အပြာစာအုပ်များ
ယောကျာ်းဆုံးသွားပြီးကတည်းက ပရိဘောဂ လုပ်ငန်းကို ဒေါ်ခင်မျိုးမြင့်ဘဲ ဆက်ပြီး ဦးဆောင်လုပ်ခဲ့သည်။ သူအသက်က ၄၇ဆိုပေမဲ့ နုပျိုဆဲဖြစ်သည်။ တစ်ခုလပ်တို့ မုဆိုးဖိုတို့ဆိုတဲ့ သူ့ယောကျာ်းမိတ်ဆွေတွေက သူ့ကို ရိသဲ့သဲ့ လုပ်ကြသေးသည်။ တကယ်အတည်ယူဘို့ ကမ်းလှမ်းလာသူတွေလည်း ရှိသည်။ ဒါမဲ့ သူဆုံးသွားတဲ့…
ဇန်နဝါရီလ ၅ ရက်နေ့ ၊ စနေနေ့ ဖြစ်သည်..။ သည်နေ့သည်ရက်ဟာ အခြားသူတွေ အတွက်တော့ ထူးခြားမည် မဟုတ်သော်လည်း ကိုခင်ကျော်နှင့် မအေးအေးဝင်းတို့အတွက်တော့ ထူးခြားသည့်နေ့ ရက် တစ်ရက် ဖြစ်သည်..။ သူတို့နှစ်ယောက် အိမ်ထောင်ကျသည်မှာ နှစ်…
ရှမ်းပြည်နယ် တောင်ကြီးမြို့ရဲ့ ဆောင်းတွင်း .။ခြံထဲမှာ မင်းလတ် ကင်းတာဝန်ကျနေသည် ။ညဉ့်နက်လာလေ အေးလာလေမို့မင်းလတ်ဂျာကင်ကို လည်ပင်းအထိ ဇစ်ဆွဲတင်လိုက်သည် ။ သေနတ်ကို ဘယ်လက်နဲ့ ပိုက်ထားရင်း ညာလက်နဲ့ အပြာရင့်ရောင် တောဆောင်းဦးထုပ်ကို ရှေ့ကိုငိုက်ငိုက် ဆွဲချသည် ။…
သံချောင်းမှာ လူသာငယ်သော်လည်း ပညာက ခေသူမဟုတ်တော့ပေ၊ ယောက်ကျားတို့ တပ်အပ်သည့်ပညာ အစုံကို ၁၀တန်း တဖုန်းဖုန်းကျ ခြင်းဖြင့် အနူစ်နာခံကာ သင်ယူတတ်မြောက်သွားခဲ့ပေသည်။သူ၏ လက်ဦးဆရာ မှာ ဘအောင် ဟုသူခေါ်လေ့ရှိသည့် ဦးမျိုးအောင်ဖြစ်လေသည်၊ ဦးမျိုးအောင်မှာ သံချောင်း၏ ကြီးဒေါ်…
အပြင်ဘက်မှာ လျှောက်သွားနေတဲ့သူတွေကို ကြည့်ရင်း ကော်ဖီကို တကျိုက်သောက်လိုက်တယ်။ ဒီနေ့ဟာ လန်ဒန်မှာ အုံ့ဆိုင်းမှိုင်းတဲ့နေ့တနေ့ပါ။ ဆောင်းအကုန်ရက်ကို ရောက်နေပေမဲ့ လမ်းသွားလမ်းလာတွေကတော့ အနွေးထည်အထူတွေ မာဖလာတွေနဲ့ လေအေးအေးကို အန်တုနေကြပါတယ်။ နေရောင်ပြောက်ပြောက်လေးက တချက်တချက်တော့ ပွင့်လာရှာပါတယ်။ ပီဇာကို ကိုက်ပြီး…
Read More “လန်ဒန်မြို့ရောက် မိန်းကလေးတယောက် (အပိုင်း – ၁)” »
ဘဝမှာမှတ်မှတ်ရရ ပထမဆုံး လိင်ဆက်ဆံခဲ့ဖူး သူကတော့ သူငယ်ချင်းအမေ ဒေါ်မာလာတဲ့။ ကျွန်တော့်နာမည် ကတော့မောင်ညို။ ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်းနာမည်ကတော့ ထက်နိုင် ။ ထက်နိုင်နဲ့က တက္ကသိုလ်ရောက်မှခင်ကြတာဗျ။ ဒါပေမယ့် တစ်ဂယ့်ငယ်ပေါင်းတွေလို ခင်သွားကြတယ်။ သူအတွက်ဆို ကျွန်တော့်အိမ်က စားအိမ်သောက်အိမ်ဖြစ်လို၊သူ့အိမ်ကလည်း…
“ဟူးးးး.. မောလိုက်တာ.. လမ်းတွေ ပိတ်လိုက်ပုံများ.. ကားမောင်းရတာ နှဖူးကချွေး ဒက်ရ်ှဘုတ်ပေါ် ငေါက်တောက် ပန်းတယ် အဟုတ်..”“အွန်း.. ကျေးဇူးရှင်.. ရောက်လာတာနဲ့ ကြားရပြီ.. နေ့စဉ်ဆိုနေကျ တေး.. ရေခဲဘီဒိုထဲမှာ လီမွန်တီး အသင့်ဖျော်ထားတယ် သခင်မ.. သွားသောက်တော်မူ..”“နာ့…
“ဆရာ လုပ်ခိုင်းထားတဲ့ အဝင်အထွက် စာရင်းတွေပါခင်ဗျာ”“အေးကွာ ကျော်ထက်အောင်ကို ခိုင်းမှပဲ စိတ်ချရတယ်ကွာ ရုံးဆင်းတော့မှာမလား ပြန် ပြန်”ကျေနပ်စွာ ချီးကျူးပြောဆိုနေသော ဖိုင်းနိုက်မန်နေဂျာကို နှုတ်ဆက်ကာ ကျော်ထက်အောင် ရုံးခန်းမှထွက်လာခဲ့သည်။“ကိုကျော် ပြန်ပြီလားဗျ”“အေး ညီလေးရေပြန်ပြီ”“လက်ဖက်ရည်လေး ဘာလေးသောက်ပါဦး အကိုရဲ့”“နောက်နေ့မှကွာ ဒီနေ့…
ဂျူးဂျူး မောင်နှမလေးယောက်မှာအငယ်ဆုံး။မိန်းကလေးကတစ်ယောက်တည်း။အထွေးဆုံးမို့အားလုံးကအလိုလိုက်ချစ်ကြတယ်။။အကိုသုံးယောက်ကလည်းရုပ်ဖြောင့်ဖြောင့်ဗလတောင့်တောင့်။အကြီးဆုံးကမင်းမဟာ၊အကိုလတ်ကမင်းခ၊ကိုငယ်ကမင်းမြတ်တဲ့။အားလုံးက အလိုလိုက်ပေမယ့်မဆိုးရှာဘူး။ဂျူးဂျူးလေးဆယ်တန်းအောင်လို့သင်တန်းတွေတောင်တက်တဲ့အရွယ်ရောက်တော့ဖူးပွင့်စပန်းလေးလိုအလှတွေပြည့်စုံလာတယ်။အသားလေးဖြူဖြူ၊နှုတ်ခမ်းလေးနီတာရဲလေး။ဆေးမချယ်ပဲလှနေတဲ့နှုတ်ခမ်း၊ရွှေရင်အစုံမို့မောက်အအရှိုက်တွေနဲ့တင်သားကားကားနဲ့အရမ်းလှတဲ့ဂျူးဂျူးအရွယ်ကလည်းဆယ်ကျော်သစ်အရွယ်ကလေးလေ။အသိကမကြွယ်ဘူး။လေ တိုက်လို့သစ်ရွက်လှုပ်ရင်တောင်ရယ်တတ်တဲ့အရွယ်။ရင်ခုန်တတ်စအရွယ်ကလေး။ရင်ခုန်တတ်စအရွယ်ကိုရင်ခုန်တတ်အောင်သင်ပေးတာကအာကာမင်းမင်း၊အသားဖြူဖြူအရပ်ရှည်ရှည်ရုပ်ကတော့ကိုးရီးယားမင်းသားလေးလိုပါပဲ။မိဘကနယ်မှာဆိုပေမယ့်သားတော်မောင်သင်တန်းတက်စေဖို့ရန်ကုန်မှာတိုက်ခန်းဝယ်ပေးပြီးလွတ်လပ်စွာနေခိုင်းခဲ့တယ်။ဒါပေမယ့်အာကာကငရှုပ်ကလေး။စားနေကြကြောင်ပါး။စားတာမှအနုအရွမနူးမနပ်လေးတွေသာမကရသမျှဖမ်းစားတာ။ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်းမပြောဘူးမိန်းကလေးတွေအကြိုက်ပြောတတ်ဆိုတတ်တယ်။အဲဒါကြောင့်မို့နှတ်ခမ်းနီမလေးတွေအသဲစွဲလိုဖြစ်နေတာ။အာကာကမနူးမနပ်အရွယ်ဆိုပိုကြိုက်။အသက်ကြီးရင်သူ့ကို ထောင်ခြောက်ဆင်ကျူံးသွင်းခံရမှာကြောက်တယ်။မိန်းမမလိုချင်ဘူး။ယူရင်တစ်ယောက်ပဲလေ။မယူပဲအခုလိုရုပ်ခံနှင့်လုပ်ကြံရင်အဆင်ပြေသမျှအကုန်ဝါးလို့ရတယ်။ ဒီတော့လည်းမနူးမနပ်ကလေးတွေကသင်တန်းတွေမှာတပုံကြီး။ဒါကြောင့်သင်တန်းမျိုးစုံလှည့်တက်ရင်းသားကောင်ရှာတဲ့အခါဂျူးဂျူးလေးကိုတွေ့တယ်။သင်တန်းမျိုးစုံတက်နေတော့လူရည်ကလည်တယ်။မိန်းကလေးအထာနပ်တယ်။အခန်းထဲကြည့်ရင်းရိုးရိုးယဉ်ယဉ်လေးဝတ်ထားတဲ့ဂျူးဂျူးကိုတွေ့တော့သားကောင်နံ့ရတဲ့သားရဲပမာသားကောင်ခြေလှမ်းစောင့်ကြည့်တော့တယ်။ဂျူးဂျူးလေးအလာကိုစောင့်တယ်။ရှေ့ကငေးမောကြည့်တယ်။အပျိုရိုင်းလေးဂျူးဂျူးမှာ အာကာမင်းမင်းရဲ့အကြည့်တွေကြောင့်ခြေလှမ်းတွေအမှားမှား ရွှေရင်အစုံခုန်နေမိတယ်။မျက်လုံးချင်းအဆုံမှာမျက်လွှလေးအသာချရင်းရှက်သွေးလေးဖြာရတာအကြိမ်ကြိမ်ပေါ့။တနေ့တော့ဂျုးဂျူးလေးသင်တန်းအလာမှာတော့လှေကားအကွယ်မှာစောင့်နေတဲ့အာကာမင်းမင်း ဂျူးဂျူးလေးကိုတိုက်မိသလိုလုပ်ရင်း“ဗုန်း” “အှတျ….အမေ့”အရှိနျနှငျ့တိုကျလိုကျတဲ့အတှကျဂြူးဂြူးလေးအာမဋေိတျသံလေးပေးရငျးလူကယိုငျသလိုဖွဈသှားရာအာကာမငျးမငျးကလှမျးဖကျထားထားလိုကျတယျ“ဆောရီး …ဂြူး.”“ဟုတျ ဟုတျ လှှတျပါ”“ဂြူးဂြူးမှာအာကာမငျးရငျခှငျထဲရောကျသှားပွီးအယောငျယောငျအမှားမှားပငျဖွဈသှားပွီးရငျဘတျကွီးတဒိတျဒိတျခုနျကာမကြျလးနီရဲသှားတော့တယျ။“ဟာ..ဆောရီး ဂြူး”“အမှတျတမဲ့ပါ ကနြောျတောငျးပနျပါတယျ”“ဟုတျ..ဟုတျကဲ့ ရပါတယျ”“အဲဒီနေ့ကစပွီးအာကာမငျးတဈယောကျဂြူးဂြူးရဲ့အကွိုအပို့ဖွဈလာတယျ။အစစအရာရာအလိုကျအနုအရှတှနှေငျ့ဂြူးဂြူး ခစြျလာအောငျကွံစညျအားထုတျတော့အပြိုရိုငျးလေးဂြူးဂြူးသာယာမိတယျလေ။“ဂြူး ကိုအာကာခစြျတယျ”“အာ…ကိုအာကာကလညျးဂြူးအဲဒါတှမေစဉျးစားသေးပါဘူး”“ဂြူးရယျ ကိုအရမျးခစြျနမေိပွီ”“ဂြူးစဉျးစားပါကှာဂြူးရယျ”“အငျးးးပါ စဉျးစားရငျကိုအာကာ့ကိုရှေ့ဆုံးကစဉျးစားပေးမယျလေ”“ဂြူးရယျမညငျးဆဲပါနှငျ့ကှာ၊ဂြူးကို့ကိုခစြျနမှေနျးသိပါတယျ”“အယျ…အဲလိုပေါျနလေို့လားကိုအာကာ၊ဂြူးရှကျလိုကျတာ”“အငိုကျဖမျးမေးတဲ့မေးခှနျးမှာဂြူးတဈယောကျမရိပျမိပဲအဖွပေေးသလိုဖွဈသှားရပါပွီ”ခစြျကွတော့လညျးသငျတနျးလဈပွီး…
ကျွန်မ အဖေနဲ့အမေက ရန်ကင်းဈေးထဲမှာအထည်ဆိုင်ဖွင့်ထားသည့်အတွက် မိုးမလင်းမှီထသွားပြီး မိုးချုပ်မှအိမ်ကိုပြန်ရောက်ကြပါသည်။ တစ်နေ့ကြတော့ ညနေမှောင်စပျိုးနေတဲ့အချိန်မှာ အမေနဲ့အဖေတို့ အိမ်ပြန်အလာစောင့်မျှော်ရင်း အိမ်ဝင်ပေါက် ထွက်ပေါက်ဘေးမှာ ထောင့်ဖြတ်လေးထိုင်ပြီး မျှော်နေမိပါသည်။ဒီအချိန်မှာဘဲ အပေါ်ထပ်တက်တဲ့လှေခါးခြေရင်းဘက်ကနေ လူတစ်ယောက်ဟာကျွန်မရှေ့ကို ရိပ်ကနဲရောက်လာလို့ကျွန်မဟာလန့်ပြီးမတ်တပ်ထရပ် လိုက်မိပါသည်။ “ဟင်…..အစ်ကိုထူးမော်´´သူက ကျွန်မကိုဘာမှပြန်မပြောဘဲကျွန်မကိုယ်လုံးကို လှမ်းပြီးဖက်လိုက်ပါသည်။“အို…..လွှတ်….လွှတ်..´´ကိုထူးမော်က…