Author: apyarkg

စိတ္ပါတဲ့အခ်ိန္

ေဇာ္ထြန္းႏိုင္ဆိုတဲ့က်ေနာ္ကအခုတစ္ ေကာင္ႂကြက္ျဖစ္ေနၿပီ။ငယ္ငယ္ကတည္းကအေမဆုံးတယ္။ေက်ာင္းၿပီးေတာ့အေဖဆုံးပါးသြားျပန္တယ္။လူ႔ေလာကအလယ္မွာတစ္ေယာက္တည္းက်န္ေနတယ္။ပ်င္းရိစရာအရမ္းေကာင္းတယ္။ဒါေတာင္မွအေဖကေနစ ရာအခန္းေလးတခန္းေပးထားခဲ့ၿပီးပညာ ေလးတတ္ေအာင္ေက်ာင္းထားေပးခဲ့လို႔ပါ။တကယ္တမ္း တစ္ေယာက္တည္းသမားဆိုတာကအကြပ္မရွိတဲ့ၾကမ္း ပရမ္းဗတာလို႔ေျပာေပမယ့္က်ေနာ္အဲဒီလိုမေနခဲ့ဘူး။ဘာလို႔မေနတာလဲေမးရင္က်ေနာ္မိမဆုံးမဖမဆုံးမလို႔အေျပာမခံႏိုင္တာ။တကယ္စဥ္းစားၾကည့္ရင္မိဘမရွိေတာ့တဲ့က်ေနာ္ကိုအဲဒီလိုေျပာရင္မွန္ေနတာေလ။ဆုံးမေပးမယ့္မိဘမွမရွိေတာ့တာ။က်ေနာ္သာဆုိးသြမ္းေနရင္က်ေနာ့္ဘဝကအခ်ဳပ္ထဲေရာက္ရင္လည္းလာထုတ္ေပးမယ့္သူကမရွိဘူးေလ။အခုေတာ့က်ေနာ္ေလတမလြန္ဘဝေရာက္ေနတဲ့မိဘေတြ စိတ္မပူေစရဖို႔ဘဝကိုရိုးရိုးသားသားႀကိဳးစား ၿပီးရပ္တည္တယ္။အေဖအေမတို႔ဆုံးမခဲ့တဲ့ ရိုးသားမႈ့႔ဂုဏ္ကတသက္စားမကုန္ဆိုတာကို လက္ေတြ႕ၾကဳံရေတာ့တယ္။က်ေနာ္မွာေန ထိုင္ဖို႔အိမ္ရွိတယ္။အဲဒီအတြက္စိတ္မပူရဘူး၊ ဒါေပမယ့္ေငြမရွိဘူး။ကုမၸဏီတစ္ခုမွာအလုပ္ဝင္ရင္းကခင္ခင္ၿငိမ္းဆိုတဲ့မိန္းကေလးႏွင့္ေတြ႕ၾကတယ္။ခင္ခင္ၿငိမ္းကလည္းနယ္ကပဲအေဆာင္မွာေနရင္းအလုပ္လာလုပ္တာပါ။ တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ေဖးမကူညီၾကရင္းနီးစပ္လာခဲ့တယ္။ ကုမၸဏီကCEOကလည္းသေဘာက်တယ္။ရိုးသားတဲ့အျပင္လုပ္ငန္းစီစဥ္တာေကာင္းမြန္တဲ့အတြက္သူ ေဌးကလည္းခ်စ္တယ္။အစကေတာ့ က်ေနာ္ခင္ ခင္ၿငိမ္းအေပၚရိုးရိုးသားသားပဲခင္တယ္။စေနာက္တာေတာ့ရွိတယ္။ခင္ၿငိမ္းလဲဒီလိုပဲေနမွာပါ။ဒါေပမယ့္ခင္ၿငိမ္းကက်ေနာ့္အတြက္ဆိုရင္ေစတနာပိုပါတယ္။ေယာက္က်ားေလးကတစ္ေယာက္တည္းဘဝဆိုေတာ့ေကာင္းေကာင္းခ်က္မစားႏိုင္ျဖစ္သလိုပဲခ်က္ျပဳတ္စားေသာက္တတ္တာ။သူကေတာ့သူ႔ဘာသာခ်က္ျပဳတ္စားတတ္တဲ့အတြက္အျမဲပဲက်ေနာ့္အတြက္ဟင္းပိုထည့္ခဲ့တယ္။”ခင္ၿငိမ္း ဘာခ် က္လာသလဲ” ကိုေဇာ္ ကေရာဘာခ်က္လာသလဲ” “ၾကက္ဥေၾကာ္ပဲ” ထင္သားပဲ” အင္းေလငါလဲဒါပဲခ်က္တတ္တယ္” လာပါခင္ၿငိမ္းမွာစုံတယ္၊ခင္ၿငိမ္းအပိုခ်က္လာတယ္” ဟ့ခင္ၿငိမ္းနင္ကကိုေဇာ့္အတြက္ပဲခ်က္လာသလား၊ငါတို႔အတြက္မပါဘူးလား” CEOကလွမ္းစတယ္။ “အာဆရာကလည္းဆရာမွာကအစစအရာရာျပည့္စုံတယ္။ သမီးဟင္းဆရာဘယ္စားမလဲ””နင္ကမေကြ်းခ်င္ရင္ဒီလိုပဲ””မဟုတ္ပါဘူးဆရာရယ္၊ဆရာစားခ်င္တာေျပာခင္ၿငိမ္းေသခ်ာခ်က္လာပါ့မယ္””ဟားးးဟားးစတာပါခင္ၿငိမ္းရာ၊ကိုေဇာ္ကိုပဲေသခ်ာခ်က္ေကြ်းလိုက္ပါ။ဒီေကာင္ဟင္းၾကည့္လိုက္ရင္ၾကက္ဥေၾကာ္ပဲ””ဟုတ္တယ္ဆရာေရ” “ကိုေဇာ္…

Read More “စိတ္ပါတဲ့အခ်ိန္” »

အပြာစာအုပ်

“အအိုကြိုက်တဲ့ကျနော်”

တခြားယောကျာၤးတွေတော့မသိကျနော်ကတော့ မိန်းမလိုးရမယ်ဆိုရင်အပျိုထက် အိမ်ထောင်သည်မိန်းမ သို့မဟုတ် တစ်ခုလပ်မိန်းမတွေကိုလိုးရတာပိုကြိုက်တယ်ဗျာ။အပျိုရဲ့အဖုတ်ကကျဉ်းတော့လိုးတဲ့အခါကျဉ်းကျပ်တဲ့အတွက် အရသာပိုကောင်းတာတော့မှန်တယ်သို့သော်..အိမ်ထောင်သည်မိန်းမတွေကိုလိုးသလို စိတ်ထင်တိုင်းဆောင့်ဆောင့်လိုးလို့မရဘူးလေ အဲ့လိုစိတ်ထင်တိုင်းဆောင့်ဆောင့်မလိုးရပဲ ညင်ညင်သာသာလေးပဲလိုးပေးရတာကိုယ့်စိတ်ထဲမှာအားမရတဲ့အတွက် အပျိုထက်အအိုကိုပိုလိုးချင်တယ်ပြောတာပါ။ အခုကျနော်ရေးတင်မည့်ဇာတ်လမ်းကတော့စတိုးဆိုင်ပိုင်ရှင်အိမ်ထောင်သည်မိန်းမတစ်ယောက်နဲ့လိုးဖြစ်ပုံဇာတ်လမ်းဆိုကြပါစို့ဗျာ။သူ့နာမည်ကို’မေ’လို့ခေါ်ရလွယ်ခေါ်ရအောင်ဗျာ ကျနော့်ထက်ကြီးတော့’မမမေ’လို့ဆိုကြပါစို့။‘မမမေ’ကကလေး၃ယောက်ရဲ့အမေပါဒါပေမယ့်သူ့အိုးကတောင့်သလိုနို့တွေကလဲတွဲမနေပဲအခုထိဆွဲဆောင်မှုကအပြည့်ရှိတယ်လေဘော်ဒီကအမိုက်စားမို့ကျနော်အရမ်းလိုးချင်လို့လိုက်ခဲ့တာပါ။ဒီနေရာမှာသယ်ရင်းတို့ကိုအကြံပြုလိုတာတစ်ခုရှိပါတယ်သယ်ရင်းတို့အနေနဲ့အိမ်ထောင်ရှိမိန်းမတွေကိုလိုက်မယ်(အရှင်းဆုံးပြောရရင် လိုးရဖို့ကြိုးစားမယ်)ဆိုရင် ပထမဆုံးသူတို့နဲ့ရင်းနှီးအောင်အရင်လုပ်ကြပါနော် အပျိုတွေကိုလိုက်သလိုဘာမှမသိသေးပဲနဲ့လမ်းမှာစကားလိုက်ပြောလို့ကတော့ ပါးကွဲမလားအချုပ်ထဲရောက်မလားတစ်ခုခုသာမျှော်ပေတော့ပဲဟိုကအအိုလေသူ့ဘက်ကစိတ်ပါဦးတော့ပက်ဝန်းကျင်အခြေအနေအရဟန်လုပ်ပြီး ရှက်ရမ်းရမ်းမှာပဲလေ အဲ့ဒါကိုမမေ့ကြပါနဲ့လို့အကြံပေးချင်ပါတယ်။ နောက်ထပ်ပြောချင်တာတစ်ခုကတော့ အိမ်ထောင်ရှိမိန်းမပင်ဖြစ်ပါစေ၁၀ယောက်မှာ ၈ယောက်လောက်ကတော့ ပက်ဝန်းကျင်သာမသိစေမရိပ်မိစေနဲ့ လင်ငယ်ထားချင်ကြတာကများတယ်ဆိုတာ ကျနော့်အတွေ့အကြုံအရသိထားပါတယ်။‘မမမေ’ကိုတွေ့တိုင်းသူ့ရဲ့ဖင်တွေနို့တွေကိုကြည့်ပြီး လီးတောင်ရတာဆိုတာခဏခဏပဲစိတ်ထဲမနေနိုင်တော့ဘူးလိုးရဖို့ကြံမယ်ဆိုပြီး လိုက်တော့တာပဲ။သူကစတိုးဆိုင်ဖွင့်တာဆိုတော့ စကားပြောဖို့အခွင့်အရေးကတပန်းသာတယ်လေ လိုတာလေးတွေရှိရင်‘မမမေ’ရဲ့ဆိုင်ကိုပဲအမြဲသွားဝယ်တယ်သူ့အမျိုးသားနဲ့တခြားလူတွေရှိတဲ့အချိန်ဆိုအလိုက်တသိစကားမပြောပဲနေပြီးသူတစ်ယောက်ထဲရှိချိန်တွေမှကျနော်ကစကားမရှိစကားရှာပြီးရင်းနှီးအောင်လုပ်ရတာပေါ့ ။ဒီလိုနဲ့တဖြေးဖြေးခင်လာပြီဆိုမှph noတောင်းအပြင်မှာမုန့်စားလေးဘာလေးခေါ်‘မမမေ’ကဘယ်လိုလှကြောင်းဘယ်လိုဆွဲဆောင်မှုရှိကြောင်းတွေ့တိုင်းချီးကျူးပေးသလိုသာယာတပ်မက်တဲ့အကြည့်မျိုးတွေနဲ့မကြာခဏကြည့်ပေးဒီလိုနဲ့’မမမေ’ဘက်ကလဲကျနော့်ကိုစိတ်ဝင်စားလာပြီလို့ယူဆရတဲ့အချိန်မှာကျနော်သူ့ကိုချစ်ရေးဆိုတာမှာokတော့တာပဲဗျာ။ပထမဆုံး’မမမေ’နဲ့ဟိုတယ်မှာတွေ့ဖို့ချိန်းတော့…

Read More ““အအိုကြိုက်တဲ့ကျနော်”” »

အပြာစာအုပ်

အမှတ်တရ ကောင်းကင် – အပြာစာပေ

အပိုင်း (၁)—————”သဲ ရောက်တော့မယ်”ကို က အသာလှုပ်နှိုးတော့မှ မိမိ ခါးလေး မတ်လိုက်သည်။အပြင်ဘက် ကြည့်မိတော့ တရိပ် ရိပ်ပြေးနေသော သစ်ပင် တောင်ကုန်းများကို တွေ့နေရသည်။”အင်း”ရှုပ်ပွနေသော ဆံပင် ကိုသပ် တွန့်နေသော အင်္ကျီကို အသာဆွဲချလို့ မိမိတို့ နှစ်ယောက်အပေါ် ခြုံထားသော စောင် ကိုလည်း ဆွဲဖယ်ခေါက်သိမ်းသည်။”ကို ညက အရမ်းဆိုးတာပဲ””သဲ ကလည်းကွာ ချစ်လို့ပေါ့”ပြောရင်းနဲ့ ကိုယ်က…

အပြာစာအုပ်

အလိုက်သိသော ဦးချစ်သူ”

“နုဖြူ……”“ရှင်”တစိမ့်စိမ့်တိုက်ခတ်နေသော လေနုစိမ်းလေးက ဗြုန်းကနဲအတင်းတိုးဝှေ့ကာ တိုက်ခတ်လိုက်သဖြင့် တလှုပ်လှုပ် ဖြစ်နေသော သစ်ရွက်သစ်ခက်လေးများက ရုတ်ရက် ယိမ်းနွဲ့ယမ်းခါကာ တရှဲရှဲမြည်သံနှင့်အတူ လှုပ်ရှားသွားကြပြီး သူတို့နှစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခုတို့သည်လည်းရင်ထဲအထိအေးစိမ့်စွာခံစားလိုက်ရသည်။ “ပြောလေ မောင်”“နုဖြူ ဘာလို့မောင့်ကိုချစ်တာလဲဟင်”“မောင်မုန်းတဲ့နေ့ဟာ နုဖြူသေတဲ့နေ့ဆိုတာ နုဖြူပြောရဲတယ် မောင်”ဝင်းကိုသက်ပြင်းတခုကို လေးလေးပင်ပင် ချလိုက်သည်။ မုးိတဖွဲဖွဲကျနေသော ကန်ရေပြင် မှုန်ဝါးဝါးလေးကို အဓိပ္ပါယ်မဲ့ငေးကြည့်နေမိသည်။ နုဖြူက ထီးလေးအား ဝင်းကိုဘက်သို့တိုး၍ ဆောင်းပေးသည်။ ဝင်းကို၏လက်တဖက်က…

Read More “အလိုက်သိသော ဦးချစ်သူ”” »

အပြာစာအုပ်

ကမ်းခြေ – အပြာစာပေ

ကျနော့်ကို တော်တော် ခေါင်းစားသွားအောင် ဖန်တီးလိုက်သူက တခြားသူ မဟုတ်ဘူး။ ကိုဇော်ကြီးရယ်။ နေပြည်တော်မှာ လုပ်တဲ့ အစည်းအဝေးတစ်ခုကို ကျနော် သွားတက်ပြီး ပြန်လာတာမှ မနေ့ညက ရှိသေး။ ဒီနေ့ မနက် ရုံးခန်းရောက်တော့ ကျနော့်ကို သူ့အခန်းထဲ ခေါ်ပြီး ပြောတာ …။ “ကိုထွန်းထွန်းရာ .. ကျနော်လဲ ရက်ကို သေချာလုပ်တာပဲ .. အခုက…

Read More “ကမ်းခြေ – အပြာစာပေ” »

အပြာစာအုပ်

“နီလေး”

“နီလေး”“မောင်”“လွမ်းလိုက်တာ နီလေးရာ မတွေ့ရတာ ဘယ်လောက်ကြာပလဲ”“အပိုတွေ လွမ်းလဲမလွမ်းဘဲနဲ့”“မလွမ်းဘဲ ဒီလိုလုပ်မလား”“အ အ အ အ သိပ်မကြမ်းနဲ့မောင်ရာ ခုမှ စတာ၊ နီလေး မခံတာကြာပြီ၊ မမှတ်မိဘူးလား ဟိုတခေါက်ကတွေ့တာနဲ့ မောင်ကြမ်းလိုက်တာ သားအိမ်ထိပြီး အောင့်သွားလို့ နောက်ပိုင်း နီလေး ကောင်းကောင်းမခံနိုင်တာလေ”“အင်း အင်း ဟုတ်သားဘဲ၊ မောင်က ၂ ရက်လောက် နေအုံးမှာဆိုတော့ နီလေး ခံနိုင်ဘို့…

Read More ““နီလေး”” »

အပြာစာအုပ်

ဟန်ဆောင်တဲ့ ညငှက်ငယ်လေး – အပြာစာပေ

ဗလဂျူနီယာ ရေးသည်။“ပြွတ်ပြွတ်–ဒုတ်–အင့်–ပြွတ်–အား”ချောမောလှပသလောက် ဖွံ့ထွားတောင့်တင်းသောအမျိုးကောင်းသမီးလေး မေနွယ်စိုးတယောက် အခုမှတွေ့ဖူးသောသူစိမ်းယောက်က်ျားတစ်ယောက်၏ရင်ခွင်အောက်မှာ တလူးလူးတလွန့်လွန့်ဖြင့် အလိုးခံနေရပေပြီ။သူမကိုတက်လိုးနေသူကတော့အညှာအတာမရှိပဲ စိတ်ရှိလက်ရှိဆောင့်ဆောင့်လိုးနေသည်။သူမကလည်း ကာမအရသာမှာစီးမြောလိုက်ပါနေမိသည်။အပျော်မယ်လည်းမဟုတ်lငွေကြေးလိုအပ်ချက်ကြောင့်လည်းမဟုတ်ပါပဲလျက် တစုံတရာသောငွေကြေးသတ်မှတ်ချက်ဖြင့် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို သူစိမ်းယောက်ျားတယောက်ထံပေးအပ်၍အသုံးတော်ခံနေရခြင်းဖြစ်လေသည်။*တကယ်တော့ ဒီဆုံးဖြတ်ချက်ကိုသူမကိုယ်တိုင်ချခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း နဖူးတွေ့ဒူးတွေ့ကြုံရသည့်အခါ ရင်တွေတဒိန်းဒိန်းခုန်နေခဲ့သလို ခြေဖျားလက်ဖျားတွေအေးစက်လာခဲ့သည်။ဟိုတယ်ထဲအဝင်မှာ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကိုမကြည့်ရဲပဲ ခေါင်းလေးငုံ့ကာ သူစိမ်းယောက်ျား၏ခေါ်ဆောင်ရာသို့လိုက်ခဲ့ရင်း အိပ်ခန်းထဲရောက်ခဲ့ရသည်။အသင့်ပြင်ဆင်ခင်းကျင်းထားသောကုတင်ကြီးကိုကြည့်ရင်း ဒီကုတင်ကြီးပေါ်မှာ ငါ့ကိုသူတက်လိုးတော့မယ် ဟူသည့်အတွေးကြောင့် ကျောထဲကစိမ့်သွားမိသည်။သူမ၏မင်္ဂလာဦးညတုန်းကလည်း ဒီလိုပင်တွေးခဲ့ဖူးသည်။လိုက်ပို့ပေးသောဟိုတယ်ဝန်ထမ်းလေးက မီးဖွင့် အဲကွန်းဖွင့်ပေးကာပြန်ထွက်သွားပြီးနောက် ချပ်ကနဲမြည်သွားသော တံခါးလော့ချသံသည် မေနွယ်စိုးအဖို့…

အပြာစာအုပ်

အားမနာနဲ့နော်..လုပ်သာလုပ် – အပြာစာပေ

ချို မြင်လိုက်ရသော မြင်းကွင်းကြောင့်ငထက်ကို အရမ်းစိတ်ဆိုးသွားသည်မိမိ ပြန်ပေးသော ဘောင်းဘီ ကို တန်ဖိုးမထားတစ်ကယ်ဆိုလျှင် အဲ့ဘောင်းဘီ ပြပြီး မိမိကိုအကျပ်ကိုင် လိုးလို့ ရသည် မဟုတ်လားအဲ့လိုဖြစ်အောင်ကို ဒီက တမင်ပေးထားတာ ဒင်းက နားမလယ်တာပဲလားနားမလယ်လဲမမခိုင်ကရော ဘာလို့ဒါ မျိုးတွေအိုကြာ တွေ့ကြပီ ပေါ့ မနက်ဖြန် လင်ကလဲ ခရီးထွက်မည် အမကလဲ ကျူရှင်ဆိုတော့ချိ မမခိုင် ပြန်အထွက် ဆောင့်ပြီး…

အပြာစာအုပ်

ကော့ပေးနေသည် (စ/ဆုံး)

ပြုံး၍ကြည့်နေသော မူမူ၏ ပုခုံးနှစ်ဖက်ကို သူ၏လက်နှစ်ဖက်က ဆုတ်ကိုင်လိုက်မိသည်။ ပြီးတော့ မူမူ၏ကိုယ်လုံးလေးကို သူ့ဖက်သို့ဆွဲယူလိုက်ရာက မူမူ၏ ပါးဖေါင်းဖေါင်းလေး နှစ်ဖက်ကို ဘယ်ပြန်ညာပြန် နမ်းလိုက်သည်။ သူ၏အနမ်းကို ကြေနပ်စွာဖြင့် ခံယူနေသော မူမူက သူမ၏မျက်နှာလေးကို မော့၍ပေးထားရုံသာမက ကြည်နူးစွာဖြင့်ပင် သူမ၏မျက်လုံးလေးများကို မှေး၍ ချထားပေးသေးသည်။ မူမူ၏ပါးပြင်လေးနှစ်ဖက်ကို နမ်းပြီးလိုက်ကာမှ ကျော်စွာ၏ ကိုယ်တွင်းမှသွေးသား များက လွုပ်လွုပ်ရွရွဖြစ်လာကြသည်။ ကျော်စွာ၏လက်နှစ်ဖက်က…

Read More “ကော့ပေးနေသည် (စ/ဆုံး)” »

အပြာစာအုပ်

အပျိုမလေး ပိုးအိ – အပြာစာပေ

ကျောင်းမှပြန်လာအိပ်ခန်းထဲရောက်သည်နှင့် ကျောပိုးအိပ်လေးကိုအသာချကာ ရေချိုးဖို့ပြင်သည်။တံခါးလည်းလော့ချပြီးသား ပြူတင်းပေါက်ခန်းစီးတွေလည်းပိတ်ပြီးသားမို့ လွတ်ဘွတ်လပ်လပ်ပင်အဝတ်တွေတခုပြီးတခုချွတ်ကာ အိပ်ခန်းနှင့်တွဲလျက်ရှိသောရေချိုးခန်းထဲဝင်ခဲ့သည်။အိမ်မှာက အိမ်ဖော်များအတွက်မှလွဲလျင်ရေချိူးခန်း တွေချည်းဖြစ်သည်။ဖေဖေနှင့်မေမေကတစ်ခန်းlသူမကတစ်ခန်းlမမ နှင်းအိလွင်ကတစ်ခန်းlဧည့်သည်များအတွက်ထားသောအိပ်ခန်းသုံးခန်းလည်းရှိသေးသည်။ဖိုးဖိုးရှိစဉ်က အိပ်ခန်းလည်းအခုတော့ ဧည့်သည်ခန်းထဲပါသွားပြီ။ မနှစ်က သူမစာမေးပွဲရက်မှာ ဖိုးဖိုးကွယ်လွန်သွားခဲ့သည်။ဖေဖေနဲ့မေမေမှာ ပထမတော့ သမီးနှင်းအိလွင်တယောက်သာရှိသည်။နှင်းအိလွင်ဆယ်နှစ်သမီးအရွယ်ခန့်မှာ ဖိုးဖိုးငယ်သူငယ်ချင်းတယောက်ရဲ့တဦးတည်းသောသားဖြစ်သူ အသက်သုံးဆယ်အရွယ်မှာကွယ်လွန်သွားတာကိုမြင်တော့ ဖေဖေနဲ့မေမေကို ဖိုးဖိုးကနားချသည်။သားသမီးတယောက်တည်းမွေးထားခြင်းဖြင့် မိဘများအရွယ်လွန်ချိန်ကျမှ သားသမီးဆုံးပါးသွားခဲ့လျင် မိမိမျိုးဆက်မကျန် နိုင်ကြောင်း မိဘများကအရင်ကွယ်လွန်ခဲ့လျင်လည်း လောကအလယ်တွင် ကျန်ခဲ့မည့်သားသမီးအနေဖြင့် အရင်းဆုံးဆွေမျိုးဟူသည်မှာ တဝမ်းကွဲသာဖြစ်လိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်း။အကြောင်းကိစ္စကြီးငယ်ပေါ်ပေါက်လာပါက မောင်နှမအရင်းအခြာကသာ…

အပြာစာအုပ်