနိုးတာနဲ့ စံပယ်ပန်းရနံ့တွေက မွှေးလွန်းလှသည်။ မေမေ ဘုရားပန်းတင်ထားတာပဲ ဖြစ်မည်။ မေမေရဲ့ ဘုရားရှိခိုးသံကိုလည်း ကြားနေရသည်။ ဒါပေမယ့် မေသင်း မထချင်သေး။ ဆက်အိပ်နေချင်သေးသည်။ မိုးအေးအေးနဲ့ အိပ်ယာထဲ ကွေးနေချင်သေးသည်။ “ဟဲ့ မေသင်း မထသေးဘူးလား။ ဒီကလေးမ…
အိပ်ယာကနိုးတာနဲ့ စံပယ်ပန်းရနံ့တွေက မွှေးလွန်းလှသည်။ မေမေ ဘုရားပန်းတင်ထားတာပဲ ဖြစ်မည်။ မေမေရဲ့ ဘုရားရှိခိုးသံကိုလည်း ကြားနေရသည်။ ဒါပေမယ့် မေသင်း မထချင်သေး။ ဆက်အိပ်နေချင်သေးသည်။ မိုးအေးအေးနဲ့ အိပ်ယာထဲ ကွေးနေချင်သေးသည်။ “ဟဲ့ မေသင်း မထသေးဘူးလား။ ဒီကလေးမ…
ကျတော်၁၀တန်းအောင်..ကောလိပ်တစ်ခုမှာ ကျောင်း လာတက်ရတယ်..နယ်ကဆိုတော့ အဆောင်ငှါးနေရတာပေါ့.ငွေကြေးမတက်နိုင် တော့..ကျူရှင်မယူနိူင်ဘူးလေ ပထမနှစ်ကတော့….အဆင်ပြေချောမွေ့စွာ အောင်မြင်တယ်..ဒုတိယနှစ်ကျတော့.. မရတော့ဘူး..ကျောင်းမှာလည်း..စာတွေသေချာ သင်သလို..စာမေးတာတွေလည်းလုပ်လာတယ် ကျတော်ကစာမရတာများတယ်… မေးတိုင်းမရတော့..တနေ့မှာ.အင်္ဂလိပ်စာပြတဲ့ ဆရာမက..နှစ်ပြားမတန်အောင်ဆူပါလေရော. မျက်နှာတောင်မဖော်ရဲဘူး..ပြောလိုက်တာဗျာ ကျောင်းဆင်းတော့..ဆရာမကိုတွေ့တာနဲ့.. “ဆရာမ..စကားနည်းနည်းပြောချင်လို့ပါ” “အေး..ပြောလေ” “ကျတော်နယ်ကလာပြီးကျောင်းတက်တာပါ ကျတော်တို့ဘဝက..မပြည့်စုံပါဘူး.. ကျူရှင်လည်းမတက်နိုင်ပါဘူး..ဆရာမ” မျက်နှာငယ်လေးနဲ့ပြောနေတော့……