“ ပြွတ်…စွပ်….စွပ်….”“ အ….အား….”“ သိပ်နာနေလား….”“ အင်း….ဟင်း…”မနေ့ညကမှစပြီးခံဖူးသည့် စောက်ပတ်က အခုဒုတိယညရောက်လာပေမယ့် လိုးပြီးရင်း လိုးရင်းလုပ်နေတာကြောင့် နာကျင်ကျိန်းစပ်နေသည်။“ ဒါဆို မနက်မှဆက်လုပ်မယ်လေ….”“ ဟင့်အင်း….ဝင်နေပြီပဲကွာ….ဖြေးဖြေးလုပ်….နောက်မှကြမ်းချင်ကြမ်းပေါ့….” အားအင်ချိနဲ့သော သွယ်သွယ်၏ လေသံလေးက အိမ်ထောင်ဦး ဒုတိယည၏ ဂီတသံစဉ်လေး ဖြစ်နေသည်။ အထဲ ကို တစ်ချောင်းလုံးဝင်နေပြီ။ အရည်ကြည်တွေက ရွှဲကနဲ ရွှဲကနဲ ထွက်လာနေသည်။ စောက်ဖုတ်အုံတစ်ခုလုံး၏ အပြင်ဖက် ရော…
သူနဲ့ကျွန်တော်ဖြစ်ရပ်အမှန်လေးပါ ကျွန်တော်တို့က မေဂျာတူသူငယ်ချင်း Maths ဒုတိယနှစ်လေးတွေပေါ့ သူ့နာမည်က ရည်မွန်ရည်မွန်က သိပ်မလှပေမဲ့ အကိတ်ဗျ ကိတ်တာတောင် တစ်ကိုယ်လုံးမကိတ်ဘဲ ဖင်ပဲရွေး ကိတ်တဲ့ စော်လေးပေါ့ သူ့ကိုတွေ့တွေ့ချင်းမှာပဲ သူ့ဖင်ကိုထောက်လှမ်းရေးဆင်းခဲ့ရတာ အဲ့နေ့က ပထမနှစ်အောက်လို့ ဒုတိယနှစ်ဆက်တက်ဖို့ ကျောင်းအပ်တဲ့နေ့လေးပေါ့ သိကြတဲ့အတိုင်းပဲ လုယက်တိုးဝှေးပြီး အပ်ရတာ သူတိုးဝှေးရင်းနဲ့ သူ့ဖင်ကို ဝင်ဆောင့်မိတာပေါ့ သူပြန်လှည့်ကြည့်တော့ တောင်းပန်ပါတယ်ပေါ့ နောက်ကတွန်းလို့ ဆောရီးပါပေါ့…
“အားးး သေပါပြီ ရဲကျော်ရယ် အဟင့်” ကျနော့်ဟာကို ဆွဲထုတ်လိုက်တယ်။ အရည်တွေ ဝေါကနဲ ထွက်လာတာပေါ့။ စွဲစွဲ သူ့အဖုတ်လေးကို အုပ်ကိုင်ပြီး ခွေခွေလေး အိပ်နေတာပေါ့။ သူလဲ တော်တော်မောသွားရှာမှာပဲ။ မျက်နှာလေးက တော်တော်ပင်ပန်းသွားတဲ့ပုံပဲ။ နွမ်းကျသွားတယ်။ ချွေးတွေလဲ စို့လို့။ ကျနော် စွဲစွဲကိုယ်လုံးလေးကို ဖက်ထားပြီး စွဲစွဲ နှဖူးပေါ်က ဆံပင်လေးတွေကို သပ်ပေးလိုက်တယ်။ “ချစ်တယ် စွဲစွဲရယ်”…
ရန်ကုန်မြို့ – မြောက်ဥက္ကလာ ရပ်ကွက်မှာနေထိုင်သော အကိုဖြစ်သူထံ သွန်းဆက်နဒီ ရောက်ရှိနေသည်။ အရပ် မနိမ့်မမြင့် ဆံပင်မှာ ခါးလယ်လောက်ထိ ဆံကျစ်အမြဲကျစ်လေ့ရှိသည်။ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အမိုက်စားနှင့် ပုရိသ အပေါင်း လည်ပြန်ငေးကြည့်ရသည့် အလှပိုင်ရှင်လေး – နှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးအပေါ်က မှဲ့လေးနဲ့ ရီလိုက်ရင် သွားတက်ကလေးက အရမ်းဆွဲဆောင်မှု့ရှိသည်။ မန္တလေးသူ ညိုချောလေးပေါ့ ။ ဦးစီးအရာရှိ နေရာအတွက် နေပြည်တော်တွင်…
မနက်၇ခွဲလောက်တွင် စည်သူဝင်း အိပ်ယာမှနိုးကာ သူတို့ အိမ်၏ နောက်ဖက်ရှိရေချိုးခန်းရှိရာသို့လာကာ မျက်နှာသစ်သွားတိုက်ပီး အဝတ်အစားလဲ၍ မီးဖိုခန်းထဲလာကာ အမေပြင်ဆင်ပေးထားသောမနက်ဆာ ထမင်းကြော်နှင့် ကော်ဖီအားအမေနှင့် သူစားသောက်ကြပီးသောအခါသူ့ဆံပင်ညှပ်ဆိုင်သို့သွားရန် သူမအားအမေ သားဆိုင်သွားလိုက်အုံးမယ်အေး..အေး..သား..ဟုသူ့အားအမေကပြောလိုက်သည် သူလည်းဆိုင်ရှိရာ သူတို့လမ်းထိပ်ရှိ သူ့ဆိုင်သို့သွားကာ ဆိုင်ဖွင့်လိုက်လေသည်စည်သူဝင်း အဖေသည်ဆုံးပါးသွားသည်မှာ ၃နှစ်ခန့်ရှိပီဖြစ်ပီး ဒီဆံပင်ညှပ်ဆိုင်လေးမှာလည်းသူ့အဖေလက်ထက်ထဲကဆိုင်ဖြစ်ကာ အဖေလည်း ဆံပင်ညှပ်သူတယောက်ဖြစ်၍ စည်သူဝင်း အသက်၁၄လောက်ထဲမှစကာ အဖေ့ထံမှ ဆံင်ညှပ်ပညာသင်ယူကာ အသက် ၁၅နှစ်မှာ…
လွန်ခဲ့သော ၂ နှစ်ခန့်က ဦးသာလှမိန်းမ မအုံးရှင် သားအိမ်ကင်ဆာရောဂါ နှင့် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။မအုံးရှင် မကွယ်လွန်ခင်ကပင် ဦးသာလှတို့နှင့်တဆက်တည်း ရှိနေသော မြေကွက်ကိုဝယ်ယူ၍ ၂ ခန်း ၃ ခန်း မြေစိုက်အိမ်တစ်လုံးဆောက်ပေးကာ မရင်မေ ကိုနေထိုင်စေသည်။ခြံက ပေတစ်ရာပတ်လည်ကျယ်ဝန်းသဖြင့် ထိုခြံထဲတွင် သနပ်ခါးပင်များ စိုက်ပျိုးထား၏။မရင်မေက စိုက်ပျိုးရေးဝါသနာပါသည်။ဆယ်တန်း အောင်ပြီးလည်းဖြစ်၏။မေထုန်နို့စားနွားမ သုံးကောင်လည်းရှိသည်။ထို့ကြောင့် သူတို့ တူဝရီးမှာ ဤရွာတွင် စီးပွားရေးချောင်လည်သူများဖြစ်ကြ၏။အမျှော်အမြင်…
ကျွန်တော် နောက်ဆုံးနှစ်စာမေးပွဲတွေပြီးလို့ အိမ်ပြန်လာတော့ အလုပ်အကိုင်ကလည်း မရှိသေး ဟိုယောင် ယောင် ဒီယောင်ယောင် ၊ အိပ်လိုက်စားလိုက် ၊ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ထိုင်လိုက်နဲ့ လူပျင်းတို့ထုံးနှလုံးမူကာ မိဘပိုက် ဆံကိုထိုင်ဖြုန်းနေတုန်း တစ်နေ့ခေါင်းရင်းအိမ်က အန်တီချိုရီက လှမ်းခေါ်လိုက်ပြီး ‘သားရေ မင်းလည်းအလုပ်မရသေးခင် အန်တီတစ်ခုလောက် အကူအညီတောင်းချင်လို့’ ‘ပြောပါ အန်တီ ကူညီနိုင်တာဆို ကူညီပါ့မယ်။’ ‘ဒီလိုကွယ့် မင်းညီမကဒီနှစ် ဆယ်တန်းတက်ရမှာ မင်းအပန်းမကြီးဖူးဆိုရင်…
ကျောင်းစိမ်းဝတ်ထားသော မိန်းကလေးတစ်ယောက် လွယ်အိတ်လေးလွယ်လျှက် နှစ်ထပ်တိုက်ထဲသို့ ဝင်သွားသည်။ မိန်းကလေး၏ မျက်နှာမှာ နုနယ်လှပလွန်းသည်။ရင်သားအစုံမှာကြွတတ်နေ၍ မို့မောက် လှသည်။ ခါးလေးမှာသေးငယ်သော်လည်း အောက်ပိုင်းမှ တင်သားကြီးများက အယ်၍တင်းမာနေသည်။အသက်ငယ်သော်လည်း အိုးကောင်းသောသူလေးပင်။ ကောင်မလေး အယ်ခန်းထဲအဝင်၌လူကြီးတစ် ယောက် ထိုင်၍ လငိနသ ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ လူကြီး၏နာမည်မှာ ဦးဝင်းသော်ဟုခေါ်၍ ကောင်မလေးမှာ သူ့မိန်းမ၏ တူမဖြစ်သည်။လူကြီးသည် ကောင်မလေးကို မြင်လျှင်လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။“အေမီ-သမီး-လာပါအုံး-ဦးက သမီးကိုစောင့်နေတာ““သိသားဘဲ-လီးစုပ်ခိုင်းမလို့မဟုတ်လား-ခုလဲ…
RC တစ်ထပ်တိုက်လေးက အကြမ်းထည်ပြီးတော့မည်။ ကန်ထရိုက်တာက ဦးအေးမောင်ဖြစ်သည်။ဦးအေးမောင်မှာ အရင်ကလက်သမားဆရာ၊ ပန်းရံဆရာကြီးဖြစ်သည်။ သူကအများတွေလို လက်သမားသီးသန့်၊ပန်းရံသီးသန့် ကျွမ်းကျင်တာမျိုးမဟုတ်ပေ။ လက်သမားလုပ်ငန်းကော၊ ပန်းရံလုပ်ငန်းပါ ကျွမ်းကျင်တာဖြစ်သည်။ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်မှု၊ အလုပ်တွင်စေ့စပ်သေချာမှု၊ ပိုင်ရှင်အပေါ် စေတနာတွေထားမှုတွေကြောင့် လူတွေကသူ့ကိုတဖြည်းဖြည်း ယုံကြည်စိတ်ချလာပြီး အဆောက်အဦးတစ်ခုလုံးကို `ဝ´ ကွက်အပ်သည်အထိ ဖြစ်လာကာဦးအေးမောင် တစ်ယောက် ကန်ထရိုက်တစ်ယောက်ဖြစ်လာသည်။ “ မောင်ကျော်ရေ………မောင်ကျော် ”“ လာပြီဆရာ…… ”ဦးအေးမောင်၏ ခေါ်သံကြောင့်…
ဒီနေ့လည်း အောင်မိုးခြိမ့် သူ့ရုံးခန်းကို စောစောစီးစီး ရောက်နေတယ် ။ သူ့ထက် စောတာက သူ့တပည့် သိန်းအုပ်ကျော် ။ သူ့ကား ထိုးဆိုက်လိုက်တာနဲ့ သိန်းအုပ်ကျော် ကားဆီကို ပြေးလာတယ် ။ အောင်မိုးခြိမ့်ရဲ့ လက်ဆွဲအိတ်အပြားလေးကို သိန်းအုပ်ကျော်က လှမ်းယူလိုက်တဲ့အချိန် အောင်မိုးခြိမ့်က“ ဒီနေ့ ရှိုင်းတို့အမှု ရုံးချိန်း ရှိတယ် မဟုတ်လား…. တပည့်…”လို့ မေးလိုက်တယ် ။…
