အပြာစာအုပ်များ
အစအဆုံး ဖတ်လို့ရပါပြီ။ ယူလ်ဟာဆိုတဲ့ ကောင်မလေးတစ်ယောက်မှာ သူ Crush နေတဲ့ သူ့ထက်အသက်ကြီးတဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်ရှိပါတယ်။ တစ်နေ့ ထိုကောင်လေးကို ရေလာမြှောင်းပေး သွားလုပ်တာ ကောင်လေးက သူ့ကို စိတ်ဝင်စားပုံ မပြပါဘူး။ ဒီလိုနဲ့ ညရောက်တော့ ကောင်မလေးက…
တစ်နေ့ Mc တစ်ယောက် တီဗီထိုင်ကြည့်နေရင် တီဗီမှာ လိင်ရေးရာအရုပ် ကြော်ငြာနေတာကို တွေ့ပြီး ဝယ်လိုက်ပြီးတဲ့နောက် ဘယ်လိုတွေ ဆက်ဖြစ်မလဲ ဆိုတာကို ဖတ်ရှုရမှာပါ။
ကင်းဂျူးဝမ်တစ်ယောက် ဤကမ္ဘာကို စနစ်၏ အတင်းအကြပ် ခေါ်ဆောင်မှုကြောင့် သူရဲကောင်းတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ရပါတယ်။ ငါးနှစ်အကြာ ရုန်းကန်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးမှာ မကောင်းဆိုးဝါးဘုရင်မကို အနိုင်ရခဲ့သော်လည်း ပြန်လည်ပို့ဆောင်ရေးစက် ပျက်စီးမှုကြောင့် နောက်ထပ်ဆယ်ရက်တိုင်အောင် ကမ္ဘာမြေသို့ ပြန်မရောက်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။ ဤကမ္ဘာတွင် ကျန်ရစ်တဲ့ရက်အတွင်း ဤကမ္ဘာကလူတွေကို…
NOAH ရဲ့ ဒီဇာတ်လမ်းတိုလေးမှာ အလုပ်က မန်နေဂျာနဲ့အတူ ခရစ်စမတ်ကို အတူကျင်းပရင်း ကုန်ဆုံးသွားတဲ့ ယောက်ျားလေးတစ်ယောက်ရဲ့ အကြောင်းကို ဖတ်ရှုရမှာပါ။
ဆယ်ယွန်းဟာ ကလေးဘဝကတည်းက ခရစ်စမတ်ကို အရမ်းစွဲမက်ခဲ့သော်လည်း အရွယ်ရောက်လာတာနဲ့အမျှ သူမရဲ့ အမြင်တွေကလည်း ပြောင်းလဲလာခဲ့ပါတယ်။ သူမက ခရစ်စမတ်ရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုတွေကို သူငယ်ချင်းများနှင့် မျှဝေလိုသော်လည်း မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အခြေအနေတွေကြောင့် သူမရဲ့ကလေးဘဝက သူငယ်ချင်းဖြစ်တဲ့ ဒိုဂျွန်ကို ဆက်သွယ်ရန် ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်……
အင်းစက် – အထီးကျန်နေတဲ့ အမေ မသူဇာနဲ့သားဖြစ်သူ အောင်အောင်တို့တဦးပေါ်တဦး ဘယ်လို မေတ္တာတွေ တဖက်စွန်းရောက် မလဲဆိုတာ ရင်တမမနဲ့ဖတ်ရှုရမှာပါ
ကိုရီးယားရိုးရာပုံပြင်များနှင့် ဒဏ္ဍာရီများအပေါ် အခြေခံသော ဝတ္ထုတိုလေး တစ်ပုဒ်ကို ဖတ်ရှုရမှာပါ။
လစ်ဟာနေသော ကွက်လပ်များ – “ပြန်တော့မှာလားကွ” “သွားတော့မယ် ကိုကြီးစိုးရာ အိမ်မှာက တီလေးတယောက်ထဲဗျ” “ဗညားရာ မင်းလဲ မိန်းမတောင် ရပါဦးမလားကွာ” “အဲ့ဒါတွေက နောက်မှပါဗျာ အရေးကြီးတာက ကျနော့်ရဲ့ တဦးတည်းသောဆွေမျိုးဖြစ်တဲ့ ကျနော့်အဒေါ်ပါဗျာ” “အေးပါကွာ သိပါတယ်…
တော်လွန်းလို့ ဆုချတာနော် ကောင်လေး – တပ်တွင်း အစည်းအဝေး စောပြီးလို့ အားနေတဲ့ တစ်ရက် ဗကမျိုးစည်သူ ပျင်းလို့ ဖေ့ဘုတ် ဖွင့်ပြီး ဟိုပွတ် ဒီပွတ် လုပ်နေတယ်။ မျိုးစည်သူ က အရာရှိငယ် လူပျိုဆောင်မှာ…
ဆရာမလေး ဒေါ်ဥမ္မာကျော် – ၇တန်းအောင်ပြီး၈တန်းတတ်စလောက်ကပေါ့ အရွယ်လဲနည်းနည်းရောက်လာပြီလူပျိုဝင်လာပြီစိုတော့ကာမစိတ်တွေလဲတဖွားဖွားပေါ့ တစ်ဖွားဖွားစိုတာနဲ့တွေ့သမျှဖင်တွေကြည့်ပြီးအိမ်ရောက်ရင်မှန်းမှန်းထုရတာကလဲအရသာရှိသကိုး.. ၈တန်းကျောင်းစတတ်တော့သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ရတယ်ကျွန်တော်ကလဲလူအေးစိုတော့သိပ်အပေါင်းသင်းမရှိဘူး ကျွန်တော်ပေါင်းမိတဲ့ကောင်ကလဲလူအေးဘဲစိုပါတော့ နာမည်က”မြတ်မင်း”တဲ့အေးလိုက်တဲ့ပုံများရေခဲတုံးကြနေတာဘဲ။ အဲ ဒါပေမယ့်တနှာကာမတော့ကြီးရော ဒါကတော့ကျွန်တော်ရောဘဲလေ အတန်းထဲမှာမြန်မာစာသင်တဲ့ဆရာမအိမ်နဲ့မြတ်မင်းအိမ်ကကပ်လျက်ဘဲ အဲ့ဒီဆရာမနာမည်က”ဒေါ်ဥမ္မာကျော်”တဲ့ဗျ။ စာအရမ်းအသင်ပြကောင်းတယ်အမြဲတန်းမျက်နှာလေးကပြုံးပြုံးရွင်ရွင်ဘဲ အသက်ကတော့..၂၄လောက်ရှိပြီထင်တယ်ခုထိနုပြိုထွားကြိုင်းနေတုန်းဘဲ မြတ်မင်းစိူတဲ့အကောင်ကလဲဆရာမရေချိုးနေရင်ခိုးခိုးကြည့်ပြီးအိုးတွေတောင့်ကြောင်းနို့တွေကားကြောင်းကျွန်တော့်ကိုပြောပြောနေကြဗျ။ ဟုတ်တယ်ဗျဆရာမကဖင်ကအကြီးကြီးဘဲတောင့်တင်းနေတာဘဲတစ်ခါတစ်လေစိုဘစ်ယာပါထင်းနေတာဘဲ.အရပ်တော့ပုတယ်ဗျ ပုပုထွားထွားလေးပေါ့.ကျောက်သင်ပုန်းကိုမမှီလို့ခြေထောက်ထောက်ပြီးစာရေးနေရင်ထဘီနဲ့အင်္ကျီဟဟလေးထဲကအသားလေးတွေကဝင်းနေတာဘဲ.ဘော်လီအဖြူလေးတောင်မြင်နေရတယ်.တစ်နေ့ကျွန်တော်နဲ့မြတ်မင်းကျောင်းတတ်ခေါင်းလောင်းအသံမကြားမိဘဲကျောင်းဆီးခြံမှာဆရာမအကြောင်းဖလှယ်ပြောရင်းကာမဆာလောင်နေကြတယ်။ အဲ့အချိန်ဆရာမရောက်လာတယ်.ဆရာမကအတန်းပိုင်စိုတော့ဘာနေနေအစွန်းထင်းမခံဘူးလေလိုက်ခေါ်တယ်ကျွန်တော်တို့ကို.ကျွန်တော်တို့ကလဲအားတိုင်းဆီးခြံဘဲသွားနေတော့ဆရာမကသိနေတာ….