မီးရဲ့နာမည် က ဆောင်းပပအောင်။ အသက်ကတော့ 23 နှစ်။ မန်နေဂျာလက်ထောက်။ မီးက နယ်ကပါ။ ရေကြည်ရာမြက်နုဆိုသလို အလုပ်ကိုင် ပေါများရာ ရန်ကုန်ရွှေမြို့တော်ကြီးဆီသို့ တက်လှမ်းရာ ကိုကြီးနဲ့ ဆုံရတာ။ ကိုကြီးက မီးရဲ့အထက်လူကြီး မန်နေဂျာ။ ကိုကြီးလို့သာ ခေါ်တာပါ။ ခုဆို ကိုကြီးအသက်က 40 ပြည့်ပြီ။ ချစ်လွန်းလို့ ကိုကြီးလို့ခေါ်တာ။ ကိုကြီး နာမည်က စိုးမိုးအောင်…
ကဲ အဖွားမြေးလေးအဖွားပြောစရာရှိတယ် လာပါအုံးဟုတ်ကဲ့ အဖွားကျနော် အဖွားအနား လျှောက်သွားလိုက်ပြီးအဖွားဘာပြောမလို့လဲ မြေး ကိုမြေးလေး မနက်ဖြန်ဆို အသက် ၁၈ ပြည့်ပြီ ၁၀ တန်းလည်း အောင်ပြီးလို့ တက္ကသိုလ်တက်နေတာ သချာၤ ဒုတိယနှစ်ရောက်နေပြီနော်မြေးလေး ကို အဖွားလက်ထဲ ကျွေးမွေးစောက်ရှောက်လာတာ အခု စိတ်ချလို့ ရပြီဆိုတော့ ရော့ အဖွား အိမ်နဲ့ခြံစာချုပ် ဒါက အဖွားဘဏ်စာအုပ် မြေးနာမည်…
ကျတော်က ဆရာဝန်တစ်ယောက်ပါ။ နံမည်ကတော. အောင်မြတ်ပါ။ စစ်တပ်ကနေ ပြောင်းလာတဲ. ဆရာဝန်ကြီးပေါ.ဗျာ။ အသက်ကတော. ၃၅ နှစ်ဗျ။ မိန်းမလား ရှိတာပေါ.၊ အသက် ၂၅နှစ်အရွယ် ဆရာဝန်မလေးပေါ.ဗျာ။ ကျတော်လား သူ.အရင် အများကြီး ထားခဲ.ဖူးတာပေါ. မယူတာပဲရှိတယ်။ လူကောင်ထွားထွား အရပ်က ၅ပေ၁၁လက်မ၊ ပောင်ချိန် ၁၆၀ ဆိုတော. လူကောင်ကြီးကြီး ဟိုဒင်းလဲ ကြီးကြီးပေါ.ဗျာ။ စော်တွေဆို…
ဆရာအတက်သင်ကျောင်း ဆင်းပြီးနောက် ဖြူဖြူတစ်ယောက် တာဝန်ကျရာ နောင်ချိုမြို့ရှိ အလယ်တန်းကျောင်းတွင် မူလတန်းပြ ဆရာမအဖြစ် ရောက်ရှိခဲ့သည်။ သူမ၏ အသက်သည် 22 နှစ်သာ ရှိသေးပြီး slim body ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည်။ မပိန်မပါး ခန္ဓာကိုယ်နှင့် လိုက်ဖက်စွာ တင်သား ရင်သားများက ကြည့်၍ ကောင်းလှသည်။ အရပ်မှာ 5′ 4″ ခန့်ရှိပြီး…
ဆရာမဒေါ်ချစ်ချစ်ကျော်မြင့်။ ကားပေါ်ကဆင်းလိုက်တော့ဆရာမရဲ့ဖြူဝင်းနေတဲ့ခြေသလုံးလေးတွေကိုမြင်လိုက်ရသည်. .။ ဆရာမဝိုင်းစက်တဲ့မျက်ဝန်းတွေ.. နှာတန်လှလှလေး. .နှုတ်ခမ်းပြဲပြဲဖူးဖူးလေး.. တွေဟာသူ့ရင်ကို တအားလှုပ်ရှားယစ်မူးစေသည်လို့ဆရာဦးသိန်းထွန်းနိုင်ထင်သည်. .။ ဒေါ်ချစ်ချစ်ကျော်မြင့်သည်ကျောင်းဆရာမမလုပ်ဘဲရုပ်ရှင်မင်းသမီးလုပ်ဖို့ကောင်းသည် လို့ဆရာဦးသိန်းထွန်းနိုင်ထင်သည်. . ။ဒေါ်ချစ်ချစ်ကျော်မြင့်သူတို့ကျောင်းကိုရောက်လာတာ မကြာသေး။ဒေါ်ချစ်ချစ်ကျော်မြင့်သည်ရုပ်ကချောသည်. . ။ကိုယ်လုံးကတောင့်သည်. .။ အသားအရေလှသည်။အသံလေးကချိုသည်။ဘာလိုသေးလဲဒေါ်ချစ်ချစ်ကျော်မြင့်ရယ်..။ . . ဆရာဦးသိန်းထွန်းနိုင်သည်ဒေါ်ချစ်ချစ်ကျော်မြင့်သူ့ကျောင်းကိုစ..ရောက်လာတဲ့နေ့ကစပြီး..နေ့တိုင်း သူမရဲ့အလှအပတွေကိုလေ့လာသုံးသပ်နေသူဖြစ်သည်. . ။ ဒေါ်ချစ်ချစ်ကျော်မြင့်ကိုသူ.. သဘောကျနေသည်ဆိုပါတော့. .။ ဆရာဦးသိန်းထွန်းနိုင်လိုဘဲဆရာမချစ်ချစ်ကျော်မြင့်ကိုစိတ်ဝင်စားနေသူတယောက် ရှိနေသည်. ….
တစ်ထပ်တိုက်လေးက အကြမ်းထည်ပြီးတော့မည်။ ကန်ထရိုက်တာက ဦးအေးမောင်ဖြစ်သည်။ ဦးအေးမောင်မှာ အရင်ကလက်သမားဆရာ၊ ပန်းရံဆရာကြီးဖြစ်သည်။သူကအများတွေလို လက်သမားသီးသန့်၊ ပန်းရံသီးသန့် ကျွမ်းကျင်တာမျိုးမဟုတ်ပေ။ လက်သမားလုပ်ငန်းကော၊ ပန်းရံလုပ်ငန်းပါ ကျွမ်းကျင်တာဖြစ်သည်။ ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်မှု၊ အလုပ်တွင်စေ့စပ်သေချာမှု၊ ပိုင်ရှင်အပေါ် စေတနာတွေထားမှုတွေကြောင့် လူတွေက သူ့ကိုတဖြည်းဖြည်း ယုံကြည်စိတ်ချလာပြီး အဆောက်အဦးတစ်ခုလုံးကို `ဝ´ ကွက်အပ်သည်အထိ ဖြစ်လာကာ ဦးအေးမောင် တစ်ယောက် ကန်ထရိုက်တစ်ယောက်ဖြစ်လာသည်။“ မောင်ကျော်ရေ………မောင်ကျော် ”“ လာပြီဆရာ………
”ဟယ္ ကိုပိုင္စိုးမဟုတ္လား””ဟုတ္ပါ့ဗ်ား။ ႏွင္းျမတ္မြန္ပါလား။မေတြ႕တာၾကာလို႔ ပိန္သြားတာလား ဝိတ္ခ်ထားတာလား ဟမ္””ႏွစ္ခုစလုံးပဲ။ၾကည့္စမ္း မေတြ႕တာေတာင္ဘယ္ေလာက္ၾကာၿပီလဲ။ခုဘယ္ေရာက္ေနလဲ။ဘာေတြလုပ္ေနလဲ။ ဒီသင္တန္းမွာ ဟိုေန႔ကေတြ႕လိုက္လို႔ ကိုပိုင္နဲ႔တူတယ္ဆိုၿပီး ၾကည့္ေနတာ။ႏႈတ္ဆက္မယ္လုပ္ေတာ့ မေတြ႕ေတာ့ဘူး။မိန္းမရၿပီလား။ကေလးေကာရၿပီလား””အမေလးဗ်ာ။ႏွင္းျမတ္မြန္ရယ္ ေမးလိုက္တာလဲ ေရေလးဘာေလးေသာက္ပါဦး။ဘယ္ကစေျဖရမွန္းမသိေတာ့ဘူး။””ခိခိအကုန္လုံးေျဖ။တကတည္း ေပ်ာက္သြားလိုက္တာ ဘယ္ႏွစ္ႏွစ္ရွိၿပီလဲ။ညီမတို႔ကိုေတာ့ အရင္လိုခင္လို႔ရပါတယ္။အဆက္ျဖတ္ထားၿပီး မခင္ခ်င္ေတာ့တာလား””မဟုတ္ပါဘူးေအ။ဒီလိုပါပဲ။ညည္းအားတယ္မဟုတ္လား။တခုခုေသာက္ရင္းေျပာၾကတာေပါ့” ”အင္း အားပါတယ္။သြားမယ္ေလ”အေအးဆိုင္တခုတြင္ ဝင္ထိုင္လိုက္ရင္းစကားေျပာျဖစ္ၾကသည္။စုံေိတာပင္။ျပန္ခါနီးက ႏွင္းျမတ္မြန္က သူ႔ဖုန္းနံပါတ္နဲ႔ facebook အေကာင့္ကိုေတာင္းကာ သူ႔ကိုအပ္လိုက္ၿပီး သူမဖုန္းနံပါတ္လဲေပးသည္။ သူလဲ တိုက္ခန္းကို ျပန္ေရာက္ၿပီး…
ကျွန်မနာမည်က ရတီဖူး။အသက်ကတော့၃၈နှစ်ထဲကိုရောက်နေပြီ။ အဖေကဗမာ အမေကတရုတ်ဆိုတော့ အသားကတော့ဖြူဖွေးနေတာပဲ။ မျက်နှာလေးကတော့ အမေ့အမွေရထားတော့ နုဖတ်နေတာပဲ။ အသက်အရွယ်ထက်တောင်နုသေးတယ်ရှင့်။ ငယ်ငယ်တုန်းကဆို ပိုးပန်းတဲ့လူတွေမှတစ်အားများ။ အဲ့ဒီအထဲကမှ အခုသားလေးရဲ့အဖေကိုချစ်မိပြီး ကျောင်းပြီးတဲ့အချိန်မှာ အိမ်ထောင်ပြုခဲ့တယ်ဆိုပါတော့။ ယောကျာ်းကတော့ ကျောင်းမတက်ပေမယ့် မြို့မှာလာအလုပ်လုပ်ရင်းကျွန်မနဲ့ ဆုံခဲ့ကြတာ။ အိမ်ထောင်ကျပြီးတော့ သူ့နောက်ကိုလိုက်ခဲ့ရတာပေါ့။ အခုတော့ နယ်မြို့လေးတစ်မြို့မှာ သားလေးအောင်ထက်ပိုင်ကို ဈေးရောင်းပြီးတော့ ကျွေးမွေးစောင့်ရှောက်နေရတယ်။ ယောကျာ်းဆုံးသွားတာတော့ ၅နှစ်လောက်ရှိပြီ။ ကုန်ကားမောင်းရင်းကုန်ကားမှောက်ပြီး ဆုံးသွားခဲ့တာ။…
သီတာတစ်ယောက်စိတ်ညစ်ညူးစွာဖြင့်အောင်မင်္ဂလာကားဝင်းထဲTaxiကိုလိုက်ပို့ခိုင်းပြီးELiteကားဂိတ်ကိုရောက်ခဲ့ရတယ်။မိမိဘဝအခြေအနေကြောင့်ခရီးမထွက်ထွက်ဖြစ်ရတာကြောင့်စိတ်မောလူမောဖြစ်ကာခရီးဆောင်အိတ်ကိုဆွဲ၍ခရီးသည်နားနေခန်းထံဝင်လိုက်ပြီးထိုင်လို့ရမယ့်နေရာကိုရှာလိုက်တော့သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ကိုတွေ့ပြီးဝမ်းသာသွားကာ“ဟယ်ကျော်ဇင်”“ဟေ့ သီတာမ ဘယ်သွားမလို့လဲ”“ဟယ် ကျော်ဇင် နင်ကောဘယ်သွားမလို့လဲ” “အေး ငါမုံရွာသွားမလို့”“ဟယ် ငါလဲမုံရွာကိုသွားမှာဟ”“ဟုတ်လား နင်တစ်ယောက်တည်းလား”“အေးလေ တစ်ယောက်တည်း၊နင်ရောတစ်ယောက်တည်းလား”“အေးနင်နဲ့ အဖော်ရပြီ”“အေးဟယ်၊ဒါနဲ့နင်ကကိုယ့်ကားနဲ့ကိုယ်ဘာလို့မသွားတာလဲ” “တစ်ယောက်တည်းမမောင်းချင်ဘူးလေ၊ဟိုမှာလဲကားတစ်စီးရှိသေးတယ်”“အော ““နင်ကရောဘာလို့မုံရွာသွားတာလဲ”“ဒီလိုပါပဲဟယ်၊ငါ့မှာငွေရေးကြေးရေးကိစ္စတစ်ခုရှိလို့”“ဟုတ်လား၊အလုပ်လုပ်ထားတာရှိလို့လား”“အေးဟယ်ငါငွေချေးထားတာပြန်မရလို့”“နင်ကလဲခုလိုခေတ်ကြီးငွေချေးစားရတယ်လို့“နင့်လိုဘောစိမှမဟုတ်တာဟယ်၊ရှိတာလေးတိုးပွားအောင်ကြံရတာပဲ”“နင်ဘယ်သူ့ဆီချေးထားလို့လဲ”“မျိုးမင်းကိုချေးထားတာ”“နင်ကဘာလို့မုံရွာအထိလိုက်လာတာလဲ” “ဒီကောင်ဖုန်းခေါ်မရလို့”သီတာကသူငယ်ချင်းကိုတွေ့ပြီးအဖော်ရပြီလို့တွေးကာပျော်သွားတယ်။ကျော်ဇင်ဆိုတာကငယ်သူငယ်ချင်းခုထိလူပျိုကြီးလုပ်နေတုန်း၊သီတာမှာသာအိမ်ထောင်ကျပြီးကလေးတယောက်ရကာမှကွဲသွားရတယ်၊ခုလည်းကိုယ့်ဟာကိုယ်အားကိုးပြီးငွေရှာရတယ်၊အတိုးလေးရမလားလို့တွေးပြီးသူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ကိုချေးငှားခါမှပဲသူငယ်ချင်းကဖုန်းခေါ်မရတဲ့အတွက်မုံရွာအထိလိုက်လာရတော့တယ်။အခုကျော်ဇင်နဲ့တွေ့တော့အားနည်းနည်းရှိသွားတယ်။လမ်းခရီးမှာကိုယ့်အသိနဲ့ပါမှစိတ်ကအေးရတာ၊ခုလိုညဘက်ခရီးသွားရတော့အဖော်နဲ့ဆိုစိတ်ချလက်ချအိပ်လို့ရတယ်လေ။ ကျနော်သဘောပေါက်လိုက်ပြီ။မျိုးမင်းကတောထဲရောက်နေတာ၊ဖုန်းလိုင်းမရှိတဲ့နေရာမှာ၊မျိုးမင်းပူဆာလွန်းလို့သူ့ကိုအလုပ်ခွဲပေးထားတာကကျနော်၊သူလုပ်တဲ့အလုပ်ကပြီးခါနီးပေမယ့်ပိုက်ဆံကထွက်မလာသေးဘူး၊နောက်ဆုံးအရစ်ထွက်မှငွေကပြန်ပေါ်မှာဆိုတော့သီတာ့ငွေကိုသူပြန်မပေးနိုင်သေးတာဖြစ်မယ်သီတာကယောက်ျားရပြီး လင်နဲ့ကွဲတော့သူ့ဟာသူကြိုးစားနေတာဖြစ်မယ်။ ကားထွက်ခါနီးတော့လူခေါ်တာနဲ့ကျနော်နဲ့သီတာကားပေါ်တက်ခဲ့တယ်ကားပေါ်ရောက်တော့သီတာကကျနော်နဲ့ထိုင်ရအောင်နေရာပြောင်းပြီးထိုင်တယ်။ကျနော်လဲစကားပြောဖော်ရတော့အဆင်ပြေတာပေါ့“ကျော်ဇင်ရယ်၊ငါလဲပိုက်ဆံချေးလိုက်တာစိတ်ဒုက္ခအတော်ရောက်တယ်”“ဘာလို့လဲဟ” “ငါ့ပိုက်ဆံချည်းမဟုတ်ဘူးလေ၊သူများပိုက်ဆံလဲပါသေးတယ်ဟ”“အော် ဒီလိုလား”“ဟိုဘက်ကပြန်တောင်းနေပြီ၊မျိုးမင်းကဖုန်းဆက်မရဘူး၊ငါဒုက္ခအတော်ရောက်နေတာ၊ဒါကြောင့်မျိုးမင်းရှိတဲ့နေရာကိုလိုက်တာ”“ပြန်ရမှာပါ၊စိတ်မပူပါနဲ့သီတာ”“မပူလို့ရမလားဟိုကအရေးတကြီးတောင်းနေလို့”“ဟိုကဘယ်လောက်တောင်းနေလို့လဲ” “လောလောဆယ်ငါးဆယ်ပြန်ပေးရမယ်”“အရေးတကြီးဆိုရင်ငါဆီကယူလိုက်လေ”“နင်တကယ်ပေးမှာလား”“ပေးမယ်”“အေးဟယ်ကျေးဇူးတင်လိုက်တာ”“မလိုပါဘူးဟာ အချင်းချင်းတွေပဲ”သီတာစိတ်အေးသွားရသည်။“သီတာငါတစ်ခုမေးမလို့အားနာနေတာနဲ့မမေးဖြစ်ဘူး”“ဘာမေးမလို့လဲအားနာလားဟယ်”“နင်ဘာလို့အိမ်ထောင်ပျက်ရတာလဲ” “ဟိုကောင်ဖောက်ပြန်လို့လေ”“ဘာလို့ဒီကောင်ကဖောက်ပြန်တာလဲ”“တဏှာရူးလို့နေမှာပေါ့”“ဘာလို့အဲလိုပြောနိုင်တာလဲ၊ဒီကောင်ကတော်တော်တဏှာရူးလို့လား”“တဏှာရူးလို့ပေါ့ ၊ကေတီဗီကကောင်မကိုယူတာလေ”“ကောင်မလေးကကေတီဗီကလား”“အေးဟုတ်တယ်၊အမှန်အတိုင်းပြောရရင်သူတဏှာရူးလို့သာအဲဒီကောင်မမျိုးကိုယူတာ၊ရုပ်ကမပြင်ရင်ဘာမှမထွက်ဘူး၊ခန္ဓာကိုယ်ကလဲပိန်တယ်၊ပညာရေးကလဲဆယ်တန်းတောင်မအောင်တာ”“ဖောက်ပြန်တာကအကြောင်းအမျိုးမျိုးပြလို့ရတယ်သီတာ၊ဒါပေမယ့်တကယ့်အကြောင်းရင်းရှိမှာပါ”“နင်ပြောကငါကပဲဖောက်ပြန်လို့သူဖောက်ပြန်တယ်လို့ပြောနေတာလား” “မဟုတ်ဘူးဟ၊အဲဒီကောင်ကိုငါတွေ့ဖူးသားပဲ၊အေးအေးဆေးဆေးသမားပါဟ”စကားတပြောပြောနဲ့ဆိုတော့ 115မိုင်ကိုရောက်လာတော့ကားပေါ်ကဆင်းရတာကြောင့်စကားကြောပြတ်သွားရတော့တယ်။ညစာစားပြီးညဆယ့်တစ်နာရီထိုးနေပြီ၊ကားပေါ်ပြန်တက်ပြီး စထွက်တော့သီတာငိုက်လာတယ်။ဘေးမှာကျော်ဇင်ပဲရှိတော့အားနာစရာမရှိပါဘူ။ဒီတော့စိတ်ချလက်ချအိပ်ပစ်လိုက်တော့တယ်။ကျနော်ကအိပ်မပျော်နိုင်ပေ။သီတာကသူ့ဘေးကကျနော်ဖြစ်နေတော့သိပ်ရှိန်မနေဘူးသူအိပ်ရင်းကျနော်ပေါ်မှီထားတယ်ညရောက်လေ သူကကျနော့်ရင်ခွင်ထဲရောက်လာတယ်။ကျနော်လဲမနက်နှစ်နာရီလောက်ကျတော့နေနိုင်ဘူး။မထူးဘူးဆိုပြီးသီတာကိုယ်လုံးလေးကိုဖက်ထားလိုက်ကာအိပ်ပြီးလိုက်တယ်။သီတာတရေးနိုးတော့ကျော်ဇင်ကသူ့ကိုဖက်ထားပြီးအိပ်ပျော်နေမှန်းသိပြီးလှုပ်လိုက်ရင်ကျော်ဇင်နိုးသွားမယ်ဆိုပြီးငြိမ်ကာအိပ်နေလိုက်သေးတယ်။တခုတော့သီတာဝန်ခံချင်ပါတယ်။ကျော်ဇင့်ရင်ခွင်ထဲရောက်တော့စိတ်ကတမျိုးတော့ခံစားရတယ်။မနက်လေးနာရီလောက်မုံရွာဝင်မှကျနော်နိုးလာပြီး“သီတာ ထတော့မုံရွာရောက်ပြီ”“ဟုတ်လား”“ဆောရီးဟာ နင်အပေါ်ငါမှီပြီးအိပ်ပျော်လာတာ”“အေး သိတယ်၊နင်စိတ်အေးသွားလို့ဖြစ်မယ်”“အေးဟယ်”“ငါဟိုတယ်မှာBooking…
စုမွန်တစ်ယောက်မှန်ထဲမှာ ကိုယ့်ကိုကိုယ်ပြန်ကြည့်ပြီး တော်တော်စိတ်ပျက်သွားသည် ။ ဒီနေ့ ရေကူးကန်မှာ ရေသွားကူးမလို့ ဒီဝတ်စုံနဲ့ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်မှန်းသိနေသည် ။ သူမရဲ့အဖုတ်မွေးတွေက ရေကူးဝတ်စုံအပေါ်ကပင်ကြည့်မြင်နေရသည် ။ ဒါတောင်ရေမစိုသေး…ရေစိုသွားလျှင် ပကတိအတိုင်း လှစ်ပြသလိုဖြစ်နေမည် ။ ရေကူးဝတ်စုံအရောင်ကိုကနုလွန်းနေ၍ဖြစ်သည်။ အဖုတ်အမွေးကိုရိတ်လိုက်လျှင်တော့ အဆင်ပြေသွားလိမ့်မည် ။ ခက်နေတာက သူမအဖုတ်မွေးကိုရိတ်မို့ သူ့မှာဘာ ကိရိယာမှရှိမနေခြင်းပါ ။ ရုတ်တရက် သူမရဲ့အစ်ကိုကျော်ခိုင် ရိတ်ရိတ်နေတဲ့ မုတ်ဆိတ်ရိတ်ဓါးကို…
