ညက တိတ်ဆိတ်လွန်း၍ အမှောင်က သိပ်သည်းလွန်းနေသည်။ ချစ်ထွန်း အပိုင်စားရထားသော ကားဂိုဒေါင်၏ နောက်ဖက် အိပ်ခန်းလေးထဲ၌မူ အပြာရောင် မီးပွင်းလေးက လင်းလက်၍နေသည်။ “ ဒါ အကို့ အိမ်လားဟင်…”“ ဟင့်အင်း….ကိုယ်က သူများဆီမှာ ကပ်နေရတာ…”“ အင်း…တော်တော် ချမ်းသာတာပဲ…”ကောင်မလေးက စကားတတ်ပြီး ဖေါ်ရွှေ၏။ ညဉ့်မယ်လေးတစ်ယောက်ကို ချစ်ထွန်းက ညလုံးပေါက်ဆွဲလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။“ မင်း…ကိုယ့်ကို ဈေးမပြောရသေးဘူးနော်…”“ ငါးခုလေ…အဲဒီပေါက်ဈေးပဲ…”“…
“အား ပြွတ် ဗြစ် ဗြစ် ကျွတ် ကျွတ် “ကေသီသည်ပက်လက်လှန်ထားသောကျော်အောင်အပေါ်သို့တက်ခွ၍ ကျော်အောင်၏ရင်ဘတ်ကိုလက်ထောက်လျက်ကုန်း၍သူမဖင်ကြီးကိုပင့်ပင့်၍ဆောင့်ချကာတက်လိုးနေခြင်းဖြစ်လေသည်။ကေသီကအပေါ်ကတက်ခွလျက်စိတ်ကြိုက်လိုးပေးနေသော်လည်း ညီးတွားရေရွတ်နေရသူမှာလည်းကေသီဖြစ်နေလေသည်။ကေသီသည်တင်ပါးအစုံကိုမြှောက်ကာကြွကာဆောင့်ဆောင့်လိုးပေးနေရင်း စောက်ပတ်အတွင်းလီးကချက်ကောင်းထိမိသောအခါ အားရကျေနပ်စွာခေါင်းကိုမော့လျက်ပါးစပ်လေးဟကာညီးတွားမိခြင်းပင်ဖြစ်လေသည်။အရည်ရွှမ်းသောစောက်ပတ်ဖြစ်သည့်အတိုင်းကေသီ့စောက်ပတ်မှယိုစီးကျလာသောစောက်ရည်များသည်ကျော်အောင်၏ဆီးခုံပေါ်ဝယ်အိုင်ထွန်းနေလေပြီ။ ” အား အင့် ကျွတ် ကျွတ် အား ဟီး ဟီး ကောင်းလိုက်တာမောင်လေးရယ် “အခုတော့ကေသီသည်ဖင်ကိုမြှောက်၍မ၍မလိုးတော့ဘဲ ကျော်အောင်၏လီးတဆုံးဝင်အောင်ထိုင်ချလျက် အပြင်သို့နိမ့်ဆင်းလာသောသူမသားအိမ်ခေါင်းနှင့်ကျော်အောင်၏လီးထိပ်ကပ်ပွတ်ခါအလွန်တရာကောင်းမွန်လှသောလောကအရသာကိုအပြည့်အဝခံစားနေလေသည်။ထို့ကြောင့် စောက်ပတ်ဖြင့်လိုးဆောင့်ခြင်းမပြုတော့ဘဲလုံးဝန်းတင်းကားနေသောသူမ၏တင်ပါးကြီးကိုလှုပ်၍အတင်းကပ်ပွတ်ပေးနေလေသည်။သားအိမ်ခေါင်းကိုလီးထိပ်ဖြင့်ထောက်မိထားချိန်တွင်တင်ပါးကိုလှုပ်၍ကပ်ပွတ်နေသောကြောင့် အောင့်လည်းအောင့် ကောင်းလည်းကောင်းပြီးအီစိမ့်သောကာမစည်းစိမ်ကိုအပြည့်အဝရရှိနေသောကြောင့်ကေသီခမျာပါးစပ်ကလေးဟလျက်အသက်ကိုခပ်ပြင်းပြင်းရှုရင်းညီးတွားနေမိလေသည်။ပြင်းထန်သောကာမအရှိန်ကြောင့်သွေးသားများထကြွလှုပ်ရှားနေရချိန်တွင်ခန္ဓာကိုယ်ကလည်းအပြင်းအထန်ဖိကြိတ်လိုးနေသောကြောင့်ကေသီနဖူးစပ်တွင်ချွေးသီးကလေးများစို့ကာ ကျောပြင်တလျှောက်မှလည်းချွေးစက်များစီးကျနေချိန်ပြီ။သူမနည်းတူ အောက်မှခါးကော့၍ပင့်မြှောက်နေရသောကျော်အောင်ခများလည်းချွေးပြန်နေချေပြီ။ကေသီတို့လင်မယားအိပ်ခန်းတွင်အဲယားကွန်းတပ်ထားသဖြင့်သာတော်သေးသည်ဟုဆိုရပေမည်။ တကယ်တော့ကေသီသည် လင်ယောက်ကျားမလေးရှားတွင်အလုပ်သွားလုပ်သည်မှ…
“ပြန်တော့မှာလားကွ”“သွားတော့မယ် ကိုကြီးစိုးရာ အိမ်မှာက တီလေးတယောက်ထဲဗျ”“ဗညားရာ မင်းလဲ မိန်းမတောင် ရပါဦးမလားကွာ”“အဲ့ဒါတွေက နောက်မှပါဗျာ အရေးကြီးတာက ကျနော့်ရဲ့ တဦးတည်းသောဆွေမျိုးဖြစ်တဲ့ ကျနော့်အဒေါ်ပါဗျာ”“အေးပါကွာ သိပါတယ် ငါကစတာပါကွာ ကျေးဇူသိတတ်တာ မမှားပါဘူး ဗညားရာ”ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် ဗညားအိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့လေသည်။ ဗညားရဲ့ နာမည်အပြည့်အစုံက ဗညားမောင်မောင်။ စက်မှုတက္ကသိုလ် နောက်ဆုံးနှစ်ကို ဗိသုကာဘာသာရပ်ဖြင့် တက်ရောက်နေသော ကျောင်းသားတယောက် ဖြစ်သည်။ သူကတဦးထဲသောသားဖြစ်ကာ သူခြောက်တန်းအရောက်တွင်ကားမတော်တဆမှုဖြင့်…
တင်ဇာနွယ်မှာ ပထမဦးဆုံးအလိုးခံဘုးသည်ဖြစ်ရာ ဦးသာထွန်း၏လီးကြီးဖြင့်အလိုးခံလိုက်ရသည်ဖြစ်ရာ အားမရှိသလိုပင်ဖြစ်နေကာ ဦးသာထွန်းပြုသမျှ ငြိမ်ခံနေလိုက်ရတော့သည် ။ တင်ဇာနွယ်ကိုဘေးတစောင်းရွှေ့လိုက်မှ သူမ၏တင်ကြီးက လွန်စွာပင်ကားထွက်နေရာ လိုးချင်စိတ်တွေပိုပြင်းထန်လာတော့သည် ။ ထို့ကြောင့်လီးကြီးကိုစောက်ဖုတ်ဝသို့တေ့ကာထိုးထည့်လိုက်သော်လဲ စောက်ဖုတ်ကကျဉ်းနေသဖြင့်မဝင် ထိုအခါဦးသာထွန်းကလီးထိပ်ကို တံတွေးစွတ်ပြီးထပ်ထည့်လိုက်သည် ။ ဒါတောင်တော်တော်နဲ့မဝင်သေးသဖြင့် ဖိထည့်လိုက်ရာ ” ဗြစ် ဗြစ် ဗြစ် ” ဆိုသည့်အသံပင်ထွက်လာပြီး လထစ်ကြီးဝင်သွားလေရာ” အမလေး သေပါပြီ အ အား…
“ဆရာ လုပ်ခိုင်းထားတဲ့ အဝင်အထွက် စာရင်းတွေပါခင်ဗျာ”“အေးကွာ ကျော်ထက်အောင်ကို ခိုင်းမှပဲ စိတ်ချရတယ်ကွာ ရုံးဆင်းတော့မှာမလား ပြန် ပြန်”ကျေနပ်စွာ ချီးကျူးပြောဆိုနေသော ဖိုင်းနိုက်မန်နေဂျာကို နှုတ်ဆက်ကာ ကျော်ထက်အောင် ရုံးခန်းမှထွက်လာခဲ့သည်။“ကိုကျော် ပြန်ပြီလားဗျ”“အေး ညီလေးရေပြန်ပြီ”“လက်ဖက်ရည်လေး ဘာလေးသောက်ပါဦး အကိုရဲ့” “နောက်နေ့မှကွာ ဒီနေ့ အိမ်မှာ လုပ်စရာလေးတွေရှိလို့ကွ”ရုံးမှအိမ်အပြန်တွင် အိမ်အတွက် ရေပိုက်ခေါင်းလဲဖို့နဲ့ မီးချောင်းချုပ်လဲရန် လျှပ်စစ်ပစ္စည်းဆိုင်နှင့် ပိုက်ဆိုင်သို့ ဝင်ကာ လိုအပ်သော…
ကျနော် နာမည်က ကျော်မင်း …အသက်က ၁၆နှစ်…တောသားတယောက်မို့ လူကောင်ထွားတယ်…ကျောင်းက ခုမှ ၈တန်းတက်နေတုန်း…ကျောင်းပိတ်ရက် တောင်ယာ လယ်လုပ်ငန်းမှာလုပ်ကိုင်ကူရင်း စီနီယာနွားကျောင်းသားများရဲ့အတင်းဝိုင်းဝန်ထုပေးမှုကြောင့် ဂွင်းကောင်းကောင်းတိုက်တတ်နေပြီ… ပြီးတဲ့အရသာကိုသိပ်မသိသေး လရည်ထွက်ရင် ကျင်တယ်ဆိုတာပဲသိထားတော့ ဂွင်းလဲမထုလိုဘူး…. ဂွင်းမထုပဲလရည်ထွက်ရတဲ့အရသာက အိပ်မက်ထဲမှာ…ကျနော်တို့အိမ်ဘေးက အမက အသက်၃၀လောက်ရှိပြီး ခလေးနှစ်ယောက်အမေ ခလေးမွေးပြီး ၅နှစ်လောက်ကြာပြီဆိုတော့ ရင်ကားတင်ကားနဲ့ ဖွံ့ထွားလှတယ်…ကျနော်လို့လူပျိုပေါက် တယောက်အတွက်တော့ မှန်းထုစရာ မမကြီးပေါ့ဗျာ….မိသားစုချင်းကလဲရင်းနှီး တရွာတည်းသား အမျိုးတောင်ကင်းမကင်းမသိဘူး….အဲ့အချိန်က…
မြိတ်မြို့ ကားဂိတ်ကြီးဝင်းက ညနေစောင်းနေရောင်ပျောက်လုလုဖြစ်နေပေမဲ့ ဈေးသည်တွေရဲ့ဆူညံသံ ကားသမားတွေရဲ့အပြိုင်အဆိုင်ခရီးသည်ခေါ်သံတို့က ပုံမှန်အတိုင်းပဲလည်ပတ်နေပါတော့တယ် အော်ဟစ်ဆူညံသံတွေကြားထဲ ဓါတ်ပုံနဲ့ပန်းချီဆရာမလေး ရတီ တစ်ယောက်လည်း ရန်ကုန်သို့ပြန်ရန်အတွက် စီးနင်းရမည့် အန်တီဝင်း ကားဂိတ်နေရာလေးကိုရှာနေပါတော့တယ် စီးနင်းရမည့် ကားဂိတ်ကိုတွေ့တော့ညီမလေးရေ ညနေ၆နာရီ ရန်ကုန် ကား ဘယ်ကားလည်း ကားပေါ်တက်လို့ရပြီလားအမ ညနေ၆နာရီထွက်မဲ့ကားက စက်နှိုးထားတဲ့ကားပါပဲ တတ်လို့ရပြီနော် အမလက်မှတ်ရောင်းတဲ့ ညီမလေးကို ကျေးဇူးပါနော် ဆိုပြီးကျမလည်းကားပေါ်တက်လိုက်ပြီးအဝတ်အိတ်ကို ကားBOXထဲထည့်လိုက်ပြီး ကားလက်မှတ်ခုံနံပါတ်…
မညိုမြိုင်က အသက်သုံးဆယ်ကျော်မှ ယောင်္ကျားယူတာ။ ငယ်တုန်းက အသက်ဆယ့်ငါးနှစ်လောက်တုန်းကတော့ အိမ်နီးနားချင်း အိမ်ထောင်ရှိတဲ့ အစ်ကိုကြီးတစ်ယောက်နဲ့ သုံးလေးငါးရက်လောက် လိုက်ပြေးခဲ့ဖူးပါတယ်။ အိမ်က အချိန်မီ တိုးတိုးတိတ်တိတ် လိုက်ခွဲပြီး ရှမ်းပြည်ဖက်က အမျိုးတွေဆီပို့ ကျောင်းပြောင်းပြီး တက်ခိုင်းလိုက်တော့ အားလုံးက အပျိုလို့ပဲ သိကြတာပေါ့။ အပျိုမှတော်တော့်ကို ထွားတဲ့အပျိုလို့ ပြောရမှာပဲ.. သွေးသားထိုးတက်ခါစ လေးငါးညလောက် အလိုးခံထားလိုက်ရတော့ နို့တွေဖင်တွေက ချက်ချင်းလိုလိုပါပဲ သိသိသာသာကြီးကို…
“ဟယ်….င့ါပန်းပင်လေးတွေကုန်ပါပြီ….. မေမေ မေမေ….လာပါအုန်း….ဒီမှာ ဇာလေး´ ပန်းပင်လေးတွေ ကုန်ပြီ……..´´ အိမ်ရှေ့ပေါ်တီအောက်မှ စီကနဲထွက်ပေါ်လာသော အသံစူးစူးလေးကြောင့် ပန်းပင်တွေကြား ငုတ်တုတ်ထိုင်၍ နှင်းဆီအိုးတွေအောက်တွင် အုတ်ခဲတွေခုနေသော မြင့်ကျော်တစ်ယောက် လှမ်း၍ကြည့်မိလိုက်သည်။ပြီးတော့ သူ့မျက်နှာက တဖြေးဖြေးပြုံးဖြီးဖြီးကြီးဖြစ်လာသည်။ “တော်တော်လှတာပဲ…..ဟင်း´´ အသက်(၁၈)နှစ်အရွယ် ဖြူဖြူဖွေးဖွေး ကောင်မလေးတစ်ယောက်ခုန်ဆွခုန်ဆွနှင့်စပ်မထိဖြစ်နေသည်။ ထိုစဉ်မှာပင် အိမ်ထဲမှအသက်လေးဆယ်အရွယ် ဖြူဖြူ၀၀အမျိုးသမီးကြီးတစ်ယောက်ထွက်၍လာသည်။ “ဟဲ့ သမီး….ဘာဖြစ်နေတာလဲ´´ “ဒီမှာ မေမေ မတွေ့ဘူးလား….သမီး ဇီဇဝါပင်တွေ…
ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်လက်ထပ်ခဲ့တာအချိန်တော်တော်ကြာခဲ့ပြီပေါ့ဗျာ။ အခုချိန်ထိတိုင်အောင်တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက်အပြန်အလှန်နားလည်မှုတွေနဲ့ချစ်နေကြတုန်းပါပဲ။ ကျွန်တော်ရဲ့ဟိုမုန်းချွတ်ယွင်းချက်ကြောင့်ကလေးမရကြပါဘူး။ကျွန်တော်နာမည်ကဦးကိုကိုပါအသက်ကတော့၄၀နည်းနည်းစွန်းပြီပေါ့ဗျာကျွန်တော့်ရဲ့ရှု့မငြီးတဲ့ချစ်ဇနီးလေးနွယ်နီကတော့ အသက်၃၂နှစ်ရှိပြီကျွန်တော့်ထက်ငယ်တော့အလိုလိုက်ပြီးချစ်နေရတာပေါ့ကျွန်တော်ညနေ၆နာရီလောက်ပွဲရုံကပြန်လာတော့ချစ်ဇနီးလေးနွယ်နီတစ်ယောက်အိမ်အလည်ဧည့်ခန်းမှာကိုအလှဆင်နေရင်းအလုပ်တွေရှုပ်နေတာကိုတွေ့ရတယ်။”အကို ဒီနေ့ပြန်လာတာစောတယ်နော် အရောင်းအဝယ်မကောင်းလို့လား” ”ကောင်းပါတယ် မိန်းမရယ် ” ပြောရင်းချစ်ဇနီးလေးကို နောက်ကနေဖက်လိုက်တယ်။ ”အာ အကိုကလဲအစောကြီးရှိသေးတယ်ကွာဘာတွေလာဖြစ်နေတာလဲ” ”ချစ်လို့ပါမိန်းမလေးရယ် ချစ်လို့ဆိုတာဘာလဲသိလား” ”သိဝူး အကိုပြောပြ” ”ချစ်လို့ဆိုတာလိုးချင်လို့လေ” ”ဟွန်းသူ့ကြည့်တော့ ငါးမိနစ်လောက်ဆိုပျော့ဖတ်နေပြီ” ”ကိုယ်သိပါတယ်’ ”အာ့ဆိုဘာလို့လိုးနေသေးလဲ””မင်းစိတ်ကျေနပ်အောင်လို့လေ” ”အကိုကလဲမကြောက်ပါနဲ့အကို့ဆီကနေ နွယ်ဘယ်မှထွက်မပြေးသွားပါဘူးရှင့်” ”အွန်းပါမိန်းမလေးကလဲ အခန်းထဲသွားကြမယ်လာ” ကျွန်တော်တို့လင်မယားနှစ်ယောက်က အိမ်ထောင်သက်ကြာလာတော့တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲပြောဆိုဆက်ဆံကြပါတယ်။ အိပ်ခန်းထဲရောက်တော့ချစ်ဇနီးလေးနွယ်နီကကုတင်ပေါ်လှဲချလိုက်ပြီး…
