ကျွန်တော်နဲ့တစ်ဝမ်းကွဲအစ်မ
ကျွန်တော်နဲ့တစ်ဝမ်းကွဲအစ်မ ဖြစ်ပုံကဒီလိုဗျ ၂၀၁၈လောက် ဒါပေမယ့်ခုထိမှတ်မိတာကတော့တစ်ဝမ်းကွဲအစ်မနဲ့ချစ်ရည်လူးတာဘဲ ဒါကိုနောက်ကြောင်းပြန်ရမယ်စိုရင်……. ‘ဟဲ့ငါ့မောင်လာအုံး အစ်မကိုအစ်မဘဲနဲ့ချိန်းထားတဲ့နေရာလိုက်ပို့ပါလား’ဟုသူတို့အိမ်ပြူတင်းပေါက်ကနေတီးတိုးလေးလှမ်းပြောလိုက်တယ် အစ်မတို့အိမ်နဲ့ကျွန်တော်တို့အိမ်ကကပ်လျှက်ဘဲဒါပေမယ့်သူတို့အိမ်က၂ထပ်အိမ်ပေါ့ကျွန်တော်တို့ကတော့၁ထပ်အိမ်စိုတော့အပေါ်မော့ကြည့်တာနဲ့သူတို့အိမ်တစ်ထောင့်တစ်နေရာကိုတွေ့ရတယ် “အေးအေး”စိုပြီးကျွန်တော်လဲလှမ်းပြောလိုက်တယ် အစ်မဘဲနဲ့ချိန်းဖို့အချိန်ကလိုသေးတော့အစ်မလဲရေချိုးထားမှာပေါ့စိုပြီးကျွန်တော်တို့အိမ်ကြားမှာကာထားတဲ့ဝန်းထရံကနေချောင်းကြည့်လိုက်တယ် ဟုတ်တယ်ဗျ အစ်မရေချိုးနေတာထဘီနဲ့အသားတွေလဲကပ်ပြီးပြောင်တင်းနေတာဘဲ ထဘီရင်သျှားထားတော့အပေါ်ရံကနို့လေးတွေကိုရေးရေးလေးမြင်နေရတာ ကျွန်တော်လီးတောင်တောင်သွားတယ်အစ်မရဲ့ခန္ဓာကိုယ်အချိုးစားကလဲပြောစရာမလို တင်းရင်းနုအိနေတာဘဲ အဲ့လိုစိုသူကအပျိုဖားဖားကြီးတောင်ဖြစ်နေပြီလေ တက္ကသိုလ် ကျောင်းသူတောင်ဖြစ်နေမှတော့ဖင်တွေရင်တွေကြီးတာမဆန်းပါဘူး အစ်မနာမည်က”ကေကေ”တဲ့ဗျ အရမ်းပွင့်လင်းပြီးတတ်တတ်ကြွကြွဘဲ သူ့အမေအဖေတွေကကျွန်တော်နဲ့စိုဘယ်သွားသွားယုံတာပေါ့ကိုယ့်ဆွေမျိူးသားချင်းဘဲအယုံကြည်ရှိတာမဟုတ်လားဗျ ဒါကြောင့်အစ်မကသူ့အိမ်ကိုရုပ်ရှင်သွားကြည့်မယ်စိုပြီးကျွန်တော်နဲ့ခိုးထွက်ကြမှာပေါ့ “ဟဲ့ပြီးပြီလား သူရိန်”အစ်မရေမိုးချိူးအလှပြင်ပြီးကျွန်တော်အခန်းရှေ့ကတောင်ရောက်နေပြီ ကေကေကအလှပြင်ထားတော့ပိုတောင်လှသွားသေးတယ် အပေါ်ကမြန်မာဝတ်စုံအင်္ကျီလေးအောက်ကဆွဲသားထဘီလေးနဲ့စိုတော့ဘစ်ရာကထင်းထင်းနေတာဘဲမသိမသာလေးလှမ်းလှမ်းကြည့်နေမိတယ် နို့တွေဖင်တွေကလဲတင်းပြီးဆူထွက်နေလိုက်တာဗျာ လိုးချင်စရာဘဲ ကျွန်တော်လဲပုဆိုးလှဲပြီးဘောင်းပြီထက်ဝတ်နေတယ်အစ်မကမမြင်ချင်ယောင်ဆောင်ပြီးအိမ်ကလူတွေနဲ့ဘာဘာညာညာပြောနေတယ်.”ငါပြီးပြီသွားကြစို့” “အေးအေးငါ့မောင်”…
